1 א                   ויען איוב ויאמר br 2 ב   עד-אנה תוגיון נפשי    ותדכאונני במלים br 3 ג   זה עשר פעמים תכלימוני    לא-תבשו תהכרו-לי br 4 ד   ואף-אמנם שגיתי    אתי תלין משוגתי br 5 ה   אם-אמנם עלי תגדילו    ותוכיחו עלי חרפתי br 6 ו   דעו-אפו כי-אלוה עותני    ומצודו עלי הקיף br 7 ז   הן אצעק חמס ולא אענה    אשוע ואין משפט br 8 ח   ארחי גדר ולא אעבור    ועל נתיבותי חשך ישים br 9 ט   כבודי מעלי הפשיט    ויסר עטרת ראשי br 10 י   יתצני סביב ואלך    ויסע כעץ תקותי br 11 יא   ויחר עלי אפו    ויחשבני לו כצריו br 12 יב   יחד יבאו גדודיו--ויסלו עלי דרכם    ויחנו סביב לאהלי br 13 יג   אחי מעלי הרחיק    וידעי אך-זרו ממני br 14 יד   חדלו קרובי    ומידעי שכחוני br 15 טו   גרי ביתי ואמהתי לזר תחשבני    נכרי הייתי בעיניהם br 16 טז   לעבדי קראתי ולא יענה    במו-פי אתחנן-לו br 17 יז   רוחי זרה לאשתי    וחנתי לבני בטני br 18 יח   גם-עוילים מאסו בי    אקומה וידברו-בי br 19 יט   תעבוני כל-מתי סודי    וזה-אהבתי נהפכו-בי br 20 כ   בעורי ובבשרי דבקה עצמי    ואתמלטה בעור שני br 21 כא   חנני חנני אתם רעי    כי יד-אלוה נגעה בי br 22 כב   למה תרדפני כמו-אל    ומבשרי לא תשבעו br 23 כג   מי-יתן אפו ויכתבון מלי    מי-יתן בספר ויחקו br 24 כד   בעט-ברזל ועפרת--    לעד בצור יחצבון br 25 כה   ואני ידעתי גאלי חי    ואחרון על-עפר יקום br 26 כו   ואחר עורי נקפו-זאת    ומבשרי אחזה אלוה br 27 כז   אשר אני אחזה-לי--ועיני ראו ולא-זר    כלו כליתי בחקי br 28 כח   כי תאמרו מה-נרדף-לו    ושרש דבר נמצא-בי br 29 כט   גורו לכם מפני-חרב--כי-חמה עונות חרב    למען תדעון שדין (שדון)

1 Eyüp şöyle yanıtladı:2 ‹‹Ne zamana dek beni üzecek, 2 Sözlerinizle ezeceksiniz?3 On kez oldu beni aşağılıyor, 2 Hiç utanmadan saldırıyorsunuz.4 Yanlış yola sapmışsam, 2 Bu benim suçum.5 Kendinizi gerçekten benden üstün görüyor, 2 Utancımı bana karşı kullanıyorsanız,6 Bilin ki, Tanrı bana haksızlık yaptı, 2 Beni ağıyla kuşattı.7 ‹‹İşte, ‹Zorbalık bu!› diye haykırıyorum, ama yanıt yok, 2 Yardım için bağırıyorum, ama adalet yok.8 Yoluma set çekti, geçemiyorum, 2 Yollarımı karanlığa boğdu.9 Üzerimden onurumu soydu, 2 Başımdaki tacı kaldırdı.10 Her yandan yıktı beni, tükendim, 2 Umudumu bir ağaç gibi kökünden söktü.11 Öfkesi bana karşı alev alev yanıyor, 2 Beni hasım sayıyor.12 Orduları üstüme üstüme geliyor, 2 Bana karşı rampalar yapıyor, 2 Çadırımın çevresinde ordugah kuruyorlar.13 ‹‹Kardeşlerimi benden uzaklaştırdı, 2 Tanıdıklarım bana büsbütün yabancılaştı.14 Akrabalarım uğramaz oldu, 2 Yakın dostlarım beni unuttu.15 Evimdeki konuklarla hizmetçiler 2 Beni yabancı sayıyor, 2 Garip oldum gözlerinde.16 Kölemi çağırıyorum, yanıtlamıyor, 2 Dil döksem bile.17 Soluğum karımı tiksindiriyor, 2 Kardeşlerim benden iğreniyor.18 Çocuklar bile beni küçümsüyor, 2 Ayağa kalksam benimle eğleniyorlar.19 Bütün yakın dostlarım benden iğreniyor, 2 Sevdiklerim yüz çeviriyor.20 Bir deri bir kemiğe döndüm, 2 Ölümün eşiğine geldim.21 ‹‹Ey dostlarım, acıyın bana, siz acıyın, 2 Çünkü Tanrının eli vurdu bana.22 Neden Tanrı gibi siz de beni kovalıyor, 2 Etime doymuyorsunuz?23 ‹‹Keşke şimdi sözlerim yazılsa, 2 Kitaba geçseydi,24 Demir kalemle, kurşunla 2 Sonsuza dek kalsın diye kayaya kazılsaydı!25 Oysa ben kurtarıcımın yaşadığını, 2 Sonunda yeryüzüne geleceğini biliyorum.26 Derim yok olduktan sonra, 2 Yeni bedenimle Tanrıyı göreceğim.27 Onu kendim göreceğim, 2 Kendi gözlerimle, başkası değil. 2 Yüreğim bayılıyor bağrımda!28 Eğer, ‹Sıkıntının kökü onda olduğu için 2 Onu kovalım› diyorsanız,29 Kılıçtan korkmalısınız, 2 Çünkü kılıç cezası öfkeli olur, 2 O zaman adaletin var olduğunu göreceksiniz.››