1 Und 1. Kön. 12 Rehabeam ging nach Sichem; denn ganz Israel war nach Sichem gekommen, um ihn zum König zu machen. 2 Und es geschah, als Jerobeam, der Sohn Nebats, es hörte (er war aber in Ägypten, wohin er vor dem König Salomo geflohen war), da kehrte Jerobeam aus Ägypten zurück. 3 Und sie sandten hin und riefen ihn. Und Jerobeam und ganz Israel kamen und redeten zu Rehabeam und sprachen: 4 Dein Vater hat unser Joch hart gemacht; und nun erleichtere den harten Dienst deines Vaters und sein schweres Joch, das er auf uns gelegt hat, so wollen wir dir dienen. 5 Und er sprach zu ihnen: Noch drei Tage, dann kommet wieder zu mir. Und das Volk ging hin. 6 Und der König Rehabeam beriet sich mit den Alten, die vor seinem Vater Salomo gestanden hatten, als er noch am Leben war, und sprach: Wie ratet ihr, diesem Volke Antwort zu geben? 7 Und sie redeten zu ihm und sprachen: Wenn du gegen dieses Volk gütig und ihnen gefällig bist und gütige Worte zu ihnen redest, so werden sie deine Knechte sein alle Tage. 8 Aber er verließ den Rat der Alten, den sie ihm gegeben hatten; und er beriet sich mit den Jungen, die mit ihm aufgewachsen waren, die vor ihm standen. 9 Und er sprach zu ihnen: Was ratet ihr, daß wir diesem Volke zur Antwort geben, welches zu mir geredet und gesagt hat: Erleichtere das Joch, das dein Vater auf uns gelegt hat? 10 Und die Jungen, die mit ihm aufgewachsen waren, redeten zu ihm und sprachen: So sollst du zu dem Volke sprechen, das zu dir geredet und gesagt hat: Dein Vater hat unser Joch schwer gemacht, du aber erleichtere es uns; so sollst du zu ihnen reden: Mein kleiner Finger ist dicker als die Lenden meines Vaters! 11 Nun denn, mein Vater hat euch ein schweres Joch aufgeladen, ich aber will zu eurem Joche hinzutun; mein Vater hat euch mit Geißeln gezüchtigt, ich aber will euch mit Skorpionen d. h. Stachelpeitschen züchtigen.
12 Und Jerobeam und alles Volk kamen zu Rehabeam am dritten Tage, so wie der König geredet und gesagt hatte: Kommet am dritten Tage wieder zu mir. 13 Und der König antwortete ihnen hart; und der König Rehabeam verließ den Rat der Alten, 14 und redete zu ihnen nach dem Rate der Jungen und sprach: Mein Vater hat euer Joch schwer gemacht, ich aber will zu demselben hinzutun; mein Vater hat euch mit Geißeln gezüchtigt, ich aber will euch mit Skorpionen züchtigen. 15 So hörte der König nicht auf das Volk; denn es war eine Wendung von seiten Gottes, auf daß Jehova sein Wort aufrecht hielte, welches er durch Achija, den Siloniter, zu Jerobeam, dem Sohne Nebats, geredet hatte. Vergl. 1. Kön. 11,29 usw.16 Und als ganz Israel sah, daß der König nicht auf sie hörte, da antwortete das Volk dem König und sprach: Was haben wir für Teil an David? und wir haben kein Erbteil am Sohne Isais! Ein jeder zu seinen W. deinen Zelten, Israel! Nun sieh nach deinem Hause, David! Und ganz Israel ging nach seinen Zelten. 17 Die Kinder Israel aber, die in den Städten Judas wohnten, über sie wurde Rehabeam König. 18 Und der König Rehabeam sandte Hadoram, der über die Fron war; aber die Kinder Israel steinigten ihn, und er starb. Da eilte der König Rehabeam, den Wagen zu besteigen, um nach Jerusalem zu fliehen. 19 So fiel Israel vom Hause Davids ab bis auf diesen Tag.
Ka Ara ngā Iwi nō te Raki
1 Nā, ka haere a Rehopoama ki Hekeme; kua tae mai hoki a Īharaira katoa ki Hekeme ki te whakakīngi i a ia. 2 Ā, nō te rongonga o Ieropoama tama a Nēpata (i Īhipa hoki ia, i rere hoki ki reira i te aroaro o Kīngi Horomona), nā, hoki mai ana a Ieropoama i Īhipa. 3 Nā, ka tono tāngata rātou ki te tiki i a ia; ā, ka haere a Ieropoama rātou ko Īharaira katoa, ka kōrero ki a Rehopoama, ka mea, 4 "He pakeke te ioka i meatia e tōu pāpā ki a mātou. Nā, māu e whakamāmā ake te mahi pakeke a tōu pāpā me tāna ioka taimaha i meatia e ia ki a mātou, ā, ka mahi mātou ki a koe."
