João 20

1 And on the first day of the week Mary of Magdala comes in early morn to the tomb, while it was still dark, and sees the stone taken away from the tomb. 2 She runs therefore and comes to Simon Peter, and to the other disciple, to whom Jesus was attached, and says to them, They have taken away the Lord out of the tomb, and we know not where they have laid him. 3 Peter therefore went forth, and the other disciple, and came to the tomb. 4 And the two ran together, and the other disciple ran forward faster than Peter, and came first to the tomb, 5 and stooping down he sees the linen cloths lying; he did not however go in. 6 Simon Peter therefore comes, following him, and entered into the tomb, and sees the linen cloths lying, 7 and the handkerchief which was upon his head, not lying with the linen cloths, but folded up in a distinct place by itself. 8 Then entered in therefore the other disciple also who came first to the tomb, and he saw and believed; 9 for they had not yet known the scripture, that he must rise from among the dead. 10 The disciples therefore went away again to their own home.

11 But Mary stood at the tomb weeping without. As therefore she wept, she stooped down into the tomb, 12 and beholds two angels sitting in white garments, one at the head and one at the feet, where the body of Jesus had lain. 13 And they say to her, Woman, why dost thou weep? She says to them, Because they have taken away my Lord, and I know not where they have laid him. 14 Having said these things she turned backward and beholds Jesus standing there, and knew not that it was Jesus. 15 Jesus says to her, Woman, why dost thou weep? Whom seekest thou? She, supposing that it was the gardener, says to him, Sir, if thou hast borne him hence, tell me where thou hast laid him, and I will take him away. 16 Jesus says to her, Mary. She, turning round, says to him in Hebrew, Rabboni, which means Teacher. 17 Jesus says to her, Touch me not, for I have not yet ascended to my Father; but go to my brethren and say to them, I ascend to my Father and your Father, and to my God and your God. 18 Mary of Magdala comes bringing word to the disciples that she had seen the Lord, and that he had said these things to her.

19 When therefore it was evening on that day, which was the first day of the week, and the doors shut where the disciples were, through fear of the Jews, Jesus came and stood in the midst, and says to them, Peace be to you. 20 And having said this, he shewed to them his hands and his side. The disciples rejoiced therefore, having seen the Lord. 21 Jesus said therefore again to them, Peace be to you: as the Father sent me forth, I also send you. 22 And having said this, he breathed into them, and says to them, Receive the Holy Spirit: 23 whose soever sins ye remit, they are remitted to them; whose soever sins ye retain, they are retained. 24 But Thomas, one of the twelve, called Didymus, was not with them when Jesus came. 25 The other disciples therefore said to him, We have seen the Lord. But he said to them, Unless I see in his hands the mark of the nails, and put my finger into the mark of the nails, and put my hand into his side, I will not believe.

26 And eight days after, his disciples were again within, and Thomas with them. Jesus comes, the doors being shut, and stood in the midst and said, Peace be to you. 27 Then he says to Thomas, Bring thy finger here and see my hands; and bring thy hand and put it into my side; and be not unbelieving, but believing. 28 Thomas answered and said to him, My Lord and my God. 29 Jesus says to him, Because thou hast seen me thou hast believed: blessed they who have not seen and have believed. 30 Many other signs therefore also Jesus did before his disciples, which are not written in this book; 31 but these are written that ye may believe that Jesus is the Christ, the Son of God, and that believing ye might have life in his name.

1 Vroeg op de eerste dag van de week, toen het nog donker was, ging Maria van Magdala naar het graf. Ze zag dat de steen voor de ingang van het graf was verwijderd. 2 Ze rende naar Simon Petrus en naar een andere leerling van Jezus, de leerling van wie Hij veel hield, en zei tegen hen: "De Heer is uit het graf weggenomen en we weten niet waar Hij is neergelegd." 3 Toen gingen Petrus en die andere leerling naar het graf. 4 Ze renden samen, maar de andere leerling was sneller dan Petrus en kwam als eerste bij het graf aan. 5 Hij boog zich voorover, keek naar binnen en zag de windsels liggen, maar ging niet naar binnen. 6 Toen kwam ook Simon Petrus, die achter hem had gelopen. Hij ging het graf binnen en zag de doeken liggen. 7 De doek die om Jezus' hoofd gewikkeld was geweest, bevond zich niet bij de andere doeken maar lag opgerold apart. 8 Nu ging de andere leerling, die als eerste bij het graf was aangekomen, ook naar binnen. Hij keek en hij geloofde. 9 Maar ze begrepen nog niet dat in de Schriften staat dat Jezus uit de dood moest verrijzen.

