Gênesis 19

1 Kaj la du anĝeloj venis Sodomon vespere, kaj Lot tiam sidis ĉe la pordego de Sodom. Kiam Lot ilin ekvidis, li leviĝis renkonte al ili kaj kliniĝis vizaĝaltere. 2 Kaj li diris: Mi petas vin, sinjoroj, envenu en la domon de via sklavo kaj pasigu la nokton kaj lavu viajn piedojn, kaj vi leviĝos matene kaj iros vian vojon. Kaj ili diris: Ne, ni pasigos la nokton sur la strato. 3 Kaj li tre petegis ilin, kaj ili direktis sin al li kaj envenis en lian domon; kaj li faris al ili festenon, kaj li bakis macojn, kaj ili manĝis. 4 Antaŭ ol ili kuŝiĝis, la homoj de la urbo, la homoj de Sodom, ĉirkaŭis la domon, de la junuloj ĝis la maljunuloj, la tuta popolo, de ĉiuj finoj. 5 Kaj ili vokis Loton, kaj diris al li: Kie estas la viroj, kiuj venis al vi dum la nokto? elirigu ilin al ni, por ke ni ilin ekkonu. 6 Kaj Lot eliris al ili antaŭ la sojlon, kaj la pordon li ŝlosis post si. 7 Kaj li diris: Ho, miaj fratoj, ne agu malbone! 8 Jen mi havas du filinojn, kiuj ankoraŭ ne ekkonis viron; mi elirigos ilin al vi, kaj faru kun ili, kion vi deziras; nur al tiuj viroj nenion faru, ĉar por tio ili venis sub la ombron de mia tegmento. 9 Sed ili diris: Iru for! Kaj ili diris plue: Vi venis ĉi tien kiel fremdulo, kaj vi volas juĝi! nun ni pli malbone agos kun vi, ol kun ili. Kaj ili tre insiste postulis de la viro, de Lot, kaj ili aliris, por elrompi la pordon. 10 Tiam tiuj viroj etendis siajn manojn kaj envenigis Loton al si en la domon, kaj la pordon ili ŝlosis; 11 kaj la homojn, kiuj estis antaŭ la sojlo de la domo, ili frapis per blindeco, de la malgrandaj ĝis la grandaj, tiel ke tiuj laciĝis, serĉante la pordon. 12 Kaj la viroj diris al Lot: Kiun vi havas ĉi tie? bofilon, aŭ viajn filojn aŭ viajn filinojn, aŭ ĉiun ajn, kiun vi havas en la urbo, elirigu ilin el ĉi tiu loko; 13 ĉar ni ekstermos ĉi tiun lokon, ĉar granda fariĝis ilia kriado antaŭ la Eternulo, kaj la Eternulo sendis nin, por ĝin pereigi. 14 Kaj Lot eliris, kaj parolis kun siaj bofiloj, prenontaj liajn filinojn, kaj diris: Leviĝu, eliru el ĉi tiu loko, ĉar la Eternulo pereigos la urbon. Sed liaj bofiloj rigardis lin kiel ŝercanton. 15 Kiam leviĝis la matenruĝo, la anĝeloj rapidigis Loton, dirante: Leviĝu, prenu vian edzinon kaj ambaŭ viajn filinojn, kiuj ĉi tie troviĝas, por ke vi ne pereu pro la krimeco de la urbo. 16 Sed ĉar li malrapidis, tial la viroj kaptis lian manon kaj la manon de lia edzino kaj la manojn de liaj du filinoj, pro kompato de la Eternulo al li, kaj ili elirigis lin kaj metis lin ekster la urbon. 17 Kaj kiam ili elkondukis lin eksteren, ili diris al li: Savu vin pro via animo; ne rigardu malantaŭen kaj haltu nenie en la tuta ĉirkaŭaĵo; sur la monton savu vin, por ke vi ne pereu. 18 Kaj Lot diris al ili: Ho, ne, mia Sinjoro! 19 Jen Via sklavo plaĉis al Vi, kaj granda estas la favorkoreco, kiun Vi montris al mi, konservante la vivon al mia animo; sed mi ne povas savi min sur la monton, ĉar povus trafi min malfeliĉo kaj mi mortus. 20 Jen ĉi tiu urbo estas sufiĉe proksima, por kuri tien, kaj ĝi estas malgranda; mi savos min tien; ĝi estas ja malgranda; kaj mia animo restos viva. 21 Kaj Li diris al li: Jen Mi komplezos al vi ankaŭ en ĉi tiu afero, kaj Mi ne renversos la urbon, pri kiu vi parolis. 22 Rapide savu vin tien, ĉar Mi nenion povas fari, ĝis vi venos tien. Tial tiu urbo ricevis la nomon Coar. 23 La suno leviĝis super la teron, kiam Lot venis Coaron. 24 Kaj la Eternulo pluvigis sur Sodomon kaj Gomoran sulfuron kaj fajron de la Eternulo el la ĉielo. 25 Kaj Li ruinigis tiujn urbojn kaj la tutan ĉirkaŭaĵon kaj ĉiujn loĝantojn de la urboj kaj la kreskaĵojn de la tero. 26 Kaj lia edzino ekrigardis malantaŭen, kaj ŝi fariĝis kolono el salo. 27 Kaj matene Abraham leviĝis kaj iris al la loko, kie li estis starinta antaŭ la Eternulo; 28 kaj li ekrigardis en la direkto al Sodom kaj Gomora kaj al la tuta lando de la ĉirkaŭaĵo, kaj li vidis, ke jen fumo leviĝas de la tero kiel fumo el forno.

