Apocalipse 18

1 Post tio mi vidis alian anĝelon, malsuprenirantan el la ĉielo, havantan grandan aŭtoritaton; kaj la tero lumiĝis per lia gloro. 2 Kaj li forte kriis per granda voĉo, dirante: Falis, falis Babel la granda, kaj fariĝis loĝejo de demonoj, kaj malliberejo de ĉia malpura spirito, kaj malliberejo de ĉia malpura kaj malaminda birdo. 3 Ĉar per la vino de la kolero de ŝia malĉasteco falis ĉiuj nacioj; kaj la reĝoj de la tero malĉastis kun ŝi, kaj la komercistoj de la tero riĉiĝis per la potenco de ŝia lukso.

4 Kaj mi aŭdis alian voĉon el la ĉielo, dirantan: Elvenu el ŝi, ho Mia popolo, por ke vi ne partoprenu en ŝiaj pekoj, kaj por ke vi ne ricevu el ŝiaj plagoj; 5 ĉar ŝiaj pekoj amasiĝis ĝis la ĉielo, kaj Dio memoris ŝiajn maljustaĵojn. 6 Redonu al ŝi, ĝuste kiel ŝi donis, kaj duobligu duoble laŭ ŝiaj faroj; en la pokalo, kiun ŝi miksis, miksu al ŝi duoblon. 7 Kiom ŝi gloris sin kaj voluptis, tiom donu al ŝi da turmento kaj funebro; ĉar ŝi diras en sia koro: Mi sidas reĝino, kaj mi ne estas vidvino, kaj mi tute ne vidos funebron. 8 Tial en unu tago venos ŝiaj plagoj, morto kaj funebro kaj malsatego; kaj ŝi forbrulos per fajro; ĉar forta estas Dio, la Sinjoro, kiu ŝin juĝas. 9 Kaj la reĝoj de la tero, kiuj malĉastis kun ŝi kaj voluptis, ploros kaj ĝemos pri ŝi, kiam ili rigardos la fumon de ŝia brulado, 10 starante malproksime pro timo de ŝia turmento, dirante: Ve! ve, la granda urbo, Babel, la forta urbo! ĉar en unu horo venis via juĝo. 11 Kaj la komercistoj de la tero ploras kaj lamentas pri ŝi, ĉar jam neniu aĉetas ilian komercaĵon; 12 komercaĵon el oro kaj arĝento kaj altvaloraj ŝtonoj kaj perloj kaj bisino kaj purpuro kaj silko kaj skarlato, kaj ĉia parfuma ligno kaj ĉia vazo ebura kaj ĉia vazo el plej altvalora ligno kaj el kupro kaj fero kaj marmoro, 13 kaj cinamo kaj amomo kaj incenso kaj ŝmiraĵo kaj olibano kaj vino kaj oleo kaj faruno kaj tritiko kaj brutoj kaj ŝafoj, kaj el ĉevaloj kaj ĉaroj, kaj korpoj kaj animoj de homoj. 14 Kaj la fruktaro de la deziroj de via animo malaperis for de vi, kaj ĉio bongusta kaj brila pereis for de vi, kaj oni ne plu trovos ilin. 15 La negocintoj de tiuj komercaĵoj, kiuj riĉiĝis per ŝi, malproksime staros pro la timo de ŝia turmento, plorante kaj lamentante, 16 kaj dirante: Ve! ve, la granda urbo, la vestita per bisino kaj purpuro kaj skarlato, kaj ornamita per oro kaj altvaloraj ŝtonoj kaj perloj! 17 ĉar en unu horo pereis tiom da riĉeco. Kaj ĉiu ŝipestro, kaj ĉiu ien ŝipe veturanta, kaj maristoj, kaj ĉiuj, kiuj sur la maro laboris, staris malproksime, 18 kaj kriis, vidante la fumon de ŝia brulego, dirante: Kio similas la grandan urbon? 19 Kaj ili ĵetis polvon sur siajn kapojn, kaj kriis, plorante kaj lamentante, kaj dirante: Ve! ve, la granda urbo! en kiu riĉiĝis ĉiuj, kiuj havis siajn ŝipojn sur la maro per ŝia luksego! ĉar en unu horo ŝi dezertiĝis. 20 Ĝojegu super ŝi, ho ĉielo, kaj la sanktuloj, kaj la apostoloj, kaj la profetoj; ĉar Dio decidis pri ŝi laŭ via juĝo.

21 Kaj forta anĝelo prenis ŝtonon, kvazaŭ grandan muelŝtonon, kaj ĵetis ĝin en la maron, dirante: Tiel per puŝego deĵetiĝos Babel, la granda urbo, kaj jam ne plu troviĝos. 22 Kaj voĉo de harpistoj kaj muzikistoj kaj flutistoj kaj trumpetistoj jam ne plu aŭdiĝos en vi; kaj ĉia metiisto de ĉia metio jam ne plu troviĝos en vi; kaj sono de muelŝtono jam ne plu aŭdiĝos en vi; 23 kaj lumo de lampo jam ne plu brilos en vi; kaj voĉo de fianĉo kaj fianĉino jam ne plu aŭdiĝos en vi; ĉar viaj komercistoj estis la granduloj de la tero; ĉar per via sorĉado ĉiuj nacioj trompiĝis. 24 Kaj en ŝi troviĝis la sango de profetoj kaj sanktuloj, kaj de ĉiuj mortigitoj sur la tero.

