1 So 1. Kön. 22 hatte Josaphat Reichtum und Ehre in Fülle. Und er verschwägerte sich mit Ahab. 2 Und nach Verlauf von einigen Jahren zog er zu Ahab nach Samaria hinab; und Ahab schlachtete für ihn und für das Volk, das bei ihm war, Klein- und Rindvieh in Menge; und er verleitete ihn, wider Ramoth-Gilead hinaufzuziehen. 3 Und Ahab, der König von Israel, sprach zu Josaphat, dem König von Juda: Willst du mit mir nach Ramoth-Gilead ziehen? Und er sprach zu ihm: Ich will sein wie du, und mein Volk wie dein Volk, und will mit dir in den Streit ziehen.
4 Und Josaphat sprach zu dem König von Israel: Befrage doch heute O. vorerst das Wort Jehovas. 5 Da versammelte der König von Israel die Propheten, vierhundert Mann, und er sprach zu ihnen: Sollen wir wider Ramoth-Gilead in den Streit ziehen, oder soll ich davon abstehen? Und sie sprachen: Ziehe hinauf, und Gott wird es in die Hand des Königs geben. 6 Aber Josaphat sprach: Ist hier kein Prophet Jehovas mehr, daß wir durch ihn fragen? 7 Und der König von Israel sprach zu Josaphat: Es ist noch ein Mann da, um durch ihn Jehova zu befragen; aber ich hasse ihn, denn er weissagt nichts Gutes über mich, sondern immer nur Böses; Eig. zum Guten… zum Bösen es ist Micha, der Sohn Jimlas. Und Josaphat sprach: Der König spreche nicht also! 8 Da rief der König von Israel einen Kämmerer und sprach: Bringe Micha, den Sohn Jimlas, eilends her. 9 Und der König von Israel und Josaphat, der König von Juda, saßen ein jeder auf seinem Throne, angetan mit königlichen Kleidern, und sie saßen auf einem freien Platze am Eingang des Tores von Samaria; und alle Propheten weissagten vor ihnen. 10 Und Zedekia, der Sohn Kenaanas, machte sich eiserne Hörner und sprach: So spricht Jehova: Mit diesen wirst du die Syrer stoßen, bis du sie vernichtet hast. 11 Und alle Propheten weissagten ebenso und sprachen: Ziehe hinauf nach Ramoth-Gilead, und es wird dir gelingen; denn Jehova wird es in die Hand des Königs geben. 12 Und der Bote, der hingegangen war, Micha zu rufen, redete zu ihm und sprach: Siehe, die Worte der Propheten verkündigen einstimmig dem König Gutes; so laß doch dein Wort sein wie das Wort eines von ihnen, und rede Gutes. 13 Aber Micha sprach: So wahr Jehova lebt, was mein Gott mir sagen wird, das werde ich reden! 14 Und als er zu dem König kam, sprach der König zu ihm: Micha, sollen wir nach Ramoth-Gilead in den Streit ziehen, oder soll ich davon abstehen? Und er sprach: Ziehet hinauf, und es wird euch gelingen; denn sie werden in eure Hand gegeben werden. 15 Und der König sprach zu ihm: Wieviele Male muß ich dich beschwören, daß du nichts zu mir reden sollst, als nur Wahrheit im Namen Jehovas? 16 Da sprach er: Ich sah ganz Israel auf den Bergen zerstreut wie Schafe, die keinen Hirten haben. Und Jehova sprach: Diese haben keinen Herrn; sie sollen ein jeder nach seinem Hause zurückkehren in Frieden. 17 Und der König von Israel sprach zu Josaphat: Habe ich dir nicht gesagt: er weissagt nichts Gutes über mich, sondern nur Böses? 18 Und er sprach: Darum höret das Wort Jehovas: Ich sah Jehova auf seinem Throne sitzen, und alles Heer des Himmels zu seiner Rechten und zu seiner Linken stehen. 