1 Depois viramo-nos, e caminhamos ao deserto, caminho do Mar Vermelho, como o Senhor me tinha dito, e muitos dias rodeamos o monte Seir. 2 Então o Senhor me falou, dizendo: 3 Tendes rodeado bastante esta montanha; virai-vos para o norte. 4 E dá ordem ao povo, dizendo: Passareis pelos termos de vossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir; e eles terão medo de vós; porém guardai-vos bem. 5 Não vos envolvais com eles, porque não vos darei da sua terra nem ainda a pisada da planta de um pé; porquanto a Esaú tenho dado o monte Seir por herança. 6 Comprareis deles, por dinheiro, comida para comerdes; e também água para beber deles comprareis por dinheiro. 7 Pois o Senhor teu Deus te abençoou em toda a obra das tuas mãos; ele sabe que andas por este grande deserto; estes quarenta anos o Senhor teu Deus esteve contigo, coisa nenhuma te faltou.
8 Passando, pois, por nossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitavam em Seir, desde o caminho da planície de Elate e de Eziom-Geber, nos viramos e passamos o caminho do deserto de Moabe. 9 Então o Senhor me disse: Não molestes aos de Moabe, e não contendas com eles em peleja, porque não te darei herança da sua terra; porquanto tenho dado a Ar por herança aos filhos de Ló. 10 (Os emins dantes habitaram nela; um povo grande e numeroso, e alto como os gigantes. 11 Também estes foram considerados gigantes como os anaquins; e os moabitas os chamavam emins. 12 Outrora os horeus também habitaram em Seir; porém os filhos de Esaú os lançaram fora, e os destruíram de diante de si, e habitaram no seu lugar, assim como Israel fez à terra da sua herança, que o Senhor lhes tinha dado). 13 Levantai-vos agora, e passai o ribeiro de Zerede. Assim passamos o ribeiro de Zerede.
14 E os dias que caminhamos, desde Cades-Barneia até que passamos o ribeiro de Zerede, foram trinta e oito anos, até que toda aquela geração dos homens de guerra se consumiu do meio do arraial, como o Senhor lhes jurara. 15 Assim também foi contra eles a mão do Senhor, para os destruir do meio do arraial até os haver consumido.
16 E sucedeu que, sendo já consumidos todos os homens de guerra, pela morte, do meio do povo, 17 O Senhor me falou, dizendo: 18 Hoje passarás a Ar, pelos termos de Moabe; 19 E chegando até defronte dos filhos de Amom, não os molestes, e com eles não contendas; porque da terra dos filhos de Amom não te darei herança, porquanto aos filhos de Ló a tenho dado por herança. 20 (Também essa foi considerada terra de gigantes; antes nela habitavam gigantes, e os amonitas os chamavam zamzumins; 21 Um povo grande, e numeroso, e alto, como os gigantes; e o Senhor os destruiu de diante dos amonitas, e estes os lançaram fora, e habitaram no seu lugar; 22 Assim como fez com os filhos de Esaú, que habitavam em Seir, de diante dos quais destruiu os horeus, e eles os lançaram fora, e habitaram no lugar deles até este dia; 23 Também os caftorins, que saíram de Caftor, destruíram os aveus, que habitavam em Cazerim até Gaza, e habitaram no lugar deles). 24 Levantai-vos, parti e passai o ribeiro de Arnom; eis aqui na tua mão tenho dado a Siom, amorreu, rei de Hesbom, e a sua terra; começa a possuí-la, e contende com eles em peleja. 25 Neste dia começarei a pôr um terror e um medo de ti diante dos povos que estão debaixo de todo o céu; os que ouvirem a tua fama tremerão diante de ti e se angustiarão.
26 Então mandei mensageiros desde o deserto de Quedemote a Siom, rei de Hesbom, com palavras de paz, dizendo: 27 Deixa-me passar pela tua terra; somente pela estrada irei; não me desviarei para a direita nem para a esquerda. 28 A comida, para que eu coma, vender-me-ás por dinheiro, e dar-me-ás por dinheiro a água para que eu beba; tão somente deixa-me passar a pé; 29 Como fizeram comigo os filhos de Esaú, que habitam em Seir, e os moabitas que habitam em Ar; até que eu passe o Jordão, à terra que o Senhor nosso Deus nos há de dar. 30 Mas Siom, rei de Hesbom, não nos quis deixar passar por sua terra, porquanto o Senhor teu Deus endurecera o seu espírito, e fizera obstinado o seu coração para to dar na tua mão, como hoje se vê.
