Números 24

1 וַיַּ֣רְא בִּלְעָ֗ם כִּ֣י ט֞וֹב בְּעֵינֵ֤י יְהוָה֙ לְבָרֵ֣ךְ אֶת־יִשְׂרָאֵ֔ל וְלֹא־הָלַ֥ךְ כְּפַֽעַם־בְּפַ֖עַם לִקְרַ֣את נְחָשִׁ֑ים וַיָּ֥שֶׁת אֶל־הַמִּדְבָּ֖ר פָּנָֽיו׃ 2 וַיִּשָּׂ֨א בִלְעָ֜ם אֶת־עֵינָ֗יו וַיַּרְא֙ אֶת־יִשְׂרָאֵ֔ל שֹׁכֵ֖ן לִשְׁבָטָ֑יו וַתְּהִ֥י עָלָ֖יו ר֥וּחַ אֱלֹהִֽים׃ 3 וַיִּשָּׂ֥א מְשָׁל֖וֹ וַיֹּאמַ֑ר נְאֻ֤ם בִּלְעָם֙ בְּנ֣וֹ בְעֹ֔ר וּנְאֻ֥ם הַגֶּ֖בֶר שְׁתֻ֥ם הָעָֽיִן׃ 4 נְאֻ֕ם שֹׁמֵ֖עַ אִמְרֵי־אֵ֑ל אֲשֶׁ֨ר מַחֲזֵ֤ה שַׁדַּי֙ יֶֽחֱזֶ֔ה נֹפֵ֖ל וּגְל֥וּי עֵינָֽיִם׃ 5 מַה־טֹּ֥בוּ אֹהָלֶ֖יךָ יַעֲקֹ֑ב מִשְׁכְּנֹתֶ֖יךָ יִשְׂרָאֵֽל׃ 6 כִּנְחָלִ֣ים נִטָּ֔יוּ כְּגַנֹּ֖ת עֲלֵ֣י נָהָ֑ר כַּאֲהָלִים֙ נָטַ֣ע יְהוָ֔ה כַּאֲרָזִ֖ים עֲלֵי־מָֽיִם׃ 7 יִֽזַּל־מַ֨יִם֙ מִדָּ֣לְיָ֔ו וְזַרְע֖וֹ בְּמַ֣יִם רַבִּ֑ים וְיָרֹ֤ם מֵֽאֲגַג֙ מַלְכּ֔וֹ וְתִנַּשֵּׂ֖א מַלְכֻתֽוֹ׃ 8 אֵ֚ל מוֹצִיא֣וֹ מִמִּצְרַ֔יִם כְּתוֹעֲפֹ֥ת רְאֵ֖ם ל֑וֹ יֹאכַ֞ל גּוֹיִ֣ם צָרָ֗יו וְעַצְמֹתֵיהֶ֛ם יְגָרֵ֖ם וְחִצָּ֥יו יִמְחָֽץ׃ 9 כָּרַ֨ע שָׁכַ֧ב כַּאֲרִ֛י וּכְלָבִ֖יא מִ֣י יְקִימֶ֑נּוּ מְבָרֲכֶ֣יךָ בָר֔וּךְ וְאֹרְרֶ֖יךָ אָרֽוּר׃ 10 וַיִּֽחַר־אַ֤ף בָּלָק֙ אֶל־בִּלְעָ֔ם וַיִּסְפֹּ֖ק אֶת־כַּפָּ֑יו וַיֹּ֨אמֶר בָּלָ֜ק אֶל־בִּלְעָ֗ם לָקֹ֤ב אֹֽיְבַי֙ קְרָאתִ֔יךָ וְהִנֵּה֙ בֵּרַ֣כְתָּ בָרֵ֔ךְ זֶ֖ה שָׁלֹ֥שׁ פְּעָמִֽים׃ 11 וְעַתָּ֖ה בְּרַח־לְךָ֣ אֶל־מְקוֹמֶ֑ךָ אָמַ֨רְתִּי֙ כַּבֵּ֣ד אֲכַבֶּדְךָ֔ וְהִנֵּ֛ה מְנָעֲךָ֥ יְהוָ֖ה מִכָּבֽוֹד׃ 12 וַיֹּ֥אמֶר בִּלְעָ֖ם אֶל־בָּלָ֑ק הֲלֹ֗א גַּ֧ם אֶל־מַלְאָכֶ֛יךָ אֲשֶׁר־שָׁלַ֥חְתָּ אֵלַ֖י דִּבַּ֥רְתִּי לֵאמֹֽר׃ 13 אִם־יִתֶּן־לִ֨י בָלָ֜ק מְלֹ֣א בֵיתוֹ֮ כֶּ֣סֶף וְזָהָב֒ לֹ֣א אוּכַ֗ל לַעֲבֹר֙ אֶת־פִּ֣י יְהוָ֔ה לַעֲשׂ֥וֹת טוֹבָ֛ה א֥וֹ רָעָ֖ה מִלִּבִּ֑י אֲשֶׁר־יְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֹת֥וֹ אֲדַבֵּֽר׃ 14 וְעַתָּ֕ה