1 Oğlum, bilgeliğime dikkat et, 2 Akıllıca sözlerime kulak ver.2 Böylelikle her zaman sağgörülü olur, 2 Dudaklarınla bilgiyi korursun.3 Zina eden kadının bal damlar dudaklarından, 2 Ağzı daha yumuşaktır zeytinyağından.4 Ama sonu pelinotu kadar acı, 2 İki ağızlı kılıç kadar keskindir.5 Ayakları ölüme gider, 2 Adımları ölüler diyarına ulaşır.6 Yaşama giden yolu hiç düşünmez, 2 Yolları dolaşıktır, ama farkında değil.7 Oğlum, şimdi beni dinle, 2 Ağzımdan çıkan sözlerden ayrılma.8 Öyle kadınlardan uzak dur, 2 Yaklaşma evinin kapısına.9 Yoksa onurunu başkalarına, 2 Yıllarını bir gaddara kaptırırsın.10 Varını yoğunu yer bitirir yabancılar, 2 Emeğin başka birinin evini bayındır kılar.11 Ah çekip inlersin ömrünün son günlerinde, 2 Etinle bedenin tükendiğinde.12 ‹‹Eğitilmekten neden bu kadar nefret ettim, 2 Yüreğim uyarıları neden önemsemedi?›› dersin.13 ‹‹Öğretmenlerimin sözünü dinlemedim, 2 Beni eğitenlere kulak vermedim.14 Halkın ve topluluğun arasında 2 Tam bir yıkımın eşiğine gelmişim.››15 Suyu kendi sarnıcından, 2 Kendi kuyunun kaynağından iç.16 Pınarların sokakları, 2 Akarsuların meydanları mı sulamalı?17 Yalnız senin olsun onlar, 2 Paylaşma yabancılarla.18 Çeşmen bereketli olsun 2 Ve gençken evlendiğin karınla mutlu ol.19 Sevimli bir geyik, zarif bir ceylan gibi, 2 Hep seni doyursun memeleri. 2 Aşkıyla sürekli coş.20 Oğlum, neden ahlaksız bir kadınla coşasın, 2 Neden başka birinin karısını koynuna alasın?21 RAB insanın tuttuğu yolu gözler, 2 Attığı her adımı denetler.22 Kötü kişiyi kendi suçları ele verecek, 2 Günahının kemendi kıskıvrak bağlayacak onu.23 Aşırı ahmaklığı onu yoldan çıkaracak, 2 Terbiyeyi umursamadığı için ölecek.

1 Filho meu, atende à minha sabedoria; inclinam teu ouvido à minha prudência;2 para que observes a discrição, e os teus lábios guardem o conhecimento.3 Porque os lábios da mulher licenciosa destilam mel, e a sua boca e mais macia do que o azeite;4 mas o seu fim é amargoso como o absinto, agudo como a espada de dois gumes.5 Os seus pés descem à morte; os seus passos seguem no caminho do Seol.6 Ela não pondera a vereda da vida; incertos são os seus caminhos, e ela o ignora.7 Agora, pois, filhos, dai-me ouvidos, e não vos desvieis das palavras da minha boca.8 Afasta para longe dela o teu caminho, e não te aproximes da porta da sua casa;9 para que não dês a outros a tua honra, nem os teus anos a cruéis;10 para que não se fartem os estranhos dos teus bens, e não entrem os teus trabalhos na casa do estrangeiro,11 e gemas no teu fim, quando se consumirem a tua carne e o teu corpo,12 e digas: Como detestei a disciplina! e desprezou o meu coração a repreensão!13 e não escutei a voz dos que me ensinavam, nem aos que me instruíam inclinei o meu ouvido!14 Quase cheguei à ruína completa, no meio da congregação e da assembléia.15 Bebe a água da tua própria cisterna, e das correntes do teu poço.16 Derramar-se-iam as tuas fontes para fora, e pelas ruas os ribeiros de águas?17 Sejam para ti só, e não para os estranhos juntamente contigo.18 Seja bendito o teu manancial; e regozija-te na mulher da tua mocidade.19 Como corça amorosa, e graciosa cabra montesa saciem-te os seus seios em todo o tempo; e pelo seu amor sê encantado perpetuamente.20 E por que, filho meu, andarias atraído pela mulher licenciosa, e abraçarias o seio da adúltera?21 Porque os caminhos do homem estão diante dos olhos do Senhor, o qual observa todas as suas veredas.22 Quanto ao ímpio, as suas próprias iniqüidades o prenderão, e pelas cordas do seu pecado será detido.23 Ele morre pela falta de disciplina; e pelo excesso da sua loucura anda errado.