1 E disse eu:

Ouvi, peço-vos,

ó chefes de Jacó,

e vós, príncipes da casa de Israel;

não é a vós que pertence

saber o juízo?

2 A vós que odiais o bem,

e amais o mal,

que arrancais a pele de cima deles,

e a carne de cima

dos seus ossos;

3 E que comeis a carne

do meu povo,

e lhes arrancais a pele,

e lhes esmiuçais os ossos,

e os repartis como para a panela

e como carne dentro

do caldeirão.

4 Então clamarão ao Senhor,

mas não os ouvirá;

antes esconderá deles

a sua face naquele tempo,

visto que eles fizeram mal

nas suas obras.

5 Assim diz o Senhor

acerca dos profetas

que fazem errar o meu povo,

que mordem com os seus dentes,

e clamam paz;

mas contra aquele que nada

lhes dá na boca

preparam guerra.

6 Portanto, se vos fará noite

sem visão,

e tereis trevas

sem adivinhação,

e pôr-se-á o sol

sobre os profetas,

e o dia sobre eles

se enegrecerá.

7 E os videntes se envergonharão,

e os adivinhadores

se confundirão;

sim, todos eles cobrirão

os seus lábios,

porque não haverá

resposta de Deus.

8 Mas eu estou cheio do poder

do Espírito do Senhor,

e de juízo e de força,

para anunciar a Jacó

a sua transgressão

e a Israel o seu pecado.

9 Ouvi agora isto,

vós, chefes da casa de Jacó,

e príncipes da casa de Israel,

que abominais o juízo

e perverteis tudo o que é direito,

10 Edificando a Sião com sangue,

e a Jerusalém com iniquidade.

11 Os seus chefes dão

as sentenças por suborno,

e os seus sacerdotes ensinam

por interesse,

e os seus profetas adivinham

por dinheiro;

e ainda se encostam ao Senhor,

dizendo:

Não está o Senhor

no meio de nós?

Nenhum mal nos sobrevirá.

12 Portanto, por causa de vós,

Sião será lavrada

como um campo,

e Jerusalém se tornará

em montões de pedras,

e o monte desta casa como

os altos de um bosque.

1 Ακούστε αρχηγοί κι άρχοντες του Ισραήλ: Δεν είν’ έργο δικό σας να γνωρίζετε το δίκαιο; 2 Εσείς όμως μισείτε το καλό και αγαπάτε το κακό. Φέρεστε στο λαό μου σαν να ήταν ζώα που τα πάνε για σφαγή. Τους γδέρνετε και παίρνετε το δέρμα τους και ξεκολλάτε τις σάρκες απ’ τα κόκαλά τους. 3 Τρέφεστε με τις σάρκες του λαού μου, τους κάνετε κομμάτια σαν να ’ταν κρέας για τη χύτρα. Μ’ αυτόν τον τρόπο κακομεταχειρίζεστε το λαό μου. 4 Αλλά θα ’ρθεί καιρός που θα φωνάζετε στον Κύριο, κι αυτός δε θα σας απαντάει· θα κρύψει από σας το πρόσωπό του γιατί η συμπεριφορά σας ήταν κακή.

5 Οι προφήτες που παραπλανούν το λαό μου, υπόσχονται ειρήνη σ’ εκείνους που τους δίνουν πλούσια τροφή, αλλά απειλούν με πόλεμο αυτούς που τίποτε δεν τους προσφέρουν. Γι’ αυτό, σ’ ετούτους τους προφήτες ο Κύριος λέει: 6 «Τέρμα λοιπόν οι προβλέψεις! Η νύχτα θα πέσει πάνω σας, προφήτες. Τέρμα οι προφητείες! Σκοτάδι θα σας περιβάλει, όπως μετά το ηλιοβασίλεμα. 7 Δεν θα λαβαίνετε απάντηση από μένα. Κι έτσι θα ντροπιαστείτε εσείς οι οραματιστές· και οι χρησμωδοί θα διαψευστείτε. Δεν θα ξέρετε πού να κρυφτείτε!»

8 Εγώ όμως είμαι γεμάτος δύναμη. Μαζί μου είναι το Πνεύμα του Θεού. Γι’ αυτό έχω το θάρρος να υποστηρίζω το δίκιο και να φωνάζω στους απογόνους του Ιακώβ την ασέβειά τους και την αμαρτία τους.

9 Ακούστε αρχηγοί και άρχοντες του Ισραήλ, που αποστρέφεστε το δίκαιο και διαστρέφετε το σωστό, 10 εσείς που χτίζετε την Ιερουσαλήμ, την πόλη του Θεού, πάνω σε αίματα και αδικίες. 11 Οι άρχοντες δωροδοκούνται όταν δικάζουν, οι ιερείς διδάσκουν με πληρωμή και οι προφήτες προφητεύουν με αμοιβή. Κι ύστερα απ’ όλα αυτά τολμούν και λένε: «Ο Κύριος είναι μαζί μας. Δε θα μας βρει κακό!»

12 Γι’ αυτό, εξαιτίας σας η Σιών θα οργωθεί σαν χωράφι· η Ιερουσαλήμ θα γίνει σωρός από λιθάρια κι ο λόφος του ναού θα σκεπαστεί από θάμνους.