29 Kaj kiam Dio estis pereiganta la urbojn de la ĉirkaŭaĵo, Li rememoris pri Abraham, kaj Li elirigis Loton el la mezo de la ruinigado, kiam Li estis ruiniganta la urbojn, en kiuj loĝis Lot.

30 Kaj Lot eliris el Coar kaj ekloĝis sur la monto, kaj liaj du filinoj kun li; ĉar li timis loĝi en Coar. Kaj li loĝis en kaverno, li kaj liaj du filinoj. 31 Kaj la pli maljuna diris al la pli juna: Nia patro estas maljuna, kaj en la lando ne ekzistas viro, kiu envenus al ni laŭ la moro de la tuta tero; 32 tial ni ebriigu nian patron per vino, kaj ni kuŝu kun li, por ke ni aperigu de nia patro idaron. 33 Kaj ili ebriigis sian patron per vino en tiu nokto; kaj venis la pli maljuna kaj kuŝis kun sia patro; kaj li ne sciis, kiam ŝi kuŝiĝis kaj kiam ŝi leviĝis. 34 La morgaŭan tagon la pli maljuna diris al la pli juna: Jen mi kuŝis hieraŭ kun mia patro; ni ebriigu lin per vino ankaŭ en ĉi tiu nokto, kaj vi venu, kuŝu kun li, por ke ni aperigu de nia patro idaron. 35 Kaj ili ankaŭ en ĉi tiu nokto ebriigis sian patron per vino; kaj la pli juna iris kaj kuŝis kun li; kaj li ne sciis, kiam ŝi kuŝiĝis kaj kiam ŝi leviĝis. 36 Kaj ambaŭ filinoj de Lot gravediĝis de sia patro. 37 Kaj la pli maljuna naskis filon, kaj ŝi donis al li la nomon Moab; li estas la prapatro de la Moabidoj ĝis nun. 38 Kaj la pli juna ankaŭ naskis filon, kaj ŝi donis al li la nomon Ben-Ami; li estas la prapatro de la Amonidoj ĝis nun.

Te Kino o Horoma

1 Nā, ka haere mai ngā anahera tokorua ki Horoma i te ahiahi; ā, ko Rota i te kūwaha o Horoma e noho ana. Ā, ka kite a Rota i a rāua, ka whakatika ki te whakatau i a rāua, ā, ka tuohu tōna kanohi ki te whenua, 2 ka mea ia, "Nanā, e ōku ariki, peka mai ki te whare o tā kōrua pononga, nē? Ki konei moe ai, horoi ai hoki i ō kōrua waewae, ā, ka moata ai te maranga, ka haere i tā kōrua haere."

Ka mea rāua, "Kāhore; engari ki te huarahi noa māua moe ai."