19 Und Jehova sprach: Wer will Ahab, den König von Israel, bereden, daß er hinaufziehe und zu Ramoth-Gilead falle? Und der eine sprach so, und der andere sprach so. 20 Da trat ein Eig. der Geist hervor und stellte sich vor Jehova und sprach: Ich will ihn bereden. Und Jehova sprach zu ihm: Wodurch? 21 Und er sprach: Ich will ausgehen und will ein Lügengeist sein in dem Munde aller seiner Propheten. Und er sprach: Du wirst O. sollst ihn bereden und wirst es auch ausrichten; gehe aus und tue also! 22 Und nun, siehe, Jehova hat einen Lügengeist in den Mund dieser deiner Propheten gelegt, und Jehova hat Böses über dich geredet. 23 Da trat Zedekia, der Sohn Kenaanas, herzu und schlug Micha auf den Backen und sprach: Auf welchem Wege wäre der Geist Jehovas von mir gewichen, um mit dir zu reden? 24 Und Micha sprach: Siehe, du wirst es sehen an jenem Tage, wenn du ins innerste Gemach O. von Gemach zu Gemach gehen wirst, um dich zu verstecken. 25 Und der König von Israel sprach: Nehmet Micha und führet ihn zurück zu Amon, dem Obersten der Stadt, und zu Joas, dem Sohne des Königs, 26 und saget: So spricht der König: Setzet diesen ins Gefängnis und speiset ihn mit Brot der Trübsal und mit Wasser der Trübsal, bis ich in Frieden wiederkomme. 27 Und Micha sprach: Wenn du je in Frieden zurückkehrst, so hat Jehova nicht durch mich geredet! Und er sprach: Höret es, ihr Völker alle!
28 Und der König von Israel und Josaphat, der König von Juda, zogen hinauf nach Ramoth-Gilead. 29 Und der König von Israel sprach zu Josaphat: Ich will mich verkleiden und in den Streit ziehen, du aber lege deine Kleider an. Und der König von Israel verkleidete sich, und sie zogen in den Streit. 30 Der König von Syrien hatte aber seinen Obersten der Wagen geboten und gesagt: Ihr sollt weder wider einen Geringen streiten, noch wider einen Großen, sondern wider den König von Israel allein. 31 Und es geschah, als die Obersten der Wagen Josaphat sahen, denn sie sprachen: Das ist der König von Israel! da umringten sie ihn, um zu streiten; und Josaphat schrie; und Jehova half ihm, und Gott lenkte Eig. lockte sie von ihm ab. 32 Und es geschah, als die Obersten der Wagen sahen, daß er nicht der König von Israel war, da wandten sie sich von ihm ab. 33 Und ein Mann spannte den Bogen aufs Geratewohl W. in seiner Einfalt und traf den König von Israel zwischen den Panzeranhang und den Panzer. Da sprach er zu seinem Wagenlenker: Wende um Eig. Wende deine Hände und führe mich aus dem Lager hinaus, denn ich bin verwundet. 34 Und der Streit nahm überhand an selbigem Tage, und der König von Israel blieb aufrecht stehen in dem Wagen, den Syrern gegenüber, bis zum Abend; und er starb zur Zeit des Sonnenuntergangs.
Ka Whakatūpato te Poropiti Mikaia ki a Āhapa
1 Heoi, nui atu ngā taonga me te korōria o Iehohāpata; ā, i piri anō rāua ko Āhapa i te ara pākūwhā. 2 Nā, i te mutunga o ētahi tau ka haere atu ia ki a Āhapa, ki Hamaria. Ā, he tini ngā hipi me ngā kau i patua e Āhapa mā rātou ko ōna hoa. Nā, kei te kukume ia i a ia kia haere tahi rāua ki Rāmoto Kireara. 3 Ā, ka mea a Āhapa kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata kīngi o Hūrā, "Kia haere tāua ki Rāmoto Kireara?"
Anō rā ko tērā ki a ia, "Ko ahau, ko koe, rite tonu tāua; ko tōku iwi, ko tōu iwi, rite tonu; hei hoa anō mātou mōu ki te pakanga." 4 Ā, ka mea a Iehohāpata ki te kīngi o Īharaira, "Tēnā, rapua āianei tētahi kupu i a Ihowā."
