Oséias 11

1 Kiam Izrael estis junulo, Mi lin ekamis, kaj el Egiptujo Mi vokis Mian filon. 2 Sed nun oni vokas ilin, kaj ili sin deturnas; al la Baaloj ili oferas, kaj al idoloj ili incensas. 3 Mi instruis al Efraim la iradon; Mi prenis ilin je la brako, kaj ili ne rimarkis, ke Mi ilin kuracas. 4 Per ŝnuroj de homoj Mi tiris ilin, per ligiloj de amo; Mi estis por ili kiel levanto de la jugo, kaj Mi metis antaŭ ili la manĝaĵon. 5 Ili ne revenos en la landon Egiptan, sed Asirio estos ilia reĝo, ĉar ili ne volis penti. 6 Glavo falos sur liajn urbojn kaj ekstermos liajn idojn kaj formanĝos ilin pro iliaj entreprenoj. 7 Mia popolo rigidiĝis en la defalo de Mi; kaj kvankam oni ĝin vokas al la Plejaltulo, ĝi ne levas sin. 8 Kiel Mi agu kun vi, ho Efraim? kiel Mi protektu vin, ho Izrael? Ĉu Mi faru al vi, kiel al Adma? ĉu Mi egaligu vin al Ceboim? Renversiĝis en Mi Mia koro, varmegiĝis Mia tuta kompato. 9 Mi ne agos laŭ Mia flama kolero, Mi ne plu ekstermos Efraimon; ĉar Mi estas Dio, ne homo, Mi estas Sanktulo inter vi; Mi ne venos en furiozo. 10 La Eternulon ili sekvos, kiel kriantan leonon; kiam Li krios, tiam timigite venos la filoj de okcidente. 11 Timigite kiel birdo ili venos el Egiptujo, kaj kiel kolombo el la lando Asiria; kaj Mi enloĝigos ilin en iliaj domoj, diras la Eternulo.

12 Kun mensogoj ĉirkaŭis Min Efraim, kaj kun falsaĵo la domo de Izrael; sed Jehuda ankoraŭ tenis sin je Dio kaj estis fidela al la Sanktulo.

Te Aroha o te Atua ki Tāna Iwi Whakakeke

1 "I a Īharaira e tamariki ana i aroha ahau ki a ia i reira,

ā, karangatia ana e ahau tāku tama i Īhipa.

2 E karanga ana rātou i a rātou,

e haere kē atu ana i a rātou.

I patu whakahere rātou ki ngā Paarimi,

i tahu whakakakara anō ki ngā whakapakoko.

3 "Otiia nāku a Ēparaima i ako ki te haere;

i hikitia rātou e ahau ki runga ki ōku ringa;

heoi, kīhai rātou i mōhio e rongoā ana ahau i a rātou.

4 He taura tangata āku ki te kukume i a rātou,

he here aroha.

Ko tāku hoki ki a rātou ko tā te hunga

e tango ana i te ioka i ō rātou kauae;

i hoatu anō e ahau he kai ki mua i a rātou.

5 "E kore ia e hoki atu ki te whenua o Īhipa;

engari ko te Ahiriana hei kīngi mōna,

mō rātou kīhai i pai ki te hoki.

6 Ka hāua iho te hoari ki runga ki ōna pā,

whakamōtī ai i ōna tūtaki ā pau ake;

nā ō rātou whakaaro hoki.

7 Ā, kei te tohe tāku iwi ki te tahuri kē i ahau;

ahakoa karangatia rātou ki te mea i Runga Rawa,

kāhore tētahi o rātou e whakanui i a ia.

8 "Me pēhea koe ka hoatu whakarere ai e ahau, e Ēparaima?

Me pēhea ka tukua ai koe e ahau, e Īharaira?

Me pēhea ka meinga ai koe e ahau kia rite ki Arema?

Me pēhea ka waiho ai koe kia rite ki Tepoimi?

Kua puta kē tōku ngākau i roto i ahau,

ngiha tahi anō ōku kōnohinohitanga.

9 E kore tōku riri e mura nei e puta,

e kore ahau e hoki ki te whakangaro i a Ēparaima.

Ko te Atua hoki ahau, ehara i te tangata,

ko te Mea Tapu i waenganui i a koe;

kore anō ahau e tomo ki te pā.

10 "Ka whāia e rātou a Ihowā,

ā, ka hāmama ia ānō he raiona.

Ka hāmama hoki ia,

ā, ka haere wiri mai ngā tamariki i te hauāuru.

11 Ka rere wiri mai rātou i Īhipa ānō he manu,

i te whenua o Ahiria ānō he kūkupa;

ka whakanohoia anō hoki rātou e ahau ki ō rātou whare,"

e ai tā Ihowā.

12 Kua oti ahau te karapoti e Ēparaima ki te teka,

e te whare o Īharaira ki te tinihanga.

Engari, a Hūrā kei runga i tā te Atua tāna tikanga;

kei te Mea Tapu ia, pono tonu.