Números 32

1 וּמִקְנֶ֣ה ׀ רַ֗ב הָיָ֞ה לִבְנֵ֧י רְאוּבֵ֛ן וְלִבְנֵי־גָ֖ד עָצ֣וּם מְאֹ֑ד וַיִּרְא֞וּ אֶת־אֶ֤רֶץ יַעְזֵר֙ וְאֶת־אֶ֣רֶץ גִּלְעָ֔ד וְהִנֵּ֥ה הַמָּק֖וֹם מְק֥וֹם מִקְנֶֽה׃ 2 וַיָּבֹ֥אוּ בְנֵֽי־גָ֖ד וּבְנֵ֣י רְאוּבֵ֑ן וַיֹּאמְר֤וּ אֶל־מֹשֶׁה֙ וְאֶל־אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְאֶל־נְשִׂיאֵ֥י הָעֵדָ֖ה לֵאמֹֽר׃ 3 עֲטָר֤וֹת וְדִיבֹן֙ וְיַעְזֵ֣ר וְנִמְרָ֔ה וְחֶשְׁבּ֖וֹן וְאֶלְעָלֵ֑ה וּשְׂבָ֥ם וּנְב֖וֹ וּבְעֹֽן׃ 4 הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֨ר הִכָּ֤ה יְהוָה֙ לִפְנֵי֙ עֲדַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל אֶ֥רֶץ מִקְנֶ֖ה הִ֑וא וְלַֽעֲבָדֶ֖יךָ מִקְנֶֽה׃ ס 5 וַיֹּאמְר֗וּ אִם־מָצָ֤אנוּ חֵן֙ בְּעֵינֶ֔יךָ יֻתַּ֞ן אֶת־הָאָ֧רֶץ הַזֹּ֛את לַעֲבָדֶ֖יךָ לַאֲחֻזָּ֑ה אַל־תַּעֲבִרֵ֖נוּ אֶת־הַיַּרְדֵּֽן׃ 6 וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה לִבְנֵי־גָ֖ד וְלִבְנֵ֣י רְאוּבֵ֑ן הַאַֽחֵיכֶ֗ם יָבֹ֨אוּ֙ לַמִּלְחָמָ֔ה וְאַתֶּ֖ם תֵּ֥שְׁבוּ פֹֽה׃ 7 וְלָ֣מָּה תנואון אֶת־לֵ֖ב בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל מֵֽעֲבֹר֙ אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־נָתַ֥ן לָהֶ֖ם יְהוָֽה׃ 8 כֹּ֥ה עָשׂ֖וּ אֲבֹתֵיכֶ֑ם בְּשָׁלְחִ֥י אֹתָ֛ם מִקָּדֵ֥שׁ בַּרְנֵ֖עַ לִרְא֥וֹת אֶת־הָאָֽרֶץ׃ 9 וַֽיַּעֲל֞וּ עַד־נַ֣חַל אֶשְׁכּ֗וֹל וַיִּרְאוּ֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ וַיָּנִ֕יאוּ אֶת־לֵ֖ב בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לְבִלְתִּי־בֹא֙ אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־נָתַ֥ן לָהֶ֖ם יְהוָֽה׃ 10 וַיִּֽחַר־אַ֥ף יְהוָ֖ה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וַיִּשָּׁבַ֖ע לֵאמֹֽר׃ 11 אִם־יִרְא֨וּ הָאֲנָשִׁ֜ים הָעֹלִ֣ים מִמִּצְרַ֗יִם מִבֶּ֨ן עֶשְׂרִ֤ים שָׁנָה֙ וָמַ֔עְלָה אֵ֚ת הָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֛עְתִּי לְאַבְרָהָ֥ם לְיִצְחָ֖ק וּֽלְיַעֲקֹ֑ב כִּ֥י לֹא־מִלְא֖וּ אַחֲרָֽי׃ 