1 Palavra do Senhor, que veio a Miqueias, morastita, nos dias de Jotão, Acaz e Ezequias, reis de Judá, a qual ele viu sobre Samaria e Jerusalém.

2 Ouvi, todos os povos,

presta atenção, ó terra,

e tudo o que nela há;

e seja o Senhor Deus

testemunha contra vós,

o Senhor, desde o seu

santo templo.

3 Porque eis que o Senhor

está para sair do seu lugar,

e descerá, e andará

sobre as alturas da terra.

4 E os montes debaixo dele

se derreterão,

e os vales se fenderão,

como a cera diante do fogo,

como as águas que se precipitam

num abismo.

5 Tudo isto por causa

da transgressão de Jacó,

e dos pecados da casa de Israel.

Qual é a transgressão de Jacó?

Não é Samaria?

E quais os altos de Judá?

Não é Jerusalém?

6 Por isso farei de Samaria

um montão de pedras do campo,

uma terra de plantar vinhas,

e farei rolar as suas pedras

no vale,

e descobrirei os seus

fundamentos.

7 E todas as suas imagens

de escultura

serão despedaçadas,

e todas as suas ofertas

serão queimadas pelo fogo,

e de todos os seus ídolos

eu farei uma assolação;

porque pela paga de prostituta

os ajuntou,

e para a paga de prostituta

voltarão.

8 Por isso lamentarei, e gemerei,

andarei despojado e nu;

farei lamentação como de chacais,

e pranto como de avestruzes.

9 Porque a sua chaga

é incurável,

porque chegou até Judá;

estendeu-se até à porta

do meu povo,

até Jerusalém.

10 Não o anuncieis em Gate,

nem choreis muito;

revolve-te no pó,

na casa de Afra.

11 Passa, ó moradora de Safir,

em vergonhosa nudez;

a moradora de Zaanã não saiu;

o pranto de Bete-Ezel

tirará de vós a sua posição.

12 Porque a moradora de Marote

sofre pelo bem;

porque desceu do Senhor o mal

até à porta de Jerusalém.

13 Ata os animais ligeiros ao carro,

ó moradora de Laquis;

esta foi o princípio do pecado

para a filha de Sião,

porque em ti se acharam

as transgressões de Israel.

14 Por isso darás presentes

a Moresete-Gate;

as casas de Aczibe se tornarão

em engano para os reis de Israel.

15 Ainda trarei a ti,

ó moradora de Maressa,

aquele que te possuirá;

chegará até Adulão

a glória de Israel.

16 Faze-te calva, e tosquia-te,

por causa dos filhos

das tuas delícias;

alarga a tua calva como a águia,

porque de ti foram levados

cativos.

1 Λόγος του Κυρίου που απευθύνθηκε στο Μιχαία το Μωρασθίτη, την εποχή των βασιλέων του Ιούδα Ιωθάμ, Άχαζ και Εζεκία. Ο Κύριος του φανέρωσε με όραμα το μήνυμά του για τις πόλεις της Σαμάρειας και της Ιερουσαλήμ.

2 Ακούστε όλοι οι λαοί! Η γη και καθετί που ζει πάνω σ’ αυτήν, προσέξτε! Ο ίδιος ο Κύριος ο Θεός θα είναι ο κατήγορός σας, ο Κύριος από τον άγιο του ναό. 3 Ο Κύριος βγαίνει από τον άγιο τόπο του και κατεβαίνει και βαδίζει πάνω στα υψώματα της γης. 4 Λιώνουν κάτω απ’ τα πόδια του τα βουνά σαν το κερί μπρος στη φωτιά· και σκίζονται οι κοιλάδες όπως όταν τα νερά απ’ τις βουνοπλαγιές κατρακυλούν.

