1 Balança enganosa é

abominação para o Senhor,

mas o peso justo é o seu prazer.

2 Em vindo a soberba,

virá também a afronta;

mas com os humildes

está a sabedoria.

3 A sinceridade dos íntegros os guiará,

mas a perversidade

dos transgressores os destruirá.

4 De nada aproveitam

as riquezas no dia da ira,

mas a justiça livra da morte.

5 A justiça do sincero

endireitará o seu caminho,

mas o perverso

pela sua falsidade cairá.

6 A justiça dos virtuosos os livrará,

mas na sua perversidade

serão apanhados os iníquos.

7 Morrendo o homem perverso

perece sua esperança,

e acaba-se a expectação

de riquezas.

8 O justo é libertado

da angústia,

e vem o ímpio para o seu lugar.

9 O hipócrita com a boca

destrói o seu próximo,

mas os justos se libertam

pelo conhecimento.

10 No bem dos justos exulta a cidade;

e perecendo os ímpios,

há júbilo.

11 Pela bênção dos homens

de bem a cidade se exalta,

mas pela boca

dos perversos é derrubada.

12 O que despreza o seu próximo

carece de entendimento,

mas o homem entendido se mantém calado.

13 O mexeriqueiro revela o segredo,

mas o fiel de espírito

mantém o assunto em oculto.

14 Não havendo sábios conselhos,

o povo cai,

mas na multidão

de conselhos há segurança.

15 Decerto sofrerá

severamente aquele que fica

por fiador do estranho,

mas o que evita

a fiança estará seguro.

16 A mulher graciosa

guarda a honra

como os violentos

guardam as riquezas.

17 O homem misericordioso

faz o bem à sua alma,

mas o cruel prejudica o seu corpo.

18 O ímpio faz obra falsa,

mas para o que

semeia justiça

haverá galardão fiel.

19 Como a justiça

encaminha para a vida,

assim o que segue o mal

vai para a sua morte.

20 Abominação ao Senhor

são os perversos

de coração,

mas os de caminho sincero

são o seu deleite.

21 Ainda que junte as mãos,

o mau não ficará impune,

mas a semente dos justos

será liberada.

22 Como joia de ouro

no focinho de uma porca,

assim é a mulher formosa

que não tem discrição.

23 O desejo dos justos é

tão somente para o bem,

mas a esperança dos ímpios

é criar contrariedades.

24 Ao que distribui mais

se lhe acrescenta,

e ao que retém mais do que é justo,

é para a sua perda.

25 A alma generosa prosperará

e aquele que atende

também será atendido.

26 Ao que retém o trigo

o povo amaldiçoa,

mas bênção haverá

sobre a cabeça do que o vende.

27 O que cedo busca o bem,

busca favor,

mas o que procura o mal,

esse lhe sobrevirá.

28 Aquele que confia

nas suas riquezas cairá,

mas os justos reverdecerão

como a folhagem.

29 O que perturba a sua casa

herdará o vento,

e o tolo será servo

do sábio de coração.

30 O fruto do justo é árvore de vida,

e o que ganha almas é sábio.

31 Eis que o justo recebe na terra a retribuição;

quanto mais o ímpio e o pecador!

1 Τη ζυγαριά που κλέβει τη μισεί ο Κύριος, ενώ το ζύγι το σωστό είν’ ευχαρίστησή του.

2 Όταν έρχεται η έπαρση, θα ’ρθεί κι η καταισχύνη· ενώ η σοφία είναι με τους ταπεινούς μαζί.

3 Οι ίσιοι άνθρωποι έχουν την εντιμότητά τους να τους οδηγεί, ενώ τους δολερούς η πονηριά τους θα τους καταστρέψει.

4 Τα πλούτη είν’ ανώφελα την ημέρα της κρίσης, ενώ η δικαιοσύνη λυτρώνει από το θάνατο.

5 Η δικαιοσύνη του ακέραιου ανθρώπου τού εξομαλύνει τη ζωή, ενώ ο ασεβής θα καταστραφεί απ’ την ασέβειά του.

6 Γλιτώνει η δικαιοσύνη τους ανθρώπους που είν’ ευθείς, ενώ οι παράνομοι από την απληστία τους πιάνονται σε παγίδα.

