Lamentações 1

Treurige toestand van Jerusalem.

1 Alef. AG, hoe verlate sit die stad wat vol mense was! Sy het soos 'n weduwee geword, sy wat magtig was onder die nasies; die vorstin onder die provinsies het dienspligtig geword.

2 Bet. Bitterlik ween sy snags — haar trane oor haar wange! Sy het geen trooster onder al haar liefhebbers nie; al haar vriende het troueloos teen haar gehandel, haar vyande geword.

3 Gimel. Juda is ontvolk deur ellende en deur sware diensbaarheid; hy sit onder die nasies, sonder om 'n rusplek te vind; al sy vervolgers het hom ingehaal tussen die engtes in.

4 Dalet. Die weë na Sion treur, omdat daar geen feesgangers is nie; al haar poorte lê woes, haar priesters sug, haar jonkvroue is bedroef, en sy self het dit bitter.

5 He. Haar teëstanders het die oorhand gekry, haar vyande lewe rustig; want die Here het haar droefheid aangedoen vanweë die menigte van haar oortredinge; haar kinders het in gevangenskap gegaan voor die teëstander uit.

6 Wau. En van die dogter van Sion het gewyk al haar heerlikheid; haar vorste het geword soos takbokke wat geen weiveld vind nie en kragteloos heengegaan het voor die vervolger uit.

7 Sajin. Jerusalem dink, in die dae van haar ellende en haar omswerwinge, aan al haar kosbaarhede wat gewees het van die dae van die voortyd af. Toe haar volk deur die hand van die teëstander geval het en daar vir haar geen helper was nie, het die teëstanders haar aanskou, hulle het gelag oor haar ongelukkige uiteinde.

8 Get. Jerusalem het swaar gesondig, daarom het sy 'n voorwerp van afsku geword; almal wat haar geëer het, verag haar, omdat hulle haar naaktheid gesien het; sy self sug en het haar weggedraai.

9 Tet. Haar onreinheid kleef aan haar some, sy het aan haar einde nie gedink nie, en sy het wonderbaarlik gesink, sonder dat sy 'n trooster het. Sien my ellende aan, Here, want die vyand hou hom groot.

10 Jod. Die teëstander het sy hand uitgesteek na al haar kosbaarhede; ja, sy het gesien hoedat heidene in haar heiligdom kom, van wie U bevel gegee het dat hulle in u vergadering nie mag kom nie.

11 Kaf. Haar hele bevolking sug, hulle soek brood, hulle het hul kosbaarhede vir voedsel gegee, om hulleself te verkwik. Aanskou, Here, en merk op dat ek 'n veragte geword het.

12 Lamed. Raak dit julle nie, julle almal wat met die pad verbygaan? Aanskou en kyk of daar 'n smart is soos my smart wat my aangedoen is, waarmee die Here my bedroef het op die dag van sy toorngloed.

13 Mem. Uit die hoogte het Hy vuur gestuur in my gebeente en dit oorweldig, Hy het 'n net voor my voet uitgesprei, Hy het my agteruit laat wyk, Hy het my woes gemaak, die hele dag ellendig.

14 Noen. Die juk van my oortredinge is vasgebind deur sy hand, hulle is saamgevleg, hulle het op my nek gekom, dit het my krag laat struikel. Die Here het my oorgegee in die hande van een teen wie ek geen teëstand kon bied nie.

15 Samek. Die Here het al my magtiges binne-in my verwerp, Hy het teen my 'n feestyd uitgeroep om my jongmanne te verbreek; die Here het die parskuip getrap vir die jonkvrou, die dogter van Juda.

16 Ajin. Daarom ween ek, my oog, my oog loop af in water, want ver van my is die trooster wat my verkwik; my kinders is verbyster, omdat die vyand die oorhand het.

17 Pe. Sion brei haar hande uit, sy het geen trooster nie; die Here het die wat rondom hom was, teen Jakob ontbied as sy teëstanders; Jerusalem het in hul midde 'n voorwerp van afsku geword.

18 Sade. Regverdig is Hy, die Here, want ek was teen sy mond wederstrewig. Hoor tog, alle volke, en aanskou my smart; my jonkvroue en my jongmanne het in gevangenskap gegaan.

