1 Davut oğlu İsrail Kralı Süleymanın özdeyişleri:2 Bu özdeyişler, bilgeliğe ve terbiyeye ulaşmak, 2 Akıllıca sözleri anlamak,3 Başarıya götüren terbiyeyi edinip 2 Doğru, haklı ve adil olanı yapmak,4 Saf kişiyi ihtiyatlı, 2 Genç adamı bilgili ve sağgörülü kılmak içindir.5 Özdeyişlerle benzetmeleri, 2 Bilgelerin sözleriyle bilmecelerini anlamak için 2 Bilge kişi dinlesin ve kavrayışını artırsın, 2 Akıllı kişi yaşam hüneri kazansın.7 RAB korkusudur bilginin temeli. 2 Ahmaklarsa bilgeliği ve terbiyeyi küçümser.8 Oğlum, babanın uyarılarına kulak ver, 2 Annenin öğrettiklerinden ayrılma.9 Çünkü bunlar başın için sevimli bir çelenk, 2 Boynun için gerdanlık olacaktır.10 Oğlum, seni ayartmaya çalışan günahkârlara teslim olma.11 Şöyle diyebilirler: 2 ‹‹Bizimle gel, 2 Adam öldürmek için pusuya yatalım, 2 Zevk uğruna masum kişileri tuzağa düşürelim.12 Onları ölüler diyarı gibi diri diri, 2 Ölüm çukuruna inenler gibi 2 Bütünüyle yutalım.13 Bir sürü değerli mal ele geçirir, 2 Evlerimizi ganimetle doldururuz.14 Gel, sen de bize katıl, 2 Tek bir kesemiz olacak.››15 Oğlum, böyleleriyle gitme, 2 Onların tuttuğu yoldan uzak dur.16 Çünkü ayakları kötülüğe koşar, 2 Çekinmeden kan dökerler.17 Kuşların gözü önünde ağ sermek boşunadır.18 Başkasına pusu kuran kendi kurduğu pusuya düşer. 2 Yalnız kendi canıdır tuzağa düşürdüğü.19 Haksız kazanca düşkün olanların sonu böyledir. 2 Bu düşkünlük onları canlarından eder.20 Bilgelik dışarıda yüksek sesle haykırıyor, 2 Meydanlarda sesleniyor.21 Kalabalık sokak başlarında bağırıyor, 2 Kentin giriş kapılarında sözlerini duyuruyor:22 ‹‹Ey budalalar, budalalığı ne zamana dek seveceksiniz? 2 Alaycılar ne zamana dek alay etmekten zevk alacak? 2 Akılsızlar ne zamana dek bilgiden nefret edecek?23 Uyardığımda yola gelin, o zaman size yüreğimi açar, 2 Sözlerimi anlamanıza yardım ederim.24 Ama sizi çağırdığım zaman beni reddettiniz. 2 Elimi uzattım, umursayan olmadı.25 Duymazlıktan geldiniz bütün öğütlerimi, 2 Uyarılarımı duymak istemediniz.26 Bu yüzden ben de felaketinize sevineceğim. 2 Belaya uğradığınızda, 2 Bela üzerinize bir fırtına gibi geldiğinde, 2 Bir kasırga gibi geldiğinde felaketiniz, 2 Sıkıntıya, kaygıya düştüğünüzde, 2 Sizinle alay edeceğim.28 O zaman beni çağıracaksınız, 2 Ama yanıtlamayacağım. 2 Var gücünüzle arayacaksınız beni, 2 Ama bulamayacaksınız.29 Çünkü bilgiden nefret ettiniz. 2 RABden korkmayı reddettiniz.30 Öğütlerimi istemediniz, 2 Uyarılarımın tümünü küçümsediniz.31 Bu nedenle tuttuğunuz yolun meyvesini yiyeceksiniz, 2 Kendi düzenbazlığınıza doyacaksınız.32 Bön adamlar dönekliklerinin kurbanı olacak. 2 Akılsızlar kaygısızlıklarının içinde yok olup gidecek.33 Ama beni dinleyen güvenlik içinde yaşayacak, 2 Kötülükten korkmayacak, huzur bulacak.››

1 Provérbios de Salomão, filho de Davi, rei de Israel:2 Para se conhecer a sabedoria e a instrução; para se entenderem as palavras de inteligência;3 para se instruir em sábio procedimento, em retidão, justiça e eqüidade;4 para se dar aos simples prudência, e aos jovens conhecimento e bom siso.5 Ouça também, o sábio e cresça em ciência, e o entendido adquira habilidade,6 para entender provérbios e parábolas, as palavras dos sábios, e seus enigmas.7 O temor do Senhor é o princípio do conhecimento; mas os insensatos desprezam a sabedoria e a instrução.8 Filho meu, ouve a instrução de teu pai, e não deixes o ensino de tua mãe.9 Porque eles serão uma grinalda de graça para a tua cabeça, e colares para o teu pescoço.10 Filho meu, se os pecadores te quiserem seduzir, não consintas.11 Se disserem: Vem conosco; embosquemo-nos para derramar sangue; espreitemos sem razão o inocente;12 traguemo-los vivos, como o Seol, e inteiros como os que descem à cova;13 acharemos toda sorte de bens preciosos; encheremos as nossas casas de despojos;14 lançarás a tua sorte entre nós; teremos todos uma só bolsa;15 filho meu, não andes no caminho com eles; guarda da sua vereda o teu pé,16 porque os seus pés correm para o mal, e eles se apressam a derramar sangue.17 Pois debalde se estende a rede à vista de qualquer ave.18 Mas estes se põem em emboscadas contra o seu próprio sangue, e as suas próprias vidas espreitam.19 Tais são as veredas de todo aquele que se entrega à cobiça; ela tira a vida dos que a possuem.20 A suprema sabedoria altissonantemente clama nas ruas; nas praças levanta a sua voz.21 Do alto dos muros clama; às entradas das portas e na cidade profere as suas palavras:22 Até quando, ó estúpidos, amareis a estupidez? e até quando se deleitarão no escárnio os escarnecedores, e odiarão os insensatos o conhecimento?23 Convertei-vos pela minha repreensão; eis que derramarei sobre vós o meu; espírito e vos farei saber as minhas palavras.24 Mas, porque clamei, e vós recusastes; porque estendi a minha mão, e não houve quem desse atenção;25 antes desprezastes todo o meu conselho, e não fizestes caso da minha repreensão;26 também eu me rirei no dia da vossa calamidade; zombarei, quando sobrevier o vosso terror,27 quando o terror vos sobrevier como tempestade, e a vossa calamidade passar como redemoinho, e quando vos sobrevierem aperto e angústia.28 Então a mim clamarão, mas eu não responderei; diligentemente me buscarão, mas não me acharão.29 Porquanto aborreceram o conhecimento, e não preferiram o temor do Senhor;30 não quiseram o meu conselho e desprezaram toda a minha repreensão;31 portanto comerão do fruto do seu caminho e se fartarão dos seus próprios conselhos.32 Porque o desvio dos néscios os matará, e a prosperidade dos loucos os destruirá.33 Mas o que me der ouvidos habitará em segurança, e estará tranqüilo, sem receio do mal.