1 Kaj kunvenis ĉiuj Izraelidoj al David en Ĥebronon, kaj diris: Jen ni estas via osto kaj via karno. 2 Ankaŭ hieraŭ kaj antaŭhieraŭ, kiam Saul estis ankoraŭ reĝo, vi elkondukadis kaj enkondukadis Izraelon; kaj la Eternulo, via Dio, diris al vi: Vi paŝtos Mian popolon Izrael, kaj vi estos estro de Mia popolo Izrael. 3 Kaj ĉiuj plejaĝuloj de Izrael venis al la reĝo en Ĥebronon, kaj David faris kun ili interligon en Ĥebron antaŭ la Eternulo; kaj ili sanktoleis Davidon reĝo super Izrael, konforme al la vorto de la Eternulo per Samuel. 4 Kaj David kaj ĉiuj Izraelidoj iris en Jerusalemon (tio estas, en Jebuson). Tie la Jebusidoj estis la loĝantoj de la lando. 5 Kaj la loĝantoj de Jebus diris al David: Vi ne eniros ĉi tien. Sed David venkoprenis la fortikaĵon Cion, tio estas, la urbon de David. 6 Kaj David diris: Kiu la unua venkobatos la Jebusidojn, tiu estos ĉefo kaj estro. Kaj la unua supreniris Joab, filo de Ceruja, kaj li fariĝis ĉefo. 7 Kaj David ekloĝis en tiu fortikaĵo; pro tio oni donis al ĝi la nomon: Urbo de David. 8 Kaj li ĉirkaŭkonstruis la urbon ĉiuflanke, de Milo en la tuta ĉirkaŭo; kaj Joab restarigis la ceterajn partojn de la urbo. 9 Kaj David fariĝadis ĉiam pli kaj pli granda, kaj la Eternulo Cebaot estis kun li.

10 Jen estas la ĉefaj herooj, kiuj estis ĉe David, kaj kiuj tenis sin forte kun li dum lia reĝado, kune kun la tuta Izrael, por reĝigi lin super Izrael konforme al la vorto de la Eternulo. 11 Jen estas la nombro de la herooj, kiuj estis ĉe David: Jaŝobeam, filo de Ĥaĥmoni, estro de la tridek; li levis sian lancon kontraŭ tricent kaj mortigis ilin per unu fojo. 12 Post li estis Eleazar, filo de Dodo, la Aĥoĥido; li estis el la tri herooj. 13 Li estis kun David en Pas-Damim, kie la Filiŝtoj kolektiĝis por batalo; tie estis kampoparto plena de hordeo; kaj la popolo forkuris antaŭ la Filiŝtoj. 14 Sed tiuj stariĝis meze de la kampoparto, kaj savis ĝin kaj venkobatis la Filiŝtojn; kaj la Eternulo helpis per granda helpo. 15 Kaj tri el la tridek ĉefoj iris sur la rokon al David, en la kavernon Adulam, dum la tendaro de la Filiŝtoj staris en la valo Refaim. 16 David tiam estis en la fortikaĵo, kaj la garnizono de la Filiŝtoj estis tiam en Bet-Leĥem. 17 Kaj David esprimis deziron kaj diris: Kiu trinkigus al mi akvon el la puto Bet-Leĥema, kiu estas apud la pordego? 18 Tiam tiuj tri trarompe penetris en la tendaron de la Filiŝtoj, ĉerpis akvon el la puto Bet-Leĥema, kiu estis apud la pordego, prenis kaj alportis al David. Sed David ne volis trinki ĝin; li elverŝis ĝin al la Eternulo, 19 kaj diris: Gardu min mia Dio, ke mi ne faru tion: ĉu mi trinku la sangon de tiuj viroj, kiuj riskis sian vivon? ĉar kun risko por sia vivo ili alportis ĝin. Kaj li ne volis trinki ĝin. Tion faris la tri herooj. 20 Abiŝaj, frato de Joab, estis estro de tiuj tri; li mortigis per sia lanco tricent homojn, kaj li havis gloran nomon inter la tri. 21 El la tri li estis honorata de du kaj estis ilia estro, sed en la trion li ne eniris. 22 Benaja, filo de Jehojada, filo de homo kuraĝa, granda pro siaj faroj, el Kabceel: li mortigis la du fortulojn de Moab; li ankaŭ malsupreniris, kaj mortigis leonon en kavo en neĝa tago. 23 Li ankaŭ mortigis Egipton, viron, kiu havis la alton de kvin ulnoj; en la mano de la Egipto estis lanco kiel rultrabo de teksisto; li aliris al li kun bastono, elŝiris la lancon el la mano de la Egipto, kaj mortigis lin per lia propra lanco. 24 Tion faris Benaja, filo de Jehojada. Kaj li havis gloran nomon inter la tri herooj. 25 Inter la tridek li estis plej honorata, sed en la trion li ne eniris. Kaj David faris lin lia korpogardistestro.

26 La ĉefaj militistoj estis: Asahel, frato de Joab, Elĥanan, filo de Dodo, el Bet-Leĥem, 27 Ŝamot, la Harorano, Ĥelec, la Pelonano, 28 Ira, filo de Ikeŝ, la Tekoaano, Abiezer, la Anatotano, 29 Sibĥaj, la Ĥuŝaido, Ilaj, la Aĥoĥido, 30 Maharaj, la Netofaano, Ĥeled, filo de Baana, la Netofaano, 31 Itaj, filo de Ribaj, el Gibea de la Benjamenidoj, Benaja, la Piratonano, 32 Ĥuraj, el Naĥale-Gaaŝ, Abiel, la Arbatano, 33 Azmavet, la Baĥurimano, Eljaĥba, la Ŝaalbonano; 34 el la filoj de Haŝem, la Gizonano: Jonatan, filo de Ŝage, la Hararano, 35 Aĥiam, filo de Saĥar, la Hararano, Elifal, filo de Ur, 36 Ĥefer, la Meĥeratano, Aĥija, la Pelonano, 37 Ĥecro, la Karmelano, Naaraj, filo de Ezbaj, 38 Joel, frato de Natan, Mibĥar, filo de Hagri, 39 Celek, la Amonido, Naĥaraj, la Beerotano, armilportisto de Joab, filo de Ceruja, 40 Ira, la Jetrido, Gareb, la Jetrido, 41 Urija, la Ĥetido, Zabad, filo de Aĥlaj, 42 Adina, filo de Ŝiza, la Rubenido, ĉefo de Rubenidoj, kaj kun li estis tridek, 43 Ĥanan, filo de Maaĥa, Joŝafat, la Mitnido, 44 Uzija, la Aŝterotano, Ŝama kaj Jeiel, filoj de Ĥotam, la Aroerano, 45 Jediael, filo de Ŝimri, kaj lia frato Joĥa, la Ticano, 46 Eliel, la Maĥavido, Jeribaj kaj Joŝavja, filoj de Elnaam, Jitma, la Moabido, 47 Eliel, Obed, kaj Jaasiel el Mecobaja.

1 Allora tutto Israele si radunò presso Davide a Ebron, e gli disse: "Ecco noi siamo tue ossa e tua carne. 2 Anche in passato quando Saul era re, eri tu che guidavi e riconducevi Israele; e l’Eterno, il tuo Dio, ti ha detto: ‘Tu pascerai il mio popolo Israele, tu sarai il principe del mio popolo Israele’". 3 Tutti gli anziani d’Israele andarono dunque dal re a Ebron, e Davide fece alleanza con loro a Ebron in presenza dell’Eterno; e unsero Davide come re d’Israele, secondo la parola che l’Eterno aveva pronunciato per mezzo di Samuele. 4 Davide con tutto Israele si mosse contro Gerusalemme, che è Gebus, dove c’erano i Gebusei, abitanti del paese. 5 E gli abitanti di Gebus dissero a Davide: "Tu non entrerai qui". Ma Davide prese la fortezza di Sion che è la città di Davide. 6 Davide aveva detto: "Chiunque colpirà per primo i Gebusei, sarà capo e principe". E Ioab, figlio di Seruia, salì per primo, e fu fatto capo. 7 Davide abitò nella fortezza, e per questo fu chiamata "la città di Davide". 8 E fece costruzioni intorno alla città, cominciando da Millo e per tutto il suo perimetro; e Ioab riparò il resto della città. 9 Davide diventava sempre più grande, e l’Eterno degli eserciti era con lui.

