1 Und 1. Kön. 8,54 als Salomo geendigt hatte zu beten, da fuhr das Feuer vom Himmel herab und verzehrte das Brandopfer und die Schlachtopfer; und die Herrlichkeit Jehovas erfüllte das Haus. 2 Und die Priester konnten nicht in das Haus Jehovas hineingehen, denn die Herrlichkeit Jehovas erfüllte das Haus Jehovas. 3 Und als alle Kinder Israel das Feuer herabfahren sahen und die Herrlichkeit Jehovas über dem Hause, da beugten sie sich, mit dem Antlitz zur Erde, auf das Pflaster und beteten an, und sie priesen Jehova, weil er gütig ist, weil O. denn er ist gütig, denn usw. seine Güte ewiglich währt. 4 Und der König und das ganze Volk opferten Schlachtopfer vor Jehova. 5 Und der König Salomo opferte als Schlachtopfer 22000 Rinder und 120000 Schafe. Eig. Stück Kleinvieh Und der König und das ganze Volk weihten das Haus Gottes ein. 6 Und die Priester standen auf ihren Posten, Eig. in Ihren Ämtern, d. h. sie warteten ihres Amtes und die Leviten mit den Musikinstrumenten Jehovas, die der König David gemacht hatte, um Jehova zu preisen, O. zu danken -denn seine Güte währt ewiglich-wenn David durch sie lobpries; und die Priester trompeteten ihnen gegenüber, und ganz Israel stand. 7 Und Salomo heiligte die Mitte des Hofes, der vor dem Hause Jehovas lag; denn er opferte daselbst die Brandopfer und die Fettstücke der Friedensopfer; denn der eherne Altar, den Salomo gemacht hatte, konnte das Brandopfer und das Speisopfer und die Fettstücke nicht fassen. 8 Und so feierten Salomo und ganz Israel mit ihm, eine sehr große Versammlung, von dem Eingang Hamaths bis an den Fluß Ägyptens, zu selbiger Zeit das Fest S. die Anm. zu 1. Kön. 8,2 sieben Tage. 9 Und am achten Tage hielten sie eine Festversammlung; denn sie feierten die Einweihung des Altars sieben Tage und das Fest sieben Tage. 10 Und am 23. Tage des siebten Monats entließ er das Volk nach ihren Zelten, fröhlich und gutes Mutes wegen des Guten, das Jehova dem David und dem Salomo und seinem Volke Israel erwiesen hatte. 11 Und 1. Kön. 9 so vollendete Salomo das Haus Jehovas und das Haus des Königs; und alles, was Salomo ins Herz gekommen war, im Hause Jehovas und in seinem Hause zu machen, war ihm gelungen.
12 Da erschien Jehova dem Salomo in der Nacht und sprach zu ihm: Ich habe dein Gebet gehört und mir diesen Ort zum Opferhause erwählt. 13 Wenn ich den Himmel verschließe, und kein Regen sein wird, und wenn ich der Heuschrecke gebiete, das Land abzufressen, und wenn ich eine Pest unter mein Volk sende; 14 und mein Volk, welches nach meinem Namen genannt wird, O. über welchem mein Name angerufen wird demütigt sich, und sie beten und suchen mein Angesicht, und kehren um von ihren bösen Wegen: so werde ich vom Himmel her hören und ihre Sünden vergeben und ihr Land heilen. 15 Nun werden meinen Augen offen und meine Ohren aufmerksam sein auf das Gebet an diesem Orte. 16 Und nun habe ich dieses Haus erwählt und geheiligt, daß mein Name daselbst sei ewiglich; und meine Augen und mein Herz sollen daselbst sein alle Tage. 17 Und du, wenn du vor mir wandeln wirst, so wie dein Vater David gewandelt hat, daß Eig. nämlich daß du tust nach allem, was ich dir geboten habe, und wenn du meine Satzungen und meine Rechte beobachten wirst, 18 so werde ich den Thron deines Königtums befestigen, so wie ich mit deinem Vater David einen Bund gemacht und gesagt habe: Es soll dir nicht an einem Manne fehlen, der über Israel herrsche. 19 Wenn ihr euch aber abwenden und meine Satzungen und meine Gebote, die ich euch vorgelegt habe, verlassen werdet, und werdet hingehen und anderen Göttern dienen und euch vor ihnen niederbeugen, 20 so werde ich sie herausreißen aus meinem Lande, das ich ihnen gegeben habe; und dieses Haus, welches ich meinem Namen geheiligt habe, werde ich von meinem Angesicht wegwerfen, und werde es zum Sprichwort und zur Spottrede machen unter allen Völkern. 21 Und dieses Haus, das erhaben war jeder, der an demselben vorbeigeht, wird sich entsetzen und sagen: Warum hat Jehova diesem Lande und diesem Hause also getan? 22 Und man wird sagen: Darum, daß sie Jehova, den Gott ihrer Väter, der sie aus dem Lande Ägypten herausgeführt hat, verlassen und andere Götter angenommen W. ergriffen und sich vor ihnen niedergebeugt und ihnen gedient haben; darum hat er all dieses Unglück über sie gebracht.
Te Kawanga o te Temepara
1 Nā, i te mutunga o te īnoi a Horomona, ka heke iho te ahi i te rangi, ā, pau ake te tahunga tinana, me ngā patunga tapu; ā, kī tonu te whare i te korōria o Ihowā. 2 Ā, kīhai i āhei i ngā tohunga te tomo ki te whare o Ihowā; kī tonu hoki te whare o Ihowā i te korōria o Ihowā. 3 Ā, ka mātakitaki ngā tama katoa a Īharaira i te hekenga iho o te ahi, i te korōria hoki o Ihowā i runga i te whare; nā, ka piko ō rātou kanohi ki te whenua ki ngā papa, ā, koropiko ana rātou, whakamoemiti ana ki a Ihowā, me te kī anō,
"Nō te mea he pai ia;
he mau tonu tāna mahi tohu."
