Isaías 14

1 כִּי֩ יְרַחֵ֨ם יְהוָ֜ה אֶֽת־יַעֲקֹ֗ב וּבָחַ֥ר עוֹד֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וְהִנִּיחָ֖ם עַל־אַדְמָתָ֑ם וְנִלְוָ֤ה הַגֵּר֙ עֲלֵיהֶ֔ם וְנִסְפְּח֖וּ עַל־בֵּ֥ית יַעֲקֹֽב׃ 2 וּלְקָח֣וּם עַמִּים֮ וֶהֱבִיא֣וּם אֶל־מְקוֹמָם֒ וְהִֽתְנַחֲל֣וּם בֵּֽית־יִשְׂרָאֵ֗ל עַ֚ל אַדְמַ֣ת יְהוָ֔ה לַעֲבָדִ֖ים וְלִשְׁפָח֑וֹת וְהָיוּ֙ שֹׁבִ֣ים לְשֹֽׁבֵיהֶ֔ם וְרָד֖וּ בְּנֹגְשֵׂיהֶֽם׃ ס 3 וְהָיָ֗ה בְּי֨וֹם הָנִ֤יחַ יְהוָה֙ לְךָ֔ מֵֽעָצְבְּךָ֖ וּמֵרָגְזֶ֑ךָ וּמִן־הָעֲבֹדָ֥ה הַקָּשָׁ֖ה אֲשֶׁ֥ר עֻבַּד־בָּֽךְ׃ 4 וְנָשָׂ֜אתָ הַמָּשָׁ֥ל הַזֶּ֛ה עַל־מֶ֥לֶךְ בָּבֶ֖ל וְאָמָ֑רְתָּ אֵ֚יךְ שָׁבַ֣ת נֹגֵ֔שׂ שָׁבְתָ֖ה מַדְהֵבָֽה׃ 5 שָׁבַ֥ר יְהוָ֖ה מַטֵּ֣ה רְשָׁעִ֑ים שֵׁ֖בֶט מֹשְׁלִֽים׃ 6 מַכֶּ֤ה עַמִּים֙ בְּעֶבְרָ֔ה מַכַּ֖ת בִּלְתִּ֣י סָרָ֑ה רֹדֶ֤ה בָאַף֙ גּוֹיִ֔ם מֻרְדָּ֖ף בְּלִ֥י חָשָֽׂךְ׃ 7 נָ֥חָה שָׁקְטָ֖ה כָּל־הָאָ֑רֶץ פָּצְח֖וּ רִנָּֽה׃ 8 גַּם־בְּרוֹשִׁ֛ים שָׂמְח֥וּ לְךָ֖ אַרְזֵ֣י לְבָנ֑וֹן מֵאָ֣ז שָׁכַ֔בְתָּ לֹֽא־יַעֲלֶ֥ה הַכֹּרֵ֖ת עָלֵֽינוּ׃ 9 שְׁא֗וֹל מִתַּ֛חַת רָגְזָ֥ה לְךָ֖ לִקְרַ֣את בּוֹאֶ֑ךָ עוֹרֵ֨ר לְךָ֤ רְפָאִים֙ כָּל־עַתּ֣וּדֵי אָ֔רֶץ הֵקִים֙ מִכִּסְאוֹתָ֔ם כֹּ֖ל מַלְכֵ֥י גוֹיִֽם׃ 10 כֻּלָּ֣ם יַֽעֲנ֔וּ וְיֹאמְר֖וּ אֵלֶ֑יךָ גַּם־אַתָּ֛ה חֻלֵּ֥יתָ כָמ֖וֹנוּ אֵלֵ֥ינוּ נִמְשָֽׁלְתָּ׃ 11 הוּרַ֥ד שְׁא֛וֹל גְּאוֹנֶ֖ךָ הֶמְיַ֣ת נְבָלֶ֑יךָ תַּחְתֶּ֨יךָ֙ יֻצַּ֣ע רִמָּ֔ה וּמְכַסֶּ֖יךָ תּוֹלֵעָֽה׃ 12 אֵ֛יךְ נָפַ֥לְתָּ מִשָּׁמַ֖יִם הֵילֵ֣ל בֶּן־שָׁ֑חַר נִגְדַּ֣עְתָּ לָאָ֔רֶץ חוֹלֵ֖שׁ עַל־גּוֹיִֽם׃ 13 וְאַתָּ֞ה אָמַ֤רְתָּ בִֽלְבָבְךָ֙ הַשָּׁמַ֣יִם אֶֽעֱלֶ֔ה מִמַּ֥עַל לְכֽוֹכְבֵי־אֵ֖ל אָרִ֣ים כִּסְאִ֑י וְאֵשֵׁ֥ב בְּהַר־מוֹעֵ֖ד בְּיַרְכְּתֵ֥י צָפֽוֹן׃ 14 אֶעֱלֶ֖ה עַל־בָּ֣מֳתֵי עָ֑ב אֶדַּמֶּ֖ה לְעֶלְיֽוֹן׃ 15 אַ֧ךְ אֶל־שְׁא֛וֹל תּוּרָ֖ד אֶל־יַרְכְּתֵי־בֽוֹר׃ 16 רֹאֶ֨יךָ֙ אֵלֶ֣יךָ יַשְׁגִּ֔יחוּ אֵלֶ֖יךָ יִתְבּוֹנָ֑נוּ הֲזֶ֤ה הָאִישׁ֙ מַרְגִּ֣יז הָאָ֔רֶץ מַרְעִ֖ישׁ מַמְלָכֽוֹת׃ 17 שָׂ֥ם תֵּבֵ֛ל כַּמִּדְבָּ֖ר וְעָרָ֣יו הָרָ֑ס אֲסִירָ֖יו לֹא־פָ֥תַח בָּֽיְתָה׃ 18 כָּל־מַלְכֵ֥י גוֹיִ֖ם כֻּלָּ֑ם שָׁכְב֥וּ בְכָב֖וֹד אִ֥ישׁ בְּבֵיתֽוֹ׃ 19 וְאַתָּ֞ה הָשְׁלַ֤כְתָּ מִֽקִּבְרְךָ֙ כְּנֵ֣צֶר נִתְעָ֔ב לְב֥וּשׁ הֲרֻגִ֖ים מְטֹ֣עֲנֵי חָ֑רֶב יוֹרְדֵ֥י אֶל־אַבְנֵי־ב֖וֹר כְּפֶ֥גֶר מוּבָֽס׃ 20 לֹֽא־תֵחַ֤ד אִתָּם֙ בִּקְבוּרָ֔ה כִּֽי־אַרְצְךָ֥ שִׁחַ֖תָּ עַמְּךָ֣ הָרָ֑גְתָּ לֹֽא־יִקָּרֵ֥א לְעוֹלָ֖ם זֶ֥רַע מְרֵעִֽים׃ 21 הָכִ֧ינוּ לְבָנָ֛יו מַטְבֵּ֖חַ בַּעֲוֺ֣ן אֲבוֹתָ֑ם בַּל־יָקֻ֨מוּ֙ וְיָ֣רְשׁוּ אָ֔רֶץ וּמָלְא֥וּ פְנֵֽי־תֵבֵ֖ל עָרִֽים׃ 22 וְקַמְתִּ֣י עֲלֵיהֶ֔ם נְאֻ֖ם יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְהִכְרַתִּ֨י לְבָבֶ֜ל שֵׁ֥ם וּשְׁאָ֛ר וְנִ֥ין