Zacarias 4

1 וַיָּ֕שָׁב הַמַּלְאָ֖ךְ הַדֹּבֵ֣ר בִּ֑י וַיְעִירֵ֕נִי כְּאִ֖ישׁ אֲשֶׁר־יֵע֥וֹר מִשְּׁנָתֽוֹ׃ 2 וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י מָ֥ה אַתָּ֖ה רֹאֶ֑ה ויאמר רָאִ֣יתִי ׀ וְהִנֵּ֣ה מְנוֹרַת֩ זָהָ֨ב כֻּלָּ֜הּ וְגֻלָּ֣הּ עַל־רֹאשָׁ֗הּ וְשִׁבְעָ֤ה נֵרֹתֶ֨יהָ֙ עָלֶ֔יהָ שִׁבְעָ֤ה וְשִׁבְעָה֙ מֽוּצָק֔וֹת לַנֵּר֖וֹת אֲשֶׁ֥ר עַל־רֹאשָֽׁהּ׃ 3 וּשְׁנַ֥יִם זֵיתִ֖ים עָלֶ֑יהָ אֶחָד֙ מִימִ֣ין הַגֻּלָּ֔ה וְאֶחָ֖ד עַל־שְׂמֹאלָֽהּ׃ 4 וָאַ֨עַן֙ וָֽאֹמַ֔ר אֶל־הַמַּלְאָ֛ךְ הַדֹּבֵ֥ר בִּ֖י לֵאמֹ֑ר מָה־אֵ֖לֶּה אֲדֹנִֽי׃ 5 וַ֠יַּעַן הַמַּלְאָ֞ךְ הַדֹּבֵ֥ר בִּי֙ וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י הֲל֥וֹא יָדַ֖עְתָּ מָה־הֵ֣מָּה אֵ֑לֶּה וָאֹמַ֖ר לֹ֥א אֲדֹנִֽי׃ 6 וַיַּ֜עַן וַיֹּ֤אמֶר אֵלַי֙ לֵאמֹ֔ר זֶ֚ה דְּבַר־יְהוָ֔ה אֶל־זְרֻבָּבֶ֖ל לֵאמֹ֑ר לֹ֤א בְחַ֨יִל֙ וְלֹ֣א בְכֹ֔חַ כִּ֣י אִם־בְּרוּחִ֔י אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת׃ 7 מִֽי־אַתָּ֧ה הַֽר־הַגָּד֛וֹל לִפְנֵ֥י זְרֻבָּבֶ֖ל לְמִישֹׁ֑ר וְהוֹצִיא֙ אֶת־הָאֶ֣בֶן הָרֹאשָׁ֔ה תְּשֻׁא֕וֹת חֵ֥ן חֵ֖ן לָֽהּ׃ פ 8 וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃ 9 יְדֵ֣י זְרֻבָּבֶ֗ל יִסְּד֛וּ הַבַּ֥יִת הַזֶּ֖ה וְיָדָ֣יו תְּבַצַּ֑עְנָה וְיָ֣דַעְתָּ֔ כִּֽי־יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שְׁלָחַ֥נִי אֲלֵיכֶֽם׃ 10 כִּ֣י מִ֣י בַז֮ לְי֣וֹם קְטַנּוֹת֒ וְשָׂמְח֗וּ וְרָא֞וּ אֶת־הָאֶ֧בֶן הַבְּדִ֛יל בְּיַ֥ד זְרֻבָּבֶ֖ל שִׁבְעָה־אֵ֑לֶּה עֵינֵ֣י יְהוָ֔ה הֵ֥מָּה מְשׁוֹטְטִ֖ים בְּכָל־הָאָֽרֶץ׃ 11 וָאַ֖עַן וָאֹמַ֣ר אֵלָ֑יו מַה־שְּׁנֵ֤י הַזֵּיתִים֙ הָאֵ֔לֶה עַל־יְמִ֥ין הַמְּנוֹרָ֖ה וְעַל־שְׂמֹאולָֽהּ׃ 12 וָאַ֣עַן שֵׁנִ֔ית וָאֹמַ֖ר אֵלָ֑יו מַה־שְׁתֵּ֞י שִׁבֲּלֵ֣י הַזֵּיתִ֗ים אֲשֶׁר֙ בְּיַ֗ד שְׁנֵי֙ צַנְתְּר֣וֹת הַזָּהָ֔ב הַֽמְרִיקִ֥ים מֵעֲלֵיהֶ֖ם הַזָּהָֽב׃ 13 וַיֹּ֤אמֶר אֵלַי֙ לֵאמֹ֔ר הֲל֥וֹא יָדַ֖עְתָּ מָה־אֵ֑לֶּה וָאֹמַ֖ר לֹ֥א אֲדֹנִֽי׃ 14 וַיֹּ֕אמֶר אֵ֖לֶּה שְׁנֵ֣י בְנֵֽי־הַיִּצְהָ֑ר הָעֹמְדִ֖ים עַל־אֲד֥וֹן כָּל־הָאָֽרֶץ׃