הִנְנִ֥י הוֹלֵ֖ךְ לְעַמִּ֑י לְכָה֙ אִיעָ֣צְךָ֔ אֲשֶׁ֨ר יַעֲשֶׂ֜ה הָעָ֥ם הַזֶּ֛ה לְעַמְּךָ֖ בְּאַחֲרִ֥ית הַיָּמִֽים׃ 15 וַיִּשָּׂ֥א מְשָׁל֖וֹ וַיֹּאמַ֑ר נְאֻ֤ם בִּלְעָם֙ בְּנ֣וֹ בְעֹ֔ר וּנְאֻ֥ם הַגֶּ֖בֶר שְׁתֻ֥ם הָעָֽיִן׃ 16 נְאֻ֗ם שֹׁמֵ֨עַ֙ אִמְרֵי־אֵ֔ל וְיֹדֵ֖עַ דַּ֣עַת עֶלְי֑וֹן מַחֲזֵ֤ה שַׁדַּי֙ יֶֽחֱזֶ֔ה נֹפֵ֖ל וּגְל֥וּי עֵינָֽיִם׃ 17 אֶרְאֶ֨נּוּ֙ וְלֹ֣א עַתָּ֔ה אֲשׁוּרֶ֖נּוּ וְלֹ֣א קָר֑וֹב דָּרַ֨ךְ כּוֹכָ֜ב מִֽיַּעֲקֹ֗ב וְקָ֥ם שֵׁ֨בֶט֙ מִיִּשְׂרָאֵ֔ל וּמָחַץ֙ פַּאֲתֵ֣י מוֹאָ֔ב וְקַרְקַ֖ר כָּל־בְּנֵי־שֵֽׁת׃ 18 וְהָיָ֨ה אֱד֜וֹם יְרֵשָׁ֗ה וְהָיָ֧ה יְרֵשָׁ֛ה שֵׂעִ֖יר אֹיְבָ֑יו וְיִשְׂרָאֵ֖ל עֹ֥שֶׂה חָֽיִל׃ 19 וְיֵ֖רְדְּ מִֽיַּעֲקֹ֑ב וְהֶֽאֱבִ֥יד שָׂרִ֖יד מֵעִֽיר׃ 20 וַיַּרְא֙ אֶת־עֲמָלֵ֔ק וַיִּשָּׂ֥א מְשָׁל֖וֹ וַיֹּאמַ֑ר רֵאשִׁ֤ית גּוֹיִם֙ עֲמָלֵ֔ק וְאַחֲרִית֖וֹ עֲדֵ֥י אֹבֵֽד׃ 21 וַיַּרְא֙ אֶת־הַקֵּינִ֔י וַיִּשָּׂ֥א מְשָׁל֖וֹ וַיֹּאמַ֑ר אֵיתָן֙ מֽוֹשָׁבֶ֔ךָ וְשִׂ֥ים בַּסֶּ֖לַע קִנֶּֽךָ׃ 22 כִּ֥י אִם־יִהְיֶ֖ה לְבָ֣עֵֽר קָ֑יִן עַד־מָ֖ה אַשּׁ֥וּר תִּשְׁבֶּֽךָּ׃ 23 וַיִּשָּׂ֥א מְשָׁל֖וֹ וַיֹּאמַ֑ר א֕וֹי מִ֥י יִחְיֶ֖ה מִשֻּׂמ֥וֹ אֵֽל׃ 24 וְצִים֙ מִיַּ֣ד כִּתִּ֔ים וְעִנּ֥וּ אַשּׁ֖וּר וְעִנּוּ־עֵ֑בֶר וְגַם־ה֖וּא עֲדֵ֥י אֹבֵֽד׃ 25 וַיָּ֣קָם בִּלְעָ֔ם וַיֵּ֖לֶךְ וַיָּ֣שָׁב לִמְקֹמ֑וֹ וְגַם־בָּלָ֖ק הָלַ֥ךְ לְדַרְכּֽוֹ׃ פ

1 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည်၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ကို ကောင်း​ချီး​ပေး​ခြင်း​ငှာ အ​လို​ရှိ​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို ဗာ​လမ်​သိ​မြင်​လျှင်၊ ထူး​ဆန်း​သော​အ​တတ်​ကို​ရှာ​ခြင်း​ငှာ အ​ရင်​သွား​သ​ကဲ့​သို့ မ​သွား​ဘဲ၊ တော​သို့​မျက်​နှာ​ပြု​လေ၏။ 2 သို့​ရာ​တွင်၊ မျှော်​ကြည့်၍ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် အ​မျိုး​အ​နွယ်​အ​လိုက် အ​သီး​အ​သီး​တပ်​ချ​လျက်​နေ​ကြ​သည်​ကို