1 And that {same} day Jesus went out from the house and sat down by the sea.2 And great crowds were gathered together to him, so that going on board ship himself he sat down, and the whole crowd stood on the shore.3 And he spoke to them many things in parables, saying, Behold, the sower went out to sow:4 and as he sowed, some {grains} fell along the way, and the birds came and devoured them;5 and others fell upon the rocky places where they had not much earth, and immediately they sprang up out of {the ground} because of not having {any} depth of earth,6 but when the sun rose they were burned up, and because of not having {any} root were dried up;7 and others fell upon the thorns, and the thorns grew up and choked them;8 and others fell upon the good ground, and produced fruit, one a hundred, one sixty, and one thirty.9 He that has ears, let him hear.10 And the disciples came up and said to him, Why speakest thou to them in parables?11 And he answering said to them, Because to you it is given to know the mysteries of the kingdom of the heavens, but to them it is not given;12 for whoever has, to him shall be given, and he shall be caused to be in abundance; but he who has not, even what he has shall be taken away from him.13 For this cause I speak to them in parables, because seeing they do not see, and hearing they do not hear nor understand;14 and in them is filled up the prophecy of Esaias, which says, Hearing ye shall hear and shall not understand, and beholding ye shall behold and not see;15 for the heart of this people has grown fat, and they have heard heavily with their ears, and they have closed their eyes as asleep, lest they should see with the eyes, and hear with the ears, and understand with the heart, and should be converted, and I should heal them.16 But blessed are *your* eyes because they see, and your ears because they hear;17 for verily I say unto you, that many prophets and righteous {men} have desired to see the things which ye behold and did not see {them}, and to hear the things which ye hear and did not hear {them}.18 *Ye*, therefore, hear the parable of the sower.19 From every one who hears the word of the kingdom and does not understand {it}, the wicked one comes and catches away what was sown in his heart: this is he that is sown by the wayside.20 But he that is sown on the rocky places-this is he who hears the word and immediately receives it with joy,21 but has no root in himself, but is for a time only; and when tribulation or persecution happens on account of the word, he is immediately offended.22 And he that is sown among the thorns-this is he who hears the word, and the anxious care of this life, and the deceit of riches choke the word, and he becomes unfruitful.23 But he that is sown upon the good ground-this is he who hears and understands the word, who bears fruit also, and produces, one a hundred, one sixty, and one thirty.24 Another parable set he before them, saying, The kingdom of the heavens has become like a man sowing good seed in his field;25 but while men slept, his enemy came and sowed darnel amongst the wheat, and went away.26 But when the blade shot up and produced fruit, then appeared the darnel also.27 And the bondmen of the householder came up and said to him, Sir, hast thou not sown good seed in thy field? whence then has it darnel?28 And he said to them, A man {that is} an enemy has done this. And the bondmen said to him, Wilt thou then that we should go and gather it {up}?29 But he said, No; lest {in} gathering the darnel ye should root up the wheat with it.30 Suffer both to grow together unto the harvest, and in time of the harvest I will say to the harvestmen, Gather first the darnel, and bind it into bundles to burn it; but the wheat bring together into my granary.31 Another parable set he before them, saying, The kingdom of the heavens is like a grain of mustard {seed} which a man took and sowed in his field;32 which is less indeed than all seeds, but when it is grown is greater than herbs, and becomes a tree, so that the birds of heaven come and roost in its branches.33 He spoke another parable to them: The kingdom of the heavens is like leaven, which a woman took and hid in three measures of meal until it had been all leavened.34 All these things Jesus spoke to the crowds in parables, and without a parable he did not speak to them,35 so that that should be fulfilled which was spoken through the prophet, saying, I will open my mouth in parables; I will utter things hidden from {the} world's foundation.36 Then, having dismissed the crowds, he went into the house; and his disciples came to him, saying, Expound to us the parable of the darnel of the field.37 But he answering said, He that sows the good seed is the Son of man,38 and the field is the world; and the good seed, these are the sons of the kingdom, but the darnel are the sons of the evil {one};39 and the enemy who has sowed it is the devil; and the harvest is {the} completion of {the} age, and the harvestmen are angels.40 As then the darnel is gathered and is burned in the fire, thus it shall be in the completion of the age.41 The Son of man shall send his angels, and they shall gather out of his kingdom all offences, and those that practise lawlessness;42 and they shall cast them into the furnace of fire; there shall be the weeping and the gnashing of teeth.43 Then the righteous shall shine forth as the sun in the kingdom of their Father. He that has ears, let him hear.44 The kingdom of the heavens is like a treasure hid in the field, which a man having found has hid, and for the joy of it goes and sells all whatever he has, and buys that field.45 Again, the kingdom of the heavens is like a merchant seeking beautiful pearls;46 and having found one pearl of great value, he went and sold all whatever he had and bought it.47 Again, the kingdom of the heavens is like a seine which has been cast into the sea, and which has gathered together of every kind,48 which, when it has been filled, having drawn up on the shore and sat down, they gathered the good into vessels and cast the worthless out.49 Thus shall it be in the completion of the age: the angels shall go forth and sever the wicked from the midst of the just,50 and shall cast them into the furnace of fire; there shall be the weeping and the gnashing of teeth.51 Jesus says to them, Have ye understood all these things? They say to him, Yea, {Lord}.52 And he said to them, For this reason every scribe discipled to the kingdom of the heavens is like a man {that is} a householder who brings out of his treasure things new and old.53 And it came to pass when Jesus had finished these parables he withdrew thence.54 And having come into his own country, he taught them in their synagogue, so that they were astonished, and said, Whence has this {man} this wisdom and these works of power?55 Is not this the son of the carpenter? Is not his mother called Mary, and his brethren James, and Joseph, and Simon, and Judas?56 And his sisters, are they not all with us? Whence then has this {man} all these things?57 And they were offended in him. And Jesus said to them, A prophet is not without honour, unless in his country and in his house.58 And he did not there many works of power, because of their unbelief.