10 Zijn leerlingen gingen terug naar huis, 11 terwijl Maria bij het graf stond te wenen. Al wenend boog ze voorover om in het graf te kijken. 12 Daar zag ze twee in het wit geklede engelen zitten op de plaats waar Jezus' lichaam had gelegen, de ene aan het hoofdeinde en de andere aan het voeteneinde. 13 Ze vroegen haar: "Waarom huil je?" Ze antwoordde: "Mijn Heer is weggenomen en ik weet niet waar Hij is neergelegd." 14 Nadat ze dat had gezegd, keek ze om en zag ze Jezus staan, maar ze besefte niet dat Hij het was. 15 Jezus vroeg haar: "Waarom huil je? Wie zoek je?" Ze dacht dat Hij de tuinman was en antwoordde: "Meneer, als u hem hebt verplaatst, vertel me dan waar u Hem hebt neergelegd. Dan zal ik Hem laten ophalen." 16 Jezus zei tegen haar: "Maria". Toen keerde ze zich naar Hem toe en zei in het Aramees: "Rabboeni". Dat betekent: Leraar. 17 Jezus zei tegen haar: "Laat Me los, want Ik ben nog niet naar mijn Vader opgestegen. Maar ga naar mijn broeders toe en zeg tegen hen: ‘Ik ga terug naar mijn Vader, die ook jullie Vader is, naar mijn God die ook jullie God is.’" 18 Maria van Magdala ging naar Jezus' leerlingen en verkondigde: "Ik heb de Heer gezien." Ook vertelde ze wat Hij tegen haar had gezegd.

19 Op de avond van diezelfde dag, de eerste dag van de week, toen Jezus' leerlingen bijeenkwamen en de deur op slot hadden gedaan uit angst voor de Joodse leiders, kwam Hij in hun midden staan. Hij zei tegen hen: "Ik wens jullie vrede toe." 20 Nadat Hij dat had gezegd, toonde Hij hun zijn handen en zijn zij. De leerlingen waren verheugd om de Heer te zien. 21 Jezus vervolgde: "Ik wens jullie vrede toe. Zoals de Vader Mij heeft gezonden, zend Ik jullie." 22 Nadat Hij dat had gezegd, blies Hij over hen en zei Hij: "Ontvang de Heilige Geest. 23 Als jullie iemands zonden vergeven, dan zijn ze vergeven. Maar als jullie iemands zonden niet vergeven, dan blijven die zonden hem toegerekend."

24 Een van de Twaalf, Tomas bijgenaamd Didymus, was er niet toen Jezus bij hen was gekomen. 25 Toen de andere leerlingen hem vertelden: "Wij hebben de Heer gezien", antwoordde hij: "Zolang ik de wonden van de spijkers in zijn handen niet heb gezien, de plaats waar de spijkers hebben gezeten niet met mijn vinger heb aangeraakt en met mijn hand niet zijn zij heb gevoeld, geloof ik het niet." 26 Een week later waren Jezus' leerlingen opnieuw bijeen en was ook Tomas erbij. Hoewel de deuren op slot waren, kwam Hij in hun midden staan. Hij zei: "Ik wens jullie vrede toe." 27 Toen zei Hij tegen Tomas: "Geef je vinger hier en bekijk mijn handen; geef Me je hand en leg die in mijn zij. Wees niet langer ongelovig, maar geloof." 28 Tomas antwoordde: "Mijn Heer, mijn God!" 29 Jezus vervolgde: "Je gelooft omdat je Mij hebt gezien? Gezegend zijn zij die geloven zonder te hebben gezien."

30 Jezus heeft in het bijzijn van zijn leerlingen nog veel meer wonderlijke tekenen verricht, maar die staan niet in dit boek vermeld. 31 Wat wel in dit boek staat, is op schrift gesteld met de bedoeling dat jullie geloven dat Jezus de Messias is, de Zoon van God, en dat jullie, door te geloven, leven zullen bezitten omdat jullie bij Hem horen.