De Sind, von de Persoon Aunseenen
1 Miene Breeda, habt dän Gloowen von ons Har Jesus Christus, däm Harn von de Harlichkjeit, nich met Aunseenen von de Persoon. 2 Wiels wan en june Vesaumlunk een Maun kjemt met eenem goldnen Rinkj un met prachtvolle Kjleeda, un doa kjemt uk een Oama nenn en een onreinet Kjleet 3 un jie kjikjen no däm, met daut prachtvolle Kjleet un sajen to am: Sett du hia em Ierlichen, un to däm Oamen saj jie: Sto du dort, ooda sat die hia unjen bie miene Footbenkj! 4 Hab jie doa nich eenen Unjascheet mank junt selfst jemoakt un sent Rechta jeworden met beese Jedanken? 5 Horcht, miene jeleewde Breeda: Haft Gott nich de Oame von dise Welt jewält, rikj em Gloowen to sennen un Oawen von daut Rikj, woont Hee dee vesproaken haft, dee Am leewen? 6 Jie oba haben dän Oamen ve-acht. Sent daut nich de Rikje, dee junt unjadrekjen un junt ver daut Jerecht schlapen? 7 Sent daut nich see, dee dän gooden Nomen lastren, dee äwa junt utjeroopt es? 8 Wan jie daut kjennichliche Jesaz erfellen no de Schreft: "Du saust dienen Näakjsten leewen soo aus die selfst", dan doo jie goot. 9 Wan jie oba de Persoon aunseenen, doo jie Sind un woaren vom Jesaz äwafieet aus Äwaträda.