1 Is truagh don chloinn cheannaircich, deir an Tighearna, a tha a’ dealbh chomhairlean, ach chan ann uamsa; a tha a’ còmhdach le brat-falaich, ach chan ann lem spiorad-sa; a-chum gun cuir iad peacadh ri peacadh:
2 A tha ag imeachd gu dol sìos don Eiphit, ach nach d’fhiosraich dhìomsa; a-chum iad fhèin a neartachadh le neart Phàraoh, agus a dhèanamh buin à sgàil na h-Eiphit.
3 Ach bidh neart Phàraoh dhuibh na nàire; agus ur bun à sgàil na h-Eiphit na mhasladh.
4 Oir bha a cheannardan aig Sòan, agus thàinig a theachdairean gu Hanes.
5 Ghabh iad uile nàire de shluagh o nach d’fhuair iad tairbhe; o nach d’fhuair iad cuideachadh no tairbhe; ach a bha nan nàire agus nam masladh.
6 Eallach ainmhidhean na h-àird a deas; gu tìr airce agus èiginn as an tig an leòmhann òg agus an seann leòmhann, an nathair nimhe, agus an nathair theinnteach itealach; giùlainidh iad an saoibhreas air gualainn nan asal òga, agus an ionmhas air croit nan càmhal, a dh’ionnsaigh sluaigh nach tabhair buannachd dhaibh.
7 Oir is dìomhain agus gun tairbhe còmhnadh nan Eiphiteach; uime sin thubhairt mi rithe seo, Is e an neart fantainn nan tàmh.
8 Imich a-nis, sgrìobh e fan comhair air clàr, agus comharraich e air leabhar; a-chum gum bi e airson nan aimsirean a thig, airson fianais gu sìorraidh;
9 Gur sluagh ceannairceach seo, clann bhreugach, clann leis nach àill èisdeachd a thabhairt do lagh an Tighearna:
10 A tha ag ràdh ris na fir-sheallaidh, Na faicibh; agus ris an fàidhean, Na labhraibh nithean cearta rinn ann am fàistneachd; labhraibh rinn nithean mìne; dèanaibh fàistneachd cheilge:
11 Claonaibh air falbh on t-slighe; rachaibh a lethtaobh on rathad dhìreach; cuiribh air falbh uainn Tì naomh Israeil.
12 Air an adhbhar sin, mar seo deir Tì naomh Israeil, A chionn gu bheil sibh a’ dèanamh tàire air an fhacal seo, agus ag earbsa à claonadh agus à ceannairc, agus a’ leigeil ur taice ris:
13 Uime sin bidh an t-olc seo dhuibh mar bhriseadh ullamh gu tuiteam, mar aomadh ann am balla àrd, a thuiteas gu làr gu h-obann, ann an tiota.
14 Agus brisidh e e, mar bhriseadh soitheach a’ chreadhadair, a bhrisear na bhloighdean; cha chaomhain e, air chor is nach faighear, na bhriseadh, sgealb a thogas teine on teinntean, no a bheir uisge on tobar.
15 Oir mar seo deir an Tighearna Iehòbhah, Tì naomh Israeil, ann an tilleadh, agus ann an sàmhchair, tèarnar sibh; ann an suaimhneas agus ann an earbsa bidh ur neart; ach cha b’àill leibhse.
16 Ach thubhairt sibh, Chan eadh, ach air eich teichidh sinn; air an adhbhar sin teichidh sibh; agus air ainmhidhean luatha marcaichidh sinn; uime sin bidh iadsan luath a leanas air ur tòir.
17 Teichidh aon mhìle ro achmhasan aoin; ro achmhasan chòignear teichidh sibh, gus am fàgar sibh mar chrann lom air mullach slèibh, agus mar bhrataich air cnoc.
18 Agus air an adhbhar seo feithidh an Tighearna, a-chum gun nochd e deagh-ghean dhuibh; agus air an adhbhar seo àrdaichear e, a-chum gun nochd e tròcair dhuibh; oir is Dia ceart-bhreitheach an Tighearna; is beannaichte iadsan uile a tha a’ feitheamh ris-san.
19 Oir gabhaidh sluagh còmhnaidh ann an Sion, ann an Ierusalem; cha ghuil thu nas mò; nì e mòr-thròcair ort, ri guth do ghlaoidh; cho luath is a chluinneas e, bheir e freagradh dhut.
20 Agus ged bheir an Tighearna dhuibh aran airce agus uisge àmhghair, gidheadh cha bhi do luchd-teagaisg air am fògradh fad as; ach bidh do shùilean a’ faicinn do luchd-teagaisg.
21 Agus cluinnidh do chluasan facal od chùlaibh, ag ràdh, Seo an t-slighe, gluaisibh innte, nuair a thionndaidheas sibh a-chum na làimhe deise, no a-chum na làimhe clìthe.
22 Agus truaillidh sibh trusgan ur dealbhan airgid, agus sgeadachadh do dhealbhan òir; tilgidh tu uat iad mar aodach truaillte; their thu ris, Teich uam.
23 An sin bheir e uisge airson do shìl, leis an cuir thu d’fhearann; agus aran de thoradh na talmhainn, agus bidh e reamhar agus pailt; anns an là sin, ionaltraidh do sprèidh ann an àilean farsaing;
24 Agus ithidh na daimh, agus na h-asail òga a threabhas am fearann, innlinn air a deagh ghlanadh, air a grèidheadh leis a’ ghuit agus leis an t-sluasaid.
25 Agus air gach beinn mhòir, agus air gach cnoc àrd, bidh caochain agus sruthan uisge; ann an là an àir mhòir, nuair a thuiteas na baidealan.
26 Agus bidh solas na gealaich mar sholas na grèine, agus bidh solas na grèine a sheachd uiread, mar sholas sheachd làithean; an là anns an ceangail an Tighearna suas briseadh a shluaigh, agus anns an leighis e lot a bhuille.
27 Feuch, tha ainm an Tighearna a’ teachd o chèin, a’ losgadh le fheirg, agus an eallach trom; tha a bhilean air an lìonadh le corraich, agus a theanga mar theine caithteach.
28 Agus bidh a anail mar shruth dian a’ ruith thairis, a’ ruigheachd gu meadhon a’ mhuineil; a dh’fhasgnadh nan cinneach le fasgan an dìomhanais; agus bidh srian ann an giallan an t-sluaigh, gan tarraing air seachran.
29 Bidh ceòl agaibh, mar anns an oidhche anns an coimheadar fèill naomh; agus gàirdeachas cridhe, amhail nuair a dh’imicheas neach le ceòl pìoba, a-chum dol gu sliabh an Tighearna, gu Carraig Israeil.
30 Agus bheir an Tighearna fa-near gun cluinnear a ghuth glòrmhor, agus gum faicear leagadh a-nuas a ghàirdein, le corraich ghairg, agus le lasair teine chaithtich; le sgapadh, agus doininn, agus clachan-meallain.
31 Oir le guth an Tighearna buailear sìos an t-Asirianach, a bha a’ bualadh le slait.
32 Agus anns gach àite anns an siubhail an t-slat shònraichte, a leagas an Tighearna air, bidh tiompan agus clàrsaichean; agus le cruaidh-chòmhraig cogaidh e leatha.
33 Oir dh’ullaicheadh Tophet o shean; eadhon airson an rìgh tha sin air ullachadh; rinn e domhain e, rinn e farsaing e; cruach theine agus mòran connaidh; tha anail an Tighearna, mar shruth pronnaisg, ga fhadadh.