1 At that time Herod the tetrarch heard of the fame of Jesus,2 and said to his servants, This is John the baptist: *he* is risen from the dead, and because of this these works of power display their force in him.3 For Herod had seized John, and had bound him and put him in prison on account of Herodias the wife of Philip his brother.4 For John said to him, It is not lawful for thee to have her.5 And {while} desiring to kill him, he feared the crowd, because they held him for a prophet.6 But when Herod's birthday was celebrated, the daughter of Herodias danced before them, and pleased Herod;7 whereupon he promised with oath to give her whatsoever she should ask.8 But she, being set on by her mother, says, Give me here upon a dish the head of John the baptist.9 And the king was grieved; but on account of the oaths, and those lying at table with {him}, he commanded {it} to be given.10 And he sent and beheaded John in the prison;11 and his head was brought upon a dish, and was given to the damsel, and she carried {it} to her mother.12 And his disciples came and took the body and buried it, and came and brought word to Jesus.13 And Jesus, having heard it, went away thence by ship to a desert place apart. And the crowds having heard {of it} followed him on foot from the cities.14 And going out he saw a great crowd, and was moved with compassion about them, and healed their infirm.15 But when even was come, his disciples came to him saying, The place is desert, and {much of} the {day} time already gone by; dismiss the crowds, that they may go into the villages and buy food for themselves.16 But Jesus said to them, They have no need to go: give *ye* them to eat.17 But they say to him, We have not here save five loaves and two fishes.18 And he said, Bring them here to me.19 And having commanded the crowds to recline upon the grass, having taken the five loaves and the two fishes, he looked up to heaven, and blessed: and having broken the loaves, he gave {them} to the disciples, and the disciples {gave them} to the crowds.20 And all ate and were filled, and they took up what was over and above of fragments twelve hand-baskets full.21 But those that had eaten were about five thousand men, besides women and children.22 And immediately he compelled the disciples to go on board ship, and to go on before him to the other side, until he should have dismissed the crowds.23 And having dismissed the crowds, he went up into the mountain apart to pray. And when even was come, he was alone there,24 but the ship was already in the middle of the sea tossed by the waves, for the wind was contrary.25 But in the fourth watch of the night he went off to them, walking on the sea.26 And the disciples, seeing him walking on the sea, were troubled, saying, It is an apparition. And they cried out through fear.27 But Jesus immediately spoke to them, saying, Take courage; it is *I*: be not afraid.28 And Peter answering him said, Lord, if it be *thou*, command me to come to thee upon the waters.29 And he said, Come. And Peter, having descended from the ship, walked upon the waters to go to Jesus.30 But seeing the wind strong he was afraid; and beginning to sink he cried out, saying, Lord, save me.31 And immediately Jesus stretched out his hand and caught hold of him, and says to him, O thou of little faith, why didst thou doubt?32 And when they had gone up into the ship, the wind fell.33 But those in the ship came and did homage to him, saying, Truly thou art God's Son.34 And having crossed over they came to the land of Gennesaret.35 And when the men of that place recognised him, they sent to that whole country around, and they brought to him all that were ill,36 and besought him that they might only touch the hem of his garment; and as many as touched were made thoroughly well.

