1 Babil ırmakları kıyısında oturup 2 Siyonu andıkça ağladık;2 Çevredeki kavaklara 2 Lirlerimizi astık.3 Çünkü orada bizi tutsak edenler bizden ezgiler, 2 Bize zulmedenler bizden şenlik istiyor, 2 ‹‹Siyon ezgilerinden birini okuyun bize!›› diyorlardı.4 Nasıl okuyabiliriz RABbin ezgisini 2 El toprağında?5 Ey Yeruşalim, seni unutursam, 2 Sağ elim kurusun.6 Seni anmaz, 2 Yeruşalimi en büyük sevincimden üstün tutmazsam, 2 Dilim damağıma yapışsın!7 Yeruşalimin düştüğü gün, 2 ‹‹Yıkın onu, yıkın temellerine kadar!›› 2 Diyen Edomluların tavrını anımsa, ya RAB.8 Ey sen, yıkılası Babil kızı, 2 Bize yaptıklarını 2 Sana ödetecek olana ne mutlu!9 Ne mutlu senin yavrularını tutup 2 Kayalarda parçalayacak insana!

1 Sur les bords des fleuves de Babylone, Nous étions assis et nous pleurions, en nous souvenant de Sion.2 Aux saules de la contrée Nous avions suspendu nos harpes.3 Là, nos vainqueurs nous demandaient des chants, Et nos oppresseurs de la joie: Chantez-nous quelques-uns des cantiques de Sion!4 Comment chanterions-nous les cantiques de l'Eternel Sur une terre étrangère?5 Si je t'oublie, Jérusalem, Que ma droite m'oublie!6 Que ma langue s'attache à mon palais, Si je ne me souviens de toi, Si je ne fais de Jérusalem Le principal sujet de ma joie!7 Eternel, souviens-toi des enfants d'Edom, Qui, dans la journée de Jérusalem, Disaient: Rasez, rasez Jusqu'à ses fondements!8 Fille de Babylone, la dévastée, Heureux qui te rend la pareille, Le mal que tu nous as fait!9 Heureux qui saisit tes enfants, Et les écrase sur le roc!