10 Questi sono i capi dei valorosi guerrieri che furono al servizio di Davide, e che lo aiutarono con tutto Israele ad assicurare il suo dominio per stabilirlo re, secondo la parola dell’Eterno riguardo a Israele. 11 Questa è la lista dei valorosi guerrieri che furono al servizio di Davide: Iasobeam, figlio di un Acmonita, capo dei principali ufficiali; egli impugnò la lancia contro trecento uomini, che uccise in un solo scontro. 12 Dopo di lui veniva Eleazar, figlio di Dodo, l’Aoita, uno dei tre valorosi guerrieri. 13 Egli era con Davide a Pass-Dammin, dove i Filistei si erano radunati per combattere. Là c’era un campo pieno d’orzo; e il popolo fuggiva davanti ai Filistei. 14 Ma quelli si piantarono in mezzo al campo, lo difesero e sconfissero i Filistei; e l’Eterno concesse loro una grande vittoria. 15 Tre dei trenta capi scesero sulla roccia, presso Davide, nella caverna di Adullam, mentre l’esercito dei Filistei era accampato nella valle di Refaim. 16 Davide era allora nella fortezza, e c’era un presidio di Filistei a Betlemme. 17 Davide ebbe un desiderio, e disse: "Oh, se qualcuno mi desse da bere dell’acqua del pozzo che è vicino alla porta di Betlemme!". 18 E quei tre si aprirono un varco attraverso il campo filisteo, attinsero dell’acqua dal pozzo di Betlemme, vicino alla porta; la presero con sé e la presentarono a Davide, il quale però non ne volle bere, ma la sparse davanti all’Eterno, 19 dicendo: "Mi guardi Iddio dal fare una cosa simile! Berrei il sangue di questi uomini, che sono andati là a rischio della loro vita? Perché l’hanno portata a rischio della loro vita". E non la volle bere. Questo fecero quei tre prodi. 20 Abisai, fratello di Ioab, fu il capo di altri tre. Egli impugnò la lancia contro trecento uomini, e li uccise; e fu famoso fra i tre. 21 Fu il più illustre dei tre della seconda serie, e fu costituito loro capo; tuttavia non giunse a eguagliare i primi tre. 22 Poi veniva Benaia, figlio di Ieoiada, figlio di un uomo di Cabseel, valoroso e celebre per le sue prodezze. Egli uccise i due grandi eroi di Moab. Scese anche in mezzo a una cisterna, dove uccise un leone, in un giorno di neve. 23 Uccise pure un Egiziano di statura enorme, alto cinque cubiti, che teneva in mano una lancia grossa come un subbio da tessitore; ma Benaia gli scese contro con un bastone, strappò la lancia dalla mano dell’Egiziano, e se ne servì per ucciderlo. 24 Questo fece Benaia, figlio di Ieoiada; e fu famoso fra i tre prodi. 25 Fu il più illustre dei trenta; tuttavia non giunse a eguagliare i primi tre. E Davide lo ammise nel suo consiglio. 26 Poi c’erano questi uomini, forti e valorosi: Asael, fratello di Ioab; Elanan, figlio di Dodo da Betlemme; 27 Sammot da Aror; Cheles da Palon; 28 Ira, figlio di Icches, da Tecoa; Abiezer da Anatot; 29 Sibbecai da Cusa; 30 Ilai da Aoa; Maarai da Netofa; Cheled, figlio di Baana, da Netofa; 31 Itai, figlio di Ribai, da Ghibea dei figli di Beniamino; Benaia da Piraton; 32 Curai da Nacale-Gaas; Abiel da Arbat; 33 Azmavet da Baarum; Eliaba da Saalbon; 34 Bene-Asem da Ghizon; Ionatan, figlio di Saghè, da Arar; 35 Achiam, figlio di Sacar, da Arar; Elifal, figlio di Ur; 36 Chefer da Mechera; Achia da Palon; 37 Esro da Carmel; Naarai, figlio di Ezbai; 38 Ioel, fratello di Natan; Mibar, figlio di Agri; 39 Selec, l’Ammonita; Naarai da Berot, scudiero di Ioab figlio di Seruia. 40 Ira da Ieter; Gareb da Ieter; 41 Uria, l’Ittita; Zabad, figlio di Alai; 42 Adina, figlio di Siza, il Rubenita, capo dei Rubeniti, e altri trenta con lui. 43 Canan, figlio di Maaca; Iosafat da Mitni; 44 Uzzia da Astarot; Sama e Ieiel, figli di Otam, da Aroer; 45 Iediael, figlio di Simri; Ioa, suo fratello, il Tisita; 46 Eliel da Maavim; Ieribai e Iosavia, figli di Elnaam; Itma, il Moabita; Eliel, Obed e Iaasiel, il Mesobaita.