1 Und 1. Chron. 11 alle Stämme Israels kamen zu David nach Hebron, und sie sprachen und sagten: Siehe, wir sind dein Gebein und dein Fleisch. 2 Schon früher, als Saul König über uns war, bist du es gewesen, der Israel aus- und einführte; und Jehova hat zu dir gesagt: Du sollst mein Volk Israel weiden, und du sollst Fürst sein über Israel. 3 Und alle Ältesten Israels kamen zu dem König nach Hebron, und der König David machte einen Bund mit ihnen zu Hebron, vor Jehova; und sie salbten David zum König über Israel. 4 Dreißig Jahre war David alt, als er König wurde; er regierte vierzig Jahre. 5 Zu Hebron regierte er sieben Jahre und sechs Monate über Juda, und zu Jerusalem regierte er 33 Jahre über ganz Israel und Juda.
6 Und der König zog mit seinen Männern nach Jerusalem wider die Jebusiter, die Bewohner des Landes. Und sie sprachen zu David und sagten: Du wirst nicht hier hereinkommen, sondern die Blinden und die Lahmen werden dich wegtreiben; sie wollten damit sagen: David wird nicht hier hereinkommen. 7 Aber David nahm die Burg Zion ein, das ist die Stadt Davids. 8 Und David sprach an selbigem Tage: Wer die Jebusiter schlägt und an die Wasserleitung gelangt, und die Lahmen und die Blinden schlägt, welche O.…schlägt, der stürze in den Abgrund sowohl die Lahmen als auch die Blinden, welche usw. Der hebräische Text ist dunkel, daher die Übersetzung unsicher der Seele Davids verhaßt sind…! Daher spricht man: Ein Blinder und ein Lahmer darf nicht ins Haus kommen. 9 Und David wohnte in der Burg, und er nannte sie Stadt Davids. Und David baute ringsum, von dem Millo Wall, Burg; vergl. Richt. 9,6 an einwärts. - 10 Und David wurde immerfort größer, und Jehova, der Gott der Heerscharen, war mit ihm.
11 Und 1. Chron. 14 Hiram, der König von Tyrus, sandte Boten zu David, und Cedernholz und Zimmerleute und Mauerleute; O. Steinhauer und sie bauten David ein Haus. 12 Und David erkannte, daß Jehova ihn zum König über Israel bestätigt, und daß er sein Königreich erhoben hatte um seines Volkes Israel willen. 13 Und David nahm noch Kebsweiber und Weiber aus Jerusalem, nachdem er von Hebron gekommen war; und es wurden David noch Söhne und Töchter geboren. 14 Und dies sind die Namen der ihm in Jerusalem Geborenen: Schammua und Schobab und Nathan und Salomo, 15 und Jibschar und Elischua und Nepheg und Japhija, 16 und Elischama und Eljada und Eliphelet.
17 Und als die Philister hörten, daß man David zum König über Israel gesalbt hatte, da zogen alle Philister herauf, um David zu suchen. Und David hörte es und zog in die Burg hinab. 18 Und die Philister kamen und breiteten sich aus im Tale Rephaim. 19 Und David befragte Jehova und sprach: Soll ich wider die Philister hinaufziehen? Wirst du sie in meine Hand geben? Und Jehova sprach zu David: Ziehe hinauf, denn ich werde die Philister gewißlich in deine Hand geben. 20 Da kam David nach Baal-Perazim. Und David schlug sie daselbst, und er sprach: Jehova hat meine Feinde vor mir durchbrochen, gleich einem Wasserdurchbruch. Daher gab er jenem Orte den Namen Baal-Perazim Ort der Durchbrüche.21 Und sie ließen daselbst ihre Götzen, und David und seine Männer nahmen sie weg. 22 Und die Philister zogen wiederum herauf und breiteten sich aus im Tale Rephaim. 23 Und David befragte Jehova; und er sprach: Du sollst nicht hinaufziehen; wende dich ihnen in den Rücken, daß du an sie kommst den Bakabäumen gegenüber. 24 Und sobald du das Geräusch eines Daherschreitens in den Wipfeln der Bakabäume hörst, alsdann beeile dich; denn alsdann ist Jehova vor dir ausgezogen, um das Heer der Philister zu schlagen. 25 Und David tat also, wie Jehova ihm geboten hatte; und er schlug die Philister von Geba, bis man nach Geser kommt.
Ka Whakawahia a Rāwiri hei Kīngi mō Īharaira me Hūrā
1 Kātahi ka haere ngā iwi katoa o Īharaira ki a Rāwiri, ki Heperona, ā, ka kōrero, ka mea, "Tēnei mātou he wheua nōu, he kikokiko nōu. 2 Ā, i mua ake nei, i te mea ko Haora tō mātou kīngi, ko koe te kaikawe atu, te kaikawe mai i a Īharaira. Kua kōrerotia anō koe e Ihowā: ‘Ko koe hei hēpara mō tāku iwi, mō Īharaira; ko koe anō hei rangatira mō Īharaira.’ "
3 Nā, ka haere ngā kaumātua katoa o Īharaira ki te kīngi, ki Heperona, ā, ka whakaritea he kawenata e te kīngi, e Rāwiri, ki a rātou ki Heperona, ki te aroaro o Ihowā; ā, whakawahia ana e rātou a Rāwiri hei kīngi mō Īharaira.