19 Kof. Ek het geroep na my liefhebbers — hulle het my in die steek gelaat; my priesters en my oudstes het in die stad beswyk toe hulle voedsel vir hulle gesoek het om hulleself te verkwik.

20 Resj. Aanskou, Here, hoe benoud ek is, my ingewande is in beroering, my hart draai om in my binneste, want ek was baie wederstrewig; buitekant het die swaard berowe, binnekant is dit soos die pes.

21 Sjin. Hulle hoor dat ek sug, ek het geen trooster nie; al my vyande hoor van my onheil, hulle is bly dat U dit gedoen het. U laat die dag kom wat U uitgeroep het, dat hulle kan wees soos ek,

22 Tau. dat al hulle boosheid voor u aangesig kom; en doen aan hulle soos U aan my gedoen het vanweë al my oortredinge, want my versugtinge is baie, en my hart is krank.

As tristezas da Sião cativa

1 Como está *Is 3.26sentada solitária a cidade que estava *Is 22.2cheia de povo!

Tornou-se *Is 54.4viúva a que era *1Rs 4.21;Ed 4.20;Jr 31.7grande entre as nações;

*2Rs 23.35;Jr 40.9Ficou sujeita ao trabalho forçado a que era princesa entre as províncias.

2 *Lm 1.16;Sl 6.6;77.2-6Chora amargamente durante a noite, e as suas lágrimas correm pelas faces;

entre todos os *Jr 2.25;3.1;22.20-22seus amantes, não há quem a conforte;

todos os seus amigos *Jó 19.13-14;Sl 31.11;Mq 7.5se têm havido aleivosamente com ela, têm-se-lhe tornado *Jr 4.30inimigos.

3 Judá foi *Jr 13.19ao exílio para sofrer a aflição e uma grande servidão;

ela habita *Lv 26.39;Dt 28.64-67entre as nações, não acha descanso;

todos os seus *2Rs 25.4-5perseguidores a têm alcançado no meio dos seus apertos.

4 Os caminhos de Sião pranteiam, porque *Lm 2.6-7;Is 24.4-6não há quem venha à assembleia solene;

todas as suas portas acham-se *Jr 9.11;10.22desertas, os seus sacerdotes suspiram;

as suas *Lm 2.10,21virgens estão aflitas, e ela *Jl 1.8-13amargurada.

5 Os seus adversários *Dt 28.43-44triunfam dela, os seus inimigos prosperam;

porque Jeová trouxe *Sl 90.7-8;Ez 8.17-18;9.9-10aflição sobre ela por causa da multidão das suas transgressões;

os seus pequeninos *Jr 39.9;52.27-30marcharam para o cativeiro adiante do adversário.

6 Da filha de Sião já se foi *Sl 132.13;Jr 13.18toda a sua glória;

os seus príncipes ficam sendo como veados que não acham pastagem

e *2Rs 25.4-5vão caminhando sem força adiante do perseguidor.

7 Nos dias da sua aflição e do seu andar errante, *Sl 42.4;77.3,5-9;Lc 15.17lembre-se Jerusalém de todas as suas *Is 5.1-4coisas apeticíveis que tivera desde os dias antigos.

Quando o seu povo ia caindo nas mãos do adversário e *Lm 4.17;Jr 37.7não havia quem os ajudasse,

os adversários a viram *Sl 79.4;Jr 48.27e zombaram das suas desolações.

8 Jerusalém *Lm 5.20;Is 59.2-13multiplicou os seus pecados; por isso, se tornou *Lm 1.17;Jr 2.23imunda.

Todos os que a honravam a desprezam, porque lhe *Jr 13.22,26viram a nudez.

Na verdade, ela *Lm 4.11,21-22dá suspiros e se volta para trás.

9 A sua *Jr 2.34;Ez 24.13imundície estava nas suas fraldas; não se lembrava do *Dt 32.29;Is 47.7;Jr 5.31seu fim.

Portanto, está *Is 3.8;Jr 13.17-18espantosamente abatida, *Ec 4.1;Jr 16.7não há quem a conforte.

Vê, Jeová, a minha *Sl 25.18;119.153;Dn 9.17-19aflição, pois o inimigo *Sl 74.23;Sf 2.10se tem engrandecido.

