1 Kiel belaj estas viaj paŝoj en sandaloj, ho filino de princo!

La svingado de viaj femuroj estas kiel ĉenringoj,

Majstre ellaboritaj.

2 Via umbiliko estas kiel ronda pokalo,

Al kiu trinkaĵo ne mankas;

Via ventro estas kiel amaso da tritiko ĉirkaŭita de rozoj;

3 Viaj du mamoj estas kiel du cervidoj,

Ĝemeloj de gazelino;

4 Via kolo estas kiel turo el eburo;

Viaj okuloj kiel la lagetoj en Ĥeŝbon, ĉe la pordego de Bat-Rabim;

Via nazo estas kiel la turo de Lebanon rigardanta Damaskon;

5 Via kapo sur vi estas kiel Karmel,

Kaj la harbukloj de via kapo kiel la purpura robo de la reĝo, falde kunligita.

6 Kiel bela kaj kiel ĉarma estas mia amatino inter la plezuroj!

7 Via staturo similas la palmotrunkon,

Kaj viaj mamoj la vinberarojn.

8 Mi diris: Mi suprengrimpos la palmotrunkon kaj teniĝos je ĝiaj branĉoj;

Kaj viaj mamoj estu kiel la penikoj de la vinbertrunko,

Kaj la bonodoro de via nazo kiel la bonodoro de citronoj;

9 Kaj via palato kiel vino bongusta,

Kiu englitiĝas ĉarmege kaj glate,

Kiu paroligas la lipojn de la dormantoj.

10 Mi apartenas al mia amato,

Kaj li sin tiras al mi.

11 Venu, mia amato, ni eliru sur la kamparon;

Ni enloĝiĝu en la vilaĝoj.

12 Frumatene ni iru al la vinberĝardenoj;

Ni rigardu, ĉu la vinbertrunko jam burĝonis,

Ĉu ĝiaj floroj jam malfermiĝis,

Ĉu la granatarboj jam floras;

Tie mi donos al vi mian amon.

13 La mandragoroj jam bonodoras,

Kaj apud nia enirejo troviĝas delikataj fruktoj ĉiuspecaj, fruaj kaj malfruaj,

Kiujn mi provizis por vi, ho mia amato!

1 Hvor fagert du skrider frem i dine sko, du høvdingdatter! Dine lenders rundinger er som smykker, et verk av kunstnerhånd. 2 Ditt liv er som et rundt beger; gid det aldri må være uten vin! Din midje er som en hvetedynge, omhegnet av liljer. 3 Dine bryster er som to rådyrkalver, tvillinger av et rådyr. 4 Din hals er som elfenbenstårnet, dine øine som vanndammene i Hesbon ved Batrabbims port, din nese som Libanon-tårnet, som skuer ut mot Damaskus. 5 Ditt hode hever sig likesom Karmel; ditt bølgende hår er som purpur; kongen er fanget i dine lokker. 6 Hvor fager du er, og hvor herlig du kjærlighet i din fryd! 7 Med din ranke vekst ligner du en palme, og dine bryster er som druer. 8 Jeg sier: Jeg vil stige op i palmetreet, ta fatt i dets grener. Måtte dine bryster være som vintreets druer, din ånde som duften av epler 9 og din gane som edel vin! (-){brudens ord.} Den som glir lett ned for min elskede, som får sovendes leber til å tale.

10 Jeg hører min elskede til, og til mig står hans attrå.

11 Kom, min elskede, la oss gå ut på marken, la oss bli natten over i landsbyene! 12 La oss årle gå til vingårdene, la oss se om vintreet har satt skudd, om blomstene er sprunget ut, om granatepletrærne blomstrer! Der vil jeg gi dig min kjærlighet. 13 Alrunene dufter, og over våre dører er alle slags kostelige frukter, både nye og gamle. Min elskede! Jeg har gjemt dem til dig.