1 A palavra que do Senhor veio a Jeremias, dizendo:

2 Assim falou o Senhor Deus de Israel, dizendo: Escreve num livro todas as palavras que te tenho falado. 3 Porque eis que vêm dias, diz o Senhor, em que farei voltar do cativeiro o meu povo Israel, e de Judá, diz o Senhor; e tornarei a trazê-los à terra que dei a seus pais, e a possuirão.

4 E estas são as palavras que disse o Senhor, acerca de Israel e de Judá.

5 Porque assim diz o Senhor:

Ouvimos uma voz de tremor,

de temor mas não de paz.

6 Perguntai, pois, e vede,

se um homem pode dar à luz.

Por que, pois,

vejo a cada homem com as

mãos sobre os lombos como a que está dando à luz?

E por que se tornaram

pálidos todos os rostos?

7 Ah! Porque aquele dia é tão grande,

que não houve outro semelhante;

e é tempo de angústia para Jacó;

ele, porém, será salvo dela.

8 Porque será naquele dia, diz o Senhor dos Exércitos, que eu quebrarei o seu jugo de sobre o teu pescoço, e quebrarei os teus grilhões; e nunca mais se servirão dele os estrangeiros. 9 Mas servirão ao Senhor, seu Deus, como também a Davi, seu rei, que lhes levantarei.

10 Não temas, pois, tu,

ó meu servo Jacó, diz o Senhor,

nem te espantes, ó Israel;

porque eis que te livrarei de terras de longe,

e à tua descendência da terra do seu cativeiro;

e Jacó voltará, e descansará,

e ficará em sossego,

e não haverá quem o atemorize.

11 Porque eu sou contigo,

diz o Senhor, para te salvar;

porquanto darei fim a todas

as nações entre as quais te espalhei;

a ti, porém, não darei fim,

mas castigar-te-ei com medida,

e de todo não te terei por inocente.

12 Porque assim diz o Senhor:

A tua ferida é incurável;

a tua chaga é dolorosa.

13 Não há quem defenda a tua

causa para te aplicar curativo;

não tens remédios que possam curar.

14 Todos os teus amantes se esqueceram de ti,

e não perguntam por ti;

porque te feri com ferida de inimigo,

e com castigo de quem é cruel,

pela grandeza da tua

maldade e multidão de teus pecados.

15 Por que gritas por causa da tua ferida?

Tua dor é incurável.

Pela grandeza de tua maldade,

e multidão de teus pecados,

eu fiz estas coisas.

16 Por isso todos os que te devoram serão devorados;

e todos os teus adversários irão,

todos eles, para o cativeiro;

e os que te roubam serão roubados,

e a todos os que te

despojam entregarei ao saque.

17 Porque te restaurarei a saúde,

e te curarei as tuas chagas,

diz o Senhor;

porquanto te chamaram a repudiada,

dizendo: É Sião, já ninguém pergunta por ela.

18 Assim diz o Senhor:

Eis que farei voltar do cativeiro as tendas de Jacó,

e apiedar-me-ei das suas moradas;

e a cidade será reedificada sobre o seu montão,

e o palácio permanecerá como habitualmente.

19 E sairá deles o louvor e a voz de júbilo;

e multiplicá-los-ei,

e não serão diminuídos,

e glorificá-los-ei, e não serão apoucados.

20 E seus filhos serão como na antiguidade,

e a sua congregação será confirmada diante de mim;

e castigarei todos os seus opressores.

21 E os seus nobres serão deles;

e o seu governador sairá do meio deles,

e o farei aproximar,

e ele se chegará a mim;

pois, quem de si mesmo se

empenharia para chegar-se a mim?

Diz o Senhor.

22 E ser-me-eis por povo,

e eu vos serei por Deus.

23 Eis que a tempestade do Senhor,

a sua indignação, já saiu;

uma tempestade varredora,

cairá cruelmente sobre a cabeça dos ímpios.

24 Não voltará atrás o furor da ira do Senhor,

até que tenha executado e

até que tenha cumprido os desígnios do seu coração;

no fim dos dias entendereis isto.

1,2 Ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, είπε στον Ιερεμία: «Γράψε σε βιβλίο όλα όσα σου είπα,*όλα όσα σου είπα. Πιθανώς γίνεται αναφορά στις υποσχέσεις του Θεού, που ακολουθούν στα κεφ. 30 και 31.3 γιατί έρχονται μέρες που θα επαναφέρω τον αιχμάλωτο λαό μου, τον Ισραήλ και τον Ιούδα· θα τους φέρω πίσω στη χώρα που έδωσα στους προγόνους τους και θα την καταλάβουν εκ νέου».

4 Να τι είπε, λοιπόν, ο Κύριος στον Ιερεμία για τους Ισραηλίτες και για τους κατοίκους του βασιλείου του Ιούδα:

5 Τρόμου φωνές ακούγονται, φόβος ασίγαστος βασιλεύει. 6 Λοιπόν, σταθείτε μια στιγμή και αναρωτηθείτε: Μπορεί ένας άντρας να γεννήσει παιδί; Βλέπω όμως τους άντρες να κρατούν την κοιλιά τους με τα χέρια τους, σαν τη γυναίκα που κοιλοπονάει, κι ολονών τα πρόσωπα είναι ωχρά. 7 Αλίμονο! Τι τρομερή θα είναι η μέρα κείνη! Άλλη δεν θα ’ναι σαν κι αυτήν. Θλίψης καιρός για τους Ισραηλίτες, που ωστόσο θα σωθούν.

