Deuteronômio 19

1 Kiam la Eternulo, via Dio, ekstermos la popolojn, kies landon la Eternulo, via Dio, donas al vi, kaj vi forpelos ilin kaj ekloĝos en iliaj urboj kaj en iliaj domoj: 2 tiam apartigu el vi tri urbojn en via lando, kiun la Eternulo, via Dio, donas al vi kiel posedaĵon. 3 Aranĝu al vi la vojon, kaj dividu en tri partojn la spacon de via lando, kiun havigos al vi la Eternulo, via Dio; kaj ili estos por tio, ke tien forkuru ĉiu mortiginto. 4 Kaj jen estas la afero pri mortiginto, kiu povas forkuri tien kaj resti vivanta: se iu mortigos sian proksimulon senintence, ne estinte lia malamiko antaŭe; 5 aŭ se iu iros kun sia proksimulo en arbaron, por haki lignon, kaj eksvingiĝos lia mano kun la hakilo, por haki la arbon, kaj la fero desaltos de la tenilo kaj trafos la proksimulon kaj tiu mortos — li forkuru al unu el tiuj urboj, por resti vivanta; 6 por ke ne postkuru la sangovenĝanto la mortiginton, kiam ekflamos lia koro, kaj ne kuratingu lin, se la vojo estos longa, kaj ne mortigu lin; ĉar li ne meritas morton, ĉar li ne estis lia malamiko antaŭe. 7 Tial mi ordonas al vi, dirante: Tri urbojn apartigu al vi. 8 Kaj kiam la Eternulo, via Dio, plilarĝigos viajn limojn, kiel Li ĵuris al viaj patroj, kaj donos al vi la tutan landon, kiun Li promesis doni al viaj patroj; 9 se ĉiujn ĉi tiujn ordonojn, kiujn mi donas al vi hodiaŭ, vi observos kaj plenumos, amante la Eternulon, vian Dion, kaj irante laŭ Liaj vojoj en ĉiu tempo: tiam aldonu al vi ankoraŭ tri urbojn krom tiuj tri; 10 por ke ne estu verŝata senkulpa sango meze de via lando, kiun la Eternulo, via Dio, donas al vi kiel posedaĵon, kaj por ke vi ne estu kulpa pri sango. 11 Sed se iu estos malamiko al sia proksimulo kaj insidos lin kaj leviĝos kontraŭ lin kaj mortigos lin kaj forkuros al unu el tiuj urboj: 12 tiam la plejaĝuloj en lia urbo sendu kaj prenigu lin el tie kaj transdonu lin en la manon de la sangovenĝanto, por ke li mortu. 13 Via okulo ne indulgu lin; forviŝu la sangon de senkulpulo el Izrael, kaj estos al vi bone.

14 Ne forŝovu la limon de via proksimulo, kiun difinis la antaŭuloj en via posedaĵo, kiun vi ricevos en la lando, kiun la Eternulo, via Dio, donas al vi kiel posedaĵon.

15 Ne valoras unu atestanto kontraŭ homo en ĉia kulpo, en ĉia krimo, kaj en ĉia peko, kiun li pekos: laŭ la diro de du atestantoj aŭ laŭ la diro de tri atestantoj oni povas fari proceson. 16 Se kontraŭ iu stariĝos atestanto maljusta, akuzante lin pri krimo, 17 tiam la du homoj, kiuj havas inter si juĝan disputon, stariĝu antaŭ la Eternulo, antaŭ la pastroj kaj la juĝistoj, kiuj estos en tiu tempo; 18 kaj la juĝistoj bone esploru; kaj se montriĝos, ke la atestanto estas atestanto malvera, ke li akuzis malvere sian fraton: 19 tiam agu kun li tiel, kiel li intencis agi kun sia frato; kaj tiel ekstermu la malbonon el inter vi. 20 Kaj la aliaj aŭdos kaj ektimos, kaj ili ne faros plu tian malbonon inter vi. 21 Kaj via okulo ne indulgu: animon pro animo, okulon pro okulo, denton pro dento, manon pro mano, piedon pro piedo.

Ngā Pā Whakaora

1 E whakangaromia ana e Ihowā, e tōu Atua, ngā iwi nō rātou nei te whenua ka hōmai nei e Ihowā, e tōu Atua, ki a koe, ā, ka riro tō rātou wāhi i a koe, ā, ka noho koe ki ō rātou pā, ki ō rātou whare; 2 me wehe e koe kia toru ngā pā mōu i waenganui o tōu whenua, ka hōmai nei e Ihowā, e tōu Atua, ki a koe, hei kāinga pūmau. 3 Whakapaia e koe he huarahi, ka tapahi i ngā rohe o tōu whenua, ka whakawhiwhia nei e Ihowā, e tōu Atua, ki a koe, kia toru ngā wāhanga, hei rerenga atu mō ngā tāngata whakamate katoa.

