1 A sabedoria já edificou a sua casa,

já lavrou as suas sete colunas.

2 Já abateu os seus animais

e misturou o seu vinho,

e já preparou

a sua mesa.

3 Já ordenou às suas criadas,

e está convidando desde as alturas

da cidade, dizendo:

4 Quem é simples,

volte-se para cá.

Aos faltos de senso diz:

5 Vinde, comei do meu pão,

e bebei do vinho que tenho misturado.

6 Deixai os insensatos e vivei;

e andai pelo caminho

do entendimento.

7 O que repreende o escarnecedor,

toma afronta para si;

e o que censura o ímpio

recebe a sua mancha.

8 Não repreendas o escarnecedor,

para que não te odeie;

repreende o sábio, e ele te amará.

9 Dá instrução ao sábio,

e ele se fará mais sábio;

ensina o justo

e ele aumentará

em doutrina.

10 O temor do Senhor é

o princípio da sabedoria,

e o conhecimento

do Santo a prudência.

11 Porque por meu intermédio

se multiplicam os teus dias,

e anos de vida se te aumentarão.

12 Se fores sábio,

para ti serás sábio;

e, se fores escarnecedor,

só tu o suportarás.

13 A mulher louca

é alvoroçadora;

é simples e nada sabe.

14 Assenta-se à porta

da sua casa numa cadeira,

nas alturas da cidade,

15 E põe-se a chamar aos que vão pelo caminho,

e que passam reto pelas veredas, dizendo:

16 Quem é simples,

volte-se para cá.

E aos faltos de entendimento ela diz:

17 As águas roubadas são doces,

e o pão tomado

às escondidas é agradável.

18 Mas não sabem que ali estão os mortos;

os seus convidados estão

nas profundezas do inferno.

1 Η Σοφία*Βλ. υποσ. εις κεφ. 1:20. έχτισε το σπίτι της με τους εφτά ωραίους στύλους του. 2 Τα ζώα της έσφαξε, το κρασί της ανάμειξε κι έστρωσε το τραπέζι της. 3 Έστειλε τις δούλες της και καλεί πάνω από τα ψηλώματα της πόλης: 4 «Ο αμαθής ας έρθει κατά ’δω!» και στους ανόητους λέει: 5 «Ελάτε, φάτε απ’ το ψωμί μου και πιέστε απ’ το κρασί που ανάμειξα! 6 Εγκαταλείψτε την αμάθεια και θα ζήσετε· βαδίστε ίσια στης νόησης το δρόμο».

7 Όποιος διορθώνει χλευαστή, τις προσβολές του θα δεχτεί κι όποιος ελέγχει ασεβή δέχεται κατηγόριες. 8 Μην τον διορθώνεις το χλευαστή, γιατί θα σε μισήσει· σοφό να ελέγχεις και θα σε αγαπήσει. 9 Στο σοφό δώσε αφορμή και πιότερο σοφός θα γίνει. Τον δίκαιο δίδαξε και πιότερα θα μάθει. 10 Η βάση της σοφίας είναι ο σεβασμός στον Κύριο, βάση της νόησης είν’ η γνώση του Άγιου Θεού. 11 Χάρη σ’ εμένα, τη σοφία, θα αυξηθούν οι μέρες σου και ζωής χρόνια θα σου προστεθούν. 12 Σοφός αν γίνεις, θα ’ναι για το δικό σου το καλό. Αν είσαι υπερόπτης, πάλι εσύ θα υποφέρεις.

13 Η ανοησία μοιάζει με γυναίκα αδιάντροπη κι άμυαλη, δίχως γνώση. 14 Στην πόρτα του σπιτιού της κάθεται σε θρόνο, στης πόλης τα ψηλώματα, 15 και τους διαβάτες προσκαλεί, που ίσια τραβούν στο δρόμο τους: 16 «Όποιος είναι άμυαλος ας έρθει κατά ’δω!» Και στον ανόητο λέει: 17 «Τα κλεμμένα νερά είναι γλυκά, και το ψωμί που τρώγεται κρυφά, είν’ ευχάριστο». 18 Μα αυτοί δεν ξέρουν ότι είν’ εκεί ο θάνατος κι ότι οι καλεσμένοι της πάνε στα βάθη του άδη.