João 4

1 When therefore the Lord knew that the Pharisees had heard that Jesus makes and baptises more disciples than John 2 (however, Jesus himself did not baptise, but his disciples), 3 he left Judaea and went away again unto Galilee.

4 And he must needs pass through Samaria. 5 He comes therefore to a city of Samaria called Sychar, near to the land which Jacob gave to his son Joseph. 6 Now a fountain of Jacob’s was there; Jesus therefore, being wearied with the way he had come, sat just as he was at the fountain. It was about the sixth hour. 7 A woman comes out of Samaria to draw water. Jesus says to her, Give me to drink 8 (for his disciples had gone away into the city that they might buy provisions). 9 The Samaritan woman therefore says to him, How dost thou, being a Jew, ask to drink of me who am a Samaritan woman? for Jews have no intercourse with Samaritans. 10 Jesus answered and said to her, If thou knewest the gift of God, and who it is that says to thee, Give me to drink, thou wouldest have asked of him, and he would have given thee living water. 11 The woman says to him, Sir, thou hast nothing to draw with, and the well is deep: whence then hast thou the living water? 12 Art thou greater than our father Jacob, who gave us the well, and drank of it himself, and his sons, and his cattle? 13 Jesus answered and said to her, Every one who drinks of this water shall thirst again; 14 but whosoever drinks of the water which I shall give him shall never thirst for ever, but the water which I shall give him shall become in him a fountain of water, springing up into eternal life. 15 The woman says to him, Sir, give me this water, that I may not thirst nor come here to draw. 16 Jesus says to her, Go, call thy husband, and come here. 17 The woman answered and said, I have not a husband. Jesus says to her, Thou hast well said, I have not a husband; 18 for thou hast had five husbands, and he whom now thou hast is not thy husband: this thou hast spoken truly. 19 The woman says to him, Sir, I see that thou art a prophet. 20 Our fathers worshipped in this mountain, and ye say that in Jerusalem is the place where one must worship. 21 Jesus says to her, Woman, believe me, the hour is coming when ye shall neither in this mountain nor in Jerusalem worship the Father. 22 Ye worship ye know not what; we worship what we know, for salvation is of the Jews. 23 But the hour is coming and now is, when the true worshippers shall worship the Father in spirit and truth; for also the Father seeks such as his worshippers. 24 God is a spirit; and they who worship him must worship him in spirit and truth. 25 The woman says to him, I know that Messias is coming, who is called Christ; when he comes he will tell us all things. 26 Jesus says to her, I who speak to thee am he.

27 And upon this came his disciples, and wondered that he spoke with a woman; yet no one said, What seekest thou? or, Why speakest thou with her? 28 The woman then left her waterpot and went away into the city, and says to the men, 29 Come, see a man who told me all things I had ever done: is not he the Christ? 30 They went out of the city and came to him. 31 But meanwhile the disciples asked him saying, Rabbi, eat. 32 But he said to them, I have food to eat which ye do not know. 33 The disciples therefore said to one another, Has any one brought him anything to eat? 34 Jesus says to them, My food is that I should do the will of him that has sent me, and that I should finish his work. 35 Do not ye say, that there are yet four months and the harvest comes? Behold, I say to you, Lift up your eyes and behold the fields, for they are already white to harvest. 36 He that reaps receives wages and gathers fruit unto life eternal, that both he that sows and he that reaps may rejoice together. 37 For in this is verified the true saying, It is one who sows and another who reaps. 38 I have sent you to reap that on which ye have not laboured; others have laboured, and ye have entered into their labours. 39 But many of the Samaritans of that city believed on him because of the word of the woman who bore witness, He told me all things that I had ever done. 40 When therefore the Samaritans came to him they asked him to abide with them, and he abode there two days. 41 And more a great deal believed on account of his word; 42 and they said to the woman, It is no longer on account of thy saying that we believe, for we have heard him ourselves, and we know that this is indeed the Saviour of the world.