31 E o Senhor me disse: Eis aqui, tenho começado a dar-te Siom, e a sua terra; começa, pois, a possuí-la para que herdes a sua terra. 32 E Siom saiu-nos ao encontro, ele e todo o seu povo, à peleja, em Jaza; 33 E o Senhor nosso Deus no-lo entregou, e o ferimos a ele, e a seus filhos, e a todo o seu povo. 34 E naquele tempo tomamos todas as suas cidades, e cada uma destruímos com os seus homens, mulheres e crianças; não deixamos a ninguém. 35 Somente tomamos por presa o gado para nós, e o despojo das cidades que tínhamos tomado. 36 Desde Aroer, que está à margem do ribeiro de Arnom, e a cidade que está junto ao ribeiro, até Gileade, nenhuma cidade houve que de nós escapasse; tudo isto o Senhor nosso Deus nos entregou. 37 Somente à terra dos filhos de Amom não chegastes; nem a toda a margem do ribeiro de Jaboque, nem às cidades da montanha, nem a coisa alguma que nos proibira o Senhor nosso Deus.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
1 Ne-am întors și am plecat în pustie, pe drumul care duce la Marea Roșie, cumNum. 14:25. Cap. 1:40. îmi poruncise Domnul, și am ocolit multă vreme muntele Seir. 2 Domnul mi-a zis: 3 ‘Vă ajungeVers. 7,14. de când ocoliți muntele acesta. Întoarceți-vă spre miazănoapte. 4 Dă următoarea poruncă poporului: «Acum avețiNum. 20:14. să treceți prin hotarele fraților voștri, copiii lui Esau, care locuiesc în Seir. Ei se vor teme de voi, dar să vă păziți bine. 5 Să nu vă încăierați cu ei, căci nu vă voi da în țara lor nici măcar o palmă de loc: muntele Seir l-am datGen. 36:8.Ios. 24:4. în stăpânire lui Esau. 6 Să cumpărați de la ei, cu preț de argint, hrana pe care o veți mânca și să cumpărați de la ei, cu preț de argint, chiar și apa pe care o veți bea. 7 Căci Domnul Dumnezeul tău te-a binecuvântat în tot lucrul mâinilor tale și ți-a cunoscut călătoria în această mare pustie. Iată, de patruzeci de aniCap. 8:2-4. de când Domnul Dumnezeul tău este cu tine și n-ai dus lipsă de nimic.»’ 8 AmJud. 11:18. trecut pe departe de frații noștri, copiii lui Esau, care locuiesc în Seir, și pe departe de drumul care duce în câmpie, departe de Elat1 Împ. 9:26. și de Ețion-Gheber; apoi ne-am întors și am apucat spre pustia Moabului.
9 Domnul mi-a zis: ‘Nu face război cu Moab și nu te apuca la luptă cu el, căci nu-ți voi da nimic să stăpânești în țara lui. ArulNum. 21:28. l-am dat în stăpânire copiilorGen. 19:36,37. lui Lot. 10 (Mai înainte, aici locuiau emimiiGen. 14:5.: un popor mare, mult la număr și de statură înaltă, ca anachimiiNum. 13:22,33. Cap. 9:2.. 11 Ei treceau drept refaimiți, ca și anachimii, dar moabiții îi numeau emimi. 12 Seir era locuit altădatăGen. 14:6;36:20. Vers. 22. de horiți; copiii lui Esau i-au izgonit, i-au nimicit dinaintea lor și s-au așezat în locul lor, cum a făcut Israel în țara pe care o stăpânește și pe care i-a dat-o Domnul.) 13 Acum sculați-vă și treceți pârâulNum. 21:12. Zered.’ Am trecut pârâul Zered. 14 Vremea cât au ținut călătoriile noastre de la Cades-BarneaNum. 13:26. până la trecerea pârâului Zered a fost de treizeci și opt de ani, pânăNum. 14:33;26:64. a pierit din mijlocul taberei tot neamul oamenilor de război, cumNum. 14:35. Cap. 1:34,35.Ezec. 20:15. le jurase Domnul. 15 Mâna DomnuluiPs. 78:33;106:26. a fost împotriva lor, ca să-i nimicească din mijlocul taberei, până ce au pierit. 