1 Vi estas bela, mia amatino, vi estas bela;

Viaj okuloj estas kolombaj, malantaŭ via vualo.

Viaj haroj estas kiel aro da kaprinoj,

Deirantaj sur la deklivo de la monto Gilead.

2 Viaj dentoj estas kiel tondotaj ŝafinoj,

Kiuj elvenas el la lavejo;

Ĉiuj estas en paroj,

Kaj ne mankas eĉ unu el ili.

3 Viaj lipoj estas kiel ruĝa fadeno,

Kaj via elparolado estas bela;

Kiel peco de granato, viaj vangoj aspektas

Malantaŭ via vualo.

4 Via kolo estas kiel la turo de David, kiu estas konstruita kiel armiltenejo;

Mil ŝildoj pendas sur ĝi,

Ĉiuj ŝildoj de la potenculoj.

5 Viaj du mamoj estas kiel du cervidoj, ĝemeloj de gazelino,

Kiuj sin paŝtas inter la rozoj.

6 Ĝis la tago malvarmetiĝos kaj la ombroj forkuros,

Mi foriros al la monto de mirho kaj al la altaĵo de olibano.

7 Via tutaĵo estas bela, mia amatino;

Vi ne havas difekton.

8 Kun mi el Lebanon venu, ho mia fianĉino,

Kun mi el Lebanon;

Rigardu malsupren de la pinto de Amana,

De la pinto de Senir kaj Ĥermon,

El la kavernoj de la leonoj,

De la montoj de la leopardoj.

9 Vi kortuŝis min, mia fratino, mia fianĉino;

Vi kortuŝis min per unu ekrigardo de viaj okuloj,

Per unu ĉeno de sur via kolo.

10 Kiel bela estas via amo, mia fratino, mia fianĉino!

Ho, kiom pli bona estas via amo, ol vino!

Kaj la bonodoro de viaj parfumaĵoj estas pli bona, ol ĉiaj aromaĵoj!

11 Mielo gutadas el viaj lipoj, ho mia fianĉino;

Mielo kaj lakto kuŝas sub via lango;

Kaj la bonodoro de viaj vestoj estas kiel la bonodoro de Lebanon.

12 Vi estas ĝardeno ŝlosita, ho mia fratino, mia fianĉino;

Vi estas fonto ŝlosita, puto sigelita.

13 Viaj kreskaĵoj estas paradizo de granatoj kun multevaloraj fruktoj,

Plena de koferoj kaj nardoj;

14 Nardo kaj safrano;

Kano kaj cinamo, kun ĉiuspecaj olibanarboj;

Mirho kaj aloo kaj la plej delikataj aromaĵoj;

15 Ĝardenfonto, puto de vivanta akvo,

Kaj riveretoj elfluantaj el Lebanon.

16 Vekiĝu, ho norda vento, venu, ho suda vento;

Trablovu mian ĝardenon, ke ĝiaj aromaĵoj elfluu.

Venu mia amato en sian ĝardenon

Kaj manĝu ĝiajn multevalorajn fruktojn.

1 Hvor fager du er, min venninne, hvor fager du er! Dine øine er duer bak ditt slør; ditt hår er som en hjord av gjeter som leirer sig nedover Gilead-fjellet. 2 Dine tenner er som en hjord av klippede får som stiger op av badet; alle har de tvillinger, og intet blandt dem er uten lam. 3 Dine leber er som en skarlagensnor, og din munn er yndig; som et stykke granateple er din tinning bak ditt slør. 4 Din hals er som Davids tårn, bygget til våbenhus; tusen skjold henger på det, alle krigsmennenes skjold. 5 Dine bryster er som to rådyrkalver, tvillinger av et rådyr, som beiter blandt liljer. 6 Når dagen blir sval og skyggene flyr, vil jeg gå til Myrra-åsen og til Virak-haugen. 7 Alt er fagert ved dig, min venninne, og det er intet lyte på dig.

8 Kom med mig fra Libanon, min brud, kom med mig fra Libanon! Sku ut fra Amanas topp, fra toppen av Senir og Hermon, fra løvenes boliger, fra panternes fjell!

9 Du har vunnet mitt hjerte, min søster, min brud! Du har vunnet mitt hjerte med et eneste øiekast, med en av kjedene om din hals. 10 Hvor liflig din kjærlighet er, min søster, min brud! Hvor meget bedre er ikke din kjærlighet enn vin, og duften av dine salver bedre enn alle velluktende urter! 11 Av honning drypper dine leber, min brud! Honning og melk er under din tunge, og duften av dine klær er som duften av Libanon. 12 En lukket have er min søster, min brud, et avstengt vell, en forseglet kilde. 13 Du skyter op som en lysthave av granatepletrær med sin kostelige frukt, som cyperbusker og narder, 14 nardus og safran, kalmus og kanel med alle slags viraktrær, myrra og aloètrær og alle de beste velluktende urter.

15 En kilde i havene er du, en brønn med levende vann og strømmer fra Libanon.

16 Våkn op, nordenvind, og kom, sønnenvind! Blås gjennem min have, så dens duft kan strømme ut! Gid min elskede vilde komme til sin have og ete dens kostelige frukt!