မြင်​သော​အ​ခါ၊ ဘု​ရား​သ​ခင်၏ ဝိ​ညာဉ်​တော်​သည် သူ့​အ​ပေါ်​မှာ​သက်​ရောက်​တော်​မူ​လျှင်၊ 3 သူ​သည် ပ​ရော​ဖက်​စ​ကား​အား​ဖြင့် မြွက်​ဆို​လေ​သည်​မှာ၊ မျက်​စိ​ပွင့်​သော​သူ၊ ဗော​ရ​သား​ဗာ​လမ်၏​စ​ကား၊ 4 ဘ​ဝင်​ဖြစ်၍ မျက်​စိ​ပွင့်​လျက် အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင်၏ ရူ​ပါ​ရုံ​ကို​မြင်၍၊ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​အ​မိန့်​တော်​ကို ကြား​သော​သူ၏​စ​ကား​ဟူ​မူ​ကား၊ 5 အို​ယာ​ကုပ်​အ​မျိုး၊ သင်​တို့၏​တဲ​များ၊ အို​ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၊ သင်​တို့၏ ဘုံ​ဗိ​မာန်​များ​တို့​သည် အ​ဘယ်​မျှ​လောက် တင့်​တယ်​ကြ​သည်​တ​ကား။ 6 ကျယ်​ဝန်း​သော​ချိုင့်​များ၊ မြစ်​နား​မှာ​ရှိ​သော​ဥ​ယျာဉ်​များ၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား စိုက်​တော်​မူ​သော​အ​ကျော်​ပင်​များ၊ ရေ​နား​မှာ​ပေါက်​သော အာ​ရဇ်​ပင်​များ​ကဲ့​သို့ ဖြစ်​ကြ​သည်​တ​ကား၊ 7 ထို​အ​မျိုး၏​ရေ​ပုံး​တို့​မှ ရေ​စီး​လိမ့်​မည်။ ရေ​ပေါ​သော​အ​ရပ်၌ မျိုး​စေ့​ကျ​လိမ့်​မည်။ သူ၏​ရှင်​ဘု​ရင်​သည် အာ​ဂတ်​မင်း​ထက် ဘုန်း​ကြီး၍၊ နိုင်​ငံ​တော်​သည် ချီး​မြှောက်​သော နိုင်​ငံ​ဖြစ်​လိမ့်​မည်။ 8 ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​မှ နုတ်​ဆောင်​တော်​မူ​သည်​ဖြစ်၍၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သည်၊ ကြံ့​အား​ကြီး​သ​ကဲ့​သို့ အား​ကြီး၏။ ရန်​သူ​ဖြစ်​သော လူ​မျိုး​တို့​ကို ကိုက်​ဝါး၍၊ အ​ရိုး​တို့​ကို​ချိုး​ဖဲ့​လိမ့်​မည်။ မြား​ဖြင့်​ထုတ်​ချင်း​ခပ်​အောင်​ခွင်း​လိမ့်​မည်။ 9 ဝပ်​လျက်​နေ၏။ ခြင်္သေ့​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း၊ ခြင်္သေ့​မ​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း ဝပ်​တွား​လေ၏။ အ​ဘယ်​သူ နှိုး​ဆော်​ဝံ့​မည်​နည်း။ သင့်​ကို​ကောင်း​ချီး​ပေး​သော​သူ​သည် ကောင်း​ချီး​မင်္ဂ​လာ​ရှိ၏။ သင့်​ကို ကျိန်​ဆဲ​သော​သူ​သည် ကျိန်​ဆဲ​ခြင်း​ကို​ခံ​ရ​သည်​ဟု မြွက်​ဆို၏။*က၊ ၄၉:၉။ ၁၂:၃။

