1 Vi estas bela, mia amatino, vi estas bela;

Viaj okuloj estas kolombaj, malantaŭ via vualo.

Viaj haroj estas kiel aro da kaprinoj,

Deirantaj sur la deklivo de la monto Gilead.

2 Viaj dentoj estas kiel tondotaj ŝafinoj,

Kiuj elvenas el la lavejo;

Ĉiuj estas en paroj,

Kaj ne mankas eĉ unu el ili.

3 Viaj lipoj estas kiel ruĝa fadeno,

Kaj via elparolado estas bela;

Kiel peco de granato, viaj vangoj aspektas

Malantaŭ via vualo.

4 Via kolo estas kiel la turo de David, kiu estas konstruita kiel armiltenejo;

Mil ŝildoj pendas sur ĝi,

Ĉiuj ŝildoj de la potenculoj.

5 Viaj du mamoj estas kiel du cervidoj, ĝemeloj de gazelino,

Kiuj sin paŝtas inter la rozoj.

6 Ĝis la tago malvarmetiĝos kaj la ombroj forkuros,

Mi foriros al la monto de mirho kaj al la altaĵo de olibano.

7 Via tutaĵo estas bela, mia amatino;

Vi ne havas difekton.

8 Kun mi el Lebanon venu, ho mia fianĉino,

Kun mi el Lebanon;

Rigardu malsupren de la pinto de Amana,

De la pinto de Senir kaj Ĥermon,

El la kavernoj de la leonoj,

De la montoj de la leopardoj.

9 Vi kortuŝis min, mia fratino, mia fianĉino;

Vi kortuŝis min per unu ekrigardo de viaj okuloj,

Per unu ĉeno de sur via kolo.

10 Kiel bela estas via amo, mia fratino, mia fianĉino!

Ho, kiom pli bona estas via amo, ol vino!

Kaj la bonodoro de viaj parfumaĵoj estas pli bona, ol ĉiaj aromaĵoj!

11 Mielo gutadas el viaj lipoj, ho mia fianĉino;

Mielo kaj lakto kuŝas sub via lango;

Kaj la bonodoro de viaj vestoj estas kiel la bonodoro de Lebanon.

12 Vi estas ĝardeno ŝlosita, ho mia fratino, mia fianĉino;

Vi estas fonto ŝlosita, puto sigelita.

13 Viaj kreskaĵoj estas paradizo de granatoj kun multevaloraj fruktoj,

Plena de koferoj kaj nardoj;

14 Nardo kaj safrano;

Kano kaj cinamo, kun ĉiuspecaj olibanarboj;

Mirho kaj aloo kaj la plej delikataj aromaĵoj;

15 Ĝardenfonto, puto de vivanta akvo,

Kaj riveretoj elfluantaj el Lebanon.

16 Vekiĝu, ho norda vento, venu, ho suda vento;

Trablovu mian ĝardenon, ke ĝiaj aromaĵoj elfluu.

Venu mia amato en sian ĝardenon

Kaj manĝu ĝiajn multevalorajn fruktojn.

L’amato all’amata:

1 Come sei bella, amica mia, come sei bella! I tuoi occhi, dietro al tuo velo, somigliano a quelli delle colombe; i tuoi capelli sono come un gregge di capre, sospese ai fianchi del monte di Galaad. 2 I tuoi denti sono come un branco di pecore tosate che tornano dal lavatoio; tutte hanno dei gemelli, non ce n’è nessuna che sia sterile. 3 Le tue labbra somigliano a un filo di scarlatto e la tua bocca è graziosa; le tue gote, dietro il tuo velo, sono come un pezzo di melagrana. 4 Il tuo collo è come la torre di Davide, costruita per essere un’armeria; mille scudi vi sono appesi, tutte le targhe dei prodi. 5 I tuoi seni sono due gemelli di gazzella, che pascolano fra i gigli. 6 Prima che spiri la brezza del giorno e che le ombre fuggano, io me ne andrò al monte della mirra e al colle dell’incenso. 7 Tu sei tutta bella, amica mia, e non c’è nessun difetto in te. 8 Vieni con me dal Libano, o mia sposa, vieni con me dal Libano! Guarda dalla cima dell’Amana, dalla cima del Senir e dell’Ermon, dalle spelonche dei leoni, dai monti dei leopardi. 9 Tu mi hai rapito il cuore, o mia sorella, o sposa mia! Tu mi hai rapito il cuore con un solo dei tuoi sguardi, con uno solo dei monili del tuo collo. 10 Quanto sono dolci le tue carezze, o mia sorella, o sposa mia! Come le tue carezze sono migliori del vino, come l’odore dei tuoi profumi è più soave di tutti gli aromi! 11 O sposa mia, le tue labbra stillano miele, miele e latte sono sotto la tua lingua, e l’odore delle tue vesti è come l’odore del Libano. 12 O mia sorella, o sposa mia, tu sei un giardino serrato, una sorgente chiusa, una fonte sigillata. 13 I tuoi germogli sono un giardino di melograni e di alberi di frutti deliziosi, di piante di cipro e di nardo; 14 di nardo e di croco, di canna odorosa e di cinnamomo, e di ogni albero da incenso; di mirra e di aloe, e di ogni più squisito aroma. 15 Tu sei una fontana di giardino, una sorgente di acqua viva, un ruscello che scende giù dal Libano.

L’amata all’amato:

16 Sorgi, vento del nord, e vieni, o vento del sud! Soffiate sul mio giardino, in modo che se ne spandano gli aromi! Venga l’amico mio nel suo giardino, e ne mangi i frutti deliziosi!