1 En tiu tago Jesuo eliris el la domo kaj sidiĝis apud la maro.2 Kaj kolektiĝis al li grandaj homamasoj, tiel ke li eniris en ŝipeton, kaj sidis; kaj la tuta homamaso staris sur la marbordo.3 Kaj li multe parolis al ili per paraboloj, dirante:Jen semisto eliris, por semi;4 kaj dum li semis, iuj semoj falis apud la vojo, kaj la birdoj venis kaj formanĝis ilin;5 kaj aliaj falis sur ŝtonajn lokojn, kie ili ne havis multe da tero; kaj tuj ili ekkreskis, ĉar ili ne havis profundecon de tero;6 kaj kiam la suno leviĝis, ili brulsekiĝis, kaj ĉar ili ne havis radikon, ili forvelkis.7 Kaj aliaj falis inter dornojn, kaj la dornoj kreskis kaj sufokis ilin;8 kaj aliaj falis sur la bonan teron, kaj donis frukton, jen centoble, jen sesdekoble, jen tridekoble.9 Kiu havas orelojn, tiu aŭdu.10 Kaj la disĉiploj venis, kaj diris al li:Kial vi parolas al ili per paraboloj?11 Kaj li respondis kaj diris al ili:Al vi estas donite scii la misterojn de la regno de la ĉielo, sed al ili ne estas donite.12 Ĉar kiu ajn havas, al tiu estos donite, kaj li havos abundon; sed kiu ajn ne havas, for de tiu estos prenita eĉ tio, kion li havas.13 Tial mi parolas al ili per paraboloj; ĉar vidante, ili ne rimarkas, kaj aŭdante, ili ne aŭdas nek komprenas.14 Kaj por ili plenumiĝis tiu profetaĵo de Jesaja, kiu diras: Aŭdante, vi aŭdos, sed ne komprenos; Kaj vidante, vi vidos, sed ne rimarkos;15 Ĉar la koro de tiu popolo grasiĝis, Kaj iliaj oreloj aŭdas malklare, Kaj siajn okulojn ili fermis; Por ke ili ne vidu per siaj okuloj, Kaj ne aŭdu per siaj oreloj, Kaj ne komprenu per sia koro, Kaj ne rekonvertiĝu, Kaj ke Mi ne sanigu ilin.16 Sed feliĉaj estas viaj okuloj, ĉar ili vidas; kaj viaj oreloj, ĉar ili aŭdas.17 Vere mi diras al vi, ke multaj profetoj kaj justuloj deziris vidi tion, kion vi vidas, sed ili ne vidis; kaj aŭdi tion, kion vi aŭdas, sed ili ne aŭdis.18 Vi do aŭdu la parabolon de la semisto.19 Kiam iu aŭdas la vorton de la regno kaj ne komprenas ĝin, tiam venas la malbonulo, kaj forprenas tion, kio estas semita en lia koro. Ĉi tiu estas la ricevinta semon apud la vojo.20 Kaj tiu, kiu ricevis semon sur la ŝtonaj lokoj, estas tiu, kiu aŭdas la vorton kaj tuj kun ĝojo akceptas ĝin;21 sed li ne havas radikon en si, sed restas nur portempe, kaj kiam venas sufero aŭ persekuto pro la vorto, tuj li falpuŝiĝas.22 Kaj kiu ricevis semon inter la dornoj, estas tiu, kiu aŭdas la vorton; sed la zorgoj de la mondo kaj la trompo de riĉo sufokas la vorton, kaj li fariĝas senfrukta.23 Kaj kiu ricevis semon sur la bona tero, estas tiu, kiu aŭdas la vorton kaj komprenas ĝin; kaj tiu ja portas frukton, kaj donas, jen centoble, jen sesdekoble, jen tridekoble.24 Alian parabolon li proponis al ili, dirante:La regno de la ĉielo similas al homo, kiu semis bonan semon en sia kampo;25 sed dum homoj dormis, lia malamiko venis kaj semis lolon meze de la tritiko, kaj foriris.26 Kaj kiam la trunketo kreskis kaj donis frukton, tiam aperis ankaŭ la lolo.27 Kaj la sklavoj de la dommastro venis, kaj diris al li:Sinjoro, ĉu vi ne semis bonan semon en via kampo? De kie do ĝi havas lolon?28 Kaj li diris al ili:Iu malamiko faris tion. Kaj la sklavoj diris al li:Ĉu vi do volas, ke ni iru kaj kolektu ĝin?29 Sed li diris:Ne; por ke, kolektante la lolon, vi ne elradikigu ankaŭ la tritikon.30 Lasu al ambaŭ kreski kune ĝis la rikolto; kaj en la tempo de la rikolto