1 Und es geschah hernach 1. Chron. 18, da schlug David die Philister und demütigte sie; und David nahm den Zaum der Hauptstadt O. Metheg-Amma aus der Hand der Philister. 2 Und er schlug die Moabiter und maß sie mit der Meßschnur, indem er sie auf die Erde legen ließ; und er maß zwei Meßschnüre ab, um zu töten, und eine volle Meßschnur, um am Leben zu lassen. Und die Moabiter wurden David zu Knechten, welche Geschenke brachten. d. h. tributpflichtig waren; so auch v 63 Und David schlug Hadadeser, den Sohn Rechobs, den König von Zoba, als er hinzog, um seine Macht am Strome Euphrat wiederherzustellen. 4 Und David fing von ihm 1700 Reiter und 20000 Mann Fußvolk; nahm von ihm 1700 Reiter und 20000 Mann Fußvolk gefangen; und David lähmte alle Gespanne und ließ 100 Gespanne von ihm übrig. 5 Und die Syrer von Damaskus kamen, um Hadadeser, dem König von Zoba, zu helfen; und David erschlug unter den Syrern 22000 Mann. 6 Und David legte Besatzungen in das damascenische Syrien; und die Syrer wurden David zu Knechten, welche Geschenke brachten. Und Jehova half David überall, wohin er zog. 7 Und David nahm die goldenen Schilde, welche den Knechten Hadadesers gehörten, und brachte sie nach Jerusalem. 8 Und aus Betach und aus Berothai, den Städten Hadadesers, nahm der König David Erz in großer Menge.
9 Und als Toi, der König von Hamath, hörte, daß David die ganze Heeresmacht Hadadesers geschlagen hatte, 10 da sandte Toi seinen Sohn Joram zu dem König David, um ihn nach seinem Wohlergehen zu fragen und ihn zu beglückwünschen, W. zu segnen darum daß er wider Hadadeser gestritten und ihn geschlagen hatte; denn Hadadeser war stets im Kriege mit Toi; und in seiner Hand waren Geräte von Silber und Geräte von Gold und Geräte von Erz. 11 Auch diese heiligte der König David dem Jehova, samt dem Silber und dem Golde, das er von all den Nationen geheiligt, die er unterjocht hatte: 12 von den Syrern und von den Moabitern und von den Kindern Ammon und von den Philistern und von den Amalekitern, und von der Beute Hadadesers, des Sohnes Rechobs, des Königs von Zoba. 13 Und David machte sich einen Namen, als er zurückkam, nachdem er die Syrer Wahrsch. zu l.: die Edomiter, wie 1. Chron. 18,12; Ps. 60 (Überschrift) im Salztal geschlagen hatte, 18000 Mann. 14 Und er legte Besatzungen in Edom, in ganz Edom legte er Besatzungen; und alle Edomiter wurden David zu Knechten. Und Jehova half David überall, wohin er zog.
15 Und David regierte über ganz Israel; und David übte Recht und Gerechtigkeit an seinem ganzen Volke. 16 Und Joab, der Sohn der Zeruja, war über das Heer; und Josaphat, der Sohn Ahiluds, war Geschichtsschreiber; Eig. der Aufzeichnende, d. h. ein Hofbeamter, der die Jahrbücher führte17 und Zadok, der Sohn Ahitubs, und Ahimelech, der Sohn Abjathars, waren Priester; und Seraja war Schreiber; 18 und Benaja, der Sohn Jojadas, war über die Kerethiter und die Pelethiter; Die Kerethiter und die Pelethiter (oder die Krethi und die Plethi) bildeten, wie aus dieser und anderen Stellen hervorzugehen scheint, die Leibgarde des Königs. Vermutlich sind unter ihnen zwei verschiedene Klassen der aus Kreta eingewanderten Philister zu verstehen, wie denn auch die Kerethiter an mehreren Stellen als gleichbedeutend mit den Philistern angeführt werden. (Vergl. 1. Sam. 30,14. 16; 2. Sam. 15,18; Hes. 25,16; Zeph. 2,5) und die Söhne Davids waren Krondiener. O. vertraute Räte
Ngā Pakanga a Rāwiri
1 Nā, muri iho ka patua ngā Pirihitini e Rāwiri, ā, hinga ana rātou i a ia; ā, tangohia ana e Rāwiri a Metekeama i te ringa o ngā Pirihitini.