5 Nā, ka huihuia ngā poropiti e te kīngi o Īharaira, e whā rau tāngata. Nā, ka mea ia ki a rātou, "Me haere rānei mātou ki Rāmoto Kireara ki te whawhai, kauaka rānei ahau e haere?"
Anō rā ko rātou, "Haere; mā te Atua hoki e hōmai ki te ringa o te kīngi."
6 Nā, ka mea a Iehohāpata, "Kāhore rānei i konei tētahi atu, he poropiti nā Ihowā, hei rapunga atu mā tātou?"
7 Anō rā ko te kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata, "Tēnei anō tētahi tangata, hei rapunga atu mā tātou i tā Ihowā; otiia e kino ana ahau ki a ia; nō te mea kāhore āna poropiti pai mōku; he kino kau tāna i ngā rā katoa; ko Mikaia tērā, ko te tama a Imirā."
Nā, ka mea a Iehohāpata, "Kaua e pēnā mai te kupu a te kīngi."
8 Kātahi te kīngi o Īharaira ka karanga ki tētahi o ngā rangatira, ka mea, "Kia hohoro mai a Mikaia tama a Imirā."
9 Nā, i runga te kīngi o Īharaira rāua ko Iehohāpata kīngi o Hūrā i tōna torōna, i tōna torōna e noho ana, oti rawa ō rāua kākahu te kākahu, ā, noho ana rāua i te wāhi tuwhera, i te kūwaha o te kēti o Hamaria, me te poropiti anō ngā poropiti katoa i tō rāua aroaro. 10 Nā, kua oti i a Terekia tama a Kenāna ētahi haona rino te hanga māna. Ko tāna kupu anō tēnei, "Ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Ka tukia ngā Hīriani e koe ki ēnei ā poto noa.’ "
11 Me ngā poropiti katoa, pērā tonu tā rātou poropiti, i mea rātou, "Haere ki Rāmoto Kireara, kia taea hoki tāu; kua hōmai hoki e Ihowā ki te ringa o te kīngi."
12 Ā, i kōrero te karere i haere nei ki te tiki i a Mikaia, i mea ki a ia, "Nanā, ko ngā kupu a ngā poropiti ki te kīngi, kotahi tonu te māngai mō te pai. Nā, kia rite tāu kupu ki tā tētahi o rātou, kia pai āu kōrero."
13 Nā, ka mea a Mikaia, "E ora ana a Ihowā, inā, ko tā tōku Atua e kōrero mai ai ki ahau, ko tāku tēnā e kōrero ai."
14 Ā, nō tōna taenga ki te kīngi, ka mea te kīngi ki a ia, "E Mikaia, me haere rānei mātou ki Rāmoto Kireara ki te whawhai, kaua rānei?"
Anō rā ko tērā ki a ia, "Haere, kia taea hoki tā koutou; ka hōmai hoki rātou ki tō koutou ringa."
15 Nā, ka mea te kīngi ki a ia, "Kia hia ianei āku whakaoati i a koe kia kāti āu e kōrero mai ai ki ahau i runga i te ingoa o Ihowā, ko te mea pono anake."
16 Kātahi tērā ka kī, "I kite ahau i a Īharaira katoa e marara noa ana i runga i ngā maunga, koia anō kei ngā hipi kāhore nei ō rātou kaitiaki; ā, i mea a Ihowā, ‘Kāhore o ēnei ariki; kia hoki mārie rātou ki tōna whare, ki tōna whare.’ "
17 Nā, ka mea te kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata, "Kāhore ianei ahau i kī atu ki a koe, E kore e pai tāna poropiti mōku; engari he kino?"