mi diros al la rikoltistoj:Kolektu unue la lolon, kaj ligu ĝin en faskojn, por bruligi ĝin; sed kolektu la tritikon en mian grenejon.31 Alian parabolon li proponis al ili, dirante:La regno de la ĉielo similas al sinapa semeto, kiun viro prenis kaj semis en sia kampo;32 ĝi vere estas pli malgranda ol ĉiuj semoj, sed kreskinte, ĝi estas pli granda ol la legomoj, kaj fariĝas arbo, tiel ke venas la birdoj de la ĉielo kaj loĝas en ĝiaj branĉoj.33 Alian parabolon li parolis al ili:La regno de la ĉielo similas al fermentaĵo, kiun virino prenis kaj kaŝis en tri mezurojn da faruno, ĝis la tuto fermentis.34 Ĉion tion parolis Jesuo per paraboloj al la homamasoj, kaj sen parabolo li parolis nenion al ili;35 por ke plenumiĝu tio, kio estis dirita per la profeto, nome: Mi malfermos per sentenco mian buŝon; Mi eldiros enigmojn el tempo antikva.36 Tiam forsendinte la homamasojn, li venis en la domon; kaj liaj disĉiploj venis al li, dirante:Klarigu al ni la parabolon pri la lolo de la kampo.37 Kaj responde li diris:Tiu, kiu semas la bonan semon, estas la Filo de homo;38 kaj la kampo estas la mondo; kaj la bonaj semoj estas la filoj de la regno; kaj la lolo estas la filoj de la malbonulo;39 kaj la malamiko, kiu ilin semis, estas la diablo; kaj la rikolto estas la fino de la mondaĝo; kaj la rikoltistoj estas anĝeloj.40 Kiel do la lolo estas kolektita kaj bruligita per fajro, tiel estos ĉe la fino de la mondaĝo.41 La Filo de homo elsendos siajn anĝelojn, kaj ili kolektos el lia regno ĉiun falpuŝilon, kaj ĉiujn, kiuj faras maljustecon,42 kaj ĵetos ilin en la fornon de fajro; tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj.43 Tiam la justuloj brilos kiel la suno en la regno de sia Patro. Kiu havas orelojn, tiu aŭdu.44 La regno de la ĉielo similas al kaŝita en kampo trezoro, kiun viro trovis kaj kaŝis, kaj pro ĝojo li iras kaj vendas ĉion, kion li posedas, kaj aĉetas tiun kampon.45 Cetere, la regno de la ĉielo similas al komercisto, serĉanta belajn perlojn;46 kaj trovinte unu multevaloran perlon, li iris kaj vendis ĉion, kion li posedis, kaj aĉetis ĝin.47 Plue, la regno de la ĉielo similas al reto, kiu estis ĵetita en la maron kaj kolektis el ĉiu speco,48 kaj kiun, kiam ĝi pleniĝis, oni suprentiris al la marbordo; kaj sidiĝinte, ili kolektis la bonajn en ujojn, sed la malbonajn ili ĵetis eksteren.49 Tiel estos en la fino de la mondaĝo:la anĝeloj eliros, kaj apartigos la malbonulojn el inter la justuloj,50 kaj ĵetos ilin en la fornon de fajro; tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj.51 Ĉu vi komprenis ĉion tion? Ili diris al li:Jes.52 Kaj li diris al ili:Tial ĉiu skribisto, disĉipligita en la regnon de la ĉielo, similas al dommastro, kiu elportas el sia trezorejo objektojn novajn kaj malnovajn.53 Kaj kiam Jesuo finis tiujn parabolojn, li foriris de tie.54 Kaj veninte en sian patrujon, li instruis ilin en ilia sinagogo, tiel ke ili miris, kaj diris:De kie ĉi tiu viro havas tian saĝecon kaj la potencaĵojn?55 Ĉu ĉi tiu ne estas la filo de la ĉarpentisto? ĉu lia patrino ne estas nomata Maria? kaj liaj fratoj Jakobo kaj Joses kaj Simon kaj Judas?56 Kaj ĉu liaj fratinoj ne estas ĉiuj ĉe ni? De kie do li ĉion tion havas?57 Kaj ili ofendiĝis pro li. Sed Jesuo diris al ili:Profeto ne estas sen honoro, krom en sia patrujo kaj en sia domo.58 Kaj pro ilia nekredemo li faris tie ne multajn potencaĵojn.