1 Os ímpios fogem sem que

haja ninguém a persegui-los;

mas os justos são

ousados como um leão.

2 Pela transgressão

da terra muitos são

os seus príncipes,

mas por homem prudente

e entendido a sua continuidade

será prolongada.

3 O homem pobre que oprime os pobres

é como a chuva impetuosa,

que causa a falta de alimento.

4 Os que deixam a lei

louvam o ímpio;

porém os que guardam

a lei contendem com eles.

5 Os homens maus não

entendem o juízo,

mas os que buscam

ao Senhor entendem tudo.

6 Melhor é o pobre que

anda na sua integridade

do que o de caminhos

perversos ainda

que seja rico.

7 O que guarda a lei é filho sábio,

mas o companheiro

dos desregrados

envergonha a seu pai.

8 O que aumenta

os seus bens com usura

e ganância ajunta-os para o que

se compadece do pobre.

9 O que desvia os seus ouvidos

de ouvir a lei,

até a sua oração será abominável.

10 O que faz com que os retos

errem por mau caminho,

ele mesmo cairá na sua cova;

mas os bons herdarão o bem.

11 O homem rico é sábio

aos seus próprios olhos,

mas o pobre que é entendido,

o examina.

12 Quando os justos exultam,

grande é a glória;

mas quando os ímpios sobem,

os homens se escondem.

13 O que encobre

as suas transgressões

nunca prosperará,

mas o que as confessa e deixa,

alcançará misericórdia.

14 Bem-aventurado o homem

que continuamente teme;

mas o que endurece

o seu coração cairá no mal.

15 Como leão rugidor,

e urso faminto,

assim é o ímpio que domina

sobre um povo pobre.

16 O príncipe falto de entendimento

é também um grande opressor,

mas o que odeia a avareza

prolongará seus dias.

17 O homem carregado do sangue

de qualquer pessoa fugirá até à cova;

ninguém o detenha.

18 O que anda sinceramente

salvar-se-á,

mas o perverso

em seus caminhos cairá logo.

19 O que lavrar

a sua terra virá

a fartar-se de pão,

mas o que segue a ociosos

se fartará de pobreza.

20 O homem fiel será

coberto de bênçãos,

mas o que se apressa

a enriquecer não ficará impune.

21 Dar importância à aparência

das pessoas não é bom,

porque até por um bocado

de pão um homem prevaricará.

22 O que quer enriquecer depressa

é homem de olho maligno,

porém não sabe que a pobreza

há de vir sobre ele.

23 O que repreende o homem gozará

depois mais amizade do que aquele

que lisonjeia com a língua.

24 O que rouba a seu próprio pai,

ou a sua mãe,

e diz: Não é transgressão,

companheiro é do homem destruidor.

25 O orgulhoso de coração

levanta contendas,

mas o que confia no Senhor prosperará.

26 O que confia no seu próprio

coração é insensato,

mas o que anda em sabedoria,

será salvo.

27 O que dá ao pobre

não terá necessidade,

mas o que esconde

os seus olhos terá

muitas maldições.

28 Quando os ímpios se elevam,

os homens andam se escondendo,

mas quando perecem, os justos se multiplicam.

1 Φεύγουν οι ασεβείς χωρίς κανείς να τους καταδιώκει, ενώ σαν τα λιοντάρια θαρραλέοι είναι οι δίκαιοι.

2 Όταν μια χώρα είναι σ’ αναταραχή, πολλοί γίνονται άρχοντες· ενώ με έναν άνθρωπο που έχει φρόνηση και γνώση, η τάξη θα παγιωθεί.

3 Ένας φτωχός που καταπιέζει τους φτωχούς, είναι σαν τη ραγδαία βροχή που καταστρέφει τη σοδειά.

4 Όσοι το νόμο εγκαταλείπουν επαινούν τους ασεβείς, αλλά τους αντιμάχονται όσοι τηρούν το νόμο.

5 Από δικαιοσύνη τίποτα δε νιώθουν οι άνθρωποι οι κακοί, αλλά καταλαβαίνουνε τα πάντα όσοι ζητούν τον Κύριο.