10 ထို​အ​ခါ ဗာ​လက်​မင်း​သည်၊ ဗာ​လမ်​ကို​အ​မျက်​ထွက်၍ လက်​ခုပ်​တီး​လျက်၊ ငါ၏​ရန်​သူ​တို့​ကို ကျိန်​ဆဲ​စေ​ခြင်း​ငှာ သင့်​ကို​ငါ​ခေါ်​ခဲ့၏။ သင်​သည် သုံး​ကြိမ်​တိုင်​အောင် အ​ကြွင်း​မဲ့ ကောင်း​ချီး​ပေး​လေ​ပြီ​တ​ကား။ 11 ထို​ကြောင့် သင့်​နေ​ရာ​ပြည်​သို့ ပြေး​သွား​လော့။ သင့်​ကို​ချီး​မြှောက်​မည်​ဟု အ​ထက်​က​ငါ​အ​ကြံ​ရှိ။ သို့​ရာ​တွင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် သင်၏​ဘုန်း​ကို မ​တိုး​ပွား​စေ​ခြင်း​ငှာ ဆီး​တား​လေ​ပြီ​ဟု ဆို၏။ 12 ဗာ​လမ်​က​လည်း၊ ဗာ​လက်​မင်း​သည် ရွှေ​ငွေ​နှင့်​ပြည့်​သော မိ​မိ​နန်း​တော်​ကို​ပင် ပေး​သော်​လည်း၊ 13 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​ပ​ညတ်​တော်​ကို လွန်​ကျူး၍ ကောင်း​သော​အ​မှု၊ မ​ကောင်း​သော​အ​မှု​တစ်​စုံ​တစ်​ခု​ကို ကိုယ်​အ​လို​အ​လျောက် ငါ​မ​ပြု​နိုင်။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ​သ​မျှ​ကို ငါ​ပြော​ပါ​မည်​ဟု မင်း​ကြီး​စေ​လွှတ်​သော သံ​တ​မန်​တို့​အား ငါ​ပြော​နှင့်​ပြီ​မ​ဟုတ်​လော။

ဗာ​လမ်​၏​နောက်​ဆုံး​ဗျာ​ဒိတ်

14 ယ​ခု​မူ​ကား၊ ငါ့​အ​ဆွေ​အ​မျိုး​တို့​ထံ​သို့ ငါ​သွား​တော့​မည်။ နား​ထောင်​ပါ။ နောင်​ကာ​လ၌ ဤ​လူ​မျိုး​သည် မင်း​ကြီး၏​လူ​မျိုး၌ အ​ဘယ်​သို့ ပြု​မည်​အ​ရာ​ကို မင်း​ကြီး​အား​ကြား​ပြော​ပါ​မည်​ဟု ဗာ​လက်​မင်း​အား​ပြန်​ဆို​ပြီး​မှ၊ 15 ပ​ရော​ဖက်​စ​ကား​အား​ဖြင့် မြွက်​ဆို​လေ​သည်​မှာ၊ မျက်​စိ​ပွင့်​သော​သူ ဗော​ရ​သား ဗာ​လမ်၏​စ​ကား၊ 16 ဘ​ဝင်​ဖြစ်၍​မျက်​စိ​ပွင့်​လျက်၊ အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင်၏ ရူ​ပါ​ရုံ​ကို​မြင်၍၊ အ​မြင့်​ဆုံး​သော​ဘု​ရား​ပေး​တော်​မူ​သော ဉာဏ်​ကို​ရ၍၊ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​အ​မိန့်​တော်​ကို ကြား​သော​သူ၏​စ​ကား​ဟူ​မူ​ကား၊ 17 ထို​အ​ရာ​ကို ငါ​မြင်၏။ သို့​သော်​လည်း ယ​ခု​မ​ဖြစ်​ရ​သေး။ ထို​အ​ရာ​ကို ငါ​ရှု၏။ သို့​သော်​လည်း ဖြစ်​ရ​သော​အ​ချိန်​မ​နီး​သေး။ ကြယ်​တစ်​လုံး​သည် ယာ​ကုပ်​အ​မျိုး၌ ပေါ်​ထွန်း၍၊ ရာ​ဇ​လှံ​တံ​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၌ ထင်​ရှား​လိမ့်​မည်။ မော​ဘ​ပြည်​စွန်း​တိုင်​အောင် ထိ​ခိုက်၍ မ​ငြိမ်​မ​ဝပ် ရုန်း​ရင်း​ခတ်​ပြု​တတ်​သော သူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ဖျက်​ဆီး​လိမ့်​မည်။ 18 ဧ​ဒုံ​ပြည်​ကို​လည်း သိမ်း​ယူ​လိမ့်​မည်။ စိ​ရ​တောင်​သည်​လည်း ရန်​သူ​လက်​သို့ ရောက်​လိမ့်​မည်။ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သည် ရဲ​ရင့်​စွာ​ပြု​လိမ့်​မည်။ 19 အ​စိုး​ရ​သော​သူ​တစ်​ပါး​သည်၊ ယာ​ကုပ်​အ​မျိုး​ထဲ​က​ထွက်၍၊ ကျန်​ကြွင်း​သော​မြို့​သူ​မြို့​သား​တို့​ကို ဖျက်​ဆီး​လိမ့်​မည်​ဟု မြွက်​ဆို၏။ 20 တစ်​ဖန် အာ​မ​လက်​ပြည်​ကို​ကြည့်​ရှု၍ ပ​ရော​ဖက်​စ​ကား​အား​ဖြင့် မြွက်​ဆို​ပြန်​သည်​ကား၊ အာ​မ​လက်​အ​မျိုး​သည် လူ​မျိုး​တ​ကာ​တို့​ထက် အ​ထွတ်​ဖြစ်​ဖူး​သော်​လည်း၊ အ​ဆုံး၌ ရှင်း​ရှင်း​ပျက်​စီး​ခြင်း​သို့ ရောက်​လိမ့်​မည်​ဟု မြွက်​ဆို၏။ 21 တစ်​ဖန် ကေ​နိ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို ကြည့်​ရှု၍ ပ​ရော​ဖက်​စ​ကား​အား​ဖြင့် မြွက်​ဆို​ပြန်​သည်​ကား၊ သင်​တို့​နေ​ရာ​သည် အား​ကြီး၏။ ကျောက်​ပေါ်​မှာ အ​သိုက်​ကို​လုပ်​ကြ​ပြီ။ 22 သို့​သော်​လည်း အာ​ရှု​ရိ​မင်း​သည် သိမ်း​ယူ၍​မ​သွား​မီ​တိုင်​အောင်၊ ကေ​နိ​အ​မျိုး​သည် အ​မျက်​ကို​ခံ​ရ​လိမ့်​မည်​ဟု မြွက်​ဆို၏။ 23 တစ်​ဖန် ပ​ရော​ဖက်​စ​ကား​အား​ဖြင့် မြွက်​ဆို​ပြန်​သည်​ကား၊ အ​လို​လေ့၊ ဤ​အ​မှု​ကို ဘု​ရား​သ​ခင်​စီ​ရင်​တော်​မူ​သော​အ​ခါ၊ အ​ဘယ်​သူ​သည် အ​သက်​ချမ်း​သာ​ရ​လိမ့်​မည်​နည်း။ 24 သင်္ဘော​တို့​သည်​လည်း ခိ​တ္တိမ်​ပြည်​မှ​လာ၍​အာ​ရှု​ရိ​ပြည်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ဟေ​ဗာ​ပြည်​ကို​လည်း​ကောင်း နှောင့်​ယှက်​ကြ​လိမ့်​မည်။ သူ​တို့​သည်​လည်း ရှင်း​ရှင်း​ပျက်​စီး​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု မြွက်​ဆို​ပြီး​မှ၊ 25 ဗာ​လမ်​သည်​ထ၍ မိ​မိ​နေ​ရာ​အ​ရပ်​သို့​ပြန်​သွား၏။ ဗာ​လက်​မင်း​သည်​လည်း သွား​လေ၏။