1 Kaj oni alportis la keston de Dio, kaj metis ĝin interne de la tendo, kiun David starigis por ĝi; kaj oni alportis bruloferojn kaj pacoferojn antaŭ Dion. 2 Kiam David finis la oferadon de la bruloferoj kaj de la pacoferoj, li benis la popolon en la nomo de la Eternulo. 3 Kaj li disdonis al ĉiuj Izraelidoj, kiel al la viroj, tiel ankaŭ al la virinoj, al ĉiu po unu bulo da pano, po unu porcio da viando, kaj po unu peniko da sekvinberoj.

4 Kaj li starigis antaŭ la kesto de la Eternulo el la Levidoj servantojn, por kantadi gloron, dankon, kaj laŭdon al la Eternulo, Dio de Izrael: 5 la ĉefo estis Asaf, la dua estis Zeĥarja, poste Jeiel, Ŝemiramot, Jeĥiel, Matitja, Eliab, Benaja, Obed-Edom, kaj Jeiel, kun psalteroj kaj harpoj, kaj Asaf sonigadis per cimbaloj; 6 Benaja kaj Jaĥaziel, la pastroj, estis kun trumpetoj ĉiam antaŭ la kesto de interligo de Dio.

7 Tiam, en tiu tago, David la unuan fojon aranĝis dankokanton al la Eternulo per Asaf kaj liaj fratoj:

8 Gloru la Eternulon, voku Lian nomon;

Sciigu inter la popoloj Liajn farojn.

9 Kantu al Li, muziku al Li;

Parolu pri ĉiuj Liaj mirakloj.

10 Laŭdu Lian sanktan nomon;

Ĝoju la koro de tiuj, kiuj serĉas la Eternulon.

11 Turnu vin al la Eternulo kaj al Lia potenco;

Serĉu ĉiam Lian vizaĝon.

12 Memoru Liajn miraklojn, kiujn Li faris;

Liajn signomiraklojn kaj la juĝojn de Lia buŝo;

13 Vi, semo de Izrael, Lia sklavo,

Filoj de Jakob, Liaj elektitoj.

14 Li estas la Eternulo, nia Dio;

Sur la tuta tero estas Liaj juĝoj.

15 Memoru eterne Lian interligon,

La vorton, kiun Li testamentis por mil generacioj,

16 Kiun Li interkonsentis kun Abraham

Kaj ĵuris al Isaak.

17 Li metis ĝin por Jakob kiel leĝon,

Por Izrael kiel eternan interligon,

18 Dirante: Al vi Mi donos la landon Kanaanan

Kiel vian parton heredan.

19 Kiam vi estis malgrandnombraj,

Malmultaj, kaj fremduloj en ĝi,

20 Kaj ili iradis de popolo al popolo,

El unu regno al alia gento,

21 Tiam Li al neniu permesis premi ilin,

Kaj Li punis pro ili reĝojn;

22 Dirante: Ne tuŝu Miajn sanktoleitojn,

Kaj al Miaj profetoj ne faru malbonon.

23 Kantu al la Eternulo la tuta tero;

Proklamu de tago al tago Lian savon.

24 Rakontu inter la popoloj Lian gloron,

Inter ĉiuj gentoj Liajn miraklojn.

25 Ĉar la Eternulo estas granda kaj tre glorinda;

Li estas timinda super ĉiuj dioj;

26 Ĉar ĉiuj dioj de la popoloj estas idoloj;

Sed la Eternulo kreis la ĉielon.

27 Gloro kaj majesto estas antaŭ Li;

Forto kaj beleco estas sur Lia loko.

28 Tributu al la Eternulo, familioj de la popoloj;

Tributu al la Eternulo gloron kaj potencon.

29 Tributu al la Eternulo honoron de Lia nomo;

Alportu donacon, kaj venu antaŭ Lin;

Adorkliniĝu antaŭ la Eternulo en sankta ornamo.

30 Tremu antaŭ Li la tuta tero;

Li aranĝis ja la mondon, ke ĝi ne ŝanceliĝu.