8 «Τη μέρα εκείνη», λέει ο Κύριος του σύμπαντος, «το ζυγό τους από τον τράχηλό τους θα συντρίψω· θα σπάσω τα δεσμά τους και ξένοι δεν θα τους υποδουλώσουν πια, 9 αλλά θα υπηρετούν τον Κύριο, εμένα το Θεό τους, και τον απόγονο του βασιλιά Δαβίδ,*τον απόγονο... Δαβίδ. Το εβρ. έχει κατά λ. «και το Δαβίδ, το βασιλιά τους». που θα τον ενθρονίσω εγώ για βασιλιά τους.

10 »Εσείς, λοιπόν, δούλοι μου Ισραηλίτες, μη φοβάστε και μην τρομάζετε! Εγώ θα σας απελευθερώσω εσάς μα και τους απογόνους σας από το μακρινό τον τόπο, τη χώρα της αιχμαλωσίας σας, και πίσω θα σας ξαναφέρω ν’ αναπαυτείτε κι αμέριμνοι να ζήσετε, χωρίς κανείς να σας τρομάζει. 11 Εγώ θα είμαι μαζί σας, για να σας σώζω. Κι αν καταστρέψω ακόμα όλα τα έθνη όπου σας διασκόρπισα, εσάς δεν θα σας καταστρέψω· αλλά δεν πρόκειται να σας αφήσω κι εντελώς ατιμώρητους. Με δικαιοσύνη θα σας κρίνω».

12 «Τα τραύματά σου είναι αθεράπευτα», λέει ο Κύριος στην Ιερουσαλήμ. «Θανάσιμη είναι η πληγή σου. 13 Κανείς δεν είναι να φροντίσει το τραύμα σου· τρόπος δεν υπάρχει να θεραπευτείς. 14 Όλοι σου οι εραστές*εραστές. Υπονοούνται οι σύμμαχοι του βασιλείου του Ιούδα (βλ. κεφ. 4:30· 20:22). σε ξέχασαν· και πια δε σε αναζητάνε. Σε χτύπησα, είναι αλήθεια, με τιμωρία σκληρή, λες κι ήμουνα εχθρός σου, γιατί ήταν πολλές οι ανομίες σου κι οι αμαρτίες σου πλήθος.

15 »Γιατί παραπονιέσαι για τα τραύματά σου; Ο πόνος σου είν’ αγιάτρευτος· κι αν τα έκανα όλα αυτά σ’ εσένα, είναι για τις πολλές σου ανομίες, το πλήθος των αμαρτιών σου. 16 Γι’ αυτό κι όσοι σε καταβρόχθισαν θα καταφαγωθούν και θα αιχμαλωτιστούν –όλοι οι εχθροί σου· όσοι σε λεηλατούν θα λεηλατηθούνε, κι όσοι τα υπάρχοντά σου αρπάζουνε, θα δουν κι αυτοί τα υπάρχοντά τους να διαρπάζονται. 17 Αυτοί σε ονόμασαν "απόβλητη"· είπαν για σένα: "αυτή είναι η Σιών, η πόλη που κανείς δεν τη φροντίζει". Γι’ αυτό κι εγώ τα τραύματά σου θα γιατρέψω», λέει ο Κύριος, «και θα επουλώσω τις πληγές σου».

18 Ο Κύριος λέει: «Εγώ, θ’ αλλάξω την κατάσταση των οικογενειών των Ισραηλιτών και θ’ αποκαταστήσω τις κατοικίες τους· η πόλη θα ξαναχτιστεί πάνω στα ίδια τα ερείπιά της και το παλάτι στην παλιά του θέση. 19 Ο λαός μου τότε θα με δοξολογεί και θ’ αλαλάζει από χαρά. Θα τον πληθύνω και δε θα ’χει φόβο πια να λιγοστέψει· ένδοξο θα τον κάνω και κανένας δε θα τολμά να τον περιφρονεί. 20 Οι απόγονοι του Ιακώβ θα ξαναποκτήσουν τα δικαιώματά τους: Η σύναξή τους ενώπιόν μου θα λειτουργεί με ασφάλεια κι εγώ θα τιμωρώ όποιον θελήσει να τους αδικήσει. 21 Ο άρχοντάς τους, ο αρχηγός τους, θα είναι ένας απ’ αυτούς. Θα του επιτρέψω να με πλησιάζει», λέει ο Κύριος· «αλήθεια, ποιος θα τολμούσε να με πλησιάσει απρόσκλητος;»

22 Ο Κύριος λέει: «Θα είστε πάλι λαός μου κι εγώ θα είμαι Θεός σας».

23 Είναι του Κυρίου η οργή καθώς ο καταστροφικός ανεμοστρόβιλος. Θα βρει τα κεφάλια των ασεβών. 24 Δε θα πάψει του Κυρίου ο φοβερός θυμός ωσότου εκπληρώσει τις αποφάσεις του. Και θα το καταλάβετε στις έσχατες τις μέρες.