1 Israel é uma vide estéril

que dá fruto para si mesmo;

conforme a abundância do seu fruto,

multiplicou também os altares;

conforme a bondade da sua terra,

assim fizeram boas

as estátuas.

2 O seu coração está dividido,

por isso serão culpados;

o Senhor demolirá os seus altares,

e destruirá as suas estátuas.

3 Certamente agora dirão:

Não temos rei,

porque não tememos ao Senhor;

e o rei, que faria por nós?

4 Falaram palavras,

jurando falsamente,

fazendo uma aliança;

por isso florescerá o juízo

como erva peçonhenta

nos sulcos dos campos.

5 Os moradores de Samaria

serão atemorizados

pelo bezerro de Bete-Áven;

porque o seu povo se lamentará

por causa dele,

como também os seus sacerdotes

idólatras que nele se regozijavam,

por causa da sua glória,

que se apartou dela.

6 Também será levada para a Assíria

como um presente ao rei Jarebe;

Efraim ficará confuso,

e Israel se envergonhará

por causa do seu próprio conselho.

7 O rei de Samaria será desfeito

como a espuma

sobre a face da água.

8 E os altos de Áven,

pecado de Israel,

serão destruídos;

espinhos e cardos crescerão

sobre os seus altares;

e dirão aos montes:

Cobri-nos!

E aos outeiros:

Caí sobre nós!

9 Desde os dias de Gibeá

pecaste, ó Israel;

ali permaneceram;

a peleja em Gibeá,

contra os filhos da perversidade,

não os alcançará.

10 Eu os castigarei

na medida do meu desejo;

e congregar-se-ão contra eles

os povos,

quando eu os atar

pela sua dupla transgressão.

11 Porque Efraim é

uma bezerra domada,

que gosta de trilhar;

e eu poupava a formosura

do seu pescoço;

mas farei cavalgar Efraim.

Judá lavrará,

Jacó lhe desfará os torrões.

12 Semeai para vós em justiça,

ceifai segundo a misericórdia;

lavrai o campo de lavoura;

porque é tempo

de buscar ao Senhor,

até que venha e chova

a justiça sobre vós.

13 Lavrastes a impiedade,

segastes a iniquidade,

e comestes o fruto da mentira;

porque confiaste no teu caminho,

na multidão dos teus poderosos.

14 Portanto, entre o teu povo

se levantará um grande tumulto,

e todas as tuas fortalezas

serão destruídas,

como Salmã destruiu a Bete-Arbel

no dia da guerra;

a mãe ali foi despedaçada

com os filhos.

15 Assim vos fará Betel

por causa da vossa grande malícia;

de madrugada o rei de Israel

será totalmente destruído.

1 Ήταν ο Ισραήλ ένα απέραντο αμπέλι και καρπερό πολύ. Όσο πληθαίναν οι καρποί του, τόσο πλουσιότερες θυσίες έκανε· όσο η χώρα του γινόταν πλουσιότερη, τόσο ωραιότερες πέτρινες στήλες έστηνε, λατρευτικές. 2 Μα δεν ήταν ειλικρινείς απέναντι στον Κύριο· και γι’ αυτό τώρα θα πληρώσουν. Αυτός θα καταστρέψει τα θυσιαστήριά τους, θα κομματιάσει τις πέτρινες λατρευτικές στήλες τους.

3 Όταν αυτό συμβεί θα φωνάζουν: «Δεν έχουμε πια βασιλιά, γιατί δεν υπακούσαμε στον Κύριο. Αλλά εδώ που φτάσαμε, τι να μας κάνει ο βασιλιάς;» 4 Να σας πω: Θα βγάζει λόγους, όρκους θα δίνει ψεύτικους, θα κάνει συμμαχίες, και της δικαιοσύνης η απόδοση θα μοιάζει με φαρμακερό φυτό που μες στ’ αυλάκια των αγρών φυτρώνει.

5 Θα τρέμουν της Σαμάρειας οι κάτοικοι γι’ αυτό που θα συμβεί στης Βαιθ-Αυέν το μόσχο. Οι λατρευτές του θα πενθήσουνε γι’ αυτό και θα θρηνήσουν οι ιερείς, όταν θα του αφαιρεθεί η λαμπρότητά του.*Για της Βαιθ-Αυέν το μόσχο βλ. υποσ. εις κεφ. 4:15 και 8:5. – Με τον όρο λαμπρότητά του πιθανώς υπονοείται η εξωτερική κάλυψη του ειδώλου με χρυσό.6 Το μοσχάρι θα το μεταφέρουν στην Ασσυρία, δώρο για το μεγάλο βασιλιά. Θ’ απογοητευθεί ο Εφραΐμ,*Εφραΐμ. Βλ. υποσ. εις κεφ. 4:17. θα ντροπιαστεί ο λαός του Ισραήλ για το είδωλο που λάτρεψε. 7 Του βασιλιά η πόλη, η Σαμάρεια, θα εξαφανιστεί σαν το κλαρί, που τα νερά το παίρνουν. 8 Οι τόποι οι ιεροί, που έγιναν αιτία ν’ αμαρτήσει ο Ισραήλ, θα ερημωθούν. Αγκάθια και τριβόλια θα φυτρώσουν στους βωμούς τους. Τότε θα πούνε στα βουνά: «Σκεπάστε μας!» και στους λόφους: «Πάνω μας πέστε!»

9 Ο Κύριος λέει: «Από την εποχή της Γαβαά αμαρτάνεις, Ισραήλ, δεν έχεις αλλάξει από τότε. Γι’ αυτό και θα σας βρει ο πόλεμος εκεί στη Γαβαά, επαναστάτες! 10 Έχω αποφασίσει να σας τιμωρήσω. Θα συγκεντρώσω εναντίον σας τους λαούς και θα σας αιχμαλωτίσουν, γιατί αμαρτήσατε επανειλημμένα».

11 Ο Κύριος λέει: «Ήταν ο Εφραΐμ σαν νεαρή αγελάδα, που είχε μάθει ν’ απολαμβάνει τη δουλειά στο αλώνι. Όταν πέρασα δίπλα κι είδα τον όμορφο τράχηλό της, έβαλα στη σκληρή δουλειά τον Εφραΐμ· έζεψα τον Ιούδα να οργώνει και τον Ιακώβ να σβαρνίζει. 12 "Να σπέρνετε", τους είπα, "δικαιοσύνη, ώστε να θερίσετε καρπούς ανάλογους της αγάπης σας. Κάντε καινούργια αρχή, όπως ο αγρότης το καινούργιο του χωράφι ετοιμάζει. Είναι καιρός σ’ εμένα, τον Κύριο, να στραφείτε κι εγώ τις ευλογίες μου πλούσιες πάνω σας θα τις σκορπίσω".

13 «Αλλά εσείς σπείρατε αδικία κι έτσι τη συμφορά θερίσατε· φάγατε της κακίας σας τον καρπό. Κάνατε του κεφαλιού σας και στηριζόσασταν στο πλήθος των πολεμιστών σας. 14 Γι’ αυτό και του πολέμου ο κρότος μέσα στις πόλεις σας θα μπει και θα καταστραφούν όλα τα φρούριά σας όπως η Βαιθ-Αρβέλ, που καταστράφηκε από τον Σωλμάν, σ’ εκείνη εκεί τη μάχη, που οι μανάδες σφαγιάζονταν μαζί με τα παιδιά τους.*Η Βαιθ-Αρβέλ είναι πόλη της Υπεριορδανίας. – Ο Σωλμάν πιθανώς ήταν Μωαβίτης βασιλιάς, που αναφέρεται σε έγγραφα του βασιλιά της Ασσυρίας Τιγλάθ-Πιλέσερ Γ΄ (747-727 π.Χ.)15 Το ίδιο θα συμβεί και σ’ εσάς, λαέ του Ισραήλ, εξαιτίας της Βαιθήλ*εξαιτίας της Βαιθήλ. Η πόλη την εποχή εκείνη ήταν κέντρο ειδωλολατρίας (βλ. υποσ. εις κεφ. 8:5). και της μεγάλης σας κακίας. Τη μέρα της μάχης, πριν ο ήλιος ανατείλει, ο βασιλιάς σας θ’ αφανιστεί».