4 Ā, ko te āhua tēnei mō te tangata whakamate, e rere ai ki reira, e ora ai hoki; arā ki te patua e ia tōna hoa he mea urupā, kāhore hoki ōna kino ki a ia i mua atu: 5 Pēnei me te tangata ka haere tahi rāua ko tōna hoa ki te ngahere ki te tapahi rākau, ā, ka āki atu tōna ringa i te toki ki te tua i te rākau, nā, ka maunu te pane i te kakau, pono tonu ki tōna hoa, ā mate iho. Nā, ka rere atu ia ki tētahi o aua pā, ā, ka ora. 6 Kei whai te kaitakitaki toto i te tangata whakamate, i te mea e pāwerawera ana tōna ngākau, ā, ka hopu i a ia, he roa hoki nō te huarahi, ā, ka patu i a ia; kīhai ia i tika te mate mōna, nō te mea kāhore ia i kino ki a ia i mua atu. 7 Koia tāku e whakahau atu nei ki a koe, e mea nei: Me wehe e koe kia toru ngā pā mōu.

8 Ā, ki te whakanui a Ihowā, tōu Atua, i tōu rohe, ki te rite ki tāna i oati ai ki ōu mātua – ā, ka hōmai e ia te whenua katoa i mea ai ia kia hōmai ki ōu mātua; 9 ki te puritia e koe, ki te mahia ēnei whakahau katoa, e whakahau atu nei ahau ki a koe i tēnei rā, arā kia aroha ki a Ihowā, ki tōu Atua, kia haere hoki i ōna huarahi i ngā rā katoa – ko reira koe tango ai kia toru atu ngā pā mōu, hei tāpiri mō ēnā pā e toru. 10 Kei whakahekea te toto harakore ki waenganui o tōu whenua, ka hōmai nei e Ihowā, e tōu Atua, ki a koe hei kāinga, kei whakairia hoki te toto ki runga ki a koe.

11 Engari ia ki te kino tētahi ki tōna hoa, ā, ka whanga ki a ia, ka whakatika hoki ki a ia, ka patu rawa i a ia, nō ka mate ia; ā, ka rere ia ki tētahi o aua pā. 12 Nā, me tono e ngā kaumātua o tōna pā, ka tiki atu hoki i a ia i reira, ka hoatu i a ia ki te ringa o te kaitakitaki toto, kia mate ai ia. 13 Kei tohu tōu kanohi i a ia, engari me whakakāhore e koe te toto harakore i roto i a Īharaira, kia whiwhi ai koe ki te pai.

Ngā Rohe Onamata

14 Kei nekehia kētia e koe te rohe o tōu hoa, i rohea ai e ngā tāngata onamata, ki tōu kāinga e nohoia e koe i te whenua ka hōmai nei e Ihowā, e tōu Atua, ki a koe hei kāinga.

Te Ture mō te Kaiwhakaatu Teka

15 Kei whakatika ki te tangata te kaiwhakaatu kotahi mō te kino, mō tētahi hara rānei, ahakoa he aha, e hara ai ia. Mā te kupu a ngā kaiwhakaatu tokorua, mā te kupu rānei a ngā kaiwhakaatu tokotoru, e whakatikaia ai te kōrero.

16 Ki te whakatika tētahi kaiwhakaatu teka ki tētahi tangata, hei kōrero teka i mahi ia i te hē; 17 nā, me tū ngā tāngata tokorua, nā rāua nei te totohe, ki te aroaro o Ihowā, ki te aroaro hoki o ngā tohunga rātou ko ngā kaiwhakawā e whakariterite ana i aua rā. 18 Nā, me whakataki mārie e ngā kaiwhakawā; ā, ka kitea he kaiwhakaatu teka te kaiwhakaatu, he teka tāna kōrero mō tōna teina; 19 nā, pērātia ia e koutou me tāna i whakaaro ai kia meatia ki tōna teina; pēnei ka whakakorea te kino i roto i a koe. 20 Ā, ka rongo te nuinga, ā, ka wehi, e kore hoki e mea i te kino pērā i roto i a koe ā muri. 21 Kaua anō tōu kanohi e tohu: ko tō te ora utu he ora, tō te kanohi he kanohi, tō te niho he niho, tō te ringa he ringa, tō te waewae he waewae.