12 בִּלְתִּ֞י כָּלֵ֤ב בֶּן־יְפֻנֶּה֙ הַקְּנִזִּ֔י וִיהוֹשֻׁ֖עַ בִּן־נ֑וּן כִּ֥י מִלְא֖וּ אַחֲרֵ֥י יְהוָֽה׃ 13 וַיִּֽחַר־אַ֤ף יְהוָה֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וַיְנִעֵם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר אַרְבָּעִ֖ים שָׁנָ֑ה עַד־תֹּם֙ כָּל־הַדּ֔וֹר הָעֹשֶׂ֥ה הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה׃ 14 וְהִנֵּ֣ה קַמְתֶּ֗ם תַּ֚חַת אֲבֹ֣תֵיכֶ֔ם תַּרְבּ֖וּת אֲנָשִׁ֣ים חַטָּאִ֑ים לִסְפּ֣וֹת ע֗וֹד עַ֛ל חֲר֥וֹן אַף־יְהוָ֖ה אֶל־יִשְׂרָאֵֽל׃ 15 כִּ֤י תְשׁוּבֻן֙ מֵֽאַחֲרָ֔יו וְיָסַ֣ף ע֔וֹד לְהַנִּיח֖וֹ בַּמִּדְבָּ֑ר וְשִֽׁחַתֶּ֖ם לְכָל־הָעָ֥ם הַזֶּֽה׃ ס 16 וַיִּגְּשׁ֤וּ אֵלָיו֙ וַ֣יֹּאמְר֔וּ גִּדְרֹ֥ת צֹ֛אן נִבְנֶ֥ה לְמִקְנֵ֖נוּ פֹּ֑ה וְעָרִ֖ים לְטַפֵּֽנוּ׃ 17 וַאֲנַ֜חְנוּ נֵחָלֵ֣ץ חֻשִׁ֗ים לִפְנֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל עַ֛ד אֲשֶׁ֥ר אִם־הֲבִֽיאֹנֻ֖ם אֶל־מְקוֹמָ֑ם וְיָשַׁ֤ב טַפֵּ֨נוּ֙ בְּעָרֵ֣י הַמִּבְצָ֔ר מִפְּנֵ֖י יֹשְׁבֵ֥י הָאָֽרֶץ׃ 18 לֹ֥א נָשׁ֖וּב אֶל־בָּתֵּ֑ינוּ עַ֗ד הִתְנַחֵל֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אִ֖ישׁ נַחֲלָתֽוֹ׃ 19 כִּ֣י לֹ֤א נִנְחַל֙ אִתָּ֔ם מֵעֵ֥בֶר לַיַּרְדֵּ֖ן וָהָ֑לְאָה כִּ֣י בָ֤אָה נַחֲלָתֵ֨נוּ֙ אֵלֵ֔ינוּ מֵעֵ֥בֶר הַיַּרְדֵּ֖ן מִזְרָֽחָה׃ פ 20 וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵיהֶם֙ מֹשֶׁ֔ה אִֽם־תַּעֲשׂ֖וּן אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה אִם־תֵּחָֽלְצ֛וּ לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לַמִּלְחָמָֽה׃ 21 וְעָבַ֨ר לָכֶ֧ם כָּל־חָל֛וּץ אֶת־הַיַּרְדֵּ֖ן לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה עַ֧ד הוֹרִישׁ֛וֹ אֶת־אֹיְבָ֖יו מִפָּנָֽיו׃ 22 וְנִכְבְּשָׁ֨ה הָאָ֜רֶץ לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ וְאַחַ֣ר תָּשֻׁ֔בוּ וִהְיִיתֶ֧ם נְקִיִּ֛ים מֵיְהוָ֖ה וּמִיִּשְׂרָאֵ֑ל וְ֠הָיְתָה הָאָ֨רֶץ הַזֹּ֥את לָכֶ֛ם לַאֲחֻזָּ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃ 23 וְאִם־לֹ֤א תַעֲשׂוּן֙ כֵּ֔ן הִנֵּ֥ה חֲטָאתֶ֖ם לַיהוָ֑ה וּדְעוּ֙ חַטַּאתְכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר תִּמְצָ֖א אֶתְכֶֽם׃ 24 בְּנֽוּ־לָכֶ֤ם עָרִים֙ לְטַפְּכֶ֔ם וּגְדֵרֹ֖ת לְצֹנַאֲכֶ֑ם וְהַיֹּצֵ֥א מִפִּיכֶ֖ם תַּעֲשֽׂוּ׃ 25 וַיֹּ֤אמֶר בְּנֵי־גָד֙ וּבְנֵ֣י רְאוּבֵ֔ן אֶל־מֹשֶׁ֖ה לֵאמֹ֑ר עֲבָדֶ֣יךָ יַעֲשׂ֔וּ כַּאֲשֶׁ֥ר אֲדֹנִ֖י מְצַוֶּֽה׃ 26 טַפֵּ֣נוּ נָשֵׁ֔ינוּ מִקְנֵ֖נוּ וְכָל־בְּהֶמְתֵּ֑נוּ יִֽהְיוּ־שָׁ֖ם בְּעָרֵ֥י הַגִּלְעָֽד׃ 27 וַעֲבָדֶ֨יךָ יַֽעַבְר֜וּ כָּל־חֲל֥וּץ צָבָ֛א לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לַמִּלְחָמָ֑ה כַּאֲשֶׁ֥ר אֲדֹנִ֖י דֹּבֵֽר׃ 28 וַיְצַ֤ו לָהֶם֙ מֹשֶׁ֔ה אֵ֚ת אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְאֵ֖ת יְהוֹשֻׁ֣עַ בִּן־נ֑וּן וְאֶת־רָאשֵׁ֛י אֲב֥וֹת הַמַּטּ֖וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ 29 וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֲלֵהֶ֗ם אִם־יַעַבְר֣וּ בְנֵי־גָ֣ד וּבְנֵי־רְאוּבֵ֣ן ׀ אִ֠תְּכֶם אֶֽת־הַיַּרְדֵּ֞ן כָּל־חָל֤וּץ לַמִּלְחָמָה֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וְנִכְבְּשָׁ֥ה הָאָ֖רֶץ לִפְנֵיכֶ֑ם וּנְתַתֶּ֥ם לָהֶ֛ם אֶת־אֶ֥רֶץ הַגִּלְעָ֖ד לַאֲחֻזָּֽה׃ 30 וְאִם־לֹ֧א יַֽעַבְר֛וּ חֲלוּצִ֖ים אִתְּכֶ֑ם וְנֹֽאחֲז֥וּ בְתֹכְכֶ֖ם בְּאֶ֥רֶץ כְּנָֽעַן׃ 31 וַיַּֽעֲנ֧וּ בְנֵי־גָ֛ד וּבְנֵ֥י רְאוּבֵ֖ן לֵאמֹ֑ר אֵת֩ אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה אֶל־עֲבָדֶ֖יךָ כֵּ֥ן נַעֲשֶֽׂה׃ 32 נַ֣חְנוּ נַעֲבֹ֧ר חֲלוּצִ֛ים לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה אֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן וְאִתָּ֨נוּ֙ אֲחֻזַּ֣ת נַחֲלָתֵ֔נוּ מֵעֵ֖בֶר לַיַּרְדֵּֽן׃ 33 וַיִּתֵּ֣ן לָהֶ֣ם ׀ מֹשֶׁ֡ה לִבְנֵי־גָד֩ וְלִבְנֵ֨י רְאוּבֵ֜ן וְלַחֲצִ֣י ׀ שֵׁ֣בֶט ׀ מְנַשֶּׁ֣ה בֶן־יוֹסֵ֗ף אֶת־מַמְלֶ֨כֶת֙ סִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ הָֽאֱמֹרִ֔י וְאֶת־מַמְלֶ֔כֶת ע֖וֹג מֶ֣לֶךְ הַבָּשָׁ֑ן הָאָ֗רֶץ לְעָרֶ֨יהָ֙ בִּגְבֻלֹ֔ת עָרֵ֥י הָאָ֖רֶץ סָבִֽיב׃ 34 וַיִּבְנ֣וּ בְנֵי־גָ֔ד אֶת־דִּיבֹ֖ן וְאֶת־עֲטָרֹ֑ת וְאֵ֖ת עֲרֹעֵֽר׃ 35 וְאֶת־עַטְרֹ֥ת שׁוֹפָ֛ן וְאֶת־יַעְזֵ֖ר וְיָגְבֳּהָֽה׃ 36 וְאֶת־בֵּ֥ית נִמְרָ֖ה וְאֶת־בֵּ֣ית הָרָ֑ן עָרֵ֥י מִבְצָ֖ר וְגִדְרֹ֥ת צֹֽאן׃ 37 וּבְנֵ֤י רְאוּבֵן֙ בָּנ֔וּ אֶת־חֶשְׁבּ֖וֹן וְאֶת־אֶלְעָלֵ֑א וְאֵ֖ת קִרְיָתָֽיִם׃ 38 וְאֶת־נְב֞וֹ וְאֶת־בַּ֧עַל מְע֛וֹן מֽוּסַבֹּ֥ת שֵׁ֖ם וְאֶת־שִׂבְמָ֑ה וַיִּקְרְא֣וּ בְשֵׁמֹ֔ת אֶת־שְׁמ֥וֹת הֶעָרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר בָּנֽוּ׃ 39 וַיֵּ֨לְכ֜וּ בְּנֵ֨י מָכִ֧יר בֶּן־מְנַשֶּׁ֛ה גִּלְעָ֖דָה וַֽיִּלְכְּדֻ֑הָ וַיּ֖וֹרֶשׁ אֶת־הָאֱמֹרִ֥י אֲשֶׁר־בָּֽהּ׃ 40 וַיִּתֵּ֤ן מֹשֶׁה֙ אֶת־הַגִּלְעָ֔ד לְמָכִ֖יר בֶּן־מְנַשֶּׁ֑ה וַיֵּ֖שֶׁב בָּֽהּ׃ 41 וְיָאִ֤יר בֶּן־מְנַשֶּׁה֙ הָלַ֔ךְ וַיִּלְכֹּ֖ד אֶת־חַוֺּתֵיהֶ֑ם וַיִּקְרָ֥א אֶתְהֶ֖ן חַוֺּ֥ת יָאִֽיר׃ 42 וְנֹ֣בַח הָלַ֔ךְ וַיִּלְכֹּ֥ד אֶת־קְנָ֖ת וְאֶת־בְּנֹתֶ֑יהָ וַיִּקְרָ֧א לָ֦ה נֹ֖בַח בִּשְׁמֽוֹ׃ פ

ယော်​ဒန်​မြစ်​အ​ရှေ့​ဘက်​ရှိ​အ​နွယ်​များ

1 ရု​ဗင်​အ​မျိုး​သား​နှင့် ဂဒ်​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် အ​လွန်​များ​ပြား​သော တိ​ရ​စ္ဆာန်​တို့​နှင့် ကြွယ်​ဝ​သည်​ဖြစ်၍၊ ယာ​ဇာ​ပြည်၊ ဂိ​လဒ်​ပြည်​တို့၌ တိ​ရ​စ္ဆာန်​ကျက်​စား​စ​ရာ​ဖို့ ကောင်း​သည်​ကို​မြင်​ကြ​လျှင်၊ 2 မော​ရှေ​နှင့် ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ် ဧ​လာ​ဇာ အ​စ​ရှိ​သော ပ​ရိ​သတ်​တို့​တွင် မင်း​များ​တို့​ထံ​သို့​လာ၍၊ 3 အ​တ​ရုတ်၊ ဒိ​ဘုန်၊ ယာ​ဇာ၊ နိ​မ​ရ၊ ဟေ​ရှ​ဘုန်၊ ဧ​လာ​လေ၊ ရှေ​ဘံ၊ နေ​ဗော၊ ဗော​န​တည်း​ဟူ​သော၊ 4 ဣ​သ​ရေ​လ​ပ​ရိ​သတ်​ရှေ့​မှာ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား လုပ်​ကြံ​တော်​မူ​သော ဤ​ပြည်​သည် တိ​ရ​စ္ဆာန်​နှင့် တော်​လျော်​ပါ၏။ ကိုယ်​တော် ကျွန်​တို့၌​လည်း တိ​ရ​စ္ဆာန်​များ​ပြား​ပါ၏။ 5 သို့​ဖြစ်၍ ကျွန်​တော်​တို့​သည် ရှေ့​တော်၌​မျက်​နှာ​ရ​လျှင်၊ ဤ​ပြည်​ကို ကိုယ်​တော် ကျွန်​တို့​အား​အ​ပိုင်​ပေး​တော်​မူ​ပါ။ ကျွန်​တော်​တို့​ကို