16 După ce au pierit toți bărbații de război, murind în mijlocul poporului, 17 Domnul mi-a vorbit și a zis: 18 ‘Să treci azi hotarul Moabului, la cetatea Ar, 19 și să te apropii de copiii lui Amon. Să nu faci război cu ei și să nu te iei la luptă cu ei, căci nu-ți voi da nimic de stăpânit în țara copiilor lui Amon: am dat-o în stăpânire copiilorGen. 19:38. lui Lot.’ 20 Țara aceasta trecea, de asemenea, ca o țară a lui Refaim; mai înainte, locuiau în ea refaimiții, și amoniții îi numeauGen. 14:5. zamzumimi: 21 un poporVers. 10. mare, mult la număr și de statură înaltă, ca anachimii. Domnul i-a nimicit dinaintea amoniților, care i-au izgonit și s-au așezat în locul lor. 22 (Așa a făcut Domnul și pentru copiii lui Esau, careGen. 36:8. locuiesc în Seir, când a nimicit pe horițiGen. 14:6;36:20-30. Vers. 12. dinaintea lor; ei i-au izgonit și s-au așezat în locul lor, până în ziua de azi. 23 De asemenea, avițiiIos. 13:3., care locuiau în sate până la GazaIer. 25:20., au fost nimiciți de caftorițiGen. 10:14.Amos 9:7., ieșiți din Caftor, care s-au așezat în locul lor.) 24 ‘Sculați-vă, plecați și trecețiNum. 21:13,14.Jud. 11:18,21. pârâul Arnon. Iată, îți dau în mâini pe Sihon, împăratul Hesbonului, Amoritul, și țara lui. Începe cucerirea, fă război cu el! 25 De aziExod 15:14,15. Cap. 11:25.Ios. 2:9,10. încolo, voi băga groaza și frica de tine în toate popoarele de sub cer; și, la auzul faimei tale, vor tremura și se vor îngrozi de tine.’
26 Din pustia Chedemot, am trimis soli la Sihon, împăratul HesbonuluiCap. 20:10., cu vorbe de pace. Am trimis să-i spună: 27 ‘Lasă-măNum. 21:21,22.Jud. 11:19. să trec prin țara ta; voi ține drumul mare, fără să mă abat nici la dreapta, nici la stânga. 28 Să-mi vinzi pe preț de argint hrana pe care o voi mânca și să-mi dai cu preț de argint apa pe care o voi bea; nu voi face altceva decât să trecNum. 20:19. cu piciorul, 29 lucru pe care mi l-au îngăduitNum. 20:18. Cap. 23:3,4.Jud. 11:17,18. copiii lui Esau care locuiesc în Seir și moabiții care locuiesc în Ar – îngăduie-mi și tu lucrul acesta, până voi trece Iordanul, ca să intru în țara pe care ne-o dă Domnul Dumnezeul nostru.’ 30 Dar SihonNum. 21:23., împăratul Hesbonului, n-a vrut să ne lase să trecem pe la el, căci DomnulIos. 11:20. Dumnezeul tău i-a făcutExod 4:21. duhul neînduplecat și i-a împietrit inima, ca să-l dea în mâinile tale, cum vezi azi. 31 Domnul mi-a zis: ‘Vezi, acum încep să-ți dauCap. 1:8. pe Sihon și țara lui; începe și tu dar să-i iei în stăpânire țara ca s-o moștenești.’ 32 SihonNum. 21:23. ne-a ieșit înainte cu tot poporul lui, ca să lupte împotriva noastră, la Iahaț. 33 DomnulCap. 7:2;20:16. Dumnezeul nostru ni l-a dat în mâini și l-amNum. 21:24. Cap. 29:7. bătut, pe el și pe fiii lui și pe tot poporul lui. 34 I-am luat atunci toate cetățile și le-am nimicitCap. 7:2,26. cu desăvârșire: bărbați, femei și prunci i-am nimicit cu desăvârșire și n-am lăsat să scape niciunul măcar. 35 Numai vitele le-am răpit pentru noi, precum și prada din cetățile pe care le luaserăm. 36 De la AroerCap. 3:12;4:48.Ios. 13:9., care este pe malurile pârâului Arnon, și de la cetatea care este în vale până la Galaad, n-a fost nicio cetate prea tare pentru noi: Domnul Dumnezeul nostru ni le-a dat pe toatePs. 44:3. în mână. 37 Dar de țara copiilor lui Amon nu te-ai apropiat, de toate malurile pârâului IabocGen. 32:22.Num. 21:24. Cap. 3:16., de cetățile de la munte și de toateVers. 5,9,19. locurile pe care te-a oprit Domnul Dumnezeul tău să le lovești.