ဆီ​မီး​ခုံ​နှင့်​သံ​လွင်​ပင်

1 ငါ​နှင့်​ပြော​ဆို​သော ကောင်း​ကင်​တ​မန်​သည် ပြန်​လာ၍၊ အိပ်​ပျော်​သော​သူ​ကို နှိုး​သ​ကဲ့​သို့ ငါ့​ကို​နှိုး​လျက်၊ 2 သင်​သည် အ​ဘယ်​အ​ရာ​ကို မြင်​သ​နည်း​ဟု မေး​လျှင်၊ ငါ​က၊ အ​ကျွန်ုပ်​သည် ကြည့်​ရှု၍ ရွှေ​အ​တိ​ပြီး​သော ဆီ​မီး​ခုံ​ကို မြင်​ပါ၏။ မီး​ခုံ​တိုင်​အ​ဖျား၌ ဆီ​အိုး​တစ်​လုံး၊ မီး​ခွက်​ခု​နစ်​လုံး၊ ဆီ​အိုး​နှင့် မီး​ခွက်​ခု​နစ်​လုံး ဆက်​သော ပြွန်​တံ​ခု​နစ်​တံ​ရှိ​ပါ၏။ 3 ဆီ​အိုး​လက်​ယာ​ဘက်၌ သံ​လွင်​ပင်​တစ်​ပင်၊ လက်​ဝဲ​ဘက်၌ တစ်​ပင်၊ မီး​ခုံ​ကို လွှမ်း​မိုး​သော သံ​လွင်​ပင်​နှစ်​ပင် ရှိ​ပါ​သည်​ဟု​ဆို​ပြီး​မှ၊*ဗျာ၊ ၁၁:၄။4 ငါ​နှင့်​ပြော​ဆို​သော ကောင်း​ကင်​တ​မန်​အား၊ အ​ကျွန်ုပ်​သ​ခင်၊ ဤ​အ​ရာ​တို့​ကား အ​ဘယ်​အ​ရာ​ဖြစ်​သ​နည်း​ဟု မေး​သော်၊ 5 ငါ​နှင့်​ပြော​ဆို​သော ကောင်း​ကင်​တ​မန်​က၊ ဤ​အ​ရာ​တို့​ကား၊ အ​ဘယ်​အ​ရာ​ဖြစ်​သည်​ကို နား​မ​လည်​သ​လော​ဟု မေး​လျှင်၊ အ​ကျွန်ုပ် နား​မ​လည်​ပါ​သ​ခင်​ဟု လျှောက်၏။