4 Nā, kei te patu te kīngi rātou ko te iwi katoa i ngā patunga tapu ki te aroaro o Ihowā. 5 Nā, patua ana e Kīngi Horomona he patunga tapu, e rua tekau mā rua mano kau, kotahi rau e rua tekau mano hipi. Nā, kua tāia te kawa o te whare o te Atua e te kīngi, e te iwi katoa. 6 Tū ana tērā ngā tohunga i te aronga o ā rātou mahi, ko ngā Rīwaiti hoki me ngā mea rangi waiata a Ihowā, i hangā nei e Kīngi Rāwiri hei whakawhetai ki a Ihowā – he mau tonu nei tāna mahi tohu – i ngā wā i meinga ai rātou e Rāwiri hei whakamoemiti māna. Nā, whakatangi ana ngā tohunga i ngā tētere ki tō rātou aroaro; ā, tū ana a Īharaira katoa.
7 I whakatapua anō e Horomona a waenganui o te marae i mua i te whare o Ihowā; i tukua hoki e ia ki reira he tahunga tinana, me te ngako o ngā whakahere mō te pai. He iti hoki nō te āta parāhi i hangā e Horomona hei meatanga mō ngā tahunga tinana, mō ngā whakahere totokore, mō ngā ngako.
8 Heoi, mahia ana te hākari e Horomona i taua wā, e whitu ngā rā, e rātou ko Īharaira katoa, he nui atu te huihui, nō te haerenga atu ki Hāmata tae noa ki te awa o Īhipa. 9 Nā, i te waru o ngā rā he huihui nui nā rātou. E whitu hoki ngā rā i tāia ai e rātou te kawa o te āta, ā, e whitu ngā rā o te hākari. 10 I te rua tekau mā toru o ngā rā o te whitu o ngā marama ka ungā e ia te iwi ki ō rātou tēneti, koa tonu rātou, pai tonu ngā ngākau i te pai i meinga e Ihowā ki a Rāwiri, ki a Horomona, ki tāna iwi anō, ki a Īharaira.
11 Nā, kua oti i a Horomona te whare o Ihowā, me te whare o te kīngi. Nā, ko ngā mea katoa i puta ki te ngākau o Horomona kia mahia ki te whare o Ihowā, ki tōna whare ake hoki, oti pai ana i a ia.
Ka Puta anō a Ihowā ki a Horomona
12 Nā, ka puta a Ihowā ki a Horomona i te pō, ā, ka mea ki a ia:
"Kua rongo ahau i tāu īnoi, kua whiriwhiria anō e ahau tēnei wāhi mōku, hei whare patunga tapu.
13 "Ki te tūtakina e ahau te rangi, ā, kāhore he ua, ki te whakahaua rānei e ahau ngā māwhitiwhiti kia kai i te whenua, ki te ungā rānei e ahau tētahi mate urutā ki tāku iwi; 14 heoi ki te whakaiti tāku iwi i a rātou, kua karangatia nei hoki tōku ingoa ki a rātou, ki te īnoi, ā, ka rapu i tōku mata, ka tahuri mai i ō rātou ara hē; ka whakarongo mai ahau i te rangi, ka muru i tō rātou hara, ka whakaora i te mate o tō rātou whenua. 15 Ko tēnei ka titiro ōku kanohi, ka tahuri anō ōku taringa ki ngā mea e īnoia ana ki tēnei wāhi. 16 Kua whiriwhiria nei hoki e ahau, kua whakatapua ināianei tēnei whare, hei waihotanga iho mō tōku ingoa ā ake ake; ko reira anō ōku kanohi, me tōku ngākau, i ngā rā katoa.
17 "Nā, ko koe, ki te rite tāu haere i tōku aroaro ki te haere a tōu pāpā, a Rāwiri, ki te mahia ngā mea katoa i whakahaua e ahau ki a koe, ki te puritia e koe āku tikanga me āku whakaritenga; 18 kātahi ahau ka whakapūmau i te torōna o tōu kīngitanga, ka pērā me tāku kawenata ki tōu pāpā, ki a Rāwiri, i ahau i mea rā, ‘E kore e whakakorea he tangata māu hei kāwana mō Īharaira.’
19 "Tēnā ki te tahuri kē atu koutou, ā, ka whakarere i āku tikanga, i āku whakahau ka hoatu nei e ahau ki tō koutou aroaro, ā, ka haere, ka mahi ki ngā atua kē, ka koropiko ki a rātou; 20 kātahi ō rātou pakiaka ka unuhia ake e ahau i tōku oneone i hoatu nei e ahau ki a rātou; kātahi tēnei whare i whakatapua nei e ahau mō tōku ingoa, ka ākiritia atu e ahau i tōku aroaro, ā, ka meinga hei whakatauki, hei taunutanga i roto i ngā iwi katoa. 21 Nā, ko tēnei whare e tiketike nei, ka ai hei mīharotanga mā ngā tāngata katoa e haere ana i tōna taha; ā, ka mea rātou, ‘Nā te aha tēnei mea i meatia ai e Ihowā ki tēnei whenua, ki tēnei whare?’ 22 Nā, ka whakautua e rātou, ‘Mō rātou i whakarere i a Ihowā, i te Atua o ō rātou mātua i whakaputa mai nei i a rātou i te whenua o Īhipa, mō rātou i tango ki ngā atua kē, ā, koropiko ana ki a rātou, mahi ana ki a rātou; nā reira, i kawea ai e ia tēnei hē katoa ki a rātou.’ "