1 Ĥiram, reĝo de Tiro, sendis al David senditojn, kaj cedran lignon, kaj masonistojn kaj ĉarpentistojn, por ke ili konstruu por li domon. 2 Kaj David konsciis, ke la Eternulo fortikigis lin kiel reĝon super Izrael, ke lia regno leviĝis alte pro Lia popolo Izrael.

3 Kaj David prenis ankoraŭ edzinojn en Jerusalem, kaj David naskigis ankoraŭ filojn kaj filinojn. 4 Kaj jen estas la nomoj de tiuj, kiuj naskiĝis al li en Jerusalem: Ŝamua kaj Ŝobab, Natan kaj Salomono 5 kaj Jibĥar kaj Eliŝua kaj Elpelet 6 kaj Noga kaj Nefeg kaj Jafia 7 kaj Eliŝama kaj Beeljada kaj Elifelet.

8 Kiam la Filiŝtoj aŭdis, ke David estas oleita kiel reĝo super la tuta Izrael, tiam ĉiuj Filiŝtoj iris, por serĉi Davidon. David aŭdis pri tio, kaj li eliris kontraŭ ilin. 9 Kaj la Filiŝtoj venis kaj okupis la valon Refaim. 10 Kaj David demandis Dion, dirante: Ĉu mi iru kontraŭ la Filiŝtojn? kaj ĉu Vi transdonos ilin en mian manon? Kaj la Eternulo diris al li: Iru, ĉar Mi transdonos ilin en vian manon. 11 Kaj ili iris al Baal-Peracim, kaj David venkobatis ilin tie. Kaj David diris: Dio disbatis miajn malamikojn per mia mano, kiel oni disbatas akvon. Tial oni donis al tiu loko la nomon Baal-Peracim. 12 Kaj ili lasis tie siajn diojn; kaj David ordonis, ke oni forbruligu ilin per fajro. 13 Kaj denove venis la Filiŝtoj kaj okupis la valon. 14 Tiam David denove demandis Dion, kaj Dio diris al li: Ne iru post ili, deturnu vin de ili, kaj venu al ili de la flanko de la morusarboj; 15 kaj kiam vi ekaŭdos la sonon de paŝoj sur la supro de la morusarboj, tiam komencu la batalon; ĉar Dio eliris antaŭ vi, por frapi la tendaron de la Filiŝtoj. 16 Kaj David faris, kiel ordonis al li Dio; kaj ili venkobatis la tendaron de la Filiŝtoj de Gibeon ĝis Gezer. 17 Kaj la nomo de David fariĝis fama en ĉiuj landoj; kaj la Eternulo faris lin timata de ĉiuj nacioj.

1 Chiram, re di Tiro, inviò a Davide dei messaggeri, del legno di cedro, dei muratori e dei falegnami, per costruirgli una casa. 2 Allora Davide riconobbe che l’Eterno lo stabiliva saldamente come re d’Israele, perché la sua dignità reale era grandemente esaltata per amore d’Israele, del popolo di Dio. 3 Davide prese ancora delle mogli a Gerusalemme, e generò ancora figli e figlie. 4 Questi sono i nomi dei figli che gli nacquero a Gerusalemme: Sammua, Sobab, Natan, Salomone, 5 Ibar, Elisua, Elpelet, 6 Noga, Nefeg, Iafia, 7 Elisama, Beeliada ed Elifelet. 8 Quando i Filistei ebbero udito che Davide era stato unto re di tutto Israele, salirono tutti in cerca di lui; Davide lo seppe e uscì incontro a loro. 9 I Filistei giunsero e si sparsero per la valle dei Refaim. 10 Allora Davide consultò Dio, dicendo: "Salirò contro i Filistei? Li darai nelle mie mani?". L’Eterno gli rispose: "Sali, e io li darò nelle tue mani". 11 I Filistei dunque salirono a Baal-Perasim, dove Davide li sconfisse, e disse: "Iddio ha infranto i miei nemici per mano mia come quando le acque rompono le dighe". Perciò quel luogo fu chiamato Baal-Perasim. 12 I Filistei lasciarono là i loro dèi, che per ordine di Davide, furono dati alle fiamme. 13 Poi i Filistei tornarono a spargersi per quella valle. 14 E Davide consultò di nuovo Dio; e Dio gli disse: "Non salire dietro a loro, allontanati e giragli intorno, e giungerai su di essi dal lato dei gelsi. 15 E quando udrai un rumore di passi tra le vette dei gelsi, esci subito all’attacco, perché Dio marcerà alla tua testa per sconfiggere l’esercito dei Filistei". 16 Davide fece come Dio gli aveva comandato, e gli Israeliti sconfissero l’esercito dei Filistei da Gabaon a Ghezer. 17 E la fama di Davide si sparse per tutti i paesi, e l’Eterno fece in modo che egli incutesse spavento a tutte le genti.