5 Ο Κύριος λέει: «Όλα αυτά θα τα κάνω γιατί του Ιακώβ οι απόγονοι*του Ιακώβ οι απόγονοι. Εδώ εννοούνται οι κάτοικοι μόνο του βορείου βασιλείου, δηλ. του Ισραήλ. είναι ασεβείς, το βασίλειο του Ισραήλ αμαρτωλό. Ποια είναι η αιτία της ασέβειας του Ισραήλ; Η Σαμάρεια! Και ποια είναι η αιτία της ειδωλολατρίας στους ιερούς τόπους του Ιούδα; Η Ιερουσαλήμ! 6 Γι’ αυτό θα καταστρέψω τη Σαμάρεια· θα κυλίσω στην πεδιάδα τα λιθάρια της και θ’ απογυμνώσω τα θεμέλιά της· έτσι θα τη μεταβάλω σε τόπο όπου αμπέλια θα φυτεύονται. 7 Όλα τα γλυπτά της θα συντριφθούν κι όλα τ’ αφιερώματά της στις φλόγες θα ριχτούν· θα εξαφανίσω όλα της τα είδωλα γιατί με χρήματα πορνείας αποκτήθηκαν και για αντάλλαγμα πορνείας θα ξοδευτούνε πάλι».*για αντάλλαγμα... πάλι. Το ασήμι και το χρυσάφι με τα οποία ήταν καλυμμένα τα είδωλα της Σαμάρειας στους ναούς του Βάαλ, προέρχονταν από τα έσοδα των ιερόδουλων, που έπαιρναν μέρος στις λατρείες της γονιμότητας (υποσ. εις Ωσ 1:2). Οι κατακτητές που θα λεηλατούσαν τα ειδωλολατρικά ιερά θα αφαιρούσαν το χρυσάφι και το ασήμι για να πληρώσουν τις ιερόδουλες των δικών τους ναών στη χώρα τους.

8 Για τούτο θα θρηνήσω και θα κλάψω, ξυπόλητος θα περπατήσω και γυμνός σαν τα τσακάλια θα θρηνήσω, θα κλάψω σαν τις στρουθοκαμήλους. 9 Θα ’ναι αγιάτρευτες οι πληγές της Σαμάρειας, αλλά παρόμοια θα τιμωρηθεί και ο Ιούδας· θα φτάσει η καταστροφή ως της Ιερουσαλήμ τις πύλες, όπου ο λαός μου κατοικεί.

10 Τέτοιες ειδήσεις ας μην φτάσουνε στη Γαθ, συγκρατήστε το κλάμα σας! Κάτοικοι της Βαιθ-Αφρά κυλιστείτε στο χώμα.*στο χώμα. Το εβρ. κείμενο (στ. 10-15) χρησιμοποιεί λογοπαίγνια μεταξύ των ονομάτων των πόλεων και των αναφορών που γίνονται σ’ αυτές. Για παράδειγμα, η εβρ. λ. για το χώμα (αφάρ) θυμίζει την παρόμοια «Αφρά» (Βαιθ-Αφρά) κ.ο.κ. Το νόημα του εβρ. είναι αβέβαιο.11 Ντροπιασμένοι στην αιχμαλωσία βαδίστε, κάτοικοι της Σαφίρ. Δεν τολμούν να βγουν από την πόλη τους οι κάτοικοι της Σαανάν. Θρήνος στη Βαιθ-Έζελ! Δεν είναι τόπος πια εκεί να καταφύγετε. 12 Τρέμουν για τ’ αγαθά τους της Μαρώμ οι κάτοικοι γιατί η καταστροφή που στέλνει ο Κύριος έφτασε ως τις πύλες της Ιερουσαλήμ.

13 Ζέψτε τις άμαξες στα άλογά σας, κάτοικοι της Λαχίς, και φύγετε! Από την πόλη σας άρχισε η αμαρτία της Ιερουσαλήμ· μπορεί κανείς να δει στην πόλη σας της ανταρσίας τα σημάδια.*Από την πόλη σας... σημάδια. Ο βασιλιάς Ροβοάμ είχε μεταβάλει τη Λαχίς σε φρούριο (Β΄ Χρ 11:9), όπου στάθμευαν οι πολεμικές άμαξες. Για τον προφήτη αυτό ήταν η αρχή μιας αμφίβολης και εσφαλμένης πολιτικής.14 Γι’ αυτό, λαέ του Ιούδα, πρέπει να εγκαταλείψετε τη Μωρέσεθ-Γαθ. Για πάντα αποχαιρετήστε την! Η πόλη της Αχζίβ δεν θα προσφέρει πια καμιά βοήθεια στους βασιλιάδες του Ισραήλ. 15 Σε νέο κατακτητή ο Κύριος θα σας παραδώσει πάλι, κάτοικοι της Μαρεσά. Οι ηγέτες του Ισραήλ θ’ αναγκαστούν στο σπήλαιο να κρυφτούν της Αδουλλάμ. 16 Ξυρίστε τα γένια σας και κόψτε τα μαλλιά σας, ώσπου να γίνει φαλακρό το κεφάλι σας καθώς του γύπα. Θρηνήστε για τ’ αγαπημένα σας παιδιά, γιατί μακριά σας θα οδηγηθούν, στην εξορία.