1 Sur mia kuŝejo dum la nokto mi serĉis tiun, kiun mia animo amas;

Mi serĉis lin, sed mi lin ne trovis.

2 Mi leviĝos, kaj irados tra la urbo;

Sur la stratoj kaj placoj mi serĉos tiun, kiun mia animo amas;

Mi serĉis lin, sed mi lin ne trovis.

3 La gardistoj, kiuj iradas tra la urbo, renkontis min,

Al ili mi demandis: Ĉu vi vidis tiun, kiun mia animo amas?

4 Kiam mi nur ekforiris de ili,

Mi renkontis tiun, kiun mia animo amas;

Mi tenis lin, kaj ne delasis lin,

Ĝis mi enkondukis lin en la domon de mia patrino,

Kaj en la ĉambron de ŝi, kiu naskis min.

5 Mi ĵurligas vin, ho filinoj de Jerusalem,

Je la gazeloj aŭ cervoj de la kampo:

Ne veku nek sendormigu la amatinon,

Ĝis ŝi mem volos.

6 Kiu estas ŝi, kiu venas el la dezerto, kiel kolono de fumo

Parfumita per mirho kaj olibano,

Per ĉiaj pudroj de la parfumisto?

7 Jen estas la lito de Salomono!

Sesdek fortuloj ĉirkaŭas ĝin

El la fortuloj de Izrael,

8 Ĉiuj tenantaj glavojn, kompetentaj batalantoj;

Ĉiu portas sian glavon ĉe sia femuro,

Pro la teruro de la nokto.

9 Edziĝan liton el la ligno de Lebanon

Konstruis al si la reĝo Salomono.

10 Ĝiajn kolonojn li konstruis el arĝento,

La ĉarpentaĵon el oro, la tegaĵon el purpuro;

La interno estas pavimita per la amo de la filinoj de Jerusalem.

11 Iru tien, ho filinoj de Cion, kaj vidu la reĝon Salomono,

Vestitan per la krono, per kiu lia patrino kronis lin en la tago de lia edziĝofesto,

En la tago de la ĝojo de lia koro.

1 På mitt leie lette jeg om natten efter ham som min sjel elsker; jeg lette efter ham, men jeg fant ham ikke. 2 Da sa jeg: Jeg vil stå op og gå omkring i byen, på gatene og på torvene; jeg vil lete efter ham som min sjel elsker. Jeg lette efter ham, men jeg fant ham ikke. 3 Vekterne, som går omkring i byen, møtte mig. Jeg sa til dem: Har I sett ham som min sjel elsker? 4 Ikke før var jeg gått fra dem, før jeg fant ham som min sjel elsker; jeg tok fatt i ham, og jeg slipper ham ikke før jeg har ført ham til min mors hus, til hennes kammer som har født mig. 5 Jeg ber eder inderlig, I Jerusalems døtre, ved rådyrene eller ved hindene på marken, at I ikke vekker og ikke egger kjærligheten, før den selv vil!

6 Hvem er hun som kommer op fra ørkenen, som det var røkstøtter, omduftet av myrra og virak, av alle kremmerens krydderier?

7 Se, her er Salomos seng med seksti krigsmenn omkring, av Israels krigsmenn,

8 alle væbnet med sverd, opøvet i krig, hver med sverdet ved lend til vern mot nattens farer. 9 En bæreseng gjorde kong Salomo sig av Libanons trær. 10 Dens stolper gjorde han av sølv, dens ryggstø av gull, dens pute av purpur; innvendig er den smykket i kjærlighet av Jerusalems døtre. 11 Gå ut, I Sions døtre, og se på kong Salomo med den krone hans mor har kronet ham med på hans bryllupsdag, på hans hjertegledes dag!