31 Ĝoju la ĉielo, kaj estu gaja la tero;

Kaj oni diru inter la nacioj: La Eternulo reĝas.

32 Bruu la maro, kaj ĉio, kio ĝin plenigas;

Ĝoju la kampo, kaj ĉio, kio estas sur ĝi.

33 Tiam kantu ĉiuj arboj de la arbaro antaŭ la Eternulo,

Ĉar Li venas, por juĝi la teron.

34 Laŭdu la Eternulon, ĉar Li estas bona;

Ĉar eterna estas Lia favorkoreco.

35 Kaj diru: Savu nin, ho Dio de nia savo,

Kolektu nin kaj liberigu nin el inter la nacioj,

Por ke ni danku Vian sanktan nomon,

Por ke ni gloru nin per Via majesto.

36 Benata estu la Eternulo, Dio de Izrael,

De eterne ĝis eterne. Kaj la tuta popolo diris: Amen! kaj gloro al la Eternulo!

37 Kaj li restigis tie antaŭ la kesto de interligo de la Eternulo Asafon kaj liajn fratojn, por servadi antaŭ la kesto konstante, laŭ la ordo de ĉiu tago; 38 kaj Obed-Edomon kaj liajn fratojn, sesdek ok; Obed-Edom, filo de Jedutun, kaj Ĥosa, restis kiel pordegistoj; 39 kaj la pastron Cadok kaj liajn fratojn, la pastrojn, antaŭ la loĝejo de la Eternulo sur la altaĵo en Gibeon, 40 por ke ili alportadu bruloferojn al la Eternulo sur la altaro de bruloferoj konstante, matene kaj vespere, kaj por ĉio, kio estas skribita en la instruo de la Eternulo, kiun Li donis al Izrael. 41 Kaj kun ili estis Heman kaj Jedutun, kaj la aliaj elektitoj, difinitaj laŭnome, por kantadi laŭdon al la Eternulo, ĉar eterna estas Lia favorkoreco; 42 kun ili estis Heman kaj Jedutun, kun trumpetoj kaj cimbaloj kaj aliaj instrumentoj por kantado antaŭ Dio; kaj la filoj de Jedutun estis ĉe la pordego. 43 Kaj la tuta popolo disiris ĉiu en sian domon; kaj David iris returne, por beni sian domon.