וָנֶ֖כֶד נְאֻם־יְהוָֽה׃ 23 וְשַׂמְתִּ֛יהָ לְמוֹרַ֥שׁ קִפֹּ֖ד וְאַגְמֵי־מָ֑יִם וְטֵֽאטֵאתִ֨יהָ֙ בְּמַטְאֲטֵ֣א הַשְׁמֵ֔ד נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת׃ פ 24 נִשְׁבַּ֛ע יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת לֵאמֹ֑ר אִם־לֹ֞א כַּאֲשֶׁ֤ר דִּמִּ֨יתִי֙ כֵּ֣ן הָיָ֔תָה וְכַאֲשֶׁ֥ר יָעַ֖צְתִּי הִ֥יא תָקֽוּם׃ 25 לִשְׁבֹּ֤ר אַשּׁוּר֙ בְּאַרְצִ֔י וְעַל־הָרַ֖י אֲבוּסֶ֑נּוּ וְסָ֤ר מֵֽעֲלֵיהֶם֙ עֻלּ֔וֹ וְסֻ֨בֳּל֔וֹ מֵעַ֥ל שִׁכְמ֖וֹ יָסֽוּר׃ 26 זֹ֛את הָעֵצָ֥ה הַיְּעוּצָ֖ה עַל־כָּל־הָאָ֑רֶץ וְזֹ֛את הַיָּ֥ד הַנְּטוּיָ֖ה עַל־כָּל־הַגּוֹיִֽם׃ 27 כִּֽי־יְהוָ֧ה צְבָא֛וֹת יָעָ֖ץ וּמִ֣י יָפֵ֑ר וְיָד֥וֹ הַנְּטוּיָ֖ה וּֽמִ֥י יְשִׁיבֶֽנָּה׃ פ 28 בִּשְׁנַת־מ֖וֹת הַמֶּ֣לֶךְ אָחָ֑ז הָיָ֖ה הַמַּשָּׂ֥א הַזֶּֽה׃ 29 אַֽל־תִּשְׂמְחִ֤י פְלֶ֨שֶׁת֙ כֻּלֵּ֔ךְ כִּ֥י נִשְׁבַּ֖ר שֵׁ֣בֶט מַכֵּ֑ךְ כִּֽי־מִשֹּׁ֤רֶשׁ נָחָשׁ֙ יֵ֣צֵא צֶ֔פַע וּפִרְי֖וֹ שָׂרָ֥ף מְעוֹפֵֽף׃ 30 וְרָעוּ֙ בְּכוֹרֵ֣י דַלִּ֔ים וְאֶבְיוֹנִ֖ים לָבֶ֣טַח יִרְבָּ֑צוּ וְהֵמַתִּ֤י בָֽרָעָב֙ שָׁרְשֵׁ֔ךְ וּשְׁאֵרִיתֵ֖ךְ יַהֲרֹֽג׃ 31 הֵילִ֤ילִֽי שַׁ֨עַר֙ זַֽעֲקִי־עִ֔יר נָמ֖וֹג פְּלֶ֣שֶׁת כֻּלֵּ֑ךְ כִּ֤י מִצָּפוֹן֙ עָשָׁ֣ן בָּ֔א וְאֵ֥ין בּוֹדֵ֖ד בְּמוֹעָדָֽיו׃ 32 וּמַֽה־יַּעֲנֶ֖ה מַלְאֲכֵי־ג֑וֹי כִּ֤י יְהוָה֙ יִסַּ֣ד צִיּ֔וֹן וּבָ֥הּ יֶחֱס֖וּ עֲנִיֵּ֥י עַמּֽוֹ׃ ס

