1 Provérbios de Salomão:

O filho sábio alegra a seu pai,

mas o filho insensato é a tristeza de sua mãe.

2 Os tesouros da impiedade

de nada aproveitam;

mas a justiça

livra da morte.

3 O Senhor não deixa

o justo passar fome,

mas rechaça a aspiração dos perversos.

4 O que trabalha com mão

displicente empobrece,

mas a mão dos diligentes

enriquece.

5 O que ajunta no verão

é filho ajuizado,

mas o que dorme na sega

é filho que envergonha.

6 Bênçãos há

sobre a cabeça do justo,

mas a violência cobre

a boca dos perversos.

7 A memória do justo é abençoada,

mas o nome dos perversos

apodrecerá.

8 O sábio de coração

aceita os mandamentos,

mas o insensato de lábios

ficará transtornado.

9 Quem anda em sinceridade,

anda seguro;

mas o que perverte

os seus caminhos

ficará conhecido.

10 O que acena com os olhos causa dores,

e o tolo de lábios

ficará transtornado.

11 A boca do justo

é fonte de vida,

mas a violência cobre

a boca dos perversos.

12 O ódio excita contendas,

mas o amor cobre

todos os pecados.

13 Nos lábios do entendido

se acha a sabedoria,

mas a vara é para as costas

do falto de doutrina.

14 Os sábios entesouram

a sabedoria;

mas a boca do tolo

o aproxima da ruína.

15 Os bens do rico são

a sua cidade forte,

a pobreza dos pobres

a sua ruína.

16 A obra do justo conduz à vida,

o fruto do perverso,

ao pecado.

17 O caminho para a vida é

daquele que guarda a instrução,

mas o que deixa

a repreensão comete erro.

18 O que encobre o ódio

tem lábios falsos,

e o que divulga má fama é um insensato.

19 Na multidão de palavras

não falta pecado,

mas o que modera

os seus lábios é sábio.

20 Prata escolhida é

a língua do justo;

o coração dos perversos

é de nenhum valor.

21 Os lábios do justo

apascentam a muitos,

mas os tolos morrem

por falta de entendimento.

22 A bênção do Senhor

é que enriquece;

e não traz consigo dores.

23 Para o tolo,

o cometer desordem

é divertimento;

mas para o homem entendido

é o ter sabedoria.

24 Aquilo que o perverso

teme sobrevirá a ele,

mas o desejo dos justos

será concedido.

25 Como passa a tempestade,

assim desaparece o perverso,

mas o justo tem

fundamento perpétuo.

26 Como vinagre para os dentes,

como fumaça para os olhos,

assim é o preguiçoso

para aqueles que o mandam.

27 O temor do Senhor

aumenta os dias,

mas os perversos terão

os anos da vida abreviados.

28 A esperança dos justos é alegria,

mas a expectação

dos perversos perecerá.

29 O caminho do Senhor é

fortaleza para os retos,

mas ruína para os que

praticam a iniquidade.

30 O justo nunca jamais será abalado,

mas os perversos não

habitarão a terra.

31 A boca do justo

jorra sabedoria,

mas a língua da perversidade

será cortada.

32 Os lábios do justo sabem o que agrada,

mas a boca dos perversos,

só perversidades.

1 Παροιμίες του Σολομώντα.

Ο σοφός γιος είναι χαρά για τον πατέρα του κι ο γιος ο ανόητος της μάνας του η λύπη.

2 Δεν ωφελούν οι θησαυροί που μ’ ανομία αποκτήθηκαν, αλλά η τιμιότητα απ’ το θάνατο λυτρώνει.

3 Δεν θα αφήσει ο Κύριος τον δίκαιο να πεινάσει, αλλά θα αρνηθεί να εκπληρώσει την επιθυμία των αδηφάγων ασεβών.

4 Το χέρι το τεμπέλικο φέρνει φτώχεια, ενώ το χέρι του φιλόπονου πλουτίζει.

5 Όποιος το καλοκαίρι αποθηκεύει είναι γιος συνετός· μα όποιος τον καιρό του θερισμού κοιμάται είναι γιος ανάξιος.