ဇေ​ရု​ဗ​ဗေလ​အား​ပေး​တော်​မူ​သည့်​က​တိ​တော်

6 ကောင်း​ကင်​တ​မန်​က​လည်း၊ ဇေ​ရု​ဗ​ဗေ​လ​သို့ ရောက်​လာ​သော ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ နှုတ်​က​ပတ်​တော်​ဟူ​မူ​ကား၊ ဤ​အ​မှု​သည် ဗိုလ်​ခြေ​အား​ဖြင့် မ​ဟုတ်၊ အာ​ဏာ​တန်​ခိုး​အား​ဖြင့် မ​ဟုတ်၊ ငါ့​ဝိ​ညာဉ်​အား​ဖြင့် ဖြစ်​လိမ့်​မည်​ဟု ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ၏။*ဧ​ဇ၊၅:၂။7 အို တောင်​ကြီး၊ သင်​သည် အ​ဘယ်​သို့​နည်း။ ဇေ​ရု​ဗ​ဗေ​လ​ရှေ့​မှာ ညီ​သော​အ​ရပ် ဖြစ်​ရ​လိမ့်​မည်။ လူ​များ​တို့​က၊ ကျေး​ဇူး​တော် ရှိ​ပါ​စေ​သော။ ကျေး​ဇူး​တော်​ရှိ​ပါ​စေ​သော​ဟု ကြွေး​ကြော်​လျက်၊ ထို​မင်း​သည် တိုက်​ထောင့် အ​ထွတ်​ကျောက်​ကို တင်​ထား​ရ​လိမ့်​မည်။

8 တစ်​ဖန် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​နှုတ်​က​ပတ်​တော်​သည် ငါ့​ဆီ​သို့ ရောက်​လာ​သည်​ကား၊ 9 ဇေ​ရု​ဗ​ဗေ​လ​သည် ဤ​အိမ်​တော်​အ​မြစ်​ကို ချ​ထား​ပြီ။ သူ​သည်​လည်း လက်​စ​သတ်​ရ​လိမ့်​မည်။ ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ငါ့​ကို သင်​တို့​ရှိ​ရာ​သို့ စေ​လွှတ်​တော်​မူ​သည်​ကို သင်​တို့ သိ​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 10 အ​မှု​ငယ်​ပြု​သော နေ့​ရက်​ကို အ​ဘယ်​သူ​သည် မ​ထီ​မဲ့​မြင် ပြု​ရ​သ​နည်း။ ချိန်​ကြိုး​သည် ဇေ​ရု​ဗ​ဗေ​လ​လက်၌ ရှိ​သည်​ကို ထို​ခု​နစ်​ပါး​တို့​သည် မြင်၍ ဝမ်း​မြောက်​ကြ​လိမ့်​မည်။ ထို​ခု​နစ်​ပါး​တို့​ကား၊ မြေ​ကြီး​တစ်​ပြင်​လုံး​တွင် တောင်​မြောက်​ပြေး​တတ်​သော၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​မျက်​စိ​တော်​များ ဖြစ်​သ​တည်း​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။*ဗျာ၊ ၅:၆။11 ငါ​က​လည်း၊ မီး​ခုံ​လက်​ယာ​ဘက်၊ လက်​ဝဲ​ဘက်၌​ရှိ​သော ထို​သံ​လွင်​ပင်​နှစ်​ပင်​ကား အ​ဘယ်​သို့​နည်း ဟူ၍​လည်း​ကောင်း၊*ဗျာ၊ ၁၁:၄။12 ဆီ​ညှစ်​ရာ ရွှေ​စက်​နှစ်​ခု​အား​ဖြင့်၊ မိ​မိ​တို့​ဆီ​ကို သွန်း​လောင်း​သော ထို​သံ​လွင်​ကိုင်း​နှစ်​ကိုင်း​ကား အ​ဘယ်​သို့​နည်း ဟူ၍​လည်း​ကောင်း မေး​လျှောက်​သော်၊ 13 ကောင်း​ကင်​တ​မန်​က၊ ထို​အ​ကိုင်း​တို့​ကို နား​မ​လည်​သ​လော​ဟု မေး​လျှင်၊ အ​ကျွန်ုပ် နား​မ​လည်​ပါ​သ​ခင်​ဟု လျှောက်၏။ 14 ကောင်း​ကင်​တ​မန်​က​လည်း၊ ထို​အ​ကိုင်း​တို့​သည် မြေ​ကြီး​တစ်​ပြင်​လုံး​ကို အ​စိုး​ပိုင်​တော်​မူ​သော အ​ရှင်၏ ရှေ့​တော်၌​ရပ်​နေ​သော ဘိ​သိက်​ခံ​သူ​နှစ်​ပါး ဖြစ်​သည်​ဟု ဆို၏။