43 But after the two days he went forth thence and went away into Galilee, 44 for Jesus himself bore witness that a prophet has no honour in his own country. 45 When therefore he came into Galilee, the Galileans received him, having seen all that he had done in Jerusalem during the feast, for they also went to the feast. 46 He came therefore again to Cana of Galilee, where he made the water wine. And there was a certain courtier in Capernaum whose son was sick. 47 He, having heard that Jesus had come out of Judaea into Galilee, went to him and asked him that he would come down and heal his son, for he was about to die. 48 Jesus therefore said to him, Unless ye see signs and wonders ye will not believe. 49 The courtier says to him, Sir, come down ere my child die. 50 Jesus says to him, Go, thy son lives. And the man believed the word which Jesus said to him, and went his way. 51 But already, as he was going down, his servants met him and brought him word saying, Thy child lives. 52 He inquired therefore from them the hour at which he got better. And they said to him, Yesterday at the seventh hour the fever left him. 53 The father therefore knew that it was in that hour in which Jesus said to him, Thy son lives; and he believed, himself and his whole house. 54 This second sign again did Jesus, being come out of Judaea into Galilee.

1 Jezus kwam te weten dat de farizeeën hadden gehoord dat Hij meer volgelingen maakte en doopte dan Johannes. 2 (Het was echter niet Jezus zelf die doopte, maar zijn leerlingen.) 3 Daarom verliet Hij Judea en reisde Hij terug naar Galilea. 4 Hij moest door Samaria heen, 5 en zo kwam Hij bij de Samaritaanse stad Sichar, dicht bij het stuk grond dat Jakob aan zijn zoon Jozef had nagelaten. 6 Daar bevond zich de Jakobsbron. Vermoeid van de reis ging Jezus bij de bron zitten. Het was ongeveer twaalf uur 's middags. 7 Toen er een vrouw uit Samaria water kwam putten, vroeg Jezus haar: "Wilt u Mij wat te drinken geven?" 8 Zijn leerlingen waren namelijk naar de stad gegaan om eten te kopen. 9 De Samaritaanse vrouw vroeg: "Hoe kan U, een Jood, mij, een Samaritaanse, om drinken vragen?" Joden gaan namelijk niet om met Samaritanen. 10 Jezus antwoordde: "Als je zou weten wat God kan geven en Wie het is die jou om drinken vraagt, dan zou jij Hém om drinken vragen en Hij zou je het water geven dat leven geeft." 11 De vrouw zei: "Meneer, U hebt geen emmer en de put is diep; hoe komt U dan aan dat water dat leven geeft? 12 U bent toch niet machtiger dan onze voorvader Jakob, die ons de bron heeft nagelaten? Hij heeft er zelf van gedronken, en ook zijn zonen en zijn vee." 13 Jezus antwoordde: "Ieder die van dit water drinkt, zal opnieuw dorst krijgen. 14 Maar wie van het water drinkt dat Ik hem geef, zal nooit meer dorst krijgen. Integendeel, het water dat Ik geef, zal binnenin hem een bron worden, waaruit water opwelt tot in het eeuwig leven." 15 De vrouw vroeg: "Meneer, geef mij dit water! Dan zal ik geen dorst meer krijgen en hoef ik niet meer hierheen te komen om water te putten." 16 Jezus zei: "Ga je man roepen en kom dan samen terug." 17 De vrouw antwoordde: "Ik heb geen man." Jezus zei tegen haar: "Het klopt wat je zegt; je hebt geen man. 18 Je hebt namelijk vijf mannen gehad, en degene die je nu hebt is je man niet. Wat je hebt gezegd, is waar." 19 De vrouw antwoordde: "Meneer, ik zie dat U een profeet bent. 20 Onze voorvaders hebben God aanbeden op deze berg, maar jullie zeggen dat Jeruzalem de plaats is waar men God behoort te aanbidden." 21 Jezus zei: "Geloof Mij, mevrouw, er komt een tijd dat jullie de Vader noch op deze berg noch in Jeruzalem zullen aanbidden. 22 Jullie aanbidden God zonder Hem te kennen, wij kennen de God die wij aanbidden. De redding komt immers van het Joodse volk. 23 Er komt echter een tijd – en het is nu al zover – dat de ware aanbidders de Vader zullen aanbidden door de kracht van de Geest en in overeenstemming met de waarheid. De Vader wil door dat soort mensen worden aanbeden. 24 God is Geest en wie Hem aanbidt, moet Hem aanbidden door de kracht van de Geest en in overeenstemming met de waarheid." 25 De vrouw zei: "Ik weet dat de Messias komt, Hij die Christus wordt genoemd. Wanneer Hij komt, zal Hij ons alles uitleggen." 26 Jezus zei: "Die persoon ben Ik, je spreekt met Hem."

