1 Ya Rab, barınak oldun bize 2 Kuşaklar boyunca.2 Dağlar var olmadan, 2 Daha evreni ve dünyayı yaratmadan, 2 Öncesizlikten sonsuzluğa dek Tanrı sensin.3 İnsanı toprağa döndürürsün, 2 ‹‹Ey insanoğulları, toprağa dönün!›› diyerek.4 Çünkü senin gözünde bin yıl 2 Geçmiş bir gün, dün gibi, 2 Bir gece nöbeti gibidir.5 İnsanları bir düş gibi siler, süpürürsün, 2 Sabah biten ot misali:6 Sabah filizlenir, büyür, 2 Akşam solar, kurur.7 Eriyip bitiyoruz senin öfkenden, 2 Kızgınlığından dehşete düşüyoruz.8 Suçlarımızı önüne, 2 Gizli günahlarımızı yüzünün ışığına çıkardın.9 Gazabından kısalıyor günlerimiz, 2 Bir soluk gibi tükeniyor yıllarımız.10 Ömrümüz yetmiş yıl sürüyor, 2 Bilemedin seksen, o da sağlıklıysak; 2 En güzel yıllar da zahmetle, kederle geçiyor, 2 Çabucak bitiyor, uçup gidiyoruz.11 Kim bilir gazabının gücünü? 2 Çünkü öfken sana duyulan korku kadar güçlüdür.12 Bu yüzden günlerimizi saymayı bize öğret ki, 2 Bilgelik kazanalım.13 Vazgeç, ya RAB! Öfken ne zamana dek sürecek? 2 Acı kullarına!14 Sabah bizi sevginle doyur, 2 Ömrümüz boyunca sevinçle haykıralım.15 Kaç gün bizi sıkıntıya soktunsa, 2 Kaç yıl çile çektirdinse, 2 O kadar sevindir bizi.16 Yaptıkların kullarına, 2 Görkemin onların çocuklarına görünsün.17 Tanrımız Rab bizden hoşnut kalsın. 2 Ellerimizin emeğini boşa çıkarma. 2 Evet, ellerimizin emeğini boşa çıkarma.

1 Prière de Moïse, homme de Dieu. Seigneur! tu as été pour nous un refuge, De génération en génération.2 Avant que les montagnes fussent nées, Et que tu eusses créé la terre et le monde, D'éternité en éternité tu es Dieu.3 Tu fais rentrer les hommes dans la poussière, Et tu dis: Fils de l'homme, retournez!4 Car mille ans sont, à tes yeux, Comme le jour d'hier, quand il n'est plus, Et comme une veille de la nuit.5 Tu les emportes, semblables à un songe, Qui, le matin, passe comme l'herbe:6 Elle fleurit le matin, et elle passe, On la coupe le soir, et elle sèche.7 Nous sommes consumés par ta colère, Et ta fureur nous épouvante.8 Tu mets devant toi nos iniquités, Et à la lumière de ta face nos fautes cachées.9 Tous nos jours disparaissent par ton courroux; Nous voyons nos années s'évanouir comme un son.10 Les jours de nos années s'élèvent à soixante-dix ans, Et, pour les plus robustes, à quatre-vingts ans; Et l'orgueil qu'ils en tirent n'est que peine et misère, Car il passe vite, et nous nous envolons.11 Qui prend garde à la force de ta colère, Et à ton courroux, selon la crainte qui t'est due?12 Enseigne-nous à bien compter nos jours, Afin que nous appliquions notre coeur à la sagesse.13 Reviens, Eternel! Jusques à quand?... Aie pitié de tes serviteurs!14 Rassasie-nous chaque matin de ta bonté, Et nous serons toute notre vie dans la joie et l'allégresse.15 Réjouis-nous autant de jours que tu nous as humiliés, Autant d'années que nous avons vu le malheur.16 Que ton oeuvre se manifeste à tes serviteurs, Et ta gloire sur leurs enfants!17 Que la grâce de l'Eternel, notre Dieu, soit sur nous! Affermis l'ouvrage de nos mains, Oui, affermis l'ouvrage de nos mains!