18 Nā, ka mea tērā, "Mō reira whakarongo ki te kupu a Ihowā: I kite ahau i a Ihowā e noho ana i runga i tōna torōna, i te mano katoa anō o te rangi e tū ana i tōna matau, i tōna mauī. 19 Nā, ka mea a Ihowā, ‘Ko wai hei whakapati i a Āhapa kīngi o Īharaira kia haere ai, kia hinga ai ki Rāmoto Kireara?’
"Nā, puta kē tā tēnei kupu, puta kē tā tēnei kupu. 20 Nā, ko te putanga o tētahi wairua, tū ana i te aroaro o Ihowā, ka mea, ‘Māku ia e whakapati.’
"Ā, ka mea a Ihowā ki a ia, ‘Me pēhea?’
21 "Anō rā ko tērā, ‘Me haere atu ahau, ā, hei wairua teka ahau i roto i ngā māngai o āna poropiti katoa.’
"Nā, ka mea ia, ‘Māu ia e whakapati, ka taea anō e koe. Haere, meatia tāu nā.’
22 "Nā, tēnā, kua hoatu ināianei e Ihowā he wairua teka ki te māngai o ēnei poropiti āu, kua kino anō tā Ihowā kōrero mōu."
23 Kātahi ka whakatata a Terekia tama a Kenāna, ka patu i te pāpāringa o Mikaia, ka mea, "I nā hea te haerenga atu o te Wairua o Ihowā i ahau ki a koe, kōrero ai?"
24 Anō rā ko Mikaia, "Tērā koe e kite i te rā e haere ai koe ki tētahi rūma i roto rawa piri ai."
25 Kātahi te kīngi o Īharaira ka mea, "Kawea atu a Mikaia, whakahokia ki a Amono rangatira o te pā, ki a Ioaha hoki tama a te kīngi; 26 kī atu hoki, ‘Ko te kupu tēnei a te kīngi: Hoatu tēnei ki te whare herehere, whāngaia hoki ki te taro o te tangihanga, ki te wai o te tangihanga, kia hoki mai rā anō ahau i runga i te rangimārie.’ "
27 Anō rā ko Mikaia, "Ki te tūpono koe te hoki mai i runga i te rangimārie, heoi he teka nāku i whakapuaki tā Ihowā kōrero." I mea anō ia, "Whakarongo mai, e ngā iwi katoa."
Te Matenga o Āhapa
28 Heoi, haere ana te kīngi o Īharaira rāua ko Iehohāpata, kīngi o Hūrā ki runga ki Rāmoto Kireara. 29 Nā, ka mea te kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata, "Me whakaputa kē tōku āhua, ka haere ki te whawhai; ko koe ia kākahuria ōu kākahu." Heoi, whakaputa kē ana te kīngi o Īharaira i tōna āhua, ā, haere ana rāua ki te whawhai.
30 Kua oti anō āna rangatira hāriata te whakahau e te kīngi o Hīria; i mea ia, "Kaua e whawhai ki te iti, ki te rahi; engari ki te kīngi anake o Īharaira." 31 Nā, i te kitenga o ngā rangatira o ngā hāriata i a Iehohāpata, ka mea rātou, "Ko te kīngi o Īharaira tēnei." Nā, kua mui ki a ia ki te whawhai. Otiia ko te karangatanga o Iehohāpata, ā, ka āwhinatia ia e Ihowā; ā, nā te Atua rātou i mea kia whakarere i a ia. 32 Nā, i te kitenga o ngā rangatira o ngā hāriata ehara i te kīngi o Īharaira, hoki ana rātou i te whai i a ia.
33 Nā, ka kūmea te kōpere e tētahi tangata, he mea noa iho, tū tonu te kīngi o Īharaira i waenga pū o te hononga iho o te pukupuku. Nā reira tērā i mea ai ki te kaiarataki o tana hāriata, "Tahuri tōu ringa; kawea atu ahau i roto i te ope; kua tū hoki ahau." 34 Nā, ka rahi haere te whawhai i taua rā; ā, i whakamanawanui te kīngi o Īharaira, i tū atu ki ngā Hīriani i runga i tōna hāriata, ā ahiahi noa. Ā, i te rerenga o te rā; ka mate.