3 Nā, ka kaha tāna tohe ki a rāua, ā, peka atu ana rāua ki a ia, haere ana ki tōna whare. Nā, ka taka ia i tētahi hākari mā rāua, ka tunu hoki i ētahi keke rēwenakore, ā, ka kai rāua. 4 Kīanō rāua i takoto noa, ka karapotia te whare e ngā tāngata o te pā, e ngā tāngata o Horoma, e te koroheke, e te taitamariki, e ngā tāngata katoa o ngā wāhi katoa. 5 Ā, ka karanga rātou ki a Rota, ka mea ki a ia, "Kei hea aua tāngata i haere mai nei ki a koe i te pō nei? Whakaputaina mai ki a mātou, kia mōhio ai mātou ki a rāua."

6 Nā, ka puta atu a Rota ki a rātou ki te kūwaha, me tāna tūtaki anō i te tatau i muri i a ia. 7 Ka mea, "Kaua rā e kino, e ōku tuākana. 8 Nanā, tokorua āku tamāhine, kāhore nei i mōhio noa ki te tāne, me whakaputa atu rāua e ahau ki a koutou, ā, mā koutou e mea ki a rāua te mea e pai ana ki tā koutou titiro. Kaua ia e meatia tētahi mea ki ēnei tāngata; he mea hoki ka tae mai nei rāua ki te taumarumarutanga iho o tōku tuanui."

9 Anō rā ko rātou, "Tū atu!" Ā, ka mea anō rātou, "I haere mai tēnei korokē kotahi ki konei noho ai, ā, e whai ana kia māna e whakarite tikanga. Ākuanei tōu mate i a mātou nui atu i tō rāua." Nā, ka āki rawa rātou ki te tangata rā, ki a Rota, ā, ka whakatata ki te wāhi i te tatau.

10 Otirā, ka totoro atu te ringa o aua tāngata, ā, kūmea ana a Rota ki a rāua ki roto ki te whare, ā, tūtakina ana e rāua te tatau. 11 Nā, ka whiua e rāua ngā tāngata i te kūwaha o te whare, te iti, te rahi, ki te matapōtanga; ā, ngenge noa rātou i te rapunga i te tatau.

Te Ngaromanga o Horoma me Koroma

12 Nā, ka mea aua tāngata ki a Rota, "Kāhore atu rānei ōu tāngata i konei? Me he hunaonga, he tama rānei āu, he tamāhine rānei āu, tētahi atu mea rānei āu i roto i te pā, mauria atu i tēnei wāhi. 13 Ka whakangaromia hoki tēnei wāhi e māua, nō te mea kua nui tō rātou karanga ki te aroaro o Ihowā; kua tonoa mai hoki māua e Ihowā ki te whakangaro."

14 Nā, ka haere a Rota, ka kōrero ki āna hunaonga i mārenatia nei ki āna tamāhine, ka mea, "Whakatika, haere atu i konei; ka whakangaromia hoki e Ihowā tēnei pā." Otiia, ki te whakaaro o āna hunaonga i rite ia ki tētahi tangata e hangareka ana.

15 Ā, i te huakanga ake o te ata, ka akiaki ngā anahera i a Rota, ka mea, "Whakatika, haria tāu wahine, me ēnei tamāhine tokorua āu, kei hunā koe i roto i te kino o tēnei pā."

16 Otirā, i whakaroa ia; nā, ka hopu aua tāngata ki tōna ringa, ki te ringa o tāna wahine, ki ngā ringa o āna tamāhine tokorua; he tohu hoki nā Ihowā i a ia. Ā, kawea atu ana ia e rāua ki waho, ka waiho i waho o te pā. 17 Ā, ka oti rātou te kawe atu e rāua ki waho, ka mea ia, "Rere atu kia ora ai koe; kaua e titiro ki muri i a koe, kaua hoki e tū ki tētahi wāhi o te mānia; rere atu ki te maunga, kei ngaro koe."

