1 Busca satisfazer seu próprio

desejo aquele que se isola;

ele se insurge contra toda sabedoria.

2 O tolo não tem

prazer na sabedoria,

mas só em que se manifeste

aquilo que agrada o seu coração.

3 Vindo o ímpio,

vem também o desprezo,

e com a ignomínia a vergonha.

4 Águas profundas são

as palavras da boca do homem,

e ribeiro transbordante

é a fonte da sabedoria.

5 Não é bom favorecer o ímpio,

e com isso,

fazer o justo

perder a questão.

6 Os lábios do tolo

entram na contenda,

e a sua boca brada por açoites.

7 A boca do tolo é

a sua própria destruição,

e os seus lábios

um laço para a sua alma.

8 As palavras do intrigante

são como feridas;

elas descem

ao íntimo do ventre.

9 O que é negligente

na sua obra é também irmão

de um grande desperdiçador.

10 Torre forte é o nome do Senhor;

a ela correrá o justo,

e estará em alto refúgio.

11 Os bens do rico são

a sua cidade forte,

e como uma alta muralha

na sua imaginação.

12 O coração do homem se

exalta antes de ser abatido

e diante da honra vai a humildade.

13 O que responde antes de ouvir comete

estultícia que é para vergonha sua.

14 O espírito do homem

susterá a sua enfermidade,

mas ao espírito abatido,

quem o suportará?

15 O coração do entendido

adquire o conhecimento,

e o ouvido dos sábios

busca a sabedoria.

16 Com presentes

o homem alarga

o seu caminho e o leva

diante dos grandes.

17 O que pleiteia por algo,

a princípio parece justo,

porém vem o seu próximo e o examina.

18 A sorte faz cessar os pleitos,

e faz separação

entre os poderosos.

19 O irmão ofendido é mais difícil

de conquistar do que uma cidade forte;

e as contendas são como

os ferrolhos de um palácio.

20 Do fruto da boca de cada

um se fartará o seu ventre;

dos renovos dos seus lábios

ficará satisfeito.

21 A morte e a vida estão

no poder da língua;

e aquele que a ama

comerá do seu fruto.

22 Aquele que encontra uma esposa,

acha o bem,

e alcança a benevolência do Senhor.

23 O pobre fala com rogos,

mas o rico responde com dureza.

24 O homem de muitos amigos

deve mostrar-se amigável,

mas há um amigo mais chegado do que um irmão.

1 Ο ακοινώνητος δεν νοιάζεται παρά για ό,τι ο ίδιος θέλει, κι εναντιώνεται σε όλα.

2 Δε βρίσκει ο ανόητος στη φρόνηση ευχαρίστηση, μα μόνο στην επίδειξη των σκέψεών του.

3 Όταν έρχεται ο ασεβής, έρχεται και η περιφρόνηση μαζί του· και με την ατιμία μαζί έρχεται κι η ντροπή.

4 Τα λόγια του σοφού είναι βαθιά νερά, πηγή σοφίας, χείμαρρος που πλημμυράει.

5 Στην κρίση δεν είναι καλό να ευνοείται ο ένοχος, κι ο αθώος να εμποδίζεται το δίκιο του να βρει.

6 Τα χείλη του ανόητου φέρνουν φιλονικία και προκαλεί το στόμα του ξυλοδαρμούς.

7 Το στόμα του ανόητου είν’ η καταστροφή του, παγίδα για τον ίδιο είναι τα χείλη του.

8 Του συκοφάντη τα λεγόμενα είναι σαν λιχουδιές, που ως της κοιλιάς τα βάθη κατεβαίνουν.

9 Αυτός που ’ναι τεμπέλης στη δουλειά του, είναι του χαλαστή αδερφός.

10 Ο Κύριος, ο Θεός, είναι πύργος ισχυρός· εκεί ο δίκαιος καταφεύγει και είναι ασφαλής.

11 Ο πλούσιος θεωρεί τ’ αγαθά του οχυρωμένη πόλη και τα φαντάζεται σαν τείχος ψηλό.

12 Πριν από την καταστροφή περηφανεύεται του ανθρώπου η καρδιά· μα η ταπείνωση πάει μπροστά απ’ τη δόξα.

13 Εκείνος που αποκρίνεται χωρίς ν’ ακούσει πρώτα, κάνει μια πράξη ανόητη κι εξευτελιστική.

14 Το ακμαίο ηθικό του ανθρώπου θα τον στηρίξει στην αρρώστια του· μα ποιος θα ανορθώσει ένα πεσμένο ηθικό;

15 Του μυαλωμένου η καρδιά αποζητά τη σύνεση, και των σοφών το αυτί ζητάει ν’ ακούει τη γνώση.

16 Το δώρο δρόμο ανοίγει για τον άνθρωπο, και στους μεγάλους μπρος τον οδηγεί.

17 Όποιος στη δίκη του μιλάει πρώτος, φαίνεται να ’χει δίκιο· μα έρχεται ο αντίδικός του και τα λεγόμενά του τα αντικρούει.

18 Ο κλήρος σταματά των αντιδίκων τις φιλονικίες, και βγάζει αυτός απόφαση ανάμεσα στους ισχυρούς.

19 Ο προσβλημένος αδερφός γίνεται πιο δυσπρόσιτος κι απ’ την οχυρωμένη πόλη· οι διαμάχες τους είναι πεισματικές, σαν του φρουρίου τους μοχλούς.

20 Απ’ τον καρπό του στόματός του τρέφεται ο άνθρωπος· θα δοκιμάσει τις συνέπειες αυτών που λέει.

21 Ζωή και θάνατος είναι στην εξουσία της γλώσσας· κι όσοι αγαπούν να λεν’ πολλά, τους καρπούς της θα γευτούν.

22 Όποιος βρήκε καλή γυναίκα, βρήκε την ευτυχία· έχει ευνοηθεί από τον Κύριο.

23 Μιλάει ικετευτικά ο φτωχός, κι ο πλούσιος με σκληρότητα αποκρίνεται.

24 Υπάρχουν φίλοι που καταστρέφει ο ένας τον άλλο· μα είν’ και φίλοι πιστότεροι κι από αδερφό.