4 E toru tekau ngā tau o Rāwiri i tōna meatanga hei kīngi, ā, e whā tekau ngā tau i kīngi ai ia. 5 E whitu ngā tau e ono ngā marama i kīngi ai ia i roto i a Hūrā ki Heperona; e toru tekau mā toru ngā tau i kīngi ai ia i roto i a Īharaira katoa rāua ko Hūrā ki Hiruhārama.
Ka Pāhoro a Rāwiri i a Hiruhārama
6 Nā, ka haere te kīngi rātou ko āna tāngata ki Hiruhārama, ki te tū ki ngā Iepuhi e noho ana i taua whenua, nāna rā te kōrero ki a Rāwiri, te mea, "E kore koe e tae mai ki konei ki te kāhore koe e pei i ngā matapō, i ngā kopa," hua noa, "e kore e taea atu a reira e Rāwiri." 7 He ahakoa rā riro ana i a Rāwiri te pourewa i Hiona; ko te pā hoki tērā o Rāwiri.
8 I mea hoki a Rāwiri i taua rā, "Ko te tangata māna e patu ngā Iepuhi, kia taea rawatia e ia te rerenga wai, ka patu ai i ngā kopa me ngā matapō e kinongia nei e te wairua o Rāwiri." Nō reira i mea ai rātou, "Tērā ngā matapō me ngā kopa; e kore ia e tomo mai ki te whare."
9 Nā, ka noho a Rāwiri ki te pourewa, ā, huaina ana a reira, ko te pā o Rāwiri. I hangā anō e Rāwiri ā tawhio noa, ō Miro mai anō, ā, haere whakaroto. 10 Nā, ka tino nui haere a Rāwiri; i a ia anō a Ihowā, te Atua o ngā mano.
11 Nā, ka ungā he karere e Hīrama kīngi o Tāira ki a Rāwiri, me ētahi rākau, he hīta, me ngā kaimahi rākau, me ngā kaimahi o ngā kōhatu whare; ā, nā rātou i hanga he whare mō Rāwiri. 12 Nā, ka mōhio a Rāwiri kua whakapūmautia ia e Ihowā hei kīngi mō Īharaira, ā, kua whakanuia e ia tōna kīngitanga, he whakaaro hoki ki tāna iwi, ki a Īharaira.
13 Nā, ka tango anō a Rāwiri i ētahi wāhine iti māna, me ētahi wāhine tupu i Hiruhārama, i muri i tōna haerenga mai i Heperona. Nā, ka whānau anō he tama, he tamāhine mā Rāwiri. 14 Ko ngā ingoa ēnei o āna i whānau ki Hiruhārama; ko Hāmua, ko Hōpapa, ko Nātana, ko Horomona, 15 ko Ipihara, ko Erihua; ko Nepeke, ko Iāpia; 16 ko Erihama, ko Eriara, ko Eriperete.
Ka Tairaritia te Kōkiri o ngā Pirihitini
17 Ā, nō te rongonga o ngā Pirihitini kua whakawahia a Rāwiri hei kīngi mō Īharaira, ka haere ngā Pirihitini katoa ki te rapu i a Rāwiri, ā, ka rongo a Rāwiri, nā, haere ana ia ki te pourewa. 18 Nā, kua tae mai ngā Pirihitini, kua tohatoha i a rātou ki te raorao o Repaima. 19 Nā, ka ui a Rāwiri ki a Ihowā, ka mea, "Me haere rānei ahau ki runga ki ngā Pirihitini? E hōmai rānei rātou e koe ki tōku ringa?"
Ka mea a Ihowā ki a Rāwiri, "Haere, ka tino hoatu hoki e ahau ngā Pirihitini ki tōu ringa."
20 Nā, ko te haerenga o Rāwiri ki Paara-Peratimi, patua iho rātou i reira e Rāwiri. Nā, ka mea ia, "Pakaru ana i a Ihowā ōku hoariri i tōku aroaro, koia anō kei te pākaruhanga wai." Nā reira i huaina ai te ingoa o taua wāhi, ko Paara Peratimi. 21 I mahue anō i a rātou ā rātou whakapakoko i reira, ā, maua atu ana e Rāwiri rātou ko āna tāngata.
22 Nā, ka haere ake anō ngā Pirihitini, ā, tohatoha ana i a rātou ki te raorao o Repaima. 23 Nā, ka ui a Rāwiri ki a Ihowā, ā, ka mea mai ia, "Kaua e haere ki runga; engari me haere āwhio atu ki muri i a rātou, ka whakaputa ai ki a rātou i te ritenga atu o ngā rākau maperi. 24 Ā, ka rangona e koe he haruru haere i ngā kōuru o ngā maperi, ko reira koe korikori ai; nō te mea ko te haerenga atu tēnā o Ihowā i tōu aroaro ki te patu i te ope o ngā Pirihitini." 25 Nā, pērātia ana e Rāwiri me tā Ihowā i whakahau ai ki a ia; ā, patua iho e ia ngā Pirihitini i Kepa ā tae noa koe ki Katere.