6 Είν’ ευλογίες στο κεφάλι του δικαίου, ενώ αδικία ξεχειλίζει από το στόμα των ασεβών.

7 Εγκώμια συνοδεύουν του δικαίου τη θύμηση, ενώ των ασεβών τ’ όνομα θα χαθεί.

8 Του σοφού η καρδιά δέχεται τις συμβουλές, ενώ όποιος λέει ανοησίες ξεπέφτει.

9 Όποιος ζει με εντιμότητα, με σιγουριά βαδίζει· ενώ όποιος υποκρίνεται, θα φανερωθεί.

10 Όποιος με τα μάτια νεύει υποκριτικά, λύπη προκαλεί· κι όποιος λέει ανοησίες, θα ξεπέσει.

11 Πηγή ζωής είναι το στόμα του δικαίου, ενώ αδικία ξεχειλίζει από το στόμα των ασεβών.

12 Το μίσος διαμάχες προξενεί, αλλά τα λάθη όλα η αγάπη τα σκεπάζει.

13 Στου φρόνιμου τα χείλη η σοφία κατοικεί· του ανόητου η ράχη χρειάζεται ραβδί.

14 Τη γνώση του ο σοφός την αποθησαυρίζει, ενώ τα λόγια τού άφρονα φέρνουν καταστροφή.

15 Τον πλούσιο τα πλούτη του γερά τον προστατεύουν, ενώ η φτώχεια του φτωχού είν’ η καταστροφή του.

16 Τα έργα των δικαίων στη ζωή οδηγούν, των ασεβών τα κέρδη πάνε στην αμαρτία.

17 Αυτός που δέχεται να τον διορθώνουν είναι στο δρόμο της ζωής, ενώ αυτός που την επίπληξη ξεχνάει αποπλανιέται.

18 Όποιος το μίσος του το κρύβει είναι υποκριτής· όποιος συκοφαντεί είναι ανόητος.

19 Μες στην πολυλογία δεν λείπει η αμαρτία, μα όποιος τη γλώσσα του δαμάζει είναι σοφός.

20 Τα λόγια του δικαίου, ασήμι εκλεκτό· ενώ η καρδιά των ασεβών καμιά δεν έχει αξία.

21 Τα λόγια των δικαίων καθοδηγούν πολλούς, αλλά πεθαίνουν οι άφρονες απ’ την ανοησία τους.

22 Πλούτο χαρίζει του Κυρίου η ευλογία, δεν την ακολουθεί θλίψη καμιά.

23 Για τον κουτό είν’ απόλαυση αισχρές να κάνει πράξεις, μα για τον άντρα το σοφό φρόνιμα να ενεργεί.

24 Ό,τι φοβάται ο ασεβής απάνω του θα πέσει, μα θα εκπληρωθεί του δίκαιου η ευχή.

25 Όπως περνάει ο σίφουνας, χάνεται ο ασεβής· ενώ ο δίκαιος σταθερός παντοτινά θα μένει.

26 Στείλε τεμπέλη σε δουλειά, και θα τον νιώσεις όπως τα δόντια νιώθουνε το ξύδι, όπως τα μάτια τον καπνό.

27 Όποιος τον Κύριο σέβεται οι μέρες του αυξαίνουν, αλλά των ασεβών τα χρόνια λιγοστεύουν.

28 Η ελπίδα των δικαίων στη χαρά οδηγεί, ενώ των ασεβών η ελπίδα θα χαθεί.

29 Ο δρόμος του Κυρίου είναι οχυρό για τους ακέραιους· γι’ αυτούς που κάνουν το κακό, είναι καταστροφή.

30 Ο δίκαιος δεν θα σαλευτεί ποτέ· ενώ τη χώρα οι ασεβείς δεν θα την κατοικήσουν.

31 Λόγια σοφίας βλασταίνουν απ’ του δικαίου το στόμα, ενώ θ’ αποκοπεί η γλώσσα που λέει ψέματα.

32 Τα χείλη του δικαίου είναι γεμάτα χάρη, των ασεβών το στόμα γεμάτο ψέματα.