18 Nā, ka mea a Rota ki a rāua, "Kaua rā e pēnā, e tōku Ariki. 19 Nanā, kua manakohia nei tāu pononga e koe, kua whakanuia anō e koe tōu aroha i whakaputaina nei, e koe ki ahau, i a koe i whakaora nei i tōku wairua; nā, e kore e taea e ahau te rere ki te maunga, kei mau ahau i tētahi kino, ā, ka mate. 20 Titiro hoki, e tata ana tēnei pā hei rerenga atu, he mea nohinohi noa nei. Kia rere ahau ki reira nē? – Ehara ianei i te mea nohinohi? – ā, ka ora tōku wairua."

21 Anō rā ko ia ki a ia, "Nā, kua whakaae anō hoki ahau ki tēnei meatanga āu, kia kaua e hunā e ahau tēnei pā i kōrero mai nā koe. 22 Kia hohoro, rere atu ki reira; e kore hoki e taea e ahau tētahi mea, kia tae rā anō koe ki reira." Nā reira i huaina ai te ingoa o taua pā ko Toara. 23 Kua rewa te rā ki runga ki te whenua, ka tae a Rota ki Toara.

24 Kātahi ka uaina e Ihowā ki Horoma, ki Komora, he whānāriki, he ahi nā Ihowā, nō te rangi; 25 ā, hurihia iho e ia aua pā, me te mānia katoa, me ngā tāngata katoa o ngā pā, me ngā mea e tupu ana i te whenua. 26 Nā, i titiro tāna wahine ki muri i a ia, ā, meinga ana hei pou tote.

27 Ā, i maranga wawe a Āperahama i te ata ki te wāhi i tū ai ia i te aroaro o Ihowā. 28 Nā, ko tōna tirohanga atu ki te ritenga o Horoma, o Komora, ki te whenua katoa hoki o te mānia, ka kite, nā, e kake ana te paowa o te whenua, me te mea he paowa oumu.

29 Nā, i te whakangaromanga a Ihowā i ngā pā o te mānia, ka mahara te Atua ki a Āperahama, ā, tonoa ana e ia a Rota i roto i te hurihanga i tāna hurihanga i ngā pā i noho ai a Rota.

Te Pūtake o ngā Moapi me ngā Āmoni

30 Nā, ka piki atu a Rota i Toara, ka noho ki te maunga, rātou tahi ko āna tamāhine tokorua; i wehi hoki ia ki te noho i Toara; ā, ka noho i roto i tētahi ana, a ia me āna tamāhine tokorua. 31 Nā, ka mea te tuakana ki tō muri, "Kua koroheke tō tāua pāpā, ā, kāhore he tangata o te whenua hei haere mai ki a tāua, hei pērā me tō te whenua katoa tikanga. 32 Tēnā, tāua ka whakainu i tō tāua pāpā ki te wāina, ka takoto ai tāua ki a ia, kia tupu ai i a tāua tētahi uri mō tō tāua pāpā."

33 Nā, ka whakainu rāua i tō rāua pāpā ki te wāina i taua pō; ā, ka haere atu te tuakana, ka takoto ki tōna pāpā, kīhai hoki tērā i mōhio ki tōna takotoranga iho, ki tōna whakatikanga ake.

34 Ā, i te aonga ake ka mea te tuakana ki tō muri, "Nanā, i takoto ahau inapō ki tōku pāpā; tāua anō ka whakainu i a ia ki te wāina i tēnei pō; ā, māu e haere atu, e takoto ki a ia, kia tupu ai i a tāua tētahi uri mō tō tāua pāpā." 35 Nā, ka whakainu anō rāua i tō rāua pāpā ki te wāina i taua pō; ā, ka whakatika tō muri, ka takoto hoki ki a ia; ā, kīhai ia i mōhio ki tōna takotoranga iho, ki tōna whakatikanga ake.

36 Koia ka hapū ngā tamāhine tokorua a Rota i tō rāua pāpā. 37 Ā, ka whānau tā te tuakana, he tama, ā, huaina ana e ia tōna ingoa ko Moapa; ko ia te pāpā o ngā Moapi, ā tae noa ki tēnei rā. 38 Me tō muri, whānau ake anō tāna, he tama, ā, huaina iho e ia tōna ingoa ko Penami. Ko ia te pāpā o ngā tama a Āmona, ā tae noa ki tēnei rā.