1 Portarono dunque l’arca di Dio e la collocarono in mezzo alla tenda che Davide aveva eretto per essa; e si offrirono olocausti e sacrifici di ringraziamento davanti a Dio. 2 E quando Davide ebbe finito di offrire gli olocausti e i sacrifici di ringraziamento, benedisse il popolo nel nome dell’Eterno; 3 e distribuì a tutti gli Israeliti, uomini e donne, un pane ciascuno, una porzione di carne, e un dolce di uva passa. 4 Poi stabilì davanti all’arca dell’Eterno alcuni fra i Leviti per fare il servizio per ringraziare, lodare e celebrare l’Eterno, l’Iddio d’Israele. 5 Erano: Asaf, il capo; Zaccaria, il secondo dopo di lui; poi Ieiel, Semiramot, Ieiel, Mattitia, Eliab, Benaia, Obed-Edom e Ieiel. Essi suonavano saltèri e cetre, e Asaf suonava i cembali; 6 i sacerdoti Benaia e Iaaziel suonavano sempre la tromba davanti all’arca del patto di Dio. 7 Allora, in quel giorno, Davide diede per la prima volta ad Asaf e ai suoi fratelli l’incarico di cantare le lodi dell’Eterno: 8 "Celebrate l’Eterno, invocate il suo nome; fate conoscere le sue gesta fra i popoli. 9 Cantate a lui, salmeggiate a lui, meditate su tutte le sue meraviglie. 10 Gloriatevi nel suo santo nome; si rallegri il cuore di quelli che cercano l’Eterno! 11 Cercate l’Eterno e la sua forza, cercate sempre il suo volto! 12 Ricordatevi delle meraviglie che egli ha fatto, dei suoi miracoli e dei giudizi della sua bocca, 13 o voi, discendenza d’Israele, suo servitore, figli di Giacobbe, suoi eletti! 14 Egli, l’Eterno, è il nostro Dio; i suoi giudizi si esercitano su tutta la terra. 15 Ricordatevi per sempre del suo patto, della parola da lui data per mille generazioni, 16 del patto che fece con Abraamo, che giurò a Isacco, 17 e che confermò a Giacobbe come uno statuto, a Israele come un patto eterno, 18 dicendo: ‘Io ti darò il paese di Canaan come tua parte di eredità’. 19 Non erano che poca gente allora, pochissimi e stranieri nel paese, 20 e andavano da una nazione all’altra, da un regno a un altro popolo. 21 Egli non permise che nessuno li opprimesse; anzi, castigò dei re per amore loro, 22 dicendo: ‘Non toccate i miei unti, e non fate nessun male ai miei profeti’. 23 Cantate all’Eterno, abitanti di tutta la terra, annunciate di giorno in giorno la sua salvezza! 24 Raccontate la sua gloria fra le nazioni e le sue meraviglie fra tutti i popoli! 25 Perché l’Eterno è grande e degno di sovrana lode; egli è tremendo sopra tutti gli dèi. 26 Poiché tutti gli dèi dei popoli sono idoli vani, ma l’Eterno ha fatto i cieli. 27 Splendore e maestà stanno davanti a lui, forza e gioia sono nella sua casa. 28 Date all’Eterno, o famiglie dei popoli, date all’Eterno gloria e forza. 29 Date all’Eterno la gloria dovuta al suo nome, portategli offerte e venite alla sua presenza. Prostratevi davanti all’Eterno vestiti di sacri ornamenti, 30 tremate davanti a lui, o abitanti di tutta la terra! Il mondo è stabile e non sarà smosso. 31 Si rallegrino i cieli e gioisca la terra; si dica fra le nazioni: ‘L’Eterno regna’. 32 Risuoni il mare e ciò che esso contiene; festeggi la campagna e tutto quello che c’è in essa. 33 Gli alberi delle foreste diano grida di gioia nel cospetto dell’Eterno, poiché egli viene a giudicare la terra. 34 Celebrate l’Eterno, perché egli è buono, perché la sua benignità dura per sempre. 35 E dite: ‘Salvaci, o Dio della nostra salvezza! Raccoglici fra le nazioni e liberaci, affinché celebriamo il tuo santo nome e mettiamo la nostra gloria nel lodarti’. 36 Benedetto sia l’Eterno, l’Iddio d’Israele, di eternità in eternità!". E tutto il popolo disse: "Amen!", e lodò l’Eterno. 37 Poi Davide lasciò là, davanti all’arca del patto dell’Eterno, Asaf e i suoi fratelli perché fossero sempre di servizio davanti all’arca, secondo i bisogni di ogni giorno. 38 Lasciò Obed-Edom e Cosa e i loro fratelli, in numero di sessantotto: Obed-Edom, figlio di Iedutun, e Cosa, come portieri. 39 Lasciò pure il sacerdote Sadoc e i sacerdoti suoi fratelli davanti al tabernacolo dell’Eterno, sull’alto luogo che era a Gabaon, 40 perché offrissero sempre all’Eterno olocausti, mattina e sera, sull’altare degli olocausti, ed eseguissero tutto quello che sta scritto nella legge data dall’Eterno a Israele. 41 E con essi c’erano Eman, Iedutun, e gli altri che erano stati scelti e designati per nome per lodare l’Eterno, perché la sua benignità dura per sempre. 42 Eman e Iedutun erano con loro, con trombe e cembali per i musicisti, e con degli strumenti per i cantici di lode a Dio. I figli di Iedutun erano addetti alla porta. 43 Tutto il popolo se ne andò, ciascuno a casa sua, e Davide se ne ritornò per benedire la propria casa.