1 Filho meu,

se aceitares as minhas palavras,

e esconderes contigo

os meus mandamentos,

2 Para fazeres o teu ouvido

atento à sabedoria;

e inclinares o teu coração

ao entendimento;

3 Se clamares por conhecimento,

e por inteligência alçares a tua voz,

4 Se como a prata a buscares

e como a tesouros

escondidos a procurares,

5 Então entenderás

o temor do Senhor,

e acharás o conhecimento de Deus.

6 Porque o Senhor dá a sabedoria;

da sua boca é que vem o conhecimento

e o entendimento.

7 Ele reserva a verdadeira

sabedoria para os retos.

Escudo é para os que

caminham na sinceridade,

8 Para que guardem as veredas

do juízo. Ele preservará

o caminho dos seus santos.

9 Então entenderás

a justiça,

o juízo, a equidade

e todas as boas veredas.

10 Pois quando a sabedoria

entrar no teu coração,

e o conhecimento for

agradável à tua alma,

11 O discernimento te guardará

e a inteligência te conservará;

12 Para te afastar do mau caminho,

e do homem que fala

coisas perversas;

13 Dos que deixam

as veredas da retidão,

para andarem

pelos caminhos escusos;

14 Que se alegram

de fazer mal,

e folgam com as perversidades dos maus,

15 Cujas veredas são tortuosas

e que se desviam

nos seus caminhos;

16 Para te afastar

da mulher estranha,

sim da estranha que

lisonjeia com suas palavras;

17 Que deixa o guia da sua mocidade

e se esquece

da aliança do seu Deus;

18 Porque a sua casa se

inclina para a morte,

e as suas veredas

para os mortos.

19 Todos os que se dirigem

a ela não voltarão

e não atinarão

com as veredas da vida.

20 Para andares

pelos caminhos dos bons,

e te conservares

nas veredas dos justos.

21 Porque os retos

habitarão a terra,

e os íntegros permanecerão nela.

22 Mas os ímpios serão arrancados da terra,

e os transgressores serão dela exterminados.

1 Γιε μου, δέξου τα λόγια μου, και να φυλάς σαν θησαυρό τις συμβουλές μου, 2 ώστε το αυτί σου να προσέχει στη σοφία και προς τη φρόνηση να κατευθύνεται η καρδιά σου· 3 να προσφεύγεις στη φρόνηση, να επικαλείσαι τη σύνεση· 4 να την αναζητάς καθώς το ασήμι, να τη γυρεύεις σαν κρυμμένο θησαυρό. 5 Τότε θα μάθεις να σέβεσαι το Θεό και θα τον γνωρίσεις. 6 Πράγματι, ο Κύριος δίνει σοφία· απ’ αυτόν προέρχονται γνώση και φρόνηση. 7 Αυτός εξασφαλίζει βοήθεια στους ευθείς, γίνεται ασπίδα γι’ αυτούς που ζούνε τίμια· 8 υπερασπίζεται αυτούς που φέρνονται με δικαιοσύνη και την πορεία των αφοσιωμένων του την προστατεύει.

9 Αν δέχεσαι τα λόγια μου, τότε θα καταλάβεις τι είναι δικαιοσύνη, κρίση, ευθύτητα, και ποιο είναι το σωστό. 10 Όταν η σοφία μες στην καρδιά σου μπει κι απόλαυσή σου γίνει η γνώση, 11 τότε η φρόνηση θα σε φυλάει, η σύνεση θα σε φρουρεί. 12 Θα σε γλιτώνουν απ’ το δρόμο τον κακό, από ανθρώπους που μιλούν με δόλο, 13 που εγκαταλείπουνε τον ίσιο δρόμο, για να βαδίσουνε σε δρόμους σκοτεινούς. 14 Χαίρονται να κάνουν το κακό και στις διαστροφές ευχαριστιούνται. 15 Ποτέ δεν ενεργούν μ’ ευθύτητα, η συμπεριφορά τους είναι άδικη.

16 Η σοφία και η φρόνηση θα σε προστατεύουν από γυναίκα πόρνη, απ’ τη γυναίκα του άλλου, που κολακεύει με τα λόγια της, 17 που εγκαταλείπει τον άντρα που παντρεύτηκε στα νιάτα της και λησμονεί την υπόσχεση που έδωσε μπροστά στο Θεό. 18 Όποιοι πάνε σπίτι της οδηγούνται στο θάνατο κι ο δρόμος της φέρνει στον άδη· 19 κανείς τους πίσω δεν γυρίζει, κανείς δεν ξαναβρίσκει πια το δρόμο της ζωής.

20 Διάλεξε λοιπόν το δρόμο των καλών ανθρώπων, των δικαίων το παράδειγμα ν’ ακολουθείς. 21 Οι άνθρωποι οι ευθείς θα κατοικήσουνε σ’ αυτή τη χώρα και οι ακέραιοι θε να ριζώσουνε σ’ αυτήν· 22 ενώ οι ασεβείς θα εξολοθρευτούν από τη χώρα, οι άπιστοι θα ξεριζωθούνε απ’ αυτήν.