1 Ouvi agora o que diz

o Senhor:

Levanta-te, contende com os montes,

e ouçam os outeiros a tua voz.

2 Ouvi, montes,

a demanda do Senhor,

e vós, fortes fundamentos

da terra;

porque o Senhor tem uma demanda

com o seu povo,

e com Israel entrará em juízo.

3 Ó povo meu;

que te tenho feito?

E com que te enfadei?

Testifica contra mim.

4 Pois te fiz subir

da terra do Egito,

e da casa da servidão te remi;

e enviei adiante de ti

a Moisés, Arão e Miriã.

5 Povo meu, lembra-te agora

do que consultou Balaque,

rei de Moabe,

e o que lhe respondeu Balaão,

filho de Beor,

e do que aconteceu

desde Sitim até Gilgal,

para que conheças

as justiças do Senhor.

6 Com que me apresentarei

ao Senhor,

e me inclinarei diante

do Deus altíssimo?

Apresentar-me-ei diante dele

com holocaustos,

com bezerros de um ano?

7 Agradar-se-á o Senhor

de milhares de carneiros,

ou de dez mil ribeiros de azeite?

Darei o meu primogênito

pela minha transgressão,

o fruto do meu ventre

pelo pecado da minha alma?

8 Ele te declarou, ó homem,

o que é bom;

e que é o que o Senhor

pede de ti,

senão que pratiques a justiça,

e ames a benignidade,

e andes humildemente

com o teu Deus?

9 A voz do Senhor

clama à cidade

e o que é sábio verá o teu nome.

Ouvi a vara,

e quem a ordenou.

10 Ainda há na casa do ímpio

tesouros da impiedade,

e medida escassa,

que é detestável?

11 Seria eu limpo

com balanças falsas,

e com uma bolsa

de pesos enganosos?

12 Porque os seus ricos

estão cheios de violência,

e os seus habitantes

falam mentiras

e a sua língua é enganosa

na sua boca.

13 Assim eu também

te enfraquecerei,

ferindo-te e

assolando-te

por causa dos teus pecados.

14 Tu comerás,

mas não te fartarás,

e a tua humilhação

estará no meio de ti;

removerás os teus bens

mas não livrarás;

e aquilo que livrares,

eu o entregarei à espada.

15 Tu semearás,

mas não segarás;

pisarás a azeitona,

mas não te ungirás com azeite;

e pisarás o mosto,

mas não beberás vinho.

16 Porque se observam

os estatutos de Onri,

e toda a obra da casa de Acabe,

e andais nos conselhos deles;

para que eu te faça

uma desolação,

e dos seus habitantes

um assobio;

assim trareis sobre vós

o opróbrio do meu povo.

1 Ακούστε τι με πρόσταξε ο Κύριος: «Σήκω να υποστηρίξεις την υπόθεσή μου· και μάρτυρες ας είναι οι λόφοι και τα βουνά!»

2 Ακούστε, λοιπόν, εσείς βουνά, κι εσείς αιώνια της γης θεμέλια, τη διαφορά που έχει ο Κύριος με το λαό του, τον Ισραήλ. Για τη διαφορά αυτή θα τον σύρει σε δίκη:

3 «Τι σου έκανα, λαέ μου;» ρωτάει ο Κύριος. «Σου ζήτησα πάρα πολλά; Απάντησέ μου! 4 Δε σ’ ελευθέρωσα εγώ απ’ της Αιγύπτου τη σκλαβιά; δε σου ’δωσα το Μωυσή, τον Ααρών και τη Μαριάμ για να σε οδηγήσουν; 5 Θυμήσου, λαέ μου, τι σχεδίαζε εναντίον σου ο Βαλάκ, βασιλιάς της Μωάβ, και τι υποχρεώθηκε να του απαντήσει ο Βαλαάμ, γιος του Βεώρ. Θυμήσου πώς πέρασες τον Ιορδάνη απ’ τη Σιττίμ ως τα Γάλγαλα. Τότε θ’ αναγνωρίσεις τις αποδείξεις της πιστότητάς μου».

6 Αναρωτιέστε: «Τι πρέπει τάχα να προσφέρουμε στον Κύριο, όταν θα ’ρθούμε να προσκυνήσουμε τον ύψιστο Θεό; Να του προσφέρουμε χρονιάρικα μοσχάρια για ολοκαύτωμα; 7 Ευχαριστιέται ο Κύριος με χιλιάδες κριάρια και με μυριάδες ποτάμια λάδι; Να του προσφέρουμε τα πρωτότοκά μας για να συγχωρηθούν οι ανομίες και οι αμαρτίες μας;»

8 Ο Κύριος σας δίδαξε τι είναι καλό και τι απαιτεί από σας: Πράξτε το δίκαιο, δείξτε αγάπη, ακολουθήστε το Θεό σας πρόθυμα.

9 Ακούστε! Φωνάζει ο Κύριος στην πόλη. Όποιος είναι συνετός τον Κύριο σέβεται. Ακούστε ποιο είδος τιμωρίας ο Κύριος αποφάσισε για σας:

10 «Για πόσο ακόμα οι ασεβείς στα σπίτια τους θα συγκεντρώνουν τους θησαυρούς που απόχτησαν με απάτη;» λέει ο Κύριος. «Για πόσο ακόμα θα χρησιμοποιούν μέτρα λειψά, που εγώ τα απεχθάνομαι; 11 Μπορώ μια πόλη να τη συγχωρήσω, όπου οι έμποροι με πλάστιγγες λειψές ζυγίζουνε και χρησιμοποιούνε ζύγια ψεύτικα; 12 Όταν οι πλούσιοι τους φτωχούς εκμεταλλεύονται κι οι κάτοικοί της ψεύδονται και εξαπατούν;

13 »Γι’ αυτό έχω αρχίσει να σας χτυπώ,*έχω αρχίσει να σας χτυπώ, κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει «σε αρρώστησα». να σας ερημώνω εξαιτίας της αμαρτίας σας. 14 Θα τρώτε, μα δε θα χορταίνετε. Η πείνα πάντοτε θα σας βασανίζει. Θα προσπαθείτε τ’ αγαθά σας να τα μεταφέρετε σε μέρος ασφαλές, αλλά δε θα μπορείτε να τα φυλάξετε. Ακόμη κι αν τα ασφαλίσετε, εγώ με πόλεμο θα σας τα καταστρέψω. 15 Θα σπέρνετε, μα δε θα θερίζετε. Λάδι θα κάνετε μα δε θα το χρησιμοποιείτε· σταφύλια θα πατάτε μα δε θα πίνετε κρασί. 16 Πρόθυμα ακολουθήσατε το κακό παράδειγμα του βασιλιά Αμρί και του Αχαάβ, του γιου του, κι όλης της δυναστείας τους. Μιμηθήκατε τα έργα τους· γι’ αυτό θα ερημώσω και την πόλη σας κι εσάς. Όλοι γεμάτοι φρίκη θα σας δείχνουν με το δάχτυλο και τα έθνη*τα έθνη, κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει «ο λαός μου». θα σας περιφρονούν».