ယော်​ဒန်​မြစ်​တစ်​ဖက်​သို့ ပို့​ဆောင်​တော်​မ​မူ​ပါ​နှင့်​ဟု လျှောက်​ကြ၏။ 6 မော​ရှေ​က​လည်း၊ သင်​တို့​သည် ဤ​အ​ရပ်၌​နေ​ရစ်၍၊ သင်​တို့ ညီ​အစ်​ကို​များ​တို့​သည် စစ်​တိုက်​သွား​ရ​မည်​လော။ 7 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ပေး​တော်​မူ​သော​ပြည်​သို့ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် မ​ကူး​မ​သွား​မည်​အ​ကြောင်း၊ သူ​တို့​စိတ်​ကို အ​ဘယ်​ကြောင့်​ဖျက်​ကြ​သ​နည်း။ 8 ပြည်​တော်​ကို ကြည့်​ရှု​စေ​ခြင်း​ငှာ၊ သင်​တို့​အ​ဘ​တို့​ကို ကာ​ဒေ​ရှ​ဗာ​နာ​အ​ရပ်​က ငါ​စေ​လွှတ်​သော​အ​ခါ ထို​သို့​ပြု​ကြ၏။ 9 ဧ​ရှ​ကော​လ​ချောင်း​သို့​သွား၍ ပြည်​တော်​ကို ကြည့်​မြင်​ပြီး​မှ၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ပေး​တော်​မူ​သော​ပြည်​သို့ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် မ​သွား​မည်​အ​ကြောင်း သူ​တို့​စိတ်​ကို​ဖျက်​ကြ၏။-*တော၊ ၁၃:၁၇-၃၃။10-12 ထို​အ​ခါ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် အ​မျက်​တော်​ထွက်​လျက်၊ အ​ကယ်​စင်​စစ် အာ​ဗြ​ဟံ၊ ဣ​ဇာက်၊ ယာ​ကုပ်​တို့​အား ငါ​ကျိန်​ဆို၍​ပေး​သော​ပြည်​ကို၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​မှ ထွက်​လာ​သော​သူ​တို့​တွင် ကေ​နက်​အ​မျိုး ယေ​ဖု​န္နာ၏​သား​ကာ​လက်​နှင့် နုန်၏​သား​ယော​ရှု​မှ​တစ်​ပါး၊ အ​ဘယ်​သူ​မျှ ငါ့​နောက်​သို့ လုံး​လုံး​မ​လိုက်​သော​ကြောင့်၊ အ​သက် နှစ်​ဆယ်​လွန်​သော​သူ တစ်​စုံ​တစ်​ယောက်​မျှ မ​မြင်​ရ။ ထို​သူ​နှစ်​ယောက်​သာ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​နောက်​သို့ လုံး​လုံး​လိုက်​ကြ​ပြီ​ဟု ကျိန်​ဆို​တော်​မူ၏။ 13 ထို​သို့ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်၌ ဆိုး​သော​အ​မှု​ကို​ပြု​သော လူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် မ​ပျက်​စီး​မီ​တိုင်​အောင်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို အ​မျက်​ထွက်၍ အ​နှစ်​လေး​ဆယ်​ပတ်​လုံး တော၌​လှည့်​လည်​စေ​တော်​မူ၏။*တော၊ ၁၄:၂၆-၃၅။14 ယ​ခု​မူ​ကား၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို သာ၍​ပြင်း​စွာ အ​မျက်​တော်​ထွက်​စေ​မည်​အ​ကြောင်း၊ သာ၍​ဆိုး​သော​သူ​တည်း​ဟူ​သော သင်​တို့​သည် သင်​တို့​အ​ဘ​များ​ကိုယ်​စား ပေါ်​ထ​ကြ​ပြီ​တ​ကား။ 15 သင်​တို့​သည် နောက်​တော်​သို့​မ​လိုက်​ဘဲ လွှဲ​သွား​ကြ​လျှင်၊ တစ်​ဖန် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို တော၌​စွန့်​ပစ်​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ သင်​တို့​သည် ဤ​လူ​မျိုး​အ​ပေါင်း​ကို ဖျက်​ဆီး​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု ဂဒ်​အ​မျိုး​သား၊ ရု​ဗင်​အ​မျိုး​သား​တို့​အား ပြန်​ပြော၏။

16 ထို​သူ​တို့​သည်၊ အ​နီး​အ​ပါး​သို့​ချဉ်း​ကပ်၍၊ ကျွန်​တော်​တို့​သည် ကျွန်​တော်​တို့ တိ​ရ​စ္ဆာန်​များ​အ​ဖို့ ဤ​အ​ရပ်၌​သိုး​ခြံ​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ကျွန်​တော်​တို့ သူ​ငယ်​များ​အ​ဖို့ မြို့​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း တည်​ပါ​မည်။ 17 သို့​ရာ​တွင် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို သူ​တို့​နေ​ရာ​အ​ရပ်​သို့ မ​ပို့​မ​ဆောင်​မီ​တိုင်​အောင်၊ ကျွန်​တော်​တို့​သည်​လက်​နက်​ကိုင်​လျက် သူ​တို့​ရှေ့​မှာ​သွား​ပါ​မည်။ ဤ​ပြည်၌ ကျန်​ကြွင်း​သေး​သော လူ​တို့​ကြောင့် ကျွန်​တော်​တို့​သူ​ငယ်​များ​သည် ခိုင်​ခံ့​သော​မြို့၌ နေ​ရ​ပါ​မည်။ 18 ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​အ​ပေါင်း​တို့​သည် အ​မွေ​ခံ​ရ​သော​မြေ​ကို မ​ဝင်​စား​မီ​တိုင်​အောင် ကျွန်​တော်​တို့​သည် ကိုယ်​အိမ်​သို့​မ​ပြန်​မ​လာ​ပါ။ 19 ကျွန်​တော်​တို့​သည် ယော်​ဒန်​မြစ်​တစ်​ဖက်၌ သူ​တို့​နှင့်​အ​တူ အ​မွေ​ကို​မ​တောင်း​မ​ခံ​ပါ။ ကျွန်​တော်​တို့​အ​မွေ​ခံ​ရာ​မြေ​သည် ယော်​ဒန်​မြစ်​အ​ရှေ့​ဘက်၌ ကျ​ပါ​သည်​ဟု လျှောက်​ပြန်​ကြ၏။ 20 မော​ရှေ​က​လည်း၊ သို့​ဖြစ်၍ သင်​တို့​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်၌ လက်​နက်​ကိုင်​လျက် စစ်​တိုက်​သွား​လျှင်​လည်း​ကောင်း၊ 21 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ရန်​သူ​တို့​ကို ရှေ့​တော်​မှ​နှင်​ထုတ်၍ ထို​ပြည်​ကို အောင်​တော်​မ​မူ​မီ​တိုင်​အောင်၊ 22 သင်​တို့​ရှိ​သ​မျှ​သည် လက်​နက်​ကိုင်​လျက် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်၌ ယော်​ဒန်​မြစ်​တစ်​ဖက်​သို့ ကူး​သွား​လျှင်​လည်း​ကောင်း၊ ထို​နောက်​မှ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​ရှေ့၌ အ​ပြစ်​ကင်း​လွတ်​လျက်၊ ဤ​ပြည်​သို့​ပြန်​လာ၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အ​ခွင့်​နှင့် အ​မွေ​ခံ​ရ​ကြ​မည်။ 23 ထို​သို့​မ​ပြု​လျှင်​မူ​ကား၊ သင်​တို့​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ပြစ်​မှား​ခြင်း​ရှိ​သည်​အ​တိုင်း၊ ထို​အ​ပြစ်​သည် သင်​တို့​ကို လိုက်၍​မီ​လိမ့်​မည်။ 24 သူ​ငယ်​များ​အ​ဖို့ မြို့​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း၊ သိုး​များ​အ​ဖို့ သိုး​ခြံ​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း တည်​လုပ်​ကြ​လော့။ ယ​ခု​ပြော​သ​မျှ​အ​တိုင်း ပြု​ကြ​လော့​ဟု​ဆို​လျှင်၊ 25 ဂဒ်​အ​မျိုး​သား​နှင့် ရု​ဗင်​အ​မျိုး​တို့​က၊ ကိုယ်​တော်​ကျွန်​တို့​သည် သ​ခင်​မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း ပြု​ပါ​မည်။ 26 ကျွန်​တော်​တို့​မ​ယား သား​သူ​ငယ်​များ​နှင့် သိုး​နွား​အ​လုံး​စုံ​တို့​သည် ဤ​အ​ရပ်၊ ဂိ​လဒ်​မြို့​တို့၌ နေ​ရစ်​ရ​ပါ​မည်။ 27 ကိုယ်​တော်​ကျွန်​အ​ပေါင်း​တို့​မူ​ကား၊ သ​ခင်​မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ လက်​နက်​ကိုင်​လျက် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်၌ စစ်​တိုက်​ခြင်း​ငှာ ကူး​သွား​ပါ​မည်​ဟု လျှောက်​ထား​ကြ၏။ 28 ထို​အ​မှု​ကြောင့်၊ မော​ရှေ​သည် ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​ဧ​လာ​ဇာ၊ နုန်၏​သား​ယော​ရှု အ​စ​ရှိ​သော ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား အ​ဆွေ​အ​မျိုး​သူ​ကြီး​များ​တို့​ကို ခေါ်၍၊*ယော​ရှု၊၁:၁၂-၁၅။29 ဂဒ်​အ​မျိုး​သား​နှင့် ရု​ဗင်​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် စစ်​တိုက်​ခြင်း​ငှာ အ​သီး​အ​သီး​လက်​နက်​ကိုင်​လျက် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်၌ သင်​တို့​နှင့်​အ​တူ ယော်​ဒန်​မြစ်​တစ်​ဖက်​သို့ ကူး​သွား၍၊ သင်​တို့​သည် ထို​ပြည်​ကို​အောင်​ပြီး​လျှင်၊ ထို​အ​မျိုး​သား​တို့​အား ဂိ​လဒ်​ပြည်​ကို အ​ပိုင်​ပေး​ရ​ကြ​မည်။ 30 သို့​မ​ဟုတ် သူ​တို့​သည် လက်​နက်​ကိုင်​လျက် သင်​တို့​နှင့်​အ​တူ​မ​ကူး​မ​သွား​လျှင်၊ ခါ​နာန်​ပြည်၌ သင်​တို့​တွင် ကိုယ်​ပိုင်​ရာ​မြေ​ကို​ခံ​ယူ​ရ​ကြ​မည်​ဟု မှာ​ထား​လေ၏။ 31 ဂဒ်​အ​မျိုး​သား​နှင့် ရု​ဗင်​အ​မျိုး​သား​တို့​က​လည်း၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ကိုယ်​တော်​ကျွန်​တို့​အား မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ ကျွန်​တော်​တို့​သည် ပြု​ကြ​ပါ​မည်။ 32 ယော်​ဒန်​မြစ်​အ​ရှေ့​ဘက်၌ အ​မွေ​ခံ​ရ​ပါ​မည်​အ​ကြောင်း၊ ကျွန်​တော်​တို့​သည် လက်​နက်​ကိုင်​လျက် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်၌ ခါ​နာန်​ပြည်​သို့ ကူး​သွား​ပါ​မည်​ဟု ပြန်​လျှောက်​ကြ၏။ 33 ထို​အ​ခါ​မော​ရှေ​သည် အာ​မော​ရိ​ရှင်​ဘု​ရင်​ရှိ​ဟုန်၏ နိုင်​ငံ​ဆိုင်​သ​မျှ၊ ဗာ​ရှန်​ရှင်​ဘု​ရင်​ဩ​ဃ၏ နိုင်​ငံ​ဆိုင်​သ​မျှ​သော နယ်​မြေ​မြို့​ရွာ​တို့​ကို ဂဒ်​အ​မျိုး​သား၊ ရု​ဗင်​အ​မျိုး​သား၊ ယော​သပ်၏​သား မ​နာ​ရှေ​မှ​ဆင်း​သက်​သော မ​နာ​ရှေ​အ​မျိုး​သား​တစ်​ဝက်၌ အပ်​ပေး​လေ၏။

34 ဂဒ်​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် ဒိ​ဗုန်၊ အ​တ​ရုတ်၊ အာ​ရော်၊ 35 အာ​တ​ရုတ်၊ ရှော​ဖန်၊ ယာ​ဇာ၊ ယု​မ္ဘေ​ဟ၊ 36 ဗက်​နိ​မ​ရာ၊ ဗေ​သာ​ရန်​မြို့​များ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ သိုး​ခြံ​များ​ကို​လည်း​ကောင်း တည်​လုပ်​ကြ၏။ 37 ရု​ဗင်​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် ဟေ​ရှ​ဘုန်၊ ဧ​လာ​လေ၊ ကိ​ရ​ယ​သိမ်၊ 38 နေ​ဗော၊ ဗာ​လ​မော​န၊ ရှိ​ဗ​မ​မြို့​များ​ကို အ​သစ်​သော​အ​မည်​ဖြင့်​သ​မုတ်၍ တည်​ကြ၏။ 39 မ​နာ​ရှေ​မှ​ဆင်း​သက်​သော မာ​ခိ​ရ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည်၊ ဂိ​လဒ်​မြို့​သို့ သွား၍​သိမ်း​ယူ​ပြီး​လျှင်၊ အ​ရင်​မြို့​သား အာ​မော​ရိ​လူ​တို့​ကို နှင်​ထုတ်​ကြ၏။ 40 မော​ရှေ​သည် ဂိ​လဒ်​မြို့​ကို မ​နာ​ရှေ၏​သား မာ​ခိ​ရ​အ​မျိုး​သား​တို့​အား​ပေး၍ သူ​တို့​သည်​နေ​ကြ၏။ 41 မ​နာ​ရှေ​အ​မျိုး​သား ယာ​ဣ​ရ​သည်​လည်း​သွား၍ ဂိ​လဒ်​ရွာ​များ​ကို​သိမ်း​ယူ​ပြီး​မှ၊ ဟာ​ဝုတ်​ယာ​ဣ​ရ​အ​မည်​ဖြင့် သ​မုတ်​လေ၏။ 42 နော​ဗာ​သည်​လည်း​သွား၍ ကေ​နတ်​မြို့​ရွာ​တို့​ကို​သိမ်း​ယူ​ပြီး​မှ၊ မိ​မိ​အ​မည်​ဖြင့် နော​ဗာ​မြို့​ဟု​သ​မုတ်​လေ၏။