Números 19

1 וַיְדַבֵּ֣ר יְהוָ֔ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה וְאֶֽל־אַהֲרֹ֖ן לֵאמֹֽר׃ 2 זֹ֚את חֻקַּ֣ת הַתּוֹרָ֔ה אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר דַּבֵּ֣ר ׀ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְיִקְח֣וּ אֵלֶיךָ֩ פָרָ֨ה אֲדֻמָּ֜ה תְּמִימָ֗ה אֲשֶׁ֤ר אֵֽין־בָּהּ֙ מ֔וּם אֲשֶׁ֛ר לֹא־עָלָ֥ה עָלֶ֖יהָ עֹֽל׃ 3 וּנְתַתֶּ֣ם אֹתָ֔הּ אֶל־אֶלְעָזָ֖ר הַכֹּהֵ֑ן וְהוֹצִ֤יא אֹתָהּ֙ אֶל־מִח֣וּץ לַֽמַּחֲנֶ֔ה וְשָׁחַ֥ט אֹתָ֖הּ לְפָנָֽיו׃ 4 וְלָקַ֞ח אֶלְעָזָ֧ר הַכֹּהֵ֛ן מִדָּמָ֖הּ בְּאֶצְבָּע֑וֹ וְהִזָּ֞ה אֶל־נֹ֨כַח פְּנֵ֧י אֹֽהֶל־מוֹעֵ֛ד מִדָּמָ֖הּ שֶׁ֥בַע פְּעָמִֽים׃ 5 וְשָׂרַ֥ף אֶת־הַפָּרָ֖ה לְעֵינָ֑יו אֶת־עֹרָ֤הּ וְאֶת־בְּשָׂרָהּ֙ וְאֶת־דָּמָ֔הּ עַל־פִּרְשָׁ֖הּ יִשְׂרֹֽף׃ 6 וְלָקַ֣ח הַכֹּהֵ֗ן עֵ֥ץ אֶ֛רֶז וְאֵז֖וֹב וּשְׁנִ֣י תוֹלָ֑עַת וְהִשְׁלִ֕יךְ אֶל־תּ֖וֹךְ שְׂרֵפַ֥ת הַפָּרָֽה׃ 7 וְכִבֶּ֨ס בְּגָדָ֜יו הַכֹּהֵ֗ן וְרָחַ֤ץ בְּשָׂרוֹ֙ בַּמַּ֔יִם וְאַחַ֖ר יָב֣וֹא אֶל־הַֽמַּחֲנֶ֑ה וְטָמֵ֥א הַכֹּהֵ֖ן עַד־הָעָֽרֶב׃ 8 וְהַשֹּׂרֵ֣ף אֹתָ֔הּ יְכַבֵּ֤ס בְּגָדָיו֙ בַּמַּ֔יִם וְרָחַ֥ץ בְּשָׂר֖וֹ בַּמָּ֑יִם וְטָמֵ֖א עַד־הָעָֽרֶב׃ 9 וְאָסַ֣ף ׀ אִ֣ישׁ טָה֗וֹר אֵ֚ת אֵ֣פֶר הַפָּרָ֔ה וְהִנִּ֛יחַ מִח֥וּץ לַֽמַּחֲנֶ֖ה בְּמָק֣וֹם טָה֑וֹר וְ֠הָיְתָה לַעֲדַ֨ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֧ל לְמִשְׁמֶ֛רֶת לְמֵ֥י נִדָּ֖ה חַטָּ֥את הִֽוא׃ 10 וְ֠כִבֶּס הָאֹסֵ֨ף אֶת־אֵ֤פֶר הַפָּרָה֙ אֶת־בְּגָדָ֔יו וְטָמֵ֖א עַד־הָעָ֑רֶב וְֽהָיְתָ֞ה לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְלַגֵּ֛ר הַגָּ֥ר בְּתוֹכָ֖ם לְחֻקַּ֥ת עוֹלָֽם׃ 11 הַנֹּגֵ֥עַ בְּמֵ֖ת לְכָל־נֶ֣פֶשׁ אָדָ֑ם וְטָמֵ֖א שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃ 12 ה֣וּא יִתְחַטָּא־ב֞וֹ בַּיּ֧וֹם הַשְּׁלִישִׁ֛י וּבַיּ֥וֹם הַשְּׁבִיעִ֖י יִטְהָ֑ר וְאִם־לֹ֨א יִתְחַטָּ֜א בַּיּ֧וֹם הַשְּׁלִישִׁ֛י וּבַיּ֥וֹם הַשְּׁבִיעִ֖י לֹ֥א יִטְהָֽר׃ 13 כָּֽל־הַנֹּגֵ֡עַ בְּמֵ֣ת בְּנֶפֶשׁ֩ הָאָדָ֨ם אֲשֶׁר־יָמ֜וּת וְלֹ֣א יִתְחַטָּ֗א אֶת־מִשְׁכַּ֤ן יְהוָה֙ טִמֵּ֔א וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מִיִּשְׂרָאֵ֑ל כִּי֩ מֵ֨י נִדָּ֜ה לֹא־זֹרַ֤ק עָלָיו֙ טָמֵ֣א יִהְיֶ֔ה ע֖וֹד טֻמְאָת֥וֹ בֽוֹ׃ 14 זֹ֚את הַתּוֹרָ֔ה אָדָ֖ם כִּֽי־יָמ֣וּת בְּאֹ֑הֶל כָּל־הַבָּ֤א אֶל־הָאֹ֨הֶל֙ וְכָל־אֲשֶׁ֣ר בָּאֹ֔הֶל יִטְמָ֖א שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃ 15 וְכֹל֙ כְּלִ֣י פָת֔וּחַ אֲשֶׁ֛ר אֵין־צָמִ֥יד פָּתִ֖יל עָלָ֑יו טָמֵ֖א הֽוּא׃ 16 וְכֹ֨ל אֲשֶׁר־יִגַּ֜ע עַל־פְּנֵ֣י הַשָּׂדֶ֗ה בַּֽחֲלַל־חֶ֨רֶב֙ א֣וֹ בְמֵ֔ת אֽוֹ־בְעֶ֥צֶם אָדָ֖ם א֣וֹ בְקָ֑בֶר יִטְמָ֖א שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃ 17 וְלָֽקְחוּ֙ לַטָּמֵ֔א מֵעֲפַ֖ר שְׂרֵפַ֣ת הַֽחַטָּ֑את וְנָתַ֥ן עָלָ֛יו מַ֥יִם חַיִּ֖ים אֶל־כֶּֽלִי׃ 18 וְלָקַ֨ח אֵז֜וֹב וְטָבַ֣ל בַּמַּיִם֮ אִ֣ישׁ טָהוֹר֒ וְהִזָּ֤ה עַל־הָאֹ֨הֶל֙ וְעַל־כָּל־הַכֵּלִ֔ים וְעַל־הַנְּפָשׁ֖וֹת אֲשֶׁ֣ר הָֽיוּ־שָׁ֑ם וְעַל־הַנֹּגֵ֗עַ בַּעֶ֨צֶם֙ א֣וֹ בֶֽחָלָ֔ל א֥וֹ בַמֵּ֖ת א֥וֹ בַקָּֽבֶר׃ 19 וְהִזָּ֤ה הַטָּהֹר֙ עַל־הַטָּמֵ֔א בַּיּ֥וֹם הַשְּׁלִישִׁ֖י וּבַיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֑י וְחִטְּאוֹ֙ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֔י וְכִבֶּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָהֵ֥ר בָּעָֽרֶב׃ 20 וְאִ֤ישׁ אֲשֶׁר־יִטְמָא֙ וְלֹ֣א יִתְחַטָּ֔א וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מִתּ֣וֹךְ הַקָּהָ֑ל כִּי֩ אֶת־מִקְדַּ֨שׁ יְהוָ֜ה טִמֵּ֗א מֵ֥י נִדָּ֛ה לֹא־זֹרַ֥ק עָלָ֖יו טָמֵ֥א הֽוּא׃ 21 וְהָיְתָ֥ה לָּהֶ֖ם לְחֻקַּ֣ת עוֹלָ֑ם וּמַזֵּ֤ה מֵֽי־הַנִּדָּה֙ יְכַבֵּ֣ס בְּגָדָ֔יו וְהַנֹּגֵ֨עַ֙ בְּמֵ֣י הַנִּדָּ֔ה יִטְמָ֖א עַד־הָעָֽרֶב׃ 22 וְכֹ֛ל אֲשֶׁר־יִגַּע־בּ֥וֹ הַטָּמֵ֖א יִטְמָ֑א וְהַנֶּ֥פֶשׁ הַנֹּגַ֖עַת תִּטְמָ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃ פ

နီ​သော​နွား​မ​ပျို

1 တစ်​ဖန် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် မော​ရှေ​နှင့် အာ​ရုန်​တို့​ကို​ခေါ်၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား စီ​ရင်​ထုံး​ဖွဲ့​တော်​မူ​သော ပ​ညတ်​တ​ရား​ဟူ​မူ​ကား၊ 2 အ​ပြစ်​မ​ပါ၊ တစ်​ခါ​မျှ​ထမ်း​ပိုး​မ​တင်၊ ကွက်​ကျား​ခြင်း​မ​ရှိ၊ အ​ဆင်း​နီ​သော နွား​မ​ပျို​ကို၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် ဆောင်​ခဲ့​မည်​အ​ကြောင်း ဆင့်​ဆို​လော့။ 3 ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​ဧ​လာ​ဇာ၌​အပ်၍ တပ်​ပြင်​သို့​ဆောင်​သွား​ပြီး​မှ၊ သူ့​ရှေ့၌ အ​ခြား​သူ​သတ်​ရ​မည်။ 4 ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​ဧ​လာ​ဇာ​သည် အ​သွေး​ကို​လက်​နှင့်​ယူ၍ ပ​ရိ​သတ်​စည်း​ဝေး​ရာ တဲ​တော်​ရှေ့​စူး​စူး၌ ခု​နစ်​ကြိမ်​ဖျန်း​ရ​မည်။ 5 ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​ရှေ့​မှာ ထို​နွား​မ၏​အ​ရေ၊ အ​သား၊ အ​သွေး၊ ချေး​နု​နှင့်​တ​ကွ တစ်​ကောင်​လုံး​ကို အ​ခြား​သူ​သည်​မီး​ရှို့​ရ​မည်။ 6 ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​သည်​လည်း အ​ကာ​ရှ​သစ်​သား၊ ဟုဿုပ်​ပင်​ညွန့်​နှင့် နီ​မောင်း​သော​အ​ထည်​ကို ယူ၍၊ နွား​မ​မီး​လောင်​ရာ​ထဲ​သို့ ပစ်​ချ​ရ​မည်။ 7 ထို​နောက် မိ​မိ​အ​ဝတ်​ကို​လျှော်၍ ကိုယ်​ကို​လည်း​ရေ​ချိုး​ပြီး​မှ၊ တပ်​ထဲ​သို့​ဝင်၍ ညဉ့်​ဦး​တိုင်​အောင် မ​စင်​ကြယ်​ဖြစ်​လိမ့်​မည်။ 8 မီး​ရှို့​သော​သူ​သည်​လည်း၊ မိ​မိ​အ​ဝတ်​ကို​လျှော်၍ ကိုယ်​ကို​လည်း ရေ​ချိုး​ပြီး​မှ၊ ညဉ့်​ဦး​တိုင်​အောင် မ​စင်​ကြယ်​ဖြစ်​လိမ့်​မည်။ 9 စင်​ကြယ်​သော​သူ​တစ်​စုံ​တစ်​ယောက်​သည် နွား​မ၏​ပြာ​ကို​စု​သိမ်း၍၊ တပ်​ပြင်​မှာ စင်​ကြယ်​သော​အ​ရပ်၌ ထား​ရ​မည်။ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ပ​ရိ​သတ်​အ​ဖို့ စင်​ကြယ်​စေ​သော​ရေ​ဖော်​ဖို့၊ ထို​ပြာ​ကို​သို​ထား​ရ​မည်။ အ​ပြစ်​နှင့် ကင်း​စင်​စ​ရာ​ဖို့ ဖြစ်​သ​တည်း။*ဟေ​ဗြဲ၊၉:၁၃။10 နွား​မ၏​ပြာ​ကို စု​သိမ်း​သော​သူ​သည်​လည်း၊ မိ​မိ​အ​ဝတ်​ကို​လျှော်၍ ညဉ့်​ဦး​တိုင်​အောင် မ​စင်​ကြယ်​ဖြစ်​လိမ့်​မည်။ ဤ​ရွေ့​ကား၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား၊ တည်း​ခို​သော​တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် အ​စဉ်​အ​မြဲ​စောင့်​ရ​သော ပ​ညတ်​ဖြစ်​သ​တည်း။

လူ​သေ၏အလောင်း​ကို​ကိုင်​မိ​ခြင်း

11 လူ​သေ​ကောင်​ကို​ထိ​သော​သူ​သည် ခု​နစ်​ရက်​မ​စင်​ကြယ် ဖြစ်​လိမ့်​မည်။ 12 သုံး​ရက်​မြောက်​သော​နေ့၌ ထို​ပြာ​နှင့် ကိုယ်​ကို​သန့်​ရှင်း​စေ၍၊ ခု​နစ်​ရက်​မြောက်​သော​နေ့၌ စင်​ကြယ်​လိမ့်​မည်။ သုံး​ရက်​မြောက်​သော​နေ့၌ ကိုယ်​ကို​မ​သန့်​ရှင်း​စေ​လျှင်၊ ခု​နစ်​ရက်​မြောက်​သော​နေ့​တိုင်​အောင် မ​စင်​ကြယ်​ရ။ 13 လူ​သေ​ကောင်​ကို​ထိ၍ ကိုယ်​ကို​မ​သန့်​ရှင်း​စေ​သော​သူ​သည်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ တဲ​တော်​ကို ညစ်​ညူး​စေ၏။ ထို​သူ​ကို ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​မှ ပယ်​ရှင်း​ရ​မည်။ စင်​ကြယ်​စေ​သော​ရေ​ဖျန်း​ခြင်း​ကို မ​ခံ​သော​ကြောင့် မ​စင်​ကြယ်​ဖြစ်၏။ စင်​ကြယ်​ခြင်း​သို့ မ​ရောက်​သေး။ 14 တဲ၌​လူ​သေ​လျှင် စောင့်​ရ​သော​တ​ရား​ဟူ​မူ​ကား၊ တဲ​သို့​ဝင်​သော​သူ၊ တဲ၌​ရှိ​နေ​သော​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ခု​နစ်​ရက်​ပတ်​လုံး