ယုဒပြည်ကိုပြန်​လည်ထူထောင်ခြင်း

1 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ယာ​ကုပ်​အ​မျိုး​ကို​သ​နား၍ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ကို တစ်​ဖန်​ရွေး​ကောက်​သ​ဖြင့်၊ သူ​တို့​ကို နေ​ရင်း​ပြည်၌ နေ​ရာ​ချ​တော်​မူ​လိမ့်​မည်။ တစ်​ကျွန်း​တစ်​နိုင်​ငံ​သား​တို့​သည် သူ​တို့​နှင့်​ပေါင်း​ဖော်၍ ယာ​ကုပ်​အ​မျိုး၌ ဆည်း​ကပ်​ကြ​လိမ့်​မည်။ 2 တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် သူ​တို့​ကို နေ​ရင်း​အ​ရပ်​သို့ ပို့​ဆောင်​ကြ​လိမ့်​မည်။ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​ပြည်​တော်​တွင်၊ ကျွန်​နှင့် ကျွန်​မ​အ​ရာ၌​ထား၍ စေ​စား​ကြ​လိမ့်​မည်။ အ​ထက်​က သိမ်း​သွား​ဖူး​သော သူ​တို့​ကို တစ်​ဖန် သိမ်း​ယူ​ခဲ့​ကြ​လိမ့်​မည်။ ညှဉ်း​ဆဲ​ဖူး​သော​သူ​တို့​ကို​လည်း အုပ်​စိုး​ကြ​လိမ့်​မည်။

ဗာ​ဗု​လုန်​ဘု​ရင်

3 ထို​အ​ခါ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် သင့်​ကို​ငြို​ငြင်​ခြင်း၊ စိုး​ရိမ်​ခြင်း၊ သူ​တစ်​ပါး​စေ​စား၍ ဆင်း​ရဲ​စွာ အ​စေ​ကျွန်​ခံ​ရ​ခြင်း​ထဲ​က​နုတ်၍၊ ချမ်း​သာ​ပေး​တော်​မူ​လျှင်၊ 4 သင်​သည် ဗာ​ဗု​လုန်​ရှင်​ဘု​ရင်​ကို ရည်​ဆောင်၍၊ ပုံ​စ​ကား​ကို ဤ​သို့ မြွက်​ဆို​လိမ့်​မည်။ အ​စိုး​တ​ရ​ပြု​သော​သူ​သည် ဆုံး​လေ​ပြီ​တ​ကား။ ရွှေ​မြို့​တော်​သည် ဆုံး​လေ​ပြီ​ကား။ 5 လူ​သ​တ္တ​ဝါ​တို့​ကို အ​မျက်​ထွက်၍၊ အ​စဉ်​မ​ပြတ် ရိုက်​ခြင်း၊ အ​တိုင်း​တိုင်း အ​ပြည်​ပြည်​တို့​ကို မာ​န​စိတ်​နှင့် အုပ်​စိုး၍၊ အ​စဉ်​မ​ပြတ် ညှဉ်း​ဆဲ​ခြင်း​ကို​ပြု​သော အ​ဓ​မ္မ​လူ​တို့၏ တောင်​ဝှေး​ကို​လည်း​ကောင်း၊ 6 ထို​သို့ အ​စိုး​ရ​သော​သူ​တို့၏ ရာ​ဇ​လှံ​တံ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ချိုး​တော်​မူ​ပြီ။ 7 မြေ​တစ်​ပြင်​လုံး​သည် ငြိမ်​ဝပ်​ချမ်း​သာ​ခြင်း​ရှိ၏။ ရွှင်​လန်း​စွာ သီ​ချင်း​ဆို​သံ​နှင့် ကြွေး​ကြော်​ကြ၏။ 8 ထင်း​ရှူး​ပင်​နှင့် လေ​ဗ​နုန်​အာ​ရဇ်​ပင်​တို့​က၊ သင်​တို့​သည် လဲ​ပြီး​သည်​နောက်၊ ငါ​တို့​ကို ခုတ်​လှဲ​သော​သူ​သည် မ​တက်​မ​လာ​ရ​ဟု သင့်​ကို​ရည်​ဆောင်၍ ဝမ်း​မြောက်​ကြ၏။

