Cânticos 7

1 HOE mooi is u skrede in die skoene, o edele dogter! Die golwende lyne van u heupe is soos halssierade, 'n werk van kunstenaarshande.

2 U nawel is 'n ronde kom — laat die gemengde wyn nie ontbreek nie. U liggaam is 'n hoop koring, omring deur lelies.

3 U twee borste is soos twee lammers, tweelinge van 'n gemsbok.

4 U hals is soos 'n ivoortoring, u oë vywers in Hesbon by die poort Bat-Rabbim; u neus soos die toring van die Líbanon wat na Damaskus toe uitkyk.

5 U hoof op u is soos die Karmel, en die golwende hare van u hoof soos purper — 'n koning gevang in haarlokke!

6 Hoe mooi en hoe lieflik is u, o liefde, onder al die genietinge!

7 U hoë gestalte daar lyk soos 'n dadelpalm, en u borste soos vrugtetrosse.

8 Ek het gedink: Laat ek op die dadelpalm klim, laat ek sy trosse gryp; en laat u borste tog wees soos trosse van die wingerdstok, en die geur van u asem soos dié van appels,

9 en u verhemelte soos die beste wyn wat vir my beminde saggies na binne gly, en oor die lippe vloei van die wat inslaap.

10 Ek is my beminde s’n, en sy begeerte is na my.

11 Kom, my beminde, laat ons uitgaan in die veld, laat ons in die dorpe vernag.

12 Laat ons vroeg na die wingerde gaan, laat ons sien of die wingerdstok uitloop, die druiwebloeisel oopgaan, die granate blom. Daar sal ek u my liefde gee.

13 Die liefdesappels gee geur, en by ons deure is allerhande kostelike vrugte, vars en oud; o my beminde, dit het ek vir u weggebêre.

1 Hvor fagert du skrider frem i dine sko, du høvdingdatter! Dine lenders rundinger er som smykker, et verk av kunstnerhånd. 2 Ditt liv er som et rundt beger; gid det aldri må være uten vin! Din midje er som en hvetedynge, omhegnet av liljer. 3 Dine bryster er som to rådyrkalver, tvillinger av et rådyr. 4 Din hals er som elfenbenstårnet, dine øine som vanndammene i Hesbon ved Batrabbims port, din nese som Libanon-tårnet, som skuer ut mot Damaskus. 5 Ditt hode hever sig likesom Karmel; ditt bølgende hår er som purpur; kongen er fanget i dine lokker. 6 Hvor fager du er, og hvor herlig du kjærlighet i din fryd! 7 Med din ranke vekst ligner du en palme, og dine bryster er som druer. 8 Jeg sier: Jeg vil stige op i palmetreet, ta fatt i dets grener. Måtte dine bryster være som vintreets druer, din ånde som duften av epler 9 og din gane som edel vin! (-){brudens ord.} Den som glir lett ned for min elskede, som får sovendes leber til å tale.

10 Jeg hører min elskede til, og til mig står hans attrå.

11 Kom, min elskede, la oss gå ut på marken, la oss bli natten over i landsbyene! 12 La oss årle gå til vingårdene, la oss se om vintreet har satt skudd, om blomstene er sprunget ut, om granatepletrærne blomstrer! Der vil jeg gi dig min kjærlighet. 13 Alrunene dufter, og over våre dører er alle slags kostelige frukter, både nye og gamle. Min elskede! Jeg har gjemt dem til dig.