7 Όταν πεθαίνει ο ασεβής, χάνεται κι η ελπίδα του, χάνονται και οι προσδοκίες που στηρίχτηκαν στα πλούτη.

8 Ο δίκαιος λυτρώνεται απ’ τη θλίψη του, κι ο άνομος αντί γι’ αυτό μέσα στη θλίψη πέφτει.

9 Με τα λόγια του ο ασεβής το διπλανό του καταστρέφει, αλλά οι δίκαιοι χάρη στη γνώση θα σωθούν.

10 Όταν οι δίκαιοι ευτυχούν, η πολιτεία γιορτάζει· και στου ασεβή τον όλεθρο ακούγονται κραυγές χαράς.

11 Όταν την πόλη τους την ευλογούνε οι ευθείς, αυτή δοξάζεται· ενώ γκρεμίζεται με τις κουβέντες των ασεβών.

12 Ο ανόητος χλευαστικά μιλάει για τον πλησίον του, μα ο συνετός σωπαίνει.

13 Αυτός που τριγυρνάει και λέει πολλά κι ανώφελα, δεν μπορεί να κρατήσει μυστικό· ενώ ο έμπιστος άνθρωπος λέξη γύρω δεν λέει.

14 Χωρίς διακυβέρνηση σοφή ο λαός ξεπέφτει· ενώ όπου οι σύμβουλοι είναι πολλοί, εκεί είναι ασφάλεια.

15 Όποιος για ξένον μπαίνει εγγυητής, κακό δικό του· μα εκείνος που διστάζει να μπλεχτεί, είναι πιο ασφαλής.

16 Γυναίκα που έχει χάρες, τιμή κερδίζει· κι εκείνος που έχει δύναμη, πλούτο κερδίζει.

17 Ο άνθρωπος ο καλοκάγαθος κάνει καλό στον εαυτό του, ενώ το ίδιο του το σώμα βλάπτει αυτός που ’ναι σκληρός.

18 Ο ασεβής κερδίζει ψεύτικο μισθό, μα αυτός που σπέρνει δικαιοσύνη, βέβαιη θα ’χει ανταπόδοση.

19 Έτσι η δικαιοσύνη στη ζωή οδηγεί· μα όποιος το κακό ακολουθεί, στο θάνατο πηγαίνει.

20 Ο Κύριος μισεί τους διεστραμμένους, ενώ του είναι ευχάριστοι όσοι είν’ ακέραιοι στη ζωή τους.

21 Βέβαιο είναι πως ο κακός δεν θα μείνει ατιμώρητος· μα των δικαίων οι απόγονοι θα γλιτώσουν.

22 Ό,τι είναι χρυσός κρίκος στη μύτη γουρουνιού, το ίδιο γυναίκα όμορφη, που η φρόνηση της λείπει.

23 Η επιθυμία των δικαίων βγαίνει μονάχα σε καλό· των ασεβών οι ελπίδες στην οργή καταλήγουν.

24 Ένας μοιράζει απλόχερα και πιότερο πλουτίζει, κι άλλος μαζεύει αχόρταγα και πιότερο φτωχαίνει.

25 Ο γενναιόδωρος θα ευημερήσει· κι όποιος νερό προσφέρει κι αυτός θα ποτιστεί.

26 Αυτός που κρύβει το σιτάρι, κατάρα θα ’χει απ’ το λαό, ενώ ευλογίες θα ’χει αυτός που το πουλάει.

27 Εκείνος που στοχεύει στο καλό, την εύνοια κερδίζει· μα το κακό θα πέσει πάνω σ’ αυτόν που το επιδιώκει.

28 Όποιος στα πλούτη του εμπιστεύεται, θα πέσει σαν φύλλο το φθινόπωρο· ενώ οι δίκαιοι θα βλασταίνουν σαν φυλλωσιά το καλοκαίρι.

29 Όποιος βλάφτει το σπίτι του, αέρα θα κληρονομήσει· και δούλος ο ανόητος θα ’ναι στον μυαλωμένο.

30 Ο καρπός του δικαίου είναι δέντρο ζωής, κι είναι σοφός αυτός που πείθει τους ανθρώπους.

31 Αν έχει ο δίκαιος στη γη την ανταπόδοσή του, πόσο μάλλον ο ασεβής και ο αμαρτωλός!