1 Après cela, je vis descendre du ciel un autre ange, qui avait un grand pouvoir; et la terre fut éclairée de sa gloire.

2 Et il cria avec force et à haute voix, et dit: Elle est tombée, elle est tombée la grande Babylone; et elle est devenue la demeure des démons, et le repaire de tout esprit immonde et de tout oiseau immonde, et duquel on a horreur.

3 Car toutes les nations ont bu du vin de la fureur de son impudicité, et les rois de la terre se sont prostitués avec elle; et les marchands de la terre se sont enrichis de l’abondance de son luxe.

4 J’entendis encore une autre voix du ciel, qui disait: Sortez de Babylone, mon peuple; de peur que, participant à ses péchés, vous n’ayez aussi part à ses plaies;

5 Car ses péchés sont montés jusqu’au ciel, et Dieu s’est souvenu de ses iniquités.

6 Rendez-lui la pareille, rendez-lui le double de ce qu’elle vous a fait. Versez-lui à boire au double dans la coupe où elle vous a versé à boire.

7 Autant qu’elle s’est enorgueillie et s’est plongée dans les délices, faites-lui souffrir autant de tourment et d’affliction; parce qu’elle dit en son cœur: Je suis assise comme reine; je ne suis point veuve, et je ne verrai point de deuil;

8 C’est pourquoi ses plaies, la mortalité, le deuil et la famine viendront en un même jour, et elle sera consumée par le feu; car le Seigneur Dieu, qui la jugera, est puissant.

9 Et les rois de la terre, qui se sont souillés, et qui ont vécu dans les délices avec elle, pleureront sur elle et se frapperont la poitrine lorsqu’ils verront la fumée de son embrasement.

10 Ils se tiendront loin, dans la crainte de son supplice, et ils diront: Hélas! hélas! Babylone la grande ville, ville puissante, comment ta condamnation est-elle venue en un moment?

11 Les marchands de la terre pleureront aussi et se lamenteront à son sujet, parce que personne n’achètera plus leurs marchandises;

12 Leurs marchandises d’or et d’argent, de pierres précieuses, de perles, de fin lin, de pourpre, de soie, d’écarlate, toute sorte de bois odoriférant, toute sorte de meubles d’ivoire et de bois très précieux, d’airain, de fer, et de marbre,

13 Du cinnamome, des parfuns, des essences, de l’encens, du vin, de l’huile, de la fleur de farine, du blé, des bêtes de charge, des brebis, des chevaux, des chariots, des esclaves, et des âmes d’hommes.

14 Les fruits que ton âme désirait, se sont éloignés de toi, et toutes les choses délicates et magnifiques s’en sont allées loin de toi; désormais tu ne les trouveras plus.

15 Les marchands de toutes ces choses, qui se sont enrichis avec elle, se tiendront loin d’elle, dans la crainte de son supplice, pleurant et menant deuil.

16 Hélas! hélas! diront-ils, cette grande ville, qui était vêtue de fin lin, de pourpre et d’écarlate, et qui était toute brillante d’or, de pierreries et de perles; comment tant de richesses ont-elles été détruites en un instant?

17 Tous les pilotes aussi, tous ceux qui sont sur les vaisseaux, les matelots, et tous ceux qui trafiquent sur la mer, se tiendront loin d’elle.

18 En voyant la fumée de son embrasement, ils s’écrieront, en disant: Quelle ville était semblable à cette grande ville!

19 Ils mettront de la poussière sur leurs têtes, et crieront en pleurant et en se lamentant, et diront: Hélas! hélas! cette grande ville, dans laquelle tous ceux qui avaient des vaisseaux sur mer s’étaient enrichis de son opulence, comment a-t-elle été réduite en désert en un instant?

20 O ciel! réjouis-toi à cause d’elle, et vous, saints apôtres et prophètes, réjouissez-vous; car Dieu a exercé ses jugements sur elle à cause de vous.

21 Alors un ange puissant prit une pierre grande comme une meule et la jeta dans la mer, en disant: C’est ainsi que Babylone, cette grande ville, sera précipitée avec violence, et on ne la trouvera plus.

22 Et la voix des joueurs de harpe, des musiciens, des joueurs de flûte et des trompettes ne sera plus entendue au milieu de toi; aucun artisan, de quelque métier que ce soit, ne s’y trouvera plus; et le bruit de la meule ne s’y fera plus entendre.

23 La lumière des lampes n’y éclairera plus, et on n’y entendra plus la voix de l’époux et de l’épouse; parce que tes marchands étaient les grands de la terre; que toutes les nations ont été séduites par tes empoisonnements;

24 Et que c’est dans cette ville que le sang des prophètes et des saints, et de tous ceux qui ont été mis à mort sur la terre, a été trouvé.