Gênesis 33

1 Jakob levis siajn okulojn, kaj vidis, ke jen venas Esav kaj kun li kvarcent homoj. Tiam li dividis la infanojn de Lea kaj de Raĥel kaj de la du sklavinoj. 2 Kaj li starigis la sklavinojn kaj iliajn infanojn antaŭe, Lean kun ŝiaj infanoj poste, kaj Raĥelon kun Jozef en la fino. 3 Kaj li mem pasis preter ilin, kaj kliniĝis ĝis la tero sep fojojn, antaŭ ol li atingis sian fraton. 4 Sed Esav kuris al li renkonte kaj ĉirkaŭprenis lin, kaj ĵetis sin sur lian kolon kaj kisis lin; kaj ili ploris. 5 Esav levis siajn okulojn kaj ekvidis la virinojn kaj la infanojn, kaj diris: Kiuj estas ĉe vi ĉi tiuj? Jakob respondis: La infanoj, kiujn Dio favore donis al via sklavo. 6 Tiam alproksimiĝis la sklavinoj, ili kaj iliaj infanoj, kaj profunde kliniĝis. 7 Poste alproksimiĝis ankaŭ Lea kaj ŝiaj infanoj kaj kliniĝis; fine alproksimiĝis Jozef kaj Raĥel kaj kliniĝis. 8 Tiam Esav diris: Kio estas tiu tuta taĉmento, kiun mi renkontis? Kaj Jakob respondis: Por akiri la favoron de mia sinjoro. 9 Sed Esav diris: Mi havas multe, mia frato; kio apartenas al vi, tio restu ĉe vi. 10 Kaj Jakob diris: Ho ne! se mi akiris vian favoron, prenu mian donacon el mia mano; ĉar mi vidis vian vizaĝon, kvazaŭ mi vidus la vizaĝon de Dio, kaj vi montriĝis favora al mi. 11 Prenu mian benon, kiu estas alportita al vi; ĉar Dio favore donis al mi kaj mi havas ĉion. Kaj li insistis, kaj tiu prenis. 12 Kaj Esav diris: Ni leviĝu kaj iru, kaj mi iros apud vi. 13 Sed Jakob diris al li: Mia sinjoro scias, ke la infanoj estas malfortaj, kaj la ŝafoj kaj bovoj ĉe mi estas tro junaj; se oni pelos ilin dum unu tago, la brutaro mortos. 14 Mia sinjoro iru antaŭ sia sklavo, kaj mi kondukos malrapide, kiel iros la brutoj, kiuj estas antaŭ mi, kaj kiel iros la infanoj, ĝis mi venos al mia sinjoro en Seir. 15 Tiam Esav diris: Mi restigos ĉe vi iujn el la homoj, kiuj estas kun mi. Sed Jakob diris: Por kio? lasu min nur posedi la favoron de mia sinjoro. 16 Kaj en tiu tago Esav returne foriris sian vojon al Seir. 17 Kaj Jakob ekiris al Sukot kaj konstruis al si domon, kaj por siaj brutoj li faris kabanojn; tial la loko ricevis la nomon Sukot.

18 Veninte el Mezopotamio, Jakob alvenis bonstate en la urbo de Ŝeĥem, kiu estas en la lando Kanaana; kaj li starigis sian tendaron antaŭ la urbo. 19 Kaj la kampoparton, sur kiu li starigis sian tendon, li aĉetis el la manoj de la filoj de Ĥamor, la patro de Ŝeĥem, por cent kesitoj. 20 Kaj li starigis tie altaron, kaj li nomis ĝin El, la Dio de Izrael.

Ka Whakatau a Hākopa i a Ēhau

1 Ā, ka maranga ake ngā kanohi o Hākopa, nā, ka titiro atu ia, ā, ko Ēhau e haere mai ana, rātou ko ngā tāngata e whā rau. Nā, ka wehea e ia ngā tamariki ki a Rea, ki a Rahera, ki ngā pononga wāhine hoki tokorua. 2 I makā anō e ia ngā pononga wāhine me ā rāua tamariki ki mua, ko Rea rātou ko āna tamariki ki muri mai, ā, ko Rahera rāua ko Hōhepa ki muri rawa. 3 Nā, ko ia i haere ki mua i a rātou, ā, e whitu ōna pikonga ki te whenua, ā, whakatata noa ia ki tōna tuakana.