1 En tiu tempo la tetrarĥo Herodo aŭdis la famon pri Jesuo,2 kaj diris al siaj servantoj:Tiu estas Johano, la Baptisto; li leviĝis el la mortintoj, kaj tial tiuj potencaĵoj energias en li.3 Ĉar Herodo jam arestis Johanon kaj ligis lin kaj metis lin en malliberejon pro Herodias, kiu estis edzino de lia frato Filipo.4 Ĉar Johano diris al li:Ne decas, ke vi havu ŝin.5 Kaj dezirante mortigi lin, li timis la popolon, ĉar oni opiniis lin profeto.6 Sed kiam venis la naskotaga festo de Herodo, la filino de Herodias dancis en la mezo, kaj plaĉis al Herodo.7 Tiam li ĵure promesis doni al ŝi ion ajn, kion ŝi petos.8 Kaj ŝi, instigite de sia patrino, diris:Donu al mi ĉi tie sur plado la kapon de Johano, la Baptisto.9 Kaj la reĝo malĝojis; tamen pro siaj ĵuroj kaj pro la kunmanĝantoj li ordonis doni ĝin;10 kaj sendinte, li senkapigis Johanon en la malliberejo.11 Kaj oni alportis lian kapon sur plado, kaj donis ĝin al la knabino, kaj ŝi alportis ĝin al sia patrino.12 Kaj liaj disĉiploj venis kaj forportis la korpon kaj enterigis ĝin, kaj ili iris kaj rakontis tion al Jesuo.13 Kaj Jesuo, aŭdinte, foriris de tie en ŝipeto al dezerta loko aparte; kaj la homamasoj, aŭdinte, sekvis lin, piedirante el la urboj.14 Kaj li elvenis, kaj vidis grandan homamason, kaj li kortuŝiĝis pri ili, kaj sanigis iliajn malsanulojn.15 Kaj kiam venis la vespero, liaj disĉiploj venis al li, dirante:La loko estas dezerta, kaj la horo jam pasis; forsendu la homamason, por ke ili iru en la vilaĝojn kaj aĉetu por si manĝaĵon.16 Sed Jesuo diris al ili:Ili ne bezonas foriri; vi donu al ili manĝi.17 Kaj ili diris al li:Ni nenion havas ĉi tie, krom kvin panoj kaj du fiŝoj.18 Kaj li diris:Alportu ilin ĉi tien al mi.19 Kaj li ordonis al la homamasoj sidiĝi sur la herbo; kaj li prenis la kvin panojn kaj la du fiŝojn, kaj suprenrigardinte al la ĉielo, li benis kaj dispecigis la panojn, kaj donis al la disĉiploj, kaj la disĉiploj al la homamasoj.20 Kaj ĉiuj manĝis kaj satiĝis; kaj oni kolektis da postrestintaj fragmentoj dek du plenajn korbojn.21 Kaj la manĝantoj estis ĉirkaŭ kvin mil viroj, krom virinoj kaj infanoj.22 Kaj tuj li devigis la disĉiplojn eniri en la ŝipeton kaj iri antaŭ li al la alia bordo, ĝis li forsendos la homamason.23 Kaj forsendinte la homamason, li supreniris sur la monton sola, por preĝi; kaj kiam vesperiĝis, li estis tie sola.24 Sed la ŝipeto jam estis meze de la maro, turmentata de la ondoj; ĉar la vento estis kontraŭa.25 Kaj en la kvara gardoparto de la nokto li venis al ili, irante sur la maro.26 Sed la disĉiploj, vidante lin iranta sur la maro, maltrankviliĝis, dirante:Jen fantomo; kaj ili ekkriis pro timo.27 Sed tuj Jesuo parolis al ili, dirante:Kuraĝu; ĝi estas mi; ne timu.28 Kaj responde al li Petro diris:Sinjoro, se ĝi estas vi, ordonu min veni al vi sur la akvo.29 Kaj li diris:Venu. Kaj Petro, malsuprenirinte el la ŝipeto, iris sur la akvo, por veni al Jesuo.30 Sed vidante la venton, li timis, kaj komencante subakviĝi, li ekkriis, dirante:Sinjoro, savu min.31 Kaj tuj Jesuo etendis la manon kaj ektenis lin, dirante al li:Ho malgrandfidulo, kial vi dubis?32 Kaj kiam ili supreniris en la ŝipeton, la vento ĉesiĝis.33 Kaj tiuj, kiuj estis en la ŝipeto, adorkliniĝis al li, dirante:Vere vi estas Filo de Dio.34 Kaj transirinte, ili alvenis teren ĉe Genesaret.35 Kaj kiam la viroj de tiu loko ekkonis lin, ili sendis en la tutan ĉirkaŭaĵon, kaj venigis al li ĉiujn malsanulojn;36 kaj ili petis lin, ke ili nur tuŝu la randon de lia mantelo; kaj ĉiuj, kiuj tuŝis, estis tute resanigitaj.