9 သင်​သည် ရောက်​လာ​သော​အ​ခါ၊ အောက်​အ​ရပ် မ​ရ​ဏ​နိုင်​ငံ​သည် ကြို​ဆို​အံ့​သော​ငှာ လှုပ်​လေ၏။ သင်္ချိုင်း​သား​များ​နှင့် လော​ကီ​မင်း​များ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို သင့်​အ​တွက်​ကြောင့် နှိုး​ဆော်​လေ၏။ အ​တိုင်း​တိုင်း အ​ပြည်​ပြည်​သော ရှင်​ဘု​ရင်​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ရာ​ဇ​ပ​လ္လင်​တို့​မှ​ထ​စေ၏။ 10 ထို​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​က၊ သင်​သည်​လည်း ငါ​တို့​ကဲ့​သို့ အား​နည်း​ပါ​သည်​တ​ကား။ ငါ​နှင့် တူ​ပါ​သည်​တ​ကား။ 11 သင်၏​ဘုန်း​အ​သ​ရေ​နှင့် သင်၏​တူ​ရိ​ယာ​မျိုး အ​သံ​ဗ​လံ​တို့​ကို မ​ရ​ဏနိုင်​ငံ​တွင် ရှုတ်​ချ​လေ​ပြီ​တ​ကား။ သင့်​အောက်၌ ပိုး​ကောင်​များ​ကို​ခင်း​လျက်၊ သင့်​အ​ပေါ်၌ တီ​ကောင်​များ​ကို ခြုံ​လျက်​ရှိ​ပါ​သည်​တ​ကား​ဟု သင့်​ကို​နှုတ်​ဆက်၍ ပြော​ဆို​ကြ​လိမ့်​မည်။

12 အို နံ​နက်​သား၊ မိုး​သောက်​ကြယ်၊ သင်​သည် ကောင်း​ကင်​က ကျ​လေ​ပြီ​တ​ကား။ အ​ပြည်​ပြည်​တို့​ကို နှိပ်​စက်​သော​သင်​သည်၊ မြေ​တိုင်​အောင် ခုတ်​လှဲ​ခြင်း​ကို ခံ​ရ​လေ​ပြီ​တ​ကား။*ဗျာ၊ ၈:၁၀၊၉:၁။13 သင်​က​လည်း၊ ကောင်း​ကင်​ပေါ်​သို့ ငါ​တက်​မည်။ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​ကြယ်​တို့​အ​ပေါ်​မှာ ငါ့​ပ​လ္လင်​ကို ငါ​ချီး​မြှောက်​မည်။ မြောက်​မျက်​နှာ​ဘက်၊ ဗျာ​ဒိတ်​တော်​တောင်​ပေါ်​မှာ ငါ​ထိုင်​မည်။ 14 မိုး​တိမ်​ထိပ်​ပေါ်​သို့ ငါ​တက်​မည်။ အ​မြင့်​ဆုံး​သော​ဘု​ရား​ကဲ့​သို့ ငါ​နေ​မည်​ဟု စိတ်​အ​ကြံ​ရှိ​လေ​ပြီ။ 15 သို့​သော်​လည်း၊ သင်​သည်​မ​ရ​ဏ​နိုင်​ငံ၊ သင်္ချိုင်း​တွင်း​ထဲ​သို့ နှိမ့်​ချ​ခြင်း​ကို ခံ​ရ​လေ​ပြီ။*မ၊ ၁၁:၂၃။ လု၊ ၁၀:၁၅။