27 Op dat moment kwamen zijn leerlingen terug. Ze waren verbaasd dat Jezus met een vrouw praatte. Maar niemand vroeg: "Waarom doet U dat?", of: "Waarom praat U met haar?" 28 De vrouw liet haar emmer achter, ging naar de stad, en zei tegen de mensen: 29 "Kom kijken, er is Iemand die me alles heeft verteld wat ik heb gedaan. Zou Hij de Messias zijn?" 30 Ze kwamen de stad uit, naar Jezus toe. 31 Intussen drongen Jezus' leerlingen bij Hem aan: "Rabbi, eet toch iets!" 32 Maar Hij zei: "Ik leef van voedsel dat jullie niet kennen." 33 De leerlingen vroegen elkaar: "Niemand heeft Hem toch eten gebracht?" 34 Maar Jezus zei tegen hen: "Mijn voedsel is dat Ik doe wat Hij wil, die Mij heeft gestuurd, en dat Ik het werk voltooi dat Hij Mij heeft gegeven. 35 Zeggen jullie niet: Nog vier maanden en dan komt de oogst? Let op, Ik zeg tegen jullie: als je goed kijkt, zie je dat de velden wit zijn, klaar voor de oogst. 36 De maaier ontvangt reeds loon; hij verzamelt een opbrengst voor het eeuwig leven. Zo komt het dat de zaaier zich samen met de maaier verheugt. 37 Hier is het gezegde ‘De één zaait, de ander maait’ van toepassing. 38 Ik heb jullie uitgezonden om een oogst binnen te halen waarvoor jullie niet hebben gewerkt. Anderen hebben gewerkt, en jullie oogsten de vruchten van hun werk."

39 Door de getuigenis van de vrouw die zei: "Hij heeft me alles verteld wat ik ooit heb gedaan", kwamen veel Samaritanen uit die stad tot geloof in Jezus. 40 Daarom kwamen de Samaritanen Jezus vragen bij hen te blijven. Hij bleef er twee dagen, 41 en door hetgeen Hij vertelde kwamen nog meer mensen tot geloof. 42 Zij zeiden tegen de vrouw: "Wij geloven niet langer omwille van wat jij hebt gezegd; nu we zelf naar Hem hebben geluisterd, beseffen we dat Hij werkelijk de redder van de wereld is."

43 Na die twee dagen vervolgde Jezus zijn reis naar Galilea. 44 Jezus had zelf verklaard dat een profeet in zijn thuisstad geen erkenning krijgt. 45 Maar toen Hij in Galilea aankwam, verwelkomden de Galileeërs Hem. Ze waren namelijk bij het feest in Jeruzalem geweest en hadden gezien wat Hij tijdens het feest had gedaan.

46 Hij kwam opnieuw in Kana in Galilea, waar Hij het water in wijn had veranderd. Er was toen in Kapernaüm een koninklijk functionaris, van wie de zoon ernstig ziek was. 47 Toen hij hoorde dat Jezus vanuit Judea naar Galilea was gekomen, ging hij naar Hem toe en smeekte hij Hem om zijn zoon, die op sterven lag, te komen genezen. 48 Jezus zei tegen hem: "Willen jullie dan niet geloven tenzij jullie tekenen en wonderen zien?" 49 Maar de koninklijk functionaris antwoordde: "Heer, kom alstublieft mee, voordat mijn kind sterft." 50 Jezus antwoordde: "Ga gerust naar huis, je zoon is gezond." De man geloofde wat Jezus tegen hem had gezegd en vertrok. 51 Hij was nog onderweg, toen zijn dienaren hem tegemoetkwamen met het bericht dat zijn kind gezond was. 52 Hij vroeg wanneer het kind beter was geworden. Ze antwoordden: "Gisteren om één uur 's middags is de koorts verdwenen." 53 De vader besefte dat dit het tijdstip was waarop Jezus had gezegd: "Je zoon is gezond." Hij kwam tot geloof, en ook iedereen die bij hem in huis woonde. 54 Dit was de tweede keer dat Jezus een wonderlijk teken verrichtte nadat Hij vanuit Judea naar Galilea was teruggekomen.