10 *Jr 12.10O adversário lhe pôs a mão sobre tudo o que havia de apeticível,

pois ela viu que lhe entravam no santuário *Sl 74.4-8;Is 64.10-11;Jr 51.51os pagãos,

acerca dos quais ordenaste *Dt 23.3que não entrassem na tua congregação.

11 Todo o seu povo está suspirando, *Jr 38.9;52.6está buscando pão;

deram as suas coisas apeticíveis a troco de mantimento para *1Sm 30.12fazerem reviver a alma.

Vê, Jeová, e atende, pois me tenho tornado *Jr 15.19desprezível.

12 Ó vós, todos os que passais, porventura, *Jr 18.16;48.27isso não vos toca?

Atendei *Jr 1.18e vede se há dor *Jr 2.13;Mt 24.21como a minha dor, que se me fez,

com a qual *Jr 30.23-24Jeová me afligiu no dia *Is 13.13;Jr 4.8do furor da sua ira.

13 Lá do alto, ele enviou um fogo que entra nos meus *Jó 30.30;Sl 22.14;Hc 3.16ossos e que os subjuga.

Estendeu uma *Jó 19.6;Sl 66.11rede aos meus pés, fez-me voltar para trás;

tornou-me *Jr 44.6desolado e desfalecido o dia todo.

14 *Pv 5.22;Is 47.6O jugo das minhas transgressões foi atado pela sua mão;

elas estão entretecidas, postas *Jr 28.13-14sobre o meu pescoço; ele fez tropeçar a minha força.

O Senhor *Jr 32.3,5;Ez 25.4,7entregou-me nas mãos daqueles a quem não posso resistir.

15 O *Is 41.2;Jr 13.24;37.10Senhor desprezou todos os meus valentes que estavam no meio de mim;

convocou contra mim uma assembleia solene para esmagar os meus *Jr 6.11;18.21mancebos;

o Senhor *Is 28.18;Mq 7.10;Ml 4.3;Lc 21.24pisou, como num lagar, a virgem, filha de Jeová.

16 Por essas coisas, eu ando *Lm 2.11,18;3.48-49;Jr 14.17chorando; os meus olhos destilam águas;

porque está longe de mim *Lm 1.2;Sl 69.20;Ec 4.1o consolador que há de fazer reviver a minha alma.

Desolados se acham *Lm 1.5;Jr 15.9os meus filhos, porque prevaleceu o inimigo.

17 *Is 1.15;Jr 4.31Estende Sião as suas mãos; não há quem a conforte;

Jeová *2Rs 24.2-4;Jr 12.9ordenou acerca de Jacó que lhe sejam adversários os que estão ao redor dele;

Jerusalém acha-se entre eles como uma mulher *Lm 1.8imunda.

18 *Sl 119.75;Jr 12.1Justo é Jeová, porque me tenho *1Sm 12.14-15;Jr 4.17rebelado contra as suas ordens.

Ouvi, rogo-vos, todos os povos, *Lm 1.12e vede a minha dor;

as minhas *Dt 28.32,41virgens e os meus mancebos já foram para o cativeiro.

19 *Lm 1.2;Jó 19.13-19Chamei os meus amantes; eles, porém, me enganaram.

Os meus *Lm 2.20;Jr 14.15sacerdotes e os meus anciãos expiraram na cidade,

enquanto buscavam para si mantimento *Lm 1.11para fazer reviver a sua alma.

20 Olha, Jeová, porque estou *Is 38.14;Jr 4.19angustiada; turbadas estão *Lm 2.11;Is 16.11as minhas entranhas;

transtornado dentro de mim está o meu coração, porque tenho multiplicado as minhas *Jr 14.20rebeliões.

De fora a *Dt 32.25;Jr 14.18;Ez 7.15espada mata os filhos, em casa como que anda a morte.

21 Ouviram que eu *Lm 1.4,8,11,22suspiro; não há quem me conforte.

Todos os meus inimigos souberam do meu mal, *Lm 2.15;Sl 35.15;Jr 50.11alegram-se de que tu o fizeste.

Hás de trazer o dia que proclamaste, e eles se tornarão *Is 14.5-6;47.6,11;Jr 30.16semelhantes a mim.

22 Venha diante de ti toda a sua maldade;

*Ne 4.4-5;Sl 137.7-8faze-lhes, como me fizeste a mim, por causa de todas as minhas transgressões.

Pois muitos são os meus suspiros, e desfalecido está o meu coração.