1 Ai daqueles que nas suas camas

intentam a iniquidade,

e maquinam o mal;

à luz da alva o praticam,

porque está no poder

da sua mão!

2 E cobiçam campos,

e roubam-nos,

cobiçam casas,

e arrebatam-nas;

assim fazem violência

a um homem e à sua casa,

a uma pessoa e à sua herança.

3 Portanto, assim diz o Senhor:

Eis que projeto um mal

contra esta família,

do qual não tirareis

os vossos pescoços,

e não andareis tão altivos,

porque o tempo será mau.

4 Naquele dia se levantará

sobre vós um provérbio,

e se lamentará pranto lastimoso,

dizendo:

Nós estamos inteiramente

desolados;

a porção do meu povo

ele a troca;

como me despoja!

Tira os nossos campos

e os reparte!

5 Portanto, não terás tu

na congregação do Senhor

quem lance o cordel pela sorte.

6 Não profetizeis aos que

profetizam;

eles não profetizarão para eles,

pois não se apartará

a sua vergonha.

7 Ó vós que sois chamados

casa de Jacó,

porventura encurtou-se

o Espírito do Senhor?

São estas as suas obras?

E não é assim que fazem bem

as minhas palavras

ao que anda retamente?

8 Mas ontem, se levantou o meu povo

como inimigo;

de sobre a vestidura

tirastes a capa

daqueles que passavam seguros,

como homens que voltavam

da guerra.

9 Lançastes fora as mulheres

do meu povo,

da casa das suas delícias;

das suas crianças tirastes

para sempre a minha glória.

10 Levantai-vos, e ide-vos,

porque este não é

lugar de descanso;

por causa da imundícia

que traz destruição,

sim, destruição enorme.

11 Se houver alguém que,

andando com espírito

de falsidade, mentir, dizendo:

Eu te profetizarei

sobre o vinho

e a bebida forte;

será esse tal o profeta

deste povo.

12 Certamente te ajuntarei todo,

ó Jacó;

certamente congregarei

o restante de Israel;

pô-los-ei todos juntos,

como ovelhas de Bozra;

como o rebanho

no meio do seu pasto,

farão estrondo por causa

da multidão dos homens.

13 Subirá diante deles

o que abrirá o caminho;

eles romperão,

e entrarão pela porta,

e sairão por ela;

e o rei irá adiante deles,

e o Senhor

à testa deles.

1 Αλίμονο σ’ εκείνους που ξαγρυπνούν στα κρεβάτια τους σχεδιάζοντας το κακό, για να το πραγματοποιήσουν το πρωί! Θα το κάνουν, γιατί έχουν τη δύναμη. 2 Όταν επιθυμούν χωράφια ή σπίτια τα αρπάζουν. Κατακλέβουν τους ανθρώπους και τις οικογένειές τους και παίρνουν τις περιουσίες τους. 3 Γι’ αυτό, ο Κύριος λέει: «Έτσι σχεδιάζω κι εγώ κακό ενάντια σε ανθρώπους σαν κι εσάς. Δε θα μπορέσετε να το αποφύγετε και δε θα περπατάτε πια με το κεφάλι ψηλά. Γιατί οι καιροί που έρχονται θα είναι δύσκολοι».

4 Εκείνη την ημέρα ο κόσμος θα σας αναφέρει σαν παράδειγμα καταστροφής και θα μιλάει για σας με το δικό σας θρήνο:

«Τελείως καταστραφήκαμε!

Απαλλοτρίωσε ο Θεός τη χώρα του λαού του,

κανείς δεν του τη δίνει πίσω·

στους κατακτητές μας μοίρασε τα χωράφια μας».*Το νόημα όλου του στ. 4 στο εβρ. είναι αβέβαιο.

5 Γι’ αυτό, όταν η χώρα ξαναμοιραστεί, εσείς δεν πρόκειται να πάρετε μερίδιο. Δε θα υπάρχει για σας τόπος στη συγκέντρωση του λαού του Κυρίου.

6 «Μη λες ανοησίες!» μου λένε. «Δεν επιτρέπεται σ’ έναν προφήτη να μιλάει έτσι. Τέτοια προσβολή είναι για μας αδιανόητη. 7 Μήπως είναι καταραμένοι οι απόγονοι του Ιακώβ;*οι απόγονοι του Ιακώβ. Βλ. υποσ. εις κεφ. 1:5. Έχασε τάχα την υπομονή του ο Κύριος μαζί μας; Τέτοια κάνει; Δεν έχει κανένα καλό λόγο για κείνους που ζουν δίκαια;»

8 Αλλά σ’ εσάς λέει ο Κύριος: «Από παλιά εναντιωνόσασταν στο λαό μου. Οι άνθρωποι γυρίζουν απ’ τον πόλεμο κι ενώ πιστεύουνε πως είναι ασφαλείς, εσείς αρπάζετε το πανωφόρι από την πλάτη τους. 9 Τις γυναίκες του λαού μου τις διώχνετε από τ’ αγαπημένα τους τα σπίτια· αρπάζετε απ’ τα παιδιά τους για πάντα τον κλήρο που τιμητικά εγώ τους έχω δώσει. 10 Εμπρός, σηκωθείτε και φύγετε στην εξορία, γιατί εδώ ησυχία δε θα βρείτε! Με τις ανίερες πράξεις σας έχετε προκαλέσει την καταστροφή. Και η καταστροφή θα ’ναι σκληρή!» 11 Αν ήταν κάποιος που να λέει λόγια του αέρα, ψέματα και απάτες, να προφητεύει πως θα έχετε κρασί και δυνατά ποτά σε αφθονία, αυτός θα ήταν ο προφήτης ο ανόητος, που στο λαό αυτόν ταιριάζει.

12 «Θα συναθροίσω εγώ όλους μαζί τους απογόνους του Ιακώβ κι όλο θα συνενώσω το υπόλοιπο του λαού του Ισραήλ. Θα τους βάλω μαζί καθώς τα πρόβατα που στο μαντρί γυρίζουν. Σαν το κοπάδι που γεμίζει το βοσκότοπό του, έτσι κι η χώρα σας θα ξαναγεμίσει πλήθος λαό. 13 Ένας δυνατός ήρωας θα τους οδηγεί και θ’ ανοίγει το δρόμο. Μ’ αυτόν θα περάσουν την πύλη και θα βγουν έξω. Ο Κύριος είναι αυτός ο ήρωας· ο βασιλιάς τους, αυτός θα προπορεύεται μπροστά τους».