2 I patua anō e ia a Moapa, ā, rūritia ana rātou ki te aho; ā, meinga ana rātou kia takoto ki te whenua; nā, e rua ngā aho i rūritia e ia mō te whakamate, kotahi tino aho mō te whakaora. Nā, ka riro ngā Moapi hei pononga mā Rāwiri, hei kaihōmai hākari.
3 I patua anō e Rāwiri a Hararētere tama a Rehopo kīngi o Topa, i tōna haerenga ki te whakahoki mai i tōna rohe i te awa, i Uparati. 4 Nā, i riro mai i a Rāwiri, kotahi mano e whitu rau hoki ngā hōia eke hōiho, e rua tekau mano ngā tāngata haere i raro. Nā, whakangongea ana e Rāwiri ngā hōiho o ngā hāriata katoa; i whakatoea ia ētahi mō ngā hāriata kotahi rau.
5 Ā, nō te haerenga mai o ngā Hīriani o Ramahiku ki te whakauru ki a Hararētere kīngi o Topa, patua iho e Rāwiri o ngā Hīriani e rua tekau mā rua mano tāngata. 6 I whakanohoia anō e Rāwiri ētahi hōia pupuri ki Hīria o Ramahiku; ā, ka waiho ngā Hīriani hei pononga hōmai hākari mā Rāwiri. Nā, whakaorangia ana a Rāwiri e Ihowā i ōna haerenga katoa.
7 I tangohia anō e Rāwiri ngā pukupuku kōura a ngā tāngata a Hararētere, ā, kawea ana ki Hiruhārama. 8 Ā, nui atu te parāhi i tangohia e Kīngi Rāwiri i Petaha, i Perotai, i ngā pā o Hararētere.
9 Ā, i te rongonga o Toi kīngi o Hāmata kua patua e Rāwiri te ope katoa a Hararētere, 10 kātahi ka tono a Toi i a Iorama, i tāna tama ki a Kīngi Rāwiri ki te oha ki a ia, ki te manaaki hoki i a ia. Mōna i whawhai ki a Hararētere, i patu hoki i a ia; he hoariri hoki a Hararētere nō Toi. I te ringa anō o Iorama ētahi mea hiriwa, mea kōura, mea parāhi.
11 Whakatapua ake ērā e Kīngi Rāwiri mā Ihowā hei tāpiri mō te hiriwa, mō te kōura i whakatapua e ia, ā, ngā iwi katoa i hinga nei i a ia; 12 a Hīria, a Moapa, a ngā tamariki a Āmona, a ngā Pirihitini, a Amareke, me ngā taonga o Hararētere tama a Rehopo, kīngi o Topa.
13 Nā, ka whai ingoa a Rāwiri i tōna hokinga mai i te patu i ngā Hīriani i te Raorao Tote, arā kotahi tekau mā waru mano tāngata.
14 Ā, i whakanohoia e ia ētahi hōia pupuri ki Ēroma; he mea whakanoho puta noa i Ēroma katoa āna hōia pupuri, ā, ka meinga ngā Ēromi katoa hei pononga mā Rāwiri. Ā, whakaorangia ana a Rāwiri e Ihowā i ōna haerenga katoa.
Ngā Āpiha a Rāwiri
15 Nā, ko Rāwiri te kīngi o Īharaira katoa; ā, i whakarite anō a Rāwiri i te whakawā, i te tika, mō tōna iwi katoa. 16 Ko Ioapa tama a Teruia hoki te rangatira ope, ko Iehohāpata tama a Ahiruru te kaiwhakamahara. 17 Ko Hāroko tama a Ahitupu, rāua ko Ahimereke tama a Apiātara, ngā tohunga; ko Heraia hoki te kaituhituhi; 18 ko Penaia tama a Iehoiara te rangatira mō ngā Kereti, mō ngā Pereti; ko ngā tama ia a Rāwiri ngā tino rangatira.