မ​စင်​ကြယ်​ဖြစ်​ကြ​လိမ့်​မည်။ 15 မ​ဖုံး​ဘဲ​ဖွင့်​ထား​သော အိုး​ရှိ​သ​မျှ​တို့​သည်​လည်း မ​စင်​ကြယ်​ဖြစ်​ကြ​လိမ့်​မည်။ 16 သတ်၍​သေ​သော​သူ၊ နာ၍​သေ​သော​သူ၊ လူ​သေ​အ​ရိုး၊ လူ​သင်္ချိုင်း​ကို လယ်​ပြင်၌​တွေ့၍​ထိ​လျှင်၊ ခု​နစ်​ရက်​ပတ်​လုံး မ​စင်​ကြယ်​ဖြစ်​လိမ့်​မည်။ 17 မ​စင်​ကြယ်​သော​သူ​ဖို့ အ​ပြစ်​ကင်း​စေ​ရာ မီး​ရှို့​သော​နွား​မ၏ ပြာ​အ​ချို့​ကို​ယူ၍၊ စီး​သော​ရေ​နှင့်​အ​တူ အိုး၌​ထည့်​ပြီး​မှ၊ 18 စင်​ကြယ်​သော​သူ​သည်၊ ဟုဿုပ်​ပင်​ညွန့်​ကို ရေ၌​နှစ်၍​တဲ​ပေါ်​မှာ​လည်း​ကောင်း၊ တန်​ဆာ​များ၊ တဲ၌​ရှိ​သော​လူ​များ​ပေါ်​မှာ​လည်း​ကောင်း၊ လူ​သေ​အ​ရိုး၊ သတ်၍​သေ​သော​သူ၊ နာ၍​သေ​သော​သူ၊ လူ​သင်္ချိုင်း​ကို​ထိ​သော​သူ​ပေါ်​မှာ​လည်း​ကောင်း၊ ထို​ရေ​ကို​ဖျန်း​ရ​မည်။ 19 စင်​ကြယ်​သော​သူ​သည် မ​စင်​ကြယ်​သော​သူ​ကို သုံး​ရက်​မြောက်​သော​နေ့၊ ခု​နစ်​ရက်​မြောက်​သော​နေ့၌ ဖျန်း​ရ​မည်။ ခု​နစ်​ရက်​မြောက်​သော​နေ့၌ ကိုယ်​ကို​သန့်​ရှင်း​စေ​လျက်၊ မိ​မိ​အ​ဝတ်​ကို​လျှော်၍ ရေ​ချိုး​လျှင်၊ ညဉ့်​ဦး​အ​ချိန်​တွင် စင်​ကြယ်​လိမ့်​မည်။ 20 မ​စင်​ကြယ်​သော​သူ​သည် ကိုယ်​ကို​သန့်​ရှင်း​စေ​ခြင်း​ငှာ မ​ပြု​လျှင်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ သန့်​ရှင်း​ရာ​ဌာ​န​တော်​ကို ညစ်​ညူး​စေ​သော​ကြောင့်၊ ပ​ရိ​သတ်​မှ ပယ်​ရှင်း​ခြင်း​ကို​ခံ​ရ​မည်။ စင်​ကြယ်​စေ​သော​ရေ​ဖျန်း​ခြင်း​ကို မ​ခံ​သော​ကြောင့်၊ မ​စင်​ကြယ်​ဘဲ​နေ၏။ 21 အ​စဉ်​အ​မြဲ​စောင့်​ရ​သော ပ​ညတ်​ဟူ​မူ​ကား၊ စင်​ကြယ်​သော​ရေ​ကို ဖျန်း​သော​သူ​သည် မိ​မိ​အ​ဝတ်​ကို​လျှော်​ရ​မည်။ ထို​ရေ​ကို​ထိ​သော​သူ​လည်း၊ ညဉ့်​ဦး​တိုင်​အောင် မ​စင်​ကြယ်​ဖြစ်​လိမ့်​မည်။ 22 မ​စင်​ကြယ်​သော​သူ ထိ​သ​မျှ​သော​အ​ရာ​သည်​လည်း မ​စင်​ကြယ်​ဖြစ်​လိမ့်​မည်။ ထို​အ​ရာ​ကို​ထိ​သော​သူ​လည်း ညဉ့်​ဦး​တိုင်​အောင် မ​စင်​ကြယ်​ဖြစ်​လိမ့်​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။