1 Uma mosca morta infeta e corrompe o azeite perfumado. Um pouco de loucura é suficiente para corromper a sabedoria.
2 O coração do sábio vai para a direita, mas o coração do insensato para a esquerda.
3 No meio da estrada, quando caminha o tolo, falta-lhe o bom senso, e todos dizem: "É um louco".
4 Se a ira do príncipe se inflama contra ti, não abandones o teu lugar, porque a calma previne grandes erros.
5 Vi debaixo do sol um mal, uma falha da parte do soberano:
6 o insensato ocupa os mais altos cargos, enquanto que os homens de valor estão colocados em empregos inferiores.
7 Vi escravos montarem a cavalo e príncipes andarem a pé como escravos.
8 Quem cava uma fossa poderá nela cair, e quem derruba um muro poderá ser picado por uma serpente.
9 Quem lavra pedras poderá machucar-se; quem corta a lenha se machuca com ela.
10 Se o ferro estiver embotado e não for afiado o gume, é preciso redobrar de esforços; mas afiá-lo é uma vantagem que a sabedoria proporciona.
11 Se a serpente morder por erro de encantamento, não vale a pena ser encantador.
12 As palavras do sábio alcançam-lhe o favor, mas os lábios do insensato causam a sua perda.
13 O começo de suas palavras é uma estultícia, e o final de seu discurso é uma perigosa insânia.
14 O insensato multiplica as palavras. O homem não conhece o futuro. Quem lhe poderia dizer o que há de acontecer em seguida?
15 O trabalho do insensato o fatiga, pois nem sequer sabe ir à cidade.
16 Ai de ti, país, cujo rei é um menino e cujos príncipes comem desde a manhã.
17 Feliz de ti, país, cujo rei é de família nobre e cujos príncipes comem em hora conveniente, não por devassidão, mas para sua própria refeição.
18 Por causa do desleixo desabará o madeiramento e, quando as mãos são inativas, choverá dentro da casa.
19 Faz-se festa para se divertir; o vinho alegra a vida, e o dinheiro serve para tudo.
20 Não digas mal do rei, nem mesmo em pensamento! Mesmo dentro de teu quarto, não digas mal do poderoso. Porque um passarinho do céu poderia levar tua palavra, e as aves repetirem tuas frases.
Mietelmiä ja elämänohjeita eri aloilta.
1 Myrkkykärpäset saavat haisemaan ja käymään
voiteentekijän voiteen.
Pieni tyhmyys painaa enemmän
kuin viisaus ja kunnia.
2 Viisaan sydän vetää oikealle,
tyhmän vasemmalle.
3 Tietä käydessäkin puuttuu tyhmältä mieltä:
jokaiselle hän ilmaisee olevansa tyhmä.
4 Sananl. 19:11; Sananl. 25:15; Saarn. 8:3Jos hallitsijassa nousee viha sinua kohtaan,
niin älä jätä paikkaasi;
sillä sävyisyys pidättää suurista synneistä.
5 On onnettomuus se,
minkä olen nähnyt auringon alla,
vallanpitäjästä lähtenyt erehdys:
6 tyhmyys asetetaan arvon korkeuksiin,
ja rikkaat saavat istua alhaalla.
7 Minä olen nähnyt palvelijat hevosten selässä
ja ruhtinaat kävelemässä kuin palvelijat maassa.
8 Ps. 7:16; Sananl. 11:27; Sananl. 26:27Joka kuopan kaivaa, se siihen putoaa;
joka muuria purkaa, sitä puree käärme.
9 Joka kiviä louhii, se niihin loukkaantuu;
joka puita halkoo, se joutuu siinä vaaraan.
10 Jos rauta on tylsynyt eikä teränsuuta tahkota,
täytyy ponnistaa voimia;
mutta hyödyllinen kuntoonpano on viisautta.
11 Jos käärme puree silloin,
kun sitä ei ole lumottu,
ei lumoojalla ole hyötyä taidostaan.
12 Sananl. 10:11,20; Sananl. 25:11Sanat viisaan suusta saavat suosiota,
mutta tyhmän nielevät hänen omat huulensa.
13 Hänen suunsa sanain alku on tyhmyyttä,
ja hänen puheensa loppu pahaa mielettömyyttä.
14 Saarn. 7:1; Saarn. 8:7Tyhmä puhuu paljon;
mutta ihminen ei tiedä, mitä tuleva on.
Ja kuka ilmaisee hänelle, mitä hänen jälkeensä tulee?
15 Oma vaivannäkö väsyttää tyhmän,
joka ei osaa kaupunkiinkaan kulkea.
16 2. Aik. 13:7; Jes. 3:4; Jes. 5:11Voi sinua, maa,
jolla on kuninkaana poikanen
ja jonka ruhtinaat jo aamulla aterioita pitävät!
17 Onnellinen sinä, maa,
jolla on jalosukuinen kuningas
ja jonka ruhtinaat pitävät aterioita oikeaan aikaan,
miehekkäästi eikä juopotellen!
18 Missä laiskuus on,
siinä vuoliaiset vaipuvat;
ja missä kädet velttoina riippuvat,
tippuu huoneeseen vettä.
19 Ps. 104:15Hauskuudeksi ateria laitetaan,
ja viini ilahuttaa elämän;
mutta raha kaiken hankkii.
20 2. Moos. 22:28; Ap. t. 23:5; Room. 13:2Älä ajatuksissasikaan kiroile kuningasta,
äläkä makuukammiossasikaan kiroile rikasta,
sillä taivaan linnut kuljettavat sinun äänesi
ja siivelliset ilmaisevat sinun sanasi.