5 Nā, ka mea ia ki a rātou, "Kia toru rā, ka hoki mai ki ahau." Nā, haere ana te iwi.
6 Nā, ka rūnanga a Kīngi Rehopoama ki ngā kaumātua i tū i te aroaro o tōna pāpā, o Horomona, i a ia i te ora, ka mea, "Ki tō koutou whakaaro me pēhea te kupu e whakahokia e ahau ki tēnei iwi?"
7 Nā, ka kōrero rātou ki a ia, ka mea, "Ki te mea ka pai tāu ki tēnei iwi, ā, ka whakamānawareka koe i a rātou, ā, ka pai ngā kōrero e kōrerotia e koe ki a rātou, nā, ko rātou hei pononga māu i ngā rā katoa."
8 Otiia, whakarērea ake e ia te whakaaro i whakatakotoria māna e ngā kaumātua, ā, rūnanga ana ki ngā taitama i kaumātua ngātahi nei me ia, i tū nei ki tōna aroaro. 9 I mea ia ki a rātou, "Ki tō koutou whakaaro me pēhea te kupu e whakahokia e tātou ki tēnei hunga i kōrero mai nei ki ahau, i mea mai nei, ‘Whakamāmākia ake te ioka i meatia e tōu pāpā ki a mātou’?"
10 Nā, ka kōrero ki a ia ngā taitama i kaumātua ngātahi nei me ia, ka mea, "Kia pēnei tāu kī atu ki tēnei hunga i kōrero mai nei ki a koe, i mea mai nei, ‘I whakataimahatia e tōu pāpā tō mātou ioka, nā, kia māmā tāu ki a mātou’; kia pēnei tāu kī atu ki a rātou, ‘Ko tōku maihao iti, ka nui atu i te hope o tōku pāpā. 11 Nā, i whakawahā e tōku pāpā he ioka taimaha ki a koutou, ka tāpiritia e ahau tētahi atu mea ki tō koutou ioka; he wepu tā tōku pāpā i whiu ai i a koutou, otiia ka whiua koutou e ahau ki te kopiona.’ "
12 Heoi, kua tae a Ieropoama rātou ko te iwi katoa ki a Rehopoama i te toru o ngā rā; ko tā te kīngi hoki tēnā i kōrero ai, i a ia i mea rā, "Hoki mai ki ahau i te toru o ngā rā." 13 Ā, pakeke tonu tā te kīngi i whakahoki ai ki a rātou. Whakarērea ake e Rehopoama te whakaaro o ngā kaumātua, 14 ka kōrero ki a rātou i runga i tō ngā taitama whakaaro, ā, ka mea, "I whakataimahatia tō koutou ioka e tōku pāpā, heoi ka tāpiritia atu anō e ahau; i whiua koutou e tōku pāpā ki te wepu, ka whiua ia koutou e ahau ki te kopiona." 15 Heoi, kīhai i rongo te kīngi ki tā te iwi; nā te Atua hoki te take, kia mana ai tāna kupu i kōrero ai a Ihowā, nā te māngai o Āhia Hironi ki a Ieropoama tama a Nēpata.
16 Ā, nō te kitenga o Īharaira katoa kīhai te kīngi i rongo ki tā rātou, ka utua e te iwi te kīngi; ka mea rātou,
"Ko te aha ianei tō mātou wāhi i a Rāwiri?
Kāhore nei hoki ō tātou wāhi tupu i te tama a Hehe.
Ki ō koutou tēneti, e Īharaira!
Nā, kia whai kanohi koe ki tōu whare, e Rāwiri!"
Heoi, haere ana a Īharaira katoa ki tōna tēneti, ki tōna tēneti. 17 Ko ngā tama ia a Īharaira e noho ana i ngā pā o Hūrā, ko Rehopoama i kīngi mō rātou.
18 Kātahi ka tono a Kīngi Rehopoama i te rangatira takoha, i a Hatorama; ā, ākina ana ia e ngā tama a Īharaira ki te kōhatu, ā, mate iho. Nā, hohoro tonu te eke o Kīngi Rehopoama ki tōna hāriata, ā, rere ana ki Hiruhārama. 19 Heoi, whakakeke ana a Īharaira ki te whare o Rāwiri, ā taea noatia tēnei rā.