16 သင့်​ကို မြင်​သော​သူ​တို့​သည် စေ့​စေ့​ကြည့်​ရှု၍ ဆင်​ခြင်​ပြီး​လျှင်၊ မြေ​ကြီး​ကို​တုန်​လှုပ်​စေ၍၊ တိုင်း​နိုင်​ငံ​များ​ကို လှုပ်​ခြောက်​သော​သူ​ကား ဤ​သူ​လော။ 17 လော​ကီ​နိုင်​ငံ​ကို တော​ကဲ့​သို့​ဖြစ်​စေ၍၊ မြို့​များ​ကို ဖျက်​ဆီး​သော​သူ၊ အ​ချုပ်​ခံ​ရ​သော​သူ​တို့​ကို မိ​မိ​နေ​ရာ​သို့ တစ်​ဖန်​မ​လွှတ်​သော​သူ​ကား ဤ​သူ​လော။ 18 အ​ပြည်​ပြည်​သော ရှင်​ဘု​ရင်​အ​ပေါင်း​တို့​သည် အ​သီး​အ​သီး မိ​မိ​တို့​စေ​တီ၌ ဘုန်း​အ​သ​ရေ​နှင့် အိပ်​ကြ၏။ 19 သင့်​ကို​မူ​ကား၊ ရွံ​ရှာ​ဖွယ်​သော​သစ်​ခက်​ကဲ့​သို့ သင်္ချိုင်း​ထဲ​က ထုတ်​ပစ်​ရ၏။ ကွပ်​မျက်​သော​သူ၊ ဓား​ဖြင့်​ထိုး​သော​သူ၊ သင်္ချိုင်း​တွင်း၌ ကျောက်​စု​ထဲ​သို့​ချ​သော​သူ​များ​နှင့် ဖုံး​အုပ်​လျက်၊ ခြေ​ဖြင့်​ကျော်​နင်း​သော အ​သေ​ကောင်​ဖြစ်​လေ၏။ 20 သူ​တစ်​ပါး​တို့​နှင့် ရော​နှော၍ သင်္ဂြိုဟ်​ခြင်း​ကို​မ​ခံ​ရ။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ မိ​မိ​ပြည်​ကို ဖျက်​ဆီး​ပြီ။ မိ​မိ​အ​မျိုး​သား​ချင်း​တို့​ကို သတ်​လေ​ပြီ။ အ​ဓ​မ္မ​ပြု​သော​သူ​တို့၏​အ​နွယ်​သည် ဂုဏ်​အ​သ​ရေ​အ​လျှင်း​မ​ရှိ​ရ​ဟု ပြော​ဆို​ကြ​လိမ့်​မည်။

21 သူ၏​သား​မြေး​တို့​သည်​မ​ထ၊ မြေ​ကြီး​ကို​မ​ပိုင်၊ မြေ​တစ်​ပြင်​လုံး​တွင် ရန်​သူ​များ​ကို မ​နှိုး​ဆော်​နိုင်​မည်​အ​ကြောင်း၊ သူ​တို့​အ​ဖို့ ဘိုး​ဘေး​တို့၏​အ​ပြစ်​ကြောင့် ကွပ်​မျက်​ခြင်း​ကို​ပြင်​ကြ​လော့။

22 ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ ငါ​သည် သူ​တို့​တစ်​ဖက်၌​ထ၍ ဗာ​ဗု​လုန်​မြို့၏​နာ​မ​နှင့် အ​ကြွင်း​အ​ကျန်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ သား​မြေး​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း ပယ်​ဖြတ်​မည်​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ၏။ 23 တစ်​ဖန်​လည်း၊ ငါ​သည် ထို​မြို့​ကို ဖြူ​ကောင်​များ​နေ​ရာ၊ ရေ​လွှမ်း​မိုး​ရာ​အ​ရပ်​ဖြစ်​စေ​မည်။ ဖျက်​ဆီး​ခြင်း၏ တံ​မြက်​စည်း​ဖြင့်​လှည်း​မည်​ဟု ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ၏။

အာ​ရှု​ရိ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကိုဖျက်​ဆီး​မည်

24 ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ကျိန်​ဆို၍​မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ 25 ငါ၏​မြေ​ပေါ်​မှာ အာ​ရှု​ရိ​မင်း​ကို ငါ​နှိပ်​စက်​မည်။ ငါ၏​တောင်​ရိုး​ပေါ်​မှာ ခြေ​ဖြင့်​ကျော်​နင်း​မည်​ဟု ငါ​ကြံ​စည်​သည်​အ​တိုင်း​ဖြစ်၍၊ ငါ​စီ​ရင်​ချက်​လည်း တည်​ရ​လိမ့်​မည်။ ထို​အ​ခါ သူ၏​ထမ်း​ပိုး​ကို သူ​တစ်​ပါး​အ​ပေါ်​က​ရွှေ့၍၊ သူ​တို့​ပ​ခုံး​ပေါ်​မှာ တင်​သော​ဝန်​ကို ချ​ရ​သော​အ​ခွင့်​ရှိ​လိမ့်​မည်။ 26 မြေ​တစ်​ပြင်​လုံး​တွင် ထို​သို့​ကြံ​စည်​တော်​မူ၏။ ခပ်​သိမ်း​သော ပြည်​တို့​အ​ပေါ်​မှာ ထို​သို့ လက်​တော်​ကို​ဆန့်​လျက် ရှိ၏။ 27 ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​အ​ကြံ​တော်​ကို အ​ဘယ်​သူ ဖျက်​လိမ့်​မည်​နည်း။ ဆန့်​တော်​မူ​သော​လက်​တော်​ကို အ​ဘယ်​သူ​လှန်​လိမ့်​မည်​နည်း။*ဟေ​ရှာ၊ ၁၀:၅-၃၄။ နာ၊ ၁:၁-၃:၁၉။ ဇေ၊ ၂:၁၃-၁၅။

