Zacarias 4

1 O anjo voltou e despertou-me, como a um homem a quem tiram do sono.

2 E perguntou-me: "Que vês?". "Vejo um candelabro todo de ouro" – respondi – "que tem um reservatório no alto, sete lâmpadas em redor e ainda sete bicos para as lâmpadas colocadas em cima do candelabro.

3 Junto deste, duas oliveiras colocadas de um e de outro lado do reservatório."

4 Perguntei de novo ao porta-voz: "Meu Senhor, que coisas são estas?".

5 Ele respondeu: "Não sabes o que isso significa?". Respondi: "Não, meu Senhor".

6 Então, ele explicou: "Este é o oráculo do Senhor a respeito de Zorobabel: não pelo poder, nem pela violência, mas sim pelo meu Espírito é que ele cumprirá a sua missão – oráculo do Senhor.

7 Quem és tu, ó grande monte? Diante de Zorobabel não passas de uma planície! Ele porá a pedra de remate em meio de aclamações: Graças, graças a ela!".

8 A palavra do Senhor foi-me dirigida nestes termos:

9 "As mãos de Zorobabel lançaram os fundamentos desta casa; suas mãos levarão a bom termo a sua cons­trução. Assim saberás que fui enviado a vós pelo Senhor dos exércitos.

10 Por que, pois, desprezar esses humildes começos? Eles se alegrarão quando virem o fio de prumo na mão de Zorobabel". Então, ele me explicou: "Estes sete ­olhos são os olhos do Senhor, que discorrem por toda a terra".

11 Perguntei-lhe ain­da: "Que significam as duas oliveiras que estão de um e de outro lado do candelabro?".

12 E interroguei de novo: "Que significam estes dois ramos de oliveira, que deixam correr o ouro por dois tubos de ouro?".

13 "Não sabes o que isto significa?" "Não, meu Senhor."

14 Ele explicou: "São os dois ungidos do Senhor que assistem diante do Senhor de toda a terra."

Πέμπτο όραμα: Ο ιερέας κι ο βασιλιάς το χρόνο της σωτηρίας

1 Ο άγγελος που μιλούσε μαζί μου ήρθε πάλι και με ταρακούνησε, όπως όταν ξυπνάνε κάποιον απ’ τον ύπνο. 2 «Τι βλέπεις;» με ρώτησε. Κι εγώ απάντησα: «Βλέπω έναν ολόχρυσο λυχνοστάτη μ’ ένα δοχείο λαδιού πάνω του· το δοχείο έχει εφτά στόμια κι από το κάθε στόμιο ξεπροβάλλουν εφτά φυτίλια. 3 Βλέπω και δυο λιόδεντρα κοντά στο λυχνοστάτη, ένα στα δεξιά του και ένα στ’ αριστερά του». 4 Τότε ρώτησα τον άγγελο που μιλούσε μαζί μου: «Τι σημαίνουν αυτά, κύριέ μου;»

5 «Δεν ξέρεις τι σημαίνουν αυτά;» μου είπε. Κι εγώ απάντησα: «Όχι, κύριέ μου». 6 Τότε μου είπε:*Οι στ. 6 έως 10 αφορούν το Ζοροβάβελ και διακόπτουν την απάντηση που προεξαγγέλλεται στο στ. 6. Γι’ αυτό παρατίθενται παρακάτω, μετά το στ. 14.10 «Αυτά τα εφτά λυχνάρια είναι τα μάτια του Κυρίου, που παρατηρούν ολόκληρη τη γη».

11 Τότε τον ρώτησα: «Τι σημαίνουν αυτά τα δύο λιόδεντρα στα δεξιά και στ’ αριστερά του λυχνοστάτη;» 12 Και τον ρώτησα για δεύτερη φορά: «Τι σημαίνουν οι δυο κλάδοι τα λιόδεντρα, οι οποίοι χύνουν το λάδι με δυο χρυσούς σωλήνες;» 13 Εκείνος μου είπε πάλι: «Δεν ξέρεις τι σημαίνουν αυτά;» Κι εγώ απάντησα: «Όχι, κύριέ μου». 14 Τότε μου είπε: «Αυτά συμβολίζουν τους δυο ανθρώπους*τους δυο ανθρώπους. Πρόκειται πιθανότατα για τον αρχιερέα Ιησού και το διοικητή Ζοροβάβελ. που έχουν χρισθεί με λάδι, για να υπηρετούν τον Κύριο όλης της γης».

Ενθάρρυνση προς το Ζοροβάβελ για την αποπεράτωση του ναού

Αυτός είναι ο λόγος του Κυρίου που με πρόσταξε να μεταφέρω στο Ζοροβάβελ: «Ούτε με ανθρώπινη ισχύ θα πετύχεις ούτε με φυσική δύναμη, αλλά με το Πνεύμα μου! Εγώ, ο Κύριος του σύμπαντος το λέω. 7 Ποιος είσαι εσύ, μεγάλο βουνό;*μεγάλο βουνό. Νοείται ίσως το ερειπωμένο όρος του ναού, απ’ όπου θα έπαιρναν πέτρες για το νέο κτίριο. Πεδιάδα θα γίνεις μπροστά στο Ζοροβάβελ. Αυτός θα βγάλει το ακρογωνιαίο λιθάρι και όλοι θα τον ενθαρρύνουν ζητωκραυγάζοντας».

8 Μου είπε ακόμη ο Κύριος: 9,10 «Ο Ζοροβάβελ θεμελίωσε αυτόν το ναό κι αυτός θα τον αποπερατώσει. Κι αυτοί που περιφρόνησαν τη φτωχική έναρξη της ανοικοδόμησης, κι αυτοί ακόμα θα χαρούν, όταν θα δουν το Ζοροβάβελ να τοποθετεί το τελευταίο λιθάρι».

Τότε θ’ αναγνωρίσετε ότι ο Κύριος του σύμπαντος με απέστειλε σ’ εσάς.