6 Κάλλιο ο φτωχός που τίμια ζει, παρά όποιος ζει διεστραμμένα, έστω κι αν είναι πλούσιος.

7 Όποιος το νόμο ακολουθεί είναι γιος μυαλωμένος, μα όποιος πάει μ’ ακόλαστους ντροπιάζει τον πατέρα του.

8 Όποιος πληθαίνει τ’ αγαθά του με τοκογλυφίες, τα βλέπει να περνούν σ’ εκείνον που τους φτωχούς σπλαχνίζεται.

9 Αν τ’ αυτιά του κλείνει κάποιος για να μην ακούει το νόμο, και την προσευχή του ακόμα τη σιχαίνεται ο Θεός.

10 Όποιος παρασύρει ίσιους ανθρώπους να κάνουν το κακό, θα πέσει ο ίδιος μες στο λάκκο που ’χει σκάψει. Οι τίμιοι θα αμειφθούν με αγαθά.

11 Ο πλούσιος περνάει τον εαυτό του για σοφό· αλλά ο φτωχός που ’χει μυαλό τον ερευνά σε βάθος.

12 Όταν οι δίκαιοι θριαμβεύουν, η δόξα είναι μεγάλη· μα όταν οι ασεβείς φτάνουν ψηλά, καθένας κρύβεται.

13 Όποιος τις αμαρτίες του κρύβει δεν θα μπορέσει να προκόψει· μα όποιος τις ομολογεί και τις εγκαταλείπει, αυτός θα ελεηθεί.

14 Ευτυχισμένος ο άνθρωπος που πάντα στο Θεό έχει σέβας, μα όποιος σκληραίνει την καρδιά του, πέφτει σε συμφορά.

15 Λιοντάρι που βρυχάται και πεινασμένη αρκούδα είναι ο ασεβής που κυβερνάει φτωχό λαό.

16 Άρχοντας δίχως φρόνηση όλο και καταδυναστεύει· μα όποιος μισεί την απληστία θα κυβερνάει χρόνους πολλούς.

17 Άνθρωπος ένοχος για φόνο, πάει ολοταχώς στον τάφο του· κανένας να τον σταματήσει δεν μπορεί.

18 Αυτός που μ’ εντιμότητα βαδίζει, θα σωθεί· αλλά ο διεστραμμένος, που δυο πορείες ακολουθεί, σε μια απ’ τις δυο θα πέσει.

19 Όποιος καλλιεργεί τη γη του, θα χορτάσει το ψωμί· μα όποιος αυταπάτες κυνηγάει, θε να χορτάσει φτώχεια.

20 Θα ’χει πολλές ο τίμιος ευλογίες· ενώ όποιος να πλουτίσει βιάζεται, σε δυστυχία θα πέσει.

21 Καλό δεν είναι να μεροληπτεί κανείς· αλλά υπάρχουν δικαστές που και για μια μπουκιά ψωμί μπορούνε ν’ αμαρτήσουν.

22 Άνθρωπος που φθονεί, βιάζεται να πλουτίσει· και δε γνωρίζει πως η φτώχεια θα τον βρει.

23 Όποιος τους άλλους διορθώνει, στο τέλος περισσότερη βρίσκει ευγνωμοσύνη, παρά όποιος έχει λόγια κολακείας.

24 Αυτός που κλέβει τον πατέρα και τη μάνα του και λέει «δεν είναι αμαρτία», αυτός είναι όμοιος με ληστή.

25 Ο άπληστος διχόνοιες προκαλεί, ενώ αυτός που έχει πεποίθηση στον Κύριο, όλα άφθονα θα τα ’χει.

26 Όποιος έχει πεποίθηση στον εαυτό του είναι ανόητος· μα όποιος βαδίζει με σοφία είναι ασφαλής.

27 Αυτός που δίνει στο φτωχό, δεν θα γνωρίσει στέρηση· μα αυτόν που κάνει πως δε βλέπει, πολλοί θα τον καταραστούν.

28 Όταν φτάνουν ψηλά οι ασεβείς, καθένας κρύβεται· μα όταν εκείνοι χάνονται, οι δίκαιοι πληθαίνουν.