4 Nā, ka rere a Ēhau ki te whakatau i a ia, ā, ka awhi i a ia, ka hinga hoki ki runga ki tōna kakī, ka kihi i a ia; nā, ka tangi rāua. 5 Nā, ka maranga ōna kanohi, ka kite ia i ngā wāhine, rātou ko ngā tamariki; ā, ka mea, "Ko wai ēnei i a koe nei?"

Ā, ka mea ia, "Ko ngā tamariki, ko ngā ohaohatanga a te Atua ki tāu pononga."

6 Nā, ka whakatata ngā pononga wāhine, rāua ko ā rāua tamariki, ā, ka piko iho. 7 Nā, ka whakatata hoki a Rea, rātou ko āna tamariki, ā, ka piko iho; ā muri iho ka whakatata a Hōhepa rāua ko Rahera, ā, ka piko iho rāua.

8 Ā, ka mea ia, "Hei aha māu tēnei rōpū katoa i tūtaki nei ki ahau?"

Anō rā ko ia, "Kia manakohia mai ai ahau e tōku ariki."

9 Ā, ka mea a Ēhau, "He nui kei ahau; waiho anō i a koe tāu, e tōku teina."

10 Anō rā ko Hākopa, "Kaua rā; mehemea kua manakohia mai ahau e koe, nā, me tango e koe te hākari a tōku ringa. Ka kite atu nei hoki ahau i tōu kanohi, me te mea e titiro atu ana ki te kanohi o te Atua, ā, ka pai mai anō koe ki ahau. 11 Tangohia rā tāku manaaki i kawea atu nā ki a koe; kua atawhai mai nei hoki te Atua ki ahau, ā, e hua ana āku mea." Nā, ka tohe ia ki a ia, ā, ka tangohia e ia.

12 Nā, ka mea ia, "Hāpainga, tātou ka haere, me haere anō ahau i mua i a koe."

13 Ā, ka mea ia ki a ia, "E mōhio ana tōku ariki he kahakore ngā tamariki, ā, kei ahau hoki ngā kāhui me ngā kau whai kūao. Kia kotahi noa rangi e akiakina ana rātou, nā, ka mate katoa ngā kāhui. 14 Ko koe, ko tōku ariki, e haere i mua i tāna pononga; ā, ka rite tāku āta arataki ki te haere a ngā mea i tōku aroaro nei, ki te haere hoki a ngā tamariki, ā, kia tae rā anō ahau ki tōku ariki, ki Heira."

15 Nā, ka mea a Ēhau, "Kāti, me waiho e ahau ki a koe ētahi o ngā tāngata i ahau nei."

Ā, ka mea ia, "Hei aha koa? Kia manakohia mai ahau e tōku ariki."

16 Nā, ka hoki a Ēhau i taua rangi anō, ka haere ki Heira. 17 Ā, ka tūria atu e Hākopa ki Hukota, ka hangā e ia tētahi whare mōna, i hangā anō hoki e ia ētahi tīhokahoka mō āna kararehe. Nā reira i huaina ai te ingoa o taua wāhi ko Hukota.

Ka Tae a Hākopa ki Hareme

18 Ā, ka tae a Hākopa ki Hareme, ki tētahi pā o Hekeme, ki te whenua o Kanaana, i tōna haerenga mai i Paranārama; ā, ka noho ki te ritenga atu o te pā. 19 Nā, ka hokona e ia te wāhi whenua i tū ai tōna tēneti i te ringa o ngā tama a Hāmora, pāpā o Hekeme, ki ngā moni kotahi rau. 20 Nā, ka whakatūria e ia tētahi āta ki reira, ā, huaina iho e ia ko Erērohe Īharaira.