ဖိ​လိ​တ္တိ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို​ဖျက်​ဆီး​မည်

28 အာ​ခတ်​မင်း​ကြီး အ​နိ​စ္စ​ရောက်​သော​နှစ်​တွင် ခံ​ရ​သော​ဗျာ​ဒိတ်​တော်​ဟူ​မူ​ကား၊*၄ ရာ၊ ၁၆:၂၀။ ၆ ရာ၊ ၂၈:၂၇။29 အို ဖိ​လိ​တ္တိ​ပြည်​လုံး၊ သင့်​ကို​ရိုက်​သော ကြိမ်​လုံး​ကျိုး​သည်​ကို​ထောက်၍၊ ဝမ်း​မ​မြောက်​နှင့်။ ထို​မြွေ​အ​မျိုး​ထဲ​က မြွေ​ဆိုး​ပေါက်​လိမ့်​မည်။ သူ၏​အ​နွယ်​သည်​လည်း ပျံ​တတ်​သော မီး​မြွေ​ဖြစ်​လိမ့်​မည်။*ယေ၊ ၄၇:၁-၇။ ယေ​ဇ၊ ၂၅:၁၅-၁၇။ ယော​လ၊ ၃:၄-၈။ အာ၊ ၁:၆-၈။ ဇေ၊ ၂:၄-၇။ ဇာ၊ ၉:၅-၇။30 အ​တိုင်း​ထက်​အ​လွန် ဆင်း​ရဲ​သော​သူ​တို့​သည် စား​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ ဆင်း​ရဲ ငြို​ငြင်​သော​သူ​တို့​သည် ဘေး​လွတ်​လျက် အိပ်​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ ငါ​သည် သင်၏​အ​မြစ်​ကို သွေ့​ခြောက်​ခြင်း​အား​ဖြင့် သတ်၍၊ သင်၏​အ​ကြွင်း​ကို​လည်း မြွေ​ဆိုး​သည် ကွပ်​မျက်​လိမ့်​မည်။ 31 အို တံ​ခါး၊ ညည်း​တွား​လော့။ အို မြို့၊ ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​လော့။ အို ဖိ​လိ​တ္တိ​ပြည်​လုံး၊ သင်​သည် မှိုင်​တွေ​လျက်​ရှိ၏။ မြောက်​မျက်​နှာ​မှ မီး​ခိုး​ထွက်​လာ၏။ ထို​အ​လုံး​အ​ရင်း၌ တစ်​ယောက်​တ​ခြား​စီ နေ​သော​သူ​မ​ရှိ။ 32 တစ်​ပြည်​တစ်​နိုင်​ငံ​မှ ရောက်​လာ​သော သံ​တ​မန်​တို့​အား အ​ဘယ်​သို့ ပြန်​ပြော​ရ​မည်​နည်း​ဟူ​မူ​ကား၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ဇိ​အုန်​မြို့​ကို တည်​ထောင်​တော်​မူ​သည် ဖြစ်၍၊ ကိုယ်​တော်၏​ဆင်း​ရဲ​သား​တို့​